عصبانیت از درست درنیامدن توهم 70 درصدی، توکلی را به اتهامزنی مورد پسند رادیو فردا و رادیو اسرائیل واداشت
برای دانستن نظر احمد توکلی چندان نیازی به مصاحبه نیست؛ در اغلب موارد کافی است نظر دولت را بدانیم و بعد نقیض آن را تصور کنیم! آن گاه که دولت بر ضرورت هدفمند کردن یارانهها تاکید میکرد، توکلی از نادرستی اصل هدفمندی میگفت.(1) وقتی دولت از دوره زمانی کوتاه برای اجرا سخن میگفت، او به اجرای بلند مدت و بازگشت به همان الگوی دولت خاتمی و هاشمی که پیشتر خود منتقدش بود، توصیه میکرد. کمی بعد که مسئله استرداد پیش آمد، توکلی به یکباره مدافع اجرای فوری قانونی که روزی مخالفش بود، شد.(2) وقتی سخن از 40 میلیارد تومان به میان آمد، او مجددا مخالف اجرای قانون شد و این قانون که حاصل تلاش دولت و مجلس بود و او خود مدافع آن، رسما لیبرالی لقب گرفت!(3) روز دیگر که مسئله اجرا جدی شد، توکلی از تبعات اجرای آن گفت و آن را قانون جیرهبگیر کردن مردم دانست(4) و این سلسله مواضع با همان لحن تقابلی حتی پس از نقش بر آب شدن رؤیای تورم 50 و 70 درصدی هم ادامه پیدا کرد تا بیبیسی فارسی و رادیو فردا و امثالهم همواره گزارههای خبری کافی برای تیتر یک داشته باشند!
ادامه مواضعی از این دست و تأکید بر همان نظریات گذشته را میتوان در آخرین مصاحبه تفصیلی توکلی با ویژهنامه نوروزی روزنامه همشهری مشاهده کرد. آنجا که او به جای تقدیر از دولت در اجرای موفق قانون هدفمند کردن یارانهها باز از همان مواضع پیش گفته سخن به میان آورده و به جای پذیرفتن نقصان پیشبینیهای خود اتهامات و نسبتهای جدیدی را متوجه دولت کرده که به تیتر رسانههای ضدانقلاب مانند رادیو فردا و رادیو اسرائیل تبدیل شد.
بررسی نسبت ادبیات تقابلی احمد توکلی و نیز مواضعی که او در مواجهه با طرح تحول اقتصادی اتخاذ کرد، با نقطه نظرات رهبری در طول این مدت نیز محل توجه و تأمل جدی است. آن گاه که احمد توکلی از همان آغاز طریق مخالفت با هدفمند کردن را پیش گرفت، رهبر انقلاب این طرح را بسیار مهم خواندند.(5) در حالی که عنوان غیرکارشناسی همواره از سوی احمد توکلی و سایت او برای منکوب کردن اصل هدفمندی مطرح میشد، رهبر انقلاب مسأله هدفمندکردن یارانهها ناشى از تجربه بلندمدت نخبگان کشور دانستند.(6)
رهبر انقلاب همچنین اجرای این طرح را از آرزوها دانستند و در حالی که سایت احمد توکلی میکوشید حتی توزیع نابرابر موجود را هم زیر سوال ببرد یا تخفیف دهد از وضعیت ناعادلانه موجود سخن گفتند.(7) با افزایش اختلافها، رهبر انقلاب خواستار همدلی مسئولین و همکاری با دولت شدند.(8) ایشان در روزهای نخستین سال 89 بار دیگر وحدت مسئولین را خواستار شدند و از مجلس خواستند در نظر بگیرد که دولت در وسط میدان اجراست و متقابلا توضیح دادند که دولت هم باید قانون مصوب مجلس را لازم الاجرا بداند.(9) رهبر انقلاب در هامش نامه رئیس جمهور بار دیگر مساعدت مجلس با دولت را خواستار شدند(10) و این در شرایطی بود که توکلی بر همان نظرات گذشته خود اصرار داشت و اجرای چنین قانونی را جیرهخوار کردند مردم مینامید و دولت را نیز مستبد خطاب میکرد.(11)
توکلی در مصاحبه با ویژهنامه نوروزی روزنامه همشهری در مورد دستور رهبری در هامش نامه رییسجمهور چنین میگوید: «چانهزنیها باعث شد تا خواستههای رئیس جمهور تا حد امکان تامین شود؛ بدین ترتیب که ایشان به مقام معظم رهبری پناه بردند و ایشان فرمودند "مساعدت ممکن" انجام شود. من هم گفتم که "مساعدت ممکن" یعنی اینکه قانون رعایت شود و راه کمک این است که قانون به دولت ابلاغ شود و سپس دولت در قالب یک لایحه دو فوریتی درخواست اصلاح لایحه را بدهد که ما هم انجام می دهیم.»
در واقع رسیدگی مجلس به درخواست دولت و اعمال دستور رهبری از نظر توکلی غیرقانونی بود. از نظر توکلی مجلس با وجود دستور رهبری نیاز نبود اقدامی انجام دهد و این تنها دولت بود که اگر ضرورت میدانست، میتوانست لایحه اصلاحی ارائه کند! در این دوره، موضع توکلی نسبت به نقطه نظرات گذشتهاش تغییری نکرد.
در طول اجرای قانون هدفمند کردن هم رهبر انقلاب دولت را به ادامه راه تشویق کردند.(12) رهبر انقلاب در پیام نوروزی خود در سال 1390 اجرای قانون هدفمند کردن یارانهها را از مهمترین مصادیق توجه به شعار "همت مضاعف و کار مضاعف" دانستند و از دولت بدین جهت تقدیر کردند.(13) رهبر انقلاب در حرم مطهر امام رضا(ع) نیز بار دیگر به تمجید از قانون هدفمند کردن یارانهها و اجرای مطلوب دولت پرداختند، اجرای این قانون را گام بلندی در جهت عدالت اقتصادی خواندند و توضیح دادند که آثار این کار در آینده به تدریج آشکار خواهد شد.(14)
پیشتر مقام معظم رهبری تصریح کرده بودند: «اینجور نباشد که دلخورى از یک نفر آدم، ما را وادار کند عملى بکنیم، حرفى بزنیم، اقدامى بکنیم که برخلاف مصالح کشور باشد؛ که گاهى انسان مشاهده میکند! از یک نفر به خاطر یک کارى، به خاطر شخصش، به خاطر یک اظهارى، یک دلخورىاى پیدا میکنیم، بعد این دلخورى سایه مىافکند بر همهى رفتار ما؛ این درست نیست.»
ایشان همچنین با لحنی نهیبگونه فرموده بودند: «آقایان همه دم از اتحاد و وحدت میزنند و میزنیم؛ همهمان میگوئیم وحدت، اما وحدت را باید در عمل تحقق ببخشیم. وحدت این است که مشترکاتمان را که بیشتر از موجبات مفرّق هست، تقویت کنیم و اینها را جلو چشم نگه داریم.»
توکلی معتقد است حتی اگر رهبر انقلاب نظر مشخصی در یک حوزه داشتند، میتوان در قامت یک کارشناس موضع خود را داشت و مخالف نظر ایشان هم اظهار نظر کرد. این در حالی است که اصرار بیش از حد بر نقطه نظری خاص آن هم در شرایطی که مجموعه نظام به جمعبندی مشترکی رسیده است و بعد هم معیار درستی یا نادرستی عمل دولت قرار دادن این نظرات چندان تصویر مطلوبی از بانی آن ارائه نمیکند و در واقع بانی آن را بیشتر مستحقِ نسبتی نشان میدهد که به دولت و شخص رییسجمهور داده و میدهد.
این جنس مواجهه آقای توکلی با دولت وقت، مسبوق به سابقه نیز هست و حتی تذکر صریح امام راحل را نیز به دنبال داشته. سالهای سخت جنگ بود و تحریم. دنیا علیه ایران بسیج شده بود. امام میگفت مسئله اصلی جنگ است؛ نظام است؛ مواجهه با شرق و غرب است؛ صدور انقلاب است. میفرمود جنگ، جنگ تا پیروزی. هشدار میداد اینها که مینویسید درست نیست، بیانصافی است، مجموع کار را ببینید. این قدر مسائل فرعی را بزرگ نکنید. اینکه اعلامیه میدهید، به هم تهمت میزنید، بد میگویید، اینها خدمت نیست؛ تضعیف کردن یکدیگر خدمت نیست؛ اینها خیانت است به ملت و اسلام؛ اینها کار شیاطین است. میگفت کتابهاى فقهاى بزرگوار اسلام پر است از اختلاف نظرها و سلیقهها و برداشتها. میگفت مصلحت جناح و خط خود را بر مصلحت نظام مقدم نکنید؛ شرایط حساس است. میگفت بیدار شوید؛ اصلی و فرعی کنید. میگفت مسئلهتان را نظام و اسلام قرار دهید. میگفت الان وقت گله و استعفا نیست. میگفت الان مردم حزبالله برای یاری اسلام، فرزندان خود را به قربانگاه میبرند و...
احمد توکلی در مصاحبه خود با همشهری به جای آن که عادلانه و منصفانه تلاش دولت در اجرای موفق قانون هدفمند کردن یارانهها را ارج نهد، دولت را به امنیتی کردن فضای جامعه متهم میکند و اینکه دولت با امنیتی کردن اوضاع و فضاسازی روانی توانسته است از آثار روانی این تصمیم کم کند یا لااقل آن را به تأخیر اندازد.
او تصریح میکند:«در اجرای قانون هدفمند کردن یارانه ها همچنین به شکل کاملا امنیتی به تولیدکنندگان فشار وارد آمد تا تولیدکنندگان قیمتها را بالا نبرند. مثلا یک مقام بلندپایه دولت، اعضای اتاق بازرگانی و صنایع و معادن را جمع کرد به آنها گفت که همه بسته های سیاستی ما آماده است، زندان هم آماده است! من فکر نمی کنم در تاریخ ایران چنین حرفی سابقه داشته باشد و بعد از انقلاب حتما سابقه نداشته و قبل از آن هم تا جایی که اطلاع دارم، به عوامل اقتصادی از این حرفها نمیزدند که با تهدید زندان به همکاری وادارشان کنند.»
تعجب نکنید! اینها اظهار نظرهای یک اصلاحطلب یا بافتههای بیبیسی و رسانههای ضدانقلاب نیست. اینها سخنان احمد توکلی است که البته مورد استقبال رسانههای ضدانقلاب نیز قرار گرفت. اینکه دولت هشدار دهد با اخلالگران برخورد میکند کاملا منطقی و طبیعی است اما آیا برای اجرای قانون فضای امنیتی در جامعه ایجاد شد؟ و مردم از ترس مطابق پیشبینی آقایان به خیابانها نریختند و انقلاب نکردند؟!
توکلی در مصاحبه خود همان خط اصلاحطلبان و آقای هاشمی را پی میگیرد و میکوشد تا با بزرگنمایی برخی انحرافات در دولت راه را برای بازگشت اصلاحطلبان باز کند. توکلی میگوید:«من تلاش می کنم که اولا؛ اتحاد اصولگرایان بیشتر شود و و ثانیا؛ با توجه به ضرورت وجود اقلیت سالم وفادار به نظام از اصلاح طلبان، آنها را تشویق می کنم که کار کنند و در صحنه حاضر باشند... اگر خیال کنیم با حذف اینها کار درست می شود، این یک ظلم است که آثار خود را خواهد داشت و باعث می شود که ما اصولگرایان به جان همدیگر بیفتیم. بعضی از اصلاح طلبان به مراتب متدین تر و وفاداتر از بعضی افراد به اصطلاح اصولگرا در دولت و مجلس هستند.»
در اینکه برخی اصلاحطلبان که نقش مؤثری در مواجهه با نظام نداشتند میتوانند توبه کنند و برگردند، تردیدی نیست؛ اما حتی اگر مقصود توکلی تنها این عده باشد، باید گفت این عده هم به نظر میرسد نیازی به فرش قرمز ایشان نداشته باشند. سخنان احمد توکلی در این زمینه قابلیت بررسی تطبیقی و تحلیلی با برخی مواضع سایت هاشمی، شرط و شروطهای خاتمی برای بازگشت، اظهارات علی مطهری بعد از ابراز تمایل خاتمی برای بازگشت و... دارد که البته خود فرصتی مجزا میطلبد.
احمد توکلی در مصاحبه خود روایتی مغلوط از روند قانونی شدن و اجرایی شدن هدفمند کردن یارانهها ارائه میکند و اتهاماتی را مطرح میکند که در نوشتاری جداگانه نیازمند پرداخت مفصل و مصداقی است.
اکنون اما جای چند پرسش اجمالی از آقای توکلی خالی است. در اینکه مشی ایشان در مواجهه با مسئله هدفمند کردن یارانهها و دولت در تقابل با مشی رهبری است، تردید وجود ندارد. پرسش این است که آن انصاف است یا این؟ و اگر آقای توکلی رهبری را منصف میداند و خود را غیرمنصف آیا زمان آن نرسیده که به جای توجیه تراشیدن بر پیشبینی تورمهای 50 و 70 درصدی یا تکرار مواضع قبلی و بعد هم طرح اتهامات جدید حداقل مثل مسئله موسویان از رییسجمهور قانونی و منتخب ملت طلب حلالیت کند؟ و دیگر اینکه مستبد چه کسی است و رأی رهبری به کدامین سو بوده است؟
نتیجه را بهتر است خوانندگان بگیرند اما اجمالا میتوان گفت توکلی ادعای عدالتخواهی دارد، در حالی که عدالتخواه نیست. ادعای ولایتمداری دارد و روزشمار ولایتمداری هم میزند، حال آنکه بر نظرات کارشناسی خود بیش از رأی رهبری مصرّ است. خود را اصولگرا نام مینهد در حالی که بیانش در مواجهه با دولت اصولگرا تقابلی است و در مواجهه با اصلاحطلبان بسان دایه دلسوزتر از مادر. و سخن آخر اینکه اعتدال بین حق و باطل نقطهای است که دو راه را از هم جدا میکند. میبایست به شدت مراقب آن بود.
پی نوشت:
1- به عنوان نمونه سایت الف در تاریخ 10/12/1387 طی مطلبی با عنوان "10 دلیل برای رد لایحه به اصطلاح هدفمند سازی یارانهها" درخصوص هدفمند کردن یارانهها که رهبر انقلاب آن را آرزوی چندین ساله دولتها لقب دادند، نوشت:«بر خلاف آنچه دولتمردان محترم عنوان میکنند، هدفمند کردن یارانهها، مشکل اصلی اقتصاد ایران نیست. شاید مشکل اصلی دولتمردان باشد اما حتما مشکل اصلی "ملت ایران" نیست!»
الف با لحنی درخور تأمل ادامه داد:«واکاوی در آنچه دولت را به ارایه لایحه هدفمند کردن یارانهها سوق داده، نشان میدهد، ریشه و دلیل اصلی تدوین این لایحه، "کسر بودجه" است!... اگر بخواهیم بیرودربایستی درباره این لایحه قضاوت کنیم، باید اعتراف کنیم که لایحه "هدفمند کردن یارانهها" ، بهانه و ابزاری است تا پول لازم برای ولخرجیها و ریخت و پاش ها در ادارات وشرکتهای دولتی از جیب ملت تامین شود.» تحلیل انگیزه دولت به جای لایحه پیشنهادی در این نوشتار زیاد بود و دولت به خاطر پیشنهاد چنین لایحهای در مورد یارانهها مورد اتهامات مختلف و گوناگون قرار گرفت. اتهاماتی که اکنون مرور آنها موجب شرمساری است.
سایت الف در ادامه در خصوص برآورد کلی خود در زمینه هدفمند کردن یارانهها میافزود:«لایحه هدفمند کردن یارانهها دارای آثار تورمی قطعی و آثار بازتوزیعی احتمالی و موهوم است و تورم زایی آن به حدی است که آثار باز توزیعی آن - اگر وجود هم داشته باشد- را خنثی خواهد کرد.» این مطلب در واقع نمونهای از چندین مطلبی بود که با همین مضمون نوشته شد و برآیند آن مخالفت قطعی و صد در صدی با اجرای قانونی مثل قانون هدفمند کردن یارانهها و توصیه به بازگشت به قانون خدمات کشوری بود.
2- توکلی که پیشتر با اصل لایحه هدفمند کردن یارانه ها مخالفت کرده بود، در مهر ماه سال 88 از طرح هدفمند کردن یارانه ها با عنوان "کار بزرگ" یاد کرد و از ضرورت آن سخن گفت. او تصریح کرد:«به زعم بنده این کار بزرگ یعنی هدفمندسازی یارانهها از طریق سیاست قیمتی، در ادامه سیاستهای غیر قیمتی اجرا شده (گرچه ناقص) طی سالهای 1384 تا 1387، حتماً باید عملی شود.» احمد توکلی با تجلیل از اقدام مجلس در افزایش زمان اجرای طرح، از ضرورت اجرای آن و الزامات آن سخن گفت. کمی بعد احمد توکلی اقدام دولت برای استرداد لایحه هدفمند کردن یارانهها را برای نمایندگان مردم غیر قابل قبول دانست و بر ضرورت اجرای آن تأکید کرد.
3- با تعیین رقم 40 هزار میلیارد تومان در بودجه پیشنهادی دولت بود که احمد توکلی باب انتقاد را گشود و از اینکه اجرای قانون را به مصلحت نمی داند و معتقد است اجرای آن صد در صد به زیان کشور تمام خواهد شد، سخن گفت.
مشکل البته انگار فقط 40 میلیارد نبود. سایت احمدتوکلی یادداشتی را به قلم "سید امیر سیاح" منتشر کرد که تکرار همان مواضع اولیه بود و در آن به علت بیکفایتی تیم اقتصادی دولت و فراهم نبودن شرایط لازم، عدم اجرای قانون هدفمند کردن یارانهها خواسته شده بود. نویسنده یادداشت قانون هدفمند کردن یارانه ها را قانونی خطرناک نامیده بود که تیم اقتصادی دولت به دلیل بی کفایت بهتر است آن را اجرا نکند. در این یادداشت آمده بود:«تردیدی نیست که قانون هدفمند کردن یارانهها باید توسط تیمی منسجم، مصمم و با تدبیر اجرا شود. با کمال تاسف تیم اقتصادی دولت دهم به روشنی فاقد چنین صفاتی است. این تیم نه هویت و مبانی تئوریک مشخصی دارد، نه منسجم است و نه هدف روشنی را دنبال می کند. این تیم فقط یک نکته مشترک دارد: اطاعت محض از آقای احمدی نژاد... با وجود چنین تیمی به عنوان مجری قانون هدفمند کردن یارانهها، آیا بهتر نیست مجلس از تهدید دولت استقبال کند و اجرای قانون هدفمند کردن یارانهها را به عقب اندازد؟»
سیر مواضع به همین جا هم ختم نشد. سایت خبری الف طی مطلب دیگری با عنوان "از حمایت مدونا تا حمایت صندوق بین المللی پول" به بهانه حمایت صندوق بین المللی پول از برخی سیاست های اقتصادی و قانون هدفمند کردن عملا دولت و مجلس را لیبرال خواند!
4- احمد توکلی که پیشتر از ضرورت اجرای طرح می گفت و دولت را به خاطر استرداد لایحه مورد انتقاد قرار می داد، در مخالفت با بودجه 89 علنا اجرای طرح هدفمند کردن را جیره بگیر کردن مردم نام نهاد!! او گفت:«سوال اصلی این است که مگر حکومت وظیفه دارد همه مردم را جیره بگیر کند که از این جا آغاز میکنیم و به درآمد مورد نیاز و کم و زیاد آن می پردازیم؟ آیا به خطرات فرهنگی و سیاسی این کار اندیشیدهایم؟ وقتی مدتی تورم آفریدیم و یارانه ناکافی دادیم و مردم را به دریافت درآمد کار نکرده عادت دادیم، اگر قیمت نفت کاهش یافت و درآمد برای پرداخت یارانه ناچیز شد چه میکنیم؟»
5-رهبر انقلاب در تاریخ 2/6/1387 تصریح کردند:«این مسأله طرح تحول که دولت مطرح کرد، این هم از همان کارهاى بزرگ و از همان کارهایى است که جرأت اقدام به آن کار، خودش باارزش است. همین مسأله هدفمندکردن یارانهها، واقعا چیز خیلى مهمى است، در دولتهاى قبل هم مطرح بوده، بارها صحبت شده بود و گفته شده بود، منتها پیشرفت نمىکرد یا مشکلاتى که در قضیه بانکها و مالیات و بیمه و گمرک و سایر چیزهایى که در بخشهاى مختلف این طرح تحول وجود دارد، کارهاى بسیار بزرگ و مهمى است، حتما هم باید انجام بگیرد.
6-رهبر انقلاب در تاریخ 1/1/1388 فرمودند:«مسأله هدفمندکردن یارانهها ناشى از تجربه بلندمدت نخبگان کشور است که در طول این سالها به این نقطه رسیدهاند که یارانههایى که از کیسه بیتالمال - یعنى از جیب عموم مردم - بیرون مىرود و به عموم تعلق مىگیرد، بیشتر متوجه قشرهایى بشود که نیاز آنها بیشتر است، یعنى قشرهاى محروم و طبقات متوسط به پائین جامعه از بیتالمال و از کیسه عمومى ملت بیشتر برخوردار شوند تا طبقات بسیار مرفه و کسانى که در حقیقت احتیاجى هم به این یارانهها ندارند. رسیدن به این حقیقت و تصمیم و عزم راسخ بر اجراى آن، ناشى از تجربه طولانىمدتى است که در طول این سالها متراکم شده است و به مرحله عمل درآمده است.»
7-رهبر انقلاب در تاریخ 18/6/1388 درخصوص عدالت فرمودند:«از همه مبتلابهتر، همین مسأله عدالت اقتصادى و عدم توزیع عادلانه ثروت عمومى و درآمد عمومى ملى بین آحاد جامعه است که نمونههاى فراوانى دارد که زیاد است و یکىاش همین یارانهها است که ما خودمان یارانه مىدهیم، به فقیر کمتر مىدهیم، به غنى بیشتر مىدهیم! الان اینجور است. الان یارانههایى که دولت دارد مىدهد، بیتالمال دارد مىدهد، به فقرا داریم کمتر یارانه مىدهیم، به اغنیاء بیشتر داریم مىدهیم. این هدفمندکردن یارانهها که مطرح شده، واقعا یک امر مهمى است. سالها است که این جزو آرزوها است، جزو کارها است. بنده در دولتهاى قبل، دو سه مرتبه کتبا و شفاها به دولتها گفتهام، منتها دنبال این نمىرفتند، کار سختى است، کار پردردسرى است. همین طور ترجیح مىدادند که بماند. حالا این دولت دنبال این کار رفته. بالاخره باید این را دنبال کنید، کار ظریفى هم هست.»
8-رهبر انقلاب در تاریخ 29/6/1388 فرمودند:«آنچه من امروز به همه ملت عزیزمان و به مسؤولین محترم توصیه مىکنم، این است که براى دهه پیشرفت و عدالت، همه خودشان را آماده کنند. ما احتیاج داریم به جهش در این راه. ما عقبماندگى زیاد داریم. با رفتار معمولى نمىشود به نقطه مطلوب رسید، ما به جهش احتیاج داریم. این جهش، ایمان مىخواهد، اخلاص مىخواهد، هماهنگى مىخواهد، همکارى نیروها را با یکدیگر لازم دارد. قواى سهگانه با هم همکارى بکنند، همدلى کنند، به هم کمک کنند، مردم به مسؤولین، به خصوص به قوه مجریه که وسط میدان است، کمک کنند، همکارى کنند، همراهى کنند، ما بتوانیم راههاى نرفته را برویم، کارهاى بزرگى که در انتظار ما است، انجام بدهیم.»
9-رهبر انقلاب لایحه هدفمند کردن یارانه ها را لایحهای بسیار مهم خواندند و افزودند:«من همین جا در حضور شما مردم عزیزمان توصیه میکنم؛ هم به قوه مجریه، هم به قوه مقننه، که در این مسئلهى مهم باید با هم همکارى کنند، باید به هم کمک کنند.» مقام معظم رهبری در سخنان خود نخست وضعیت قوه مجریه را مورد توجه قرار دادند و از باری که در اجرای این طرح بر دوش دولت قرار دارد سخن به میان آوردند. رهبر انقلاب فرمودند:«از یک طرفِ قضیه، نگاه به قوهى مجریه است - که بار بر دوش قوهى مجریه است؛ دولت بایستى اقدام کند، عمل کند؛ پس همهى دستگاههاى دیگر، از جمله دستگاه قانونگذارى باید به دولت کمک کنند.» ایشان همچنین با اشاره به جایگاه مجلس فرمودند:«از طرف دیگر هم دولت بایستى آن چیزى که قانونى است و مراحل قانونى را گذرانده است، معتبر بداند و بر طبق آن عمل کند.»
10- بعد از بالا گرفتن بحثها رییسجمهور طی نامه شماره ۳۸۴۰ مورخ ۸۹/۱/۱۵ به رهبر انقلاب چارهجویی ایشان را خواستار شد. این در واقع همان نامهای بود که علی لاریجانی نیز بدان بعدها در نامه به مصباحی مقدم اشاره کرد. پیرو دریافت این نامه رهبر انقلاب در تاریخ 16/۱/89 و در هامش این نامه نوشتند:«هر گونه مساعدت ممکن از سوی دستگاهها و از مجلس محترم در اجرای این کار بزرگ صورت گیرد.»
به دنبال این نامه علی لاریجانی ۲۵ فروردینماه ۱۳۸۹ طی نامهای به غلامرضا مصباحیمقدم خواستار ارائه نظر کارشناسی این کمیسیون برای رفع دغدغههای دولت شد. بعد از این بود که کمیسیون ویژه طی جلسهای و پس از بررسی محورهای مورد اشاره رئیس مجلس در خصوص قانون هدفمندسازی یارانهها، نظر نهایی خود را در این باره با ارائه نامهای به علی لاریجانی اعلام کرد. نامه علی لاریجانی 25 فروردین خطاب به کمیسیون نگاشته شد و کمیسیون ویژه نیز 28 فروردین تصمیمات لازم را اتخاذ کرد تا پایانی باشد بر تمامی اختلاف نظرهای اجرایی در حوزه هدفمند کردن یارانه ها
11- احمد توکلی تصریح کرد:«نباید اجازه دهیم دولت خارج از محدوده قانون، یارانهها را هدفمند کند. کوتاه آمدن مجلس در این موضوع نه فقط در کوتاهمدت باعث اجرای شوک درمانی مورد علاقه دولت خواهد شد که در آن صورت معلوم نیست بر سر بیمار چه میآید، بلکه در بلندمدت زمینه را برای خودرأیی و استبداد فراهم میکند. این نباید باب شود که رییسجمهور بتواند اراده خود را به مجلس و قانون تحمیل کند. خطر این روحیه و رویکرد به اندازه خطر از بین رفتن استقلال کشور است.»
علی مطهری پا را از این فراتر گذاشت. او گفت:«صورت ظاهر این کار یعنی استبداد، یعنی بی اعتباری مجلس و دموکراسی، یعنی یک بدعت خطرناک.» در خطی مشابه برخی رسانه های خارجی خبری را منتشر کردند و مدعی شدند احمدی نژاد تهدید به استعفا کرده است و این نشانی از روحیه استبدادی اوست!
12-رهبر انقلاب در تاریخ 8/6/1389 فرمودند:«در زمینه مسائل اقتصادى کارهاى خوبى انجام گرفته. خوب است که این گزارش را در معرض اطلاع عموم بگذارید، یعنى چیزى باشد که همه این گزارش دولت را در زمینه کارهایى که انجام گرفته، بشنوند. آنچه من رویش تکیه مىکنم، همین طرح تحول اقتصادى است که در دولت نهم مطرح شد. الان هدفمندکردن یارانهها که یک بخشى از آن طرح تحول بود، (در حال اجراشدن است)، همه هم متفقالقولند - اگرچه حالا در کیفیت اجرا ممکن است اختلاف نظرهایى باشد - لیکن بخشهاى دیگر طرح تحول اقتصادى که درباره نظامهاى پولى و بازرگانى و گمرکى و امثال اینها بود، نباید مغفولعنه قرار بگیرد، آنها هم بایستى حتما دنبال شود. طرح تحول اقتصادى، کار مهم و بزرگى بود. ما توصیه مىکنیم، از جمله چیزهایى که از بین راه برنگردید، همین طرح تحول اقتصادى است، آن را واقعا دنبال کنید.»
13- رهبر انقلاب در پیام نوروزی خود تصریح کردند:«خوشبختانه در سرتاسر سال، این شعار تحقق عملی پیدا کرد. میتوانم ادعا کنم که یکی از شعارهائی که در طول این سالها بیشترین بهره را از توجه مردم و مسئولان و عمل آنها و انطباق وضعیت کشور با خود دارا بود و برد، همین شعار "همت مضاعف و کار مضاعف" بود، که واقعاً ملت و دولت خوشبختانه در این کار، در این حرکت سالیانه، همت مضاعف و کار مضاعف را نشان دادند. ما در زمینههای اقتصادی، در زمینههای سیاسی، در زمینهی حضور عظیم و پرشکوه مردم در عرصههای مختلف سیاسی و انقلابی، در عرصهی علم و فناوری و در عرصهی سیاست خارجی، در بخشهای مختلف، خوشبختانه کارهای بزرگی را شاهد بودیم که هم مسئولین کشور، قوهی مجریه، قوهی مقننه و قوهی قضائیه انجام دادند؛ بخصوص قوهی مجریه در این دورانِ یکساله کارهای بزرگی را انجام دادند که از جملهی آنها همین مسئلهی حساس و بزرگ هدفمندی یارانههاست، که این کار بزرگ را شروع کردند و امیدواریم انشاءالله با موفقیت کامل این کار به انجام برسد.»
14- رهبر انقلاب فرمودند:«زمینهى دیگرى که در آن، همت مضاعف را انسان مشاهده میکند و به دنبال خود، دریائى از کار به وجود مىآید، مسئلهى عرصههاى اقتصادى است که یک نمونهى آن، گام بلند هدفمند کردن یارانههاست. خوب است ملت عزیز ما بدانند که همهى صاحبنظران اقتصادى - چه آن کسانى که از لحاظ دیدگاههاى اقتصادى با دولت فعلى موافقند، و چه آن کسانى که دیدگاههاى اقتصادى آنها مخالف با نظرات دولت فعلى است - متفقند که هدفمند کردن یارانهها یک کار بسیار لازم، بسیار اساسى و بسیار مفید است. این، جزو آرزوهائى بود که سالهاى گذشته از دولتها مطالبه میشد. ورود در این میدان، کار دشوار و سختى است؛ زمینهها هم آماده نبود. بحمداللَّه اکنون این کار شروع شده است. همکارى ملت و دولت در این زمینه هم انصافاً عالى بود. حرکت مردم در جهت هدفمند کردن یارانهها، حرکت عالىاى بود. آثار این کار در آینده بتدریج آشکار میشود؛ اگرچه تا امروز هم بعضى از آثار مثبت آن آشکار شده است. اهداف مهم این کار، در درجهى اول، توزیع عادلانهى یارانههاست. دستگاه مدیریت کشور یارانههائى را بین مردم تقسیم میکند. با شکل قبلى، این یارانهها به کسانى که بیشتر پول داشتند، بیشتر مصرف میکردند، بیشتر میرسید؛ اما به کسانى که کمتر پول داشتند، کمتر مصرف میکردند، این یارانهها کمتر میرسید. با هدفمند کردن یارانهها، توزیعِ عادلانه انجام میگیرد؛ یعنى به همه، به نسبت واحدى میرسد. این، یک گام بلند در جهت ایجاد عدالت اجتماعى است.»
اعتراض به بسته شدن روزنامه اعتماد ملی رقم خورد؛ درست همان روزهایی که کروبی با لحنی هتاکانه بنای افشاگری و اتهامزنی علیه نظام درخصوص تعرضات کهریزک گذاشته بود و اعتماد ملی را نیز در حکم تریبونی برای متهم کردن نظام میخواست.
