ارمیا پرشین
سرنخ‌های ماجرای امام‌صدر در ایران به کجا می‌رسد؟
ساعت ۱٠:٠٤ ‎ق.ظ روز ۱۳٩٠/٦/۱٦  کلمات کلیدی: سیاسی ، معمر قزافی ، امام موسی صدر ، مهدی هاشمی

شیخ‌الشریعه: قذافی رهبر جهان اسلام است

گروه تاریخ انقلاب- سقوط رژیم قذافی در لیبی و فرار رهبر سبز این کشور از طرابلس پس از شش ماه جنگ داخلی، بهانه ای شده که رسانه های داخلی به بررسی ریشه های روابط انقلاب اسلامی ایران و رژیم قذافی بپردازند. در این میان موضوع ربودن شدن امام موسی صدر و تمایلات سیاسی برخی اعضای خانواده رهبر شیعیان لبنان نیز سبب شده تا این بررسی ها رنگ و بوی سیاسی تری به خود بگیرد.

به گزارش رجانیوز، برخی اعضای خانواده امام موسی صدر در گفتگوهای رسانه ای انگشت اتهام را به سمت جلال الدین فارسی، شهید محمد منتظری و محسن رفیق دوست گرفتند و کوشیدند تا از آب گل آلود ماجرای سقوط قذافی ماهی گیری کنند.

اما در این میان فراموشی مراکز اصلی حمایت از قذافی در تهران توسط این افراد موجب شد تا علامت سوال بزرگی در برابر انگیزه این مطالبات به وجود آید. فراموشی رابطه نزدیک آیت الله منتظری و نزدیکانش با قذافی و رابطه صمیمانه مهدی هاشمی فرزند اکبر هاشمی با سیف الاسلام قذافی از نمونه های این فراموشی بود.

به هر حال، مطلعین تاریخ انقلاب اسلامی می دانند که تمام سرنخ های روابط ایران و لیبی پس از انقلاب به بیت الله منظری بر می گردد به گونه ای که صادق طباطبایی خواهرزاده امام موسی صدر می گوید در سالهای ابتدایی انقلاب درخواست های هیات پی گیری وضعیت امام موسی صدر به جای طرابلس از دفتر آیت الله منتظری می آمد.

مهدی هاشمی معدوم و نزدیکانش مانند شیخ الشریعه (محمدحسین شریعتی معروف به شریعت اردستانی) از مهمترین سمپاتها و عوامل قذافی در ایران بودند به گونه ای که شیخ الشریعه در جلساتی می گوید: رهبر جهان اسلام معمر قذافی ست.

در شب اعدام مهدی هاشمی تلویزیون لیبی به دفاع از مهدی هاشمی فیلمی از حضور او در لیبی را پخش کرد و بلافاصله قذافی هم به نشانه اعتراض چندین انقلابی را اعدام کرد و خانه هایشان را با بولدوزر خراب کرد!

مهدی هاشمی خود درباره ریشه روابطش با لیبی می گوید: ما چه در زمانی که در سپاه بودیم بطور خفیف تر، بعدش هم بطور جدی تر، یک سری مشکلات داخلی نظام و بن بست ها و اشکالات و نارضایی هایی که وجود دارد با سعد مجبر، نماینده قذافی در ایران مطرح می کردیم و در حقیقت یک شناختی از بافت معادلات کشور را مرتب به اینها می دادیم... بیشتر نقاط ضعف را می گفتیم. این در یک محور زمانی که با سفارت لیبی رابطه داشتیم...

لیبیایی ها از کانال ما در جریان مسائل کشور و نقاط ضعف نظام و رژیم و مسؤولین قرار می گرفتند و این قول را هم به ما داده بودند که بالاخره اگر شما و طیف و تفکر شما به حاکمیت برسد ما حمایت صددرصد می کنیم از شما. یک همچون قول حمایت کلی را از همان اول به ما داده بودند که این آخر هم باز خود سعد مجبر با من مطالب را اعتراف کرد..... در محور لیبی اگر بخواهیم خلاصه بکنیم باید بگوییم همان دیدگاه های ضد حضرت امام و نظام و اعتراضات و اشکالاتی که ما داشتیم به مجموعه نظام، به همراه یک سری اخبار و جریاناتی که در هر مقطعی در تحولات داخلی به دستمان می رسید اینها را به نحوی منتقل می کردیم و در قبالش هم لیبی این تعهد را کرده بود که بطور صد در صد و همه جانبه با ما همکاری کند.
ناگفته‌های داماد امام موسی‌صدر/ جلال‌الدین فارسی از همه چیز خبر دارد
ساعت ۱٢:۱۳ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٠/٦/۱٥  کلمات کلیدی: سیاسی ، امام موسی صدر ، معمر قزافی ، جلال الدین فارسی

مهدی فیروزان، داماد و خواهرزاده امام موسی صدر، جلال​الدین فارسی را متهم کرد که از جزئیات ربوده شدن امام​موسی صدر توسط معمر قذافی مطلع است.

آنچه در پی می‌​آید، گزیده​ای از سخنان او در گفت​وگو با هفته نامه شهروند امروز است: 

قبل از پیروزی انقلاب، حدود یک سال قبل از انقلاب، گاهی میان کسانی که در اردوگاه انقلاب قرار دارند، بحث‌هایی مطرح می‌شود که اگر امام فوت کنند، این انقلاب را چگونه می‌توان ادامه داد. فارغ از اینکه آیا کاندیداهای انقلابیون در آن موقع از این بحث‌ها مطلع هستند یا نه؛ گروهی معتقد به جانشینی امام خمینی توسط آیت الله منتظری هستند، گروهی معتقد به شهید بهشتی و گروهی دیگر هم معتقد به امام موسی صدر هستند. هر گروه هم استدلالهای خود را دارند. بدون اینکه این سه بزرگوار بدانند. 

اردوگاه امام خمینی هم از رویکردهای مختلفی تشکیل شده بود، کما اینکه وقتی هم به ایران آمدند به خاطر این تفاوت‌ها، اختلافاتی هم پیش آمد. عده‌ای از افراد مؤثر در اردوگاه آقای منتظری در سالهای قبل از پیروزی انقلاب در اردوگاه قذافی فعالیت می‌کردند و تغذیه فکری، سیاسی، لجستیکی، معنوی و مادی می‌شدند و در مدرسه فکری و فلسفی نظام افراطی لیبی آموزش می‌دیدند. کسانی همچون شهید محمد منتظری، آقایان جلال الدین فارسی، ابوحنیف، ابوشریف و...، حتی در سطوح دیگر، مثل اولین نماینده رسمی جمهوری اسلامی ایران در لبنان آقای احمد موحدی. 

مشخصه اصلی این افراد، همپیمانی با قذافی و مخالفت با امام صدر در لبنان است. وجه مشترک همه آن‌ها تندروی و قانون‌شکنی و استفاده از زور (اسلحه) برای تحمیل تصمیماتشان و جوسازی افراطی و ترعیب طرف مقابل بود؛ دقیقا‌‌ همان ویژگی‌های اخلاقی و رفتاری قذافی. 

برخی دیگر از هواداران قذافی در‌‌ همان ابتدا، در نهادهایی نظیر وزارت امور خارجه، سپاه و در سطوح اداره و تصمیم‌سازی کشور وارد شدند. قذافی تلاش می‌کرد که در رده‌های بالا و مناصب استراتژیک نفوذ کند و انقلاب را مصادره نماید اما به دلیل اینکه رجال محبوب و معتبر و سرآمد را در اردوگاه خودش ندارد، قادر به نفوذ در شورای انقلاب نمی‌شود. همپیمانانش از نسل دوم انقلابیون هستند؛ سطوحی جوان‌تر از استاد مطهری و شهید بهشتی. به همین دلیل هم جلال الدین فارسی کاندیدای ریاست جمهوری شد؛ یعنی ببینید که لیبی تا کجا و تا چه عمقی در انقلاب ایران پیشروی و نفوذ می‌کند. اما هوشیاری شورای انقلاب از کاندیداتوری فارسی جلوگیری می‌کند. توطیه قذافی خنثی می‌شود اما آرزوی خود را‌‌ رها نمی‌نماید و از راه‌های دیگر تلاش می‌کند. 

جلال الدین فارسی به شهادت گفته‌ها و نوشته‌هایش در کتاب «زوایای تاریک» از یاران نزدیک و حامیان قذافی است. آنقدر نزدیک که از چگونگی و جزییات ربودن امام صدر خبردار می‌شوند و با افتخار از اینکه تنها ایرانی این‌قدر محرم به حاکمیت لیبی هستند، یاد می‌کنند. من ادعا نمی‌کنم؛ استاد فارسی خودشان نوشته‌اند. آیا شخصیتی چنین نزدیک و محرم به قذافی نمی‌تواند - حتی ناخوداگاه- برآورنده بخشی از رویاهای قذافی باشد؟! 

در تاریخ خیلی از چیز‌ها روشن می‌شود. بگذارید یک نمونه تاریخی بگویم، به طور مثال شهریور سال گذشته روزنامه خیلی دولتی ایران ضمیمه‌ای منتشر کرد و با چند نفر از کسانی که خودشان را از دوستان و نزدیکان قذافی معرفی می‌کردند، مصاحبه‌هایی انجام داد؛ افرادی همچون آقایان فارسی، رفیقدوست، ابوحنیف و چند نفر دیگر. همه این آقایان در شرایطی که همه دادگاه‌ها حکم به محکومیت قذافی داده‌اند، طرحی را مطرح کردند که شخصا برای من عجیب بود. 

هر سه با یادآوری دوستی خود با قذافی، با ادبیاتی مثلا دوستانه و خیرخواهانه، بیشنهاد تشکیل کمیته تحقیق برای روشن شدن ماجرای ربودن امام صدر را ارایه می‌کردند. بیشنهادی که قذافی شش سال قبل داده بود تا نتیجه تحقیقات و احکام قطعی دادگاه‌های لبنان و ایتالیا را بی‌اعتبار کند. جالب است همه این‌ها را هم خودشان بیان می‌کنند. اصلا برای رجل سیاسی بیان اینکه من یک رابطه نزدیک با فلانی دارم معنا دارد؛ یعنی شما نمی‌توانید به راحتی از کنارش بگذرید. 

چه کسی می‌تواند بگوید من رابطه نزدیکی با فلان مقام خارجی دارم و بازخواست نشود. روی چه حسابی با این مقام خارجی رابطه داشتی؟! این افراد نه تنها به این دوستی تصریح می‌کنند، بلکه به صورت هم‌زمان و هماهنگ طرحی نادرست را که قذافی در سال‌های اخیر مطرح می‌کرد، بیان می‌کنند که قذافی به ما پشنهاد داد که به مسئولین ایرانی بگوییم با ایجاد یک کمیته پنج جانبه یا سه جانبه تحقیق، قضیه امام موسی صدر را پیگیری کنیم. این پیشنهاد دقیقا وقتی مطرح شد که ایتالیا علیه قذافی حکم داد، دادگاه لبنان هم حکم به مجرمیت او داد و کمیته‌های تشخیص و تحقیق دادگاه هم حکم به ربایش امام در لیبی دادند. 

قذافی وقتی هیچ راهی برای فرار از این احکام نداشت، دست به دامان ایران برای آغاز مجدد تحقیقات شد. تشکیل کمیته جدید یک راه نادرست و ساخته سیاستهای قذافی است و همه آن ۵ نفر در آن مقطع، چنان پیشنهادی را، آن‌هم با یک ادبیات مطرح می‌کنند. ما که این قدر دیگر ساده نیستیم. وقتی پنج نفر طی مصاحبه با یک مجله و با یک ادبیات پیشنهاد کمیته تحقیق می‌دهند، تصادفی و اتفاقی است؟ 

مصاحبه آقایان درست چند روز پس از مصاحبه سعد مجبر سفیر لیبی در ایران منتشر شد. او هم عیناً همین پیشنهاد تشکیل کمیته تحقیق را داده بود. این همه هماهنگی شگفت‌آور نیست؟! در چنین برهه‌ای طبیعی است که پرونده امام صدر را نمی‌توانید پیش ببرید. 

دوره‌ای که محمد منتظری می‌تواند فرودگاه را ببندد و به‌رغم مخالفت دولت انقلاب، جلّود با هواپیمایش در فرودگاه می‌نشیند و برای استقبال «جلّود تروریست» عکس بزرگی از قذافی در فرودگاه می‌زنند و زیر تصویر قذافی با جلود عکس می‌گیرند. روزهای اول حکومت انقلاب بود و ما تازه سیاست را تمرین می‌کردیم ولی قذافی سال‌ها سیاست‌ورزی کرده و برای وابستگی ایران به خودش برنامه‌ ریخته بود. 

شنیدنی است: یکی از کارهای قذافی این بود که یک هواپیما ایرانی می‌برد که یک هفته آنجا اقامت کنند و پذیرایی شوند تا در محل سخنرانی او بنشینند و برایشش کف بزنند. وقتی همه به امام خمینی فشار آوردند که قذافی بزرگ انقلابیون عالم می‌خواهد به دیدن شما بیاید، اگر امام راه را نبسته و نگفته بودند که تا امام موسی صدر را نیاورد، ملاقات ممکن نیست، هم‌پیمانان لیبی خیلی از مناصب را گرفته بودند.
ناگفته‌های داماد امام موسی‌صدر/ جلال‌الدین فارسی از همه چیز خبر دارد
ساعت ۱٢:۱۳ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٠/٦/۱٥  کلمات کلیدی: سیاسی ، امام موسی صدر ، معمر قزافی ، جلال الدین فارسی

مهدی فیروزان، داماد و خواهرزاده امام موسی صدر، جلال​الدین فارسی را متهم کرد که از جزئیات ربوده شدن امام​موسی صدر توسط معمر قذافی مطلع است.

آنچه در پی می‌​آید، گزیده​ای از سخنان او در گفت​وگو با هفته نامه شهروند امروز است: 

قبل از پیروزی انقلاب، حدود یک سال قبل از انقلاب، گاهی میان کسانی که در اردوگاه انقلاب قرار دارند، بحث‌هایی مطرح می‌شود که اگر امام فوت کنند، این انقلاب را چگونه می‌توان ادامه داد. فارغ از اینکه آیا کاندیداهای انقلابیون در آن موقع از این بحث‌ها مطلع هستند یا نه؛ گروهی معتقد به جانشینی امام خمینی توسط آیت الله منتظری هستند، گروهی معتقد به شهید بهشتی و گروهی دیگر هم معتقد به امام موسی صدر هستند. هر گروه هم استدلالهای خود را دارند. بدون اینکه این سه بزرگوار بدانند. 

اردوگاه امام خمینی هم از رویکردهای مختلفی تشکیل شده بود، کما اینکه وقتی هم به ایران آمدند به خاطر این تفاوت‌ها، اختلافاتی هم پیش آمد. عده‌ای از افراد مؤثر در اردوگاه آقای منتظری در سالهای قبل از پیروزی انقلاب در اردوگاه قذافی فعالیت می‌کردند و تغذیه فکری، سیاسی، لجستیکی، معنوی و مادی می‌شدند و در مدرسه فکری و فلسفی نظام افراطی لیبی آموزش می‌دیدند. کسانی همچون شهید محمد منتظری، آقایان جلال الدین فارسی، ابوحنیف، ابوشریف و...، حتی در سطوح دیگر، مثل اولین نماینده رسمی جمهوری اسلامی ایران در لبنان آقای احمد موحدی. 

مشخصه اصلی این افراد، همپیمانی با قذافی و مخالفت با امام صدر در لبنان است. وجه مشترک همه آن‌ها تندروی و قانون‌شکنی و استفاده از زور (اسلحه) برای تحمیل تصمیماتشان و جوسازی افراطی و ترعیب طرف مقابل بود؛ دقیقا‌‌ همان ویژگی‌های اخلاقی و رفتاری قذافی. 

برخی دیگر از هواداران قذافی در‌‌ همان ابتدا، در نهادهایی نظیر وزارت امور خارجه، سپاه و در سطوح اداره و تصمیم‌سازی کشور وارد شدند. قذافی تلاش می‌کرد که در رده‌های بالا و مناصب استراتژیک نفوذ کند و انقلاب را مصادره نماید اما به دلیل اینکه رجال محبوب و معتبر و سرآمد را در اردوگاه خودش ندارد، قادر به نفوذ در شورای انقلاب نمی‌شود. همپیمانانش از نسل دوم انقلابیون هستند؛ سطوحی جوان‌تر از استاد مطهری و شهید بهشتی. به همین دلیل هم جلال الدین فارسی کاندیدای ریاست جمهوری شد؛ یعنی ببینید که لیبی تا کجا و تا چه عمقی در انقلاب ایران پیشروی و نفوذ می‌کند. اما هوشیاری شورای انقلاب از کاندیداتوری فارسی جلوگیری می‌کند. توطیه قذافی خنثی می‌شود اما آرزوی خود را‌‌ رها نمی‌نماید و از راه‌های دیگر تلاش می‌کند. 

جلال الدین فارسی به شهادت گفته‌ها و نوشته‌هایش در کتاب «زوایای تاریک» از یاران نزدیک و حامیان قذافی است. آنقدر نزدیک که از چگونگی و جزییات ربودن امام صدر خبردار می‌شوند و با افتخار از اینکه تنها ایرانی این‌قدر محرم به حاکمیت لیبی هستند، یاد می‌کنند. من ادعا نمی‌کنم؛ استاد فارسی خودشان نوشته‌اند. آیا شخصیتی چنین نزدیک و محرم به قذافی نمی‌تواند - حتی ناخوداگاه- برآورنده بخشی از رویاهای قذافی باشد؟! 

در تاریخ خیلی از چیز‌ها روشن می‌شود. بگذارید یک نمونه تاریخی بگویم، به طور مثال شهریور سال گذشته روزنامه خیلی دولتی ایران ضمیمه‌ای منتشر کرد و با چند نفر از کسانی که خودشان را از دوستان و نزدیکان قذافی معرفی می‌کردند، مصاحبه‌هایی انجام داد؛ افرادی همچون آقایان فارسی، رفیقدوست، ابوحنیف و چند نفر دیگر. همه این آقایان در شرایطی که همه دادگاه‌ها حکم به محکومیت قذافی داده‌اند، طرحی را مطرح کردند که شخصا برای من عجیب بود. 

هر سه با یادآوری دوستی خود با قذافی، با ادبیاتی مثلا دوستانه و خیرخواهانه، بیشنهاد تشکیل کمیته تحقیق برای روشن شدن ماجرای ربودن امام صدر را ارایه می‌کردند. بیشنهادی که قذافی شش سال قبل داده بود تا نتیجه تحقیقات و احکام قطعی دادگاه‌های لبنان و ایتالیا را بی‌اعتبار کند. جالب است همه این‌ها را هم خودشان بیان می‌کنند. اصلا برای رجل سیاسی بیان اینکه من یک رابطه نزدیک با فلانی دارم معنا دارد؛ یعنی شما نمی‌توانید به راحتی از کنارش بگذرید. 

چه کسی می‌تواند بگوید من رابطه نزدیکی با فلان مقام خارجی دارم و بازخواست نشود. روی چه حسابی با این مقام خارجی رابطه داشتی؟! این افراد نه تنها به این دوستی تصریح می‌کنند، بلکه به صورت هم‌زمان و هماهنگ طرحی نادرست را که قذافی در سال‌های اخیر مطرح می‌کرد، بیان می‌کنند که قذافی به ما پشنهاد داد که به مسئولین ایرانی بگوییم با ایجاد یک کمیته پنج جانبه یا سه جانبه تحقیق، قضیه امام موسی صدر را پیگیری کنیم. این پیشنهاد دقیقا وقتی مطرح شد که ایتالیا علیه قذافی حکم داد، دادگاه لبنان هم حکم به مجرمیت او داد و کمیته‌های تشخیص و تحقیق دادگاه هم حکم به ربایش امام در لیبی دادند. 

قذافی وقتی هیچ راهی برای فرار از این احکام نداشت، دست به دامان ایران برای آغاز مجدد تحقیقات شد. تشکیل کمیته جدید یک راه نادرست و ساخته سیاستهای قذافی است و همه آن ۵ نفر در آن مقطع، چنان پیشنهادی را، آن‌هم با یک ادبیات مطرح می‌کنند. ما که این قدر دیگر ساده نیستیم. وقتی پنج نفر طی مصاحبه با یک مجله و با یک ادبیات پیشنهاد کمیته تحقیق می‌دهند، تصادفی و اتفاقی است؟ 

مصاحبه آقایان درست چند روز پس از مصاحبه سعد مجبر سفیر لیبی در ایران منتشر شد. او هم عیناً همین پیشنهاد تشکیل کمیته تحقیق را داده بود. این همه هماهنگی شگفت‌آور نیست؟! در چنین برهه‌ای طبیعی است که پرونده امام صدر را نمی‌توانید پیش ببرید. 

دوره‌ای که محمد منتظری می‌تواند فرودگاه را ببندد و به‌رغم مخالفت دولت انقلاب، جلّود با هواپیمایش در فرودگاه می‌نشیند و برای استقبال «جلّود تروریست» عکس بزرگی از قذافی در فرودگاه می‌زنند و زیر تصویر قذافی با جلود عکس می‌گیرند. روزهای اول حکومت انقلاب بود و ما تازه سیاست را تمرین می‌کردیم ولی قذافی سال‌ها سیاست‌ورزی کرده و برای وابستگی ایران به خودش برنامه‌ ریخته بود. 

شنیدنی است: یکی از کارهای قذافی این بود که یک هواپیما ایرانی می‌برد که یک هفته آنجا اقامت کنند و پذیرایی شوند تا در محل سخنرانی او بنشینند و برایشش کف بزنند. وقتی همه به امام خمینی فشار آوردند که قذافی بزرگ انقلابیون عالم می‌خواهد به دیدن شما بیاید، اگر امام راه را نبسته و نگفته بودند که تا امام موسی صدر را نیاورد، ملاقات ممکن نیست، هم‌پیمانان لیبی خیلی از مناصب را گرفته بودند.
جنبش أمل لبنان :امام موسی صدر زنده است
ساعت ۱٠:٥٥ ‎ق.ظ روز ۱۳٩٠/٦/۸  کلمات کلیدی: معمر قزافی ، امام موسی صدر ، لیبی ، جنبش أمل لبنان

جنبش أمل لبنان اعلام کرد: امام موسی صدر و دو همراهش زنده و در زندان قذافی هستند.

 
به گزارش خبرگزاری فارس، دفتر جنبش أمل لبنان در تهران در سالگرد ربوده شدن امام والاقدر سید موسی صدر بیانیه ای به شرح زیر صادر کرد:
 
«والذین جاهدوا فینا لنهدینهم سبلنا و ان‌الله لمع المحسنین... صدق‌الله العلی العظیم»
سی و سه سال از ناپدید شدن امام موسی صدر و دو همراه وی می‌گذرد و آنان در زندان‌های معمر قذافی طغیانگر به سر می‌میرند؛ آنان در زندان منتظرند مردان خدا آزادشان کنند، تا به عرصه جهاد و مقاومت بازگردند.
 
امام صدر پیشرو اصلاحات و داعیه‌دار جهاد برای آزادی مقدسات و درصدر آنها قدس شریف است و بدون خستگی برای پیروزی انقلاب اسلامی ایران به رهبری امام خمینی تلاش کرد.
 
وی مانعی بزرگ در برابر امتداد و گسترش فتنه در لبنان و اولین کسی بود که در برابر اشغالگری اسرائیل ایستاد. 
 
او مرد وحدت ملی است که می‌خواست لبنان نمونه تمدنی برای جهان باشد که طوایف و مذاهب مختلف در آن در کنار هم زندگی می‌کنند، تا این کشور نژادپرستی اسرائیل را رساند و پوشالی بودن بسیاری به چالش بکشد. او رنج و درد مستضعفان، محرومان و مظلومان را به همه محافل رسمی داخلی، منطقه‌ای و بین‌الملل از سازمان‌ها و خیانت‌شان را آشکار کرد.
 
این مرد بزرگ یا دو همراه خود آقایان شیخ محمد یعقوب و عباس بدرالدین روزنامه‌نگار آن زمان در جریان‌ دیدار رسمی از لیبی ربوده شد؛ این دیدار در چارچوب دیدارهای امام صدر از کشورهای عربی و اسلامی با هدف رویایی یا برنامه‌های رژیم صهیونیستی صورت می‌گرفت و آنان به دست جنایتکار معمر قذافی سرکش ربوده شدند.
 
ما در جنبش أمل تأکید می‌کنیم که امام صدر و دو همراهش زنده‌اند و در زندان‌های قذافی سرکش به سر می‌برند و مسئله آزادی آنان مسئولیتی ملی و اسلامی و حتی امانتی برعهده همه آزادگان جهان است به همین خاطر همه اهل شرف دعوت می‌کنیم در این راه تلاشی را به کار ببندند که در سطح فداکاری‌ها و جهاد امام موسی صدر باشد و به درجه فداکاری امام صدر در راه مسائل مقدس برسد.
 
برادران ما در جمهوری اسلامی ایران این قضیه را پیگیری می‌کنند، زیرا مسئله امام موسی صدر برای امام راحل سید روح‌الله موسوی خمینی (قدس سره) اهمیت فراوان داشت و این امر برای رهبر معظم انقلاب سیدعلی خامنه‌ای نیز دارای اهمیتی بسیار است.
 
ما در سالگرد ربوده شدن امام موسی صدر و دو همراهش یاد آنان و فداکاری‌های بزرگشان را در راه آزادی و عدالت گرامی داشته و اعلام می‌داریم، این دعوتی است برای اینکه آن فداکاریها را انگیزه‌ای برای تلاش بیشتر در راه آزادی امام موسی صدر و دو همراهش قرار دهیم، چرا که این مسئولیتی انسانی، اخلاقی، ملی و اسلامی و حتی مسئولیت آزادگان همه عالم است.
 
مسئله امام موسی صدر دیگر معما نیست، بلکه از نور خورشید در وسط روز روشن‌تر است؛ او زنده است... زنده است... زنده است و منتظر دستان مجاهدان و وفاداران است تا او را آزاد کنند و ما باید برای آزادی وی و همراهانش تلاش کنیم.
گفت و گوی منتشر نشده از امام موسی صدر
ساعت ۱:۳۸ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٠/٦/٥  کلمات کلیدی: امام موسی صدر ، حجاب ، گفتگو و مصاحبه

حجاب شرعی، آسان تر از آن حجابی است که ما به آن عادت کرده ایم

این شب تاریک گمراهی است و نه شب اسلام. زمانی زن می‌تواند از این تاریکی بیرون بیایید که بپذیرد انسان است و نقش زنانه گی‌اش را همه جا بازی نکند. به این ترتیب او مرد را قانع می‌کند که در خارج از خانه او را شریک خود در سازندگی جهان ببیند نه تابلویی هنری که نگرستن ...

شفاف: «دنیا و دین، علم و فقه، انسان و روحانی دینی، ویژگی‌های جامعی است که به وی امکان می‌دهد تا بدون هیچ مشکلی از زن و با عمق و درایت از اسلام به سخن بگوید؛ عمق و درایتی که به چالش با خرافات و عاداتی می‌رود که مسلمانان به آن دلبسته‌اند ولی هیچ ربطی به اسلام ندارد» این بخشی از سخنان امام موسی صدر در یک گفت‌و‌گوی مطبوعاتی است که در سال ۱۹۶۹ در بیروت انجام شده است.

به گزارش شفاف، خلاصه‌ای ازاین گفتگوکه توسط بنیاد امام موسی صدر ترجمه شده و برای اولین باردر روزگار منتشر شده است، به شرح زیر است:

-آیا اسلام به زن حرمت نهاده و مسلمانان به او اهانت کرده‌اند؟

اذعان می‌کنم و از درون خود رنج می‌برم که وضع زن در آغاز اسلام بسیار بهتر از وضع کنونی‌اش بود.

-احساس رنج سودی ندارد. ما در دورانی هستیم که زن خیز برداشته و حرکت کرده است ولی همچنان زن مسلمان جرات جست و خیز روی زمین و حتی خانه خود را ندارد.

راه حل بازگشت به اصول و به اسلام صحیح است زیرا هیچ دینی به اندازه اسلام و هیچ جامعه‌ای همانند جامعه اسلامی به زن حرمت ننهاده است. منظورم از اسلام، اسلام حقیقی است که در متون اسلامی آمده است و امکان اجتهاد در آن وجود دارد، نه وضعی که مسلمانان در آن به سر می‌برند. دین ما هیچ‌گاه دین متحجری نبوده است.

-پس چرا ما در این وضع قرار داریم؟ چرا اگر زن مسلمان به گونه‌ای رفتار کند که گویی بی‌نیاز از قیومیت و داری عقلی استوار و اندیشه‌ای آزاد است بی‌اعتنا به قانون و دین به حساب می‌آید؟

اسلام هیچ کس را وصی زن قرار نداده است. جز پدرش که تا زمان سن رشد وصی اوست همانطور که وصی برادر اوست که مرد است و در این مساله فرقی میان آن دو نیست. پدر همچنین حق مشورتی در ازدواج اول دخترش دارد. با این حال فکر نمی‌کنم ما از ذهنیت قرن بیستمی فاصله گرفته باشیم.

-وصایت برادران و پسران حتی پسر عمو‌ها...؟

دین چنین چیزی را سفارش نکرده است.

-وصایت همسر؟

اگر به متون دینی باز گردیم و به زبان زمانه سخن بگوییم، باید بگوییم قرآن، ازدواج دو مسلمان را نهاد دموکراتیک کوچکی قرار داده است که هر کدام از آن دو در آن می‌توانند حدود اختیارات خود را بر مبنای توافق پیشین معین کنند اما برای آنکه دموکراسی به بن بست کشیده نشود لازم است اینجامعه دموکراتیک کوچک رئیسی داشته باشد.

-بالطبع این رئیس هم زوج است که ریاست او همیشگی و مادامالعمر است.

آیا جدا شما این ریاست را آرزو می‌کنید؟

-پناه بر خدا، من برای مردی که تن به حکم من دهد، احترامی قائل نیستم.

حتی زن اروپایی نیز اگر حقیقتا زن باشد خواهان حمایت و پشتیبانی مرد است. زن اروپایی و حتی آمریکایی اکنون در حال بدست آوردن بخشی از حقوق و ضمانت‌هایی است که اسلام ۱۴۰۰ سال پیش به زن داده است.

-استقلال مادی و اختیار طلاق و چیزهای دیگر، امتیازاتی است که اهمیت آن در ضمن ازدواج و به ویژه زمانی که ازدواج به شکست کشیده می‌شود، آشکار است. اما پیش از ازدواج و پس از آن در صورتی که ازدواج موفق باشد، زن مسلمان در بند زنجیر است. این واقعیتی است که نمی‌توان از آن گریخت. این شب تاریکی است که باید از آن بیرون آییم.

این شب تاریک گمراهی است و نه شب اسلام. زمانی زن می‌تواند از این تاریکی بیرون بیایید که بپذیرد انسان است و نقش زنانه گی‌اش را همه جا بازی نکند. به این ترتیب او مرد را قانع می‌کند که در خارج از خانه او را شریک خود در سازندگی جهان ببیند نه تابلویی هنری که نگریستن به آن، او را از سازندگی این جهان باز دارد و نه تابلوی فریبایی که لذت جستن از آن او را از پیش بردن کار جهان باز دارد.

-بنابراین تنها راه آزادی زن حذف عنصر زنانگی اوست؟

هرگز بلکه آن را منحصر به وقت خاص خود می‌کند و در اوقاتی دیگر صفات انسانی‌اش را بروز می‌دهد.

-اگر زن چنین چیزی را بپذیرد آیا مرد هم خواهد پذیرفت؟

اینکه زن به چنین چیزی در ارتباط با مردی که همسرش نیست گردن نهد اصلی است که قرآن کریم در سه مورد خلاصه کرده است. آشکار نساختن زینت، عدم تحریک گفتاری، عدم تحریک در راه رفتن و حرکت.

-آیا همسر شما محجبه است؟

حجاب اسلامی دارد. با این حال احساس نمی‌کنم در ادای وظایفش در جامعه و در برابر جامعه‌اش کوتاهی کند. خواهری دارم که در صور زندگی می‌کند و قوی‌ترین موسسات اجتماعی را در جنوب لبنان مدیریت می‌کند و محجبه است اما تکرار می‌کنم که حجاب شرعی آسان‌تر از آن حجابی است که ما به آن عادت کردیم.
 
-اما زنان رزمنده که جهاد آن‌ها را ناگزیر کرده است در حالی که سر و صورت و گاهی موارد زینتشان آشکار است از خانه خارج شوند باید متهم به کفر و خارج شدن از وقار اسلامی شوند؟ امینه دحبور که در فرودگاه زوریخ کار می‌کند شلواری می‌پوشد که جازبه‌های بدنش را آکار می‌کند آیا او با این کار از دین خارج شده است؟

من مطلبی که شما درباره امینه دحبور نوشتید باور داشته و هنوز باور دارم که عفت زن محدود به حفظ عفت فردی‌اش نمی‌شود. بنابراین سخت گیری و دقتی که امروز برای حفظ این عفت اعمال می‌شود نا‌بجاست. من ذلت زنان لهستانی را بعد از تصرف آلمان‌ها فراموش نمی‌کنم. من دوست دارم قدرت آن را بیابم که همه زنان ملت خود را آموزش نظامی دهم و بسیج کنم تا در کنار مردان از تکرای مصیبت جلوگیری کنند.

-هنوز این سخنان در حد شفاهی است. شما که از مسوولانید چه کرده‌اید که این سخنان تحقق یابد؟

اولا در سطح آگاهی بخشی هیچ دری را نکوبیده‌‌ رها نمی‌کنم. در زمینه حقوقی به زودی با کمیته‌ای متخصص در زمینه قانون احوال مدنی خاص همکاری خواهم کرد که می‌کوشد جایگاه اصلی زن را به او بازگرداند. کانون وکلا نیز برای تدوین قانونی مستند به متون فقهی در این زمینه فعالیت می‌کند.

-پس با موانعی که مسلمانانی سر راه‌تان قرار خواهند داد که به این وضع دل خوش کرده‌اند و عرصه برایشان خالی مانده چه می‌کنید؟

اسلام صحیح بزرگ‌ترین یاور ما در برابر برخی مسلمانان است و اوضاع سخت و حالت جهادی که امت ما در حال گذران آن است ما را به آسانی به تحقق اندیشه‌هامان یاری خواهد کرد.

-آیا به راستی شما معتقدید اگر اسلام صحیح با همه اصول و جزئیاتش اجرا شود پاسخ گوی نیازهای زمانه و اوضاع جهادی خواهد بود؟

هوشیاری اسلام در تحول و تکامل بیش از آن حدی است که شما گمان برده‌اید. در فقه اسلامی اصل خاصی داریم که می‌گوید «الصروات التی تبیح المحظورات»
 
من می‌دانم وظیفه دشوار و راه سختی پیش رو داریم اما چاره‌ای جز بازنگری در شخصیت زن مسلمان نداریم به هر حال هر رسالتی نیاز به قربانی دارد. اگر ضرورت مجبورم سازد از باب عمل به رسالت الهی که امانتی از سوی خدا در دست من است وارد چالش خواهم شد. من در آینده چاره‌ای جز با برخورد با اوهام مسلمانان نخواهم داشت زیرا من بار‌ها گفته‌ام هیچ دینی اندازه اسلام زن را تکریم نکرده است. برای مثال آیا می‌دانید که اسلام زن را مجبور به کار منزل نکرده است و زن داوطلبانه آن را انجام می‌دهد و هیچ کس نمی‌تواند زن را مجبور به کار منزل کند؟ مرد باید قدر این خدمت را بداند و به او احترام بگذارد. از اول اسلام این حکم شرع بوده است.

-آیا اسلام با حکومت کردن زن موافق است؟

زن را منع نکرده اما این کار را برای زنان خوش ندارد زیرا زن نقشی بلند‌تر از حکومت کردن دارد و آن زادن و پروردن است.
ماجرای امام موسی صدر و مغازه مشروب فروشی
ساعت ۸:٤٩ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٠/٤/٢٦  کلمات کلیدی: امام موسی صدر ، خاطرات

در یکی از خیابان­های لبنان می­رفتیم که باران شدیدی در گرفت. برای در امان ماندن از باران به زیر چادر مغازه ­ای رفته و از آن جا به داخل مغازه رفتیم. شاهد صحنه­ ای جالب شدیم، در یک طرف مغازه بطری­ های الکل و مشروب کنار هم چیده شده و در طرف دیگر عکس حضرت علی (ع) نصب بود!...

بولتن نیوز: آیت الله سید موسی صدر در 14 خرداد 1307 در شهر قم متولد شد و در همان شهر دروس ابتدایی و متوسطه را گذراند. سید موسی در قم و نجف از محضر علمای بزرگی همچون مرحوم آیت ­الله بروجردی، امام خمینی، علامه طباطبایی، سید ابوالقاسم خویی، سید محسن حکیم و سید احمد خوانساری درس طلبگی آموخت. تحصیلات عالی خود را در دانشگاه تهران و در مقطع کارشناسی رشته اقتصاد به پایان رساند. او هم­چنین به زبان­های انگلیسی، فرانسه و عربی آشنا بود.

ایشان پس از فوت مرحوم علامه آیت الله سید عبدالحسین شرف­الدین(زعیم شیعیان لبنان) طبق وصیت ایشان و به دعوت قاطبه شیعیان لبنان، به همراه خانواده به لبنان مهاجرت کرد. امام موسی صدر رهبر معنوی شیعیان و موسس و رئیس مجلس اعلای شیعیان لبنان بود که برای امور رفاهی و فرهنگی مردم جنوب لبنان خیلی تلاش می­کرد.او در بر انگیزاندن مردم علیه صهیونیزم نقشی موثر داشت. وی در تاریخ سوم شهریور ماه سال 1357 به لیبی سفر کرد و پس از سفر به لیبی در حالی که قصد عزیمت به ایتالیا را داشت، به همراه دو یارش، شیخ محمد یعقوب و عباس بدرالدین مفقود شدند.

خانم مرضیه حدیدچی ضمن ذکر خاطره­ای از امام موسی صدر عمق دید و شناخت ایشان از جامعه لبنان را این­گونه وصف می­کند:

روزی با برادری در یکی از خیابان­های لبنان می­رفتیم که باران شدیدی در گرفت. برای در امان ماندن از باران به زیر چادر (سایه بان) مغازه ­ای رفته و از آن جا به داخل مغازه رفتیم. شاهد صحنه­ ای جالب شدیم، در یک طرف مغازه بطری­های الکل و مشروب کنار هم چیده شده و در طرف دیگر عکس حضرت علی (ع) نصب بود!!

گفتم: «این دیگر چه وضعی است که در یک طرف مشروب و در طرف دیگر عکس حضرت علی (ع) است؟!» مغازه ­دار گفت: «من الحمدلله شیعه هستم! و این کارم(مشروب فروشی) به خاطر ارتزاق و تامین معاش خانواده است و خودم استفاده نمی­کنم!»

از آن­چه در آن مغازه دیدم و شنیدم خیلی متاثر شدم. روزی به امام موسی صدر گفتم: «چرا شما برای این موضوع فکری نمی­ کنید؛ در جنوب لبنان که همه شیعه و مسلمانند و به مسجد می­روند و نماز می­خوانند، چرا مسلمانان به شغل­های حرام مشغولند. من خود شیعه ­ای را دیدم که در مغازه مشروب فروشی­ اش عکس علی (ع) را نصب کرده بود و می­ دانم در بیشتر خانه ­هایشان نرد و قمار بازی می­کنند.»

امام موسی صدر پاسخ قابل تاملی داد: «باید آرام آرام پیش رفت. ما تا الآن که روی این­ها کار کرده ­ایم توانسته­ ایم به ایشان بفهمانیم که مبارزه هم جزء اسلام است، در مقابل دشمن ایستادن هم جزء اسلام است، تنها ادعای خالی برای مسلمانی و شیعه بودن کافی نیست، عمل هم می­خواهد. فعلا آن­ها را تا اینجا رسانده­ ایم. حالا زود است که به ایشان بگوییم زنت باید حجاب داشته باشد، فرزندانت نباید فیلم مستهجن ببینند، نباید مشروب بخورید و یا خرید و فروش کنید. پیغمبر اکرم(ص) پس از ده سال از رسالتش به اصحابش دستور مهاجرت دادند و فرمودند: «قولوا لا اله الا الله تفلحوا» و ...»

درک سخنان امام موسی صدر در آن روز برایم سخت بود، ولی پس از مدتها زندگی کردن در میان این مردم، خود به درستی و صحت سخنان صدر رسیدم و دریافتم که او تا این جا چه راه سختی را پیموده است.

 

مجتبی شایسته­ نیا

منبع: خاطرات مرضیه حدیدچی(دباغ)، انتشارات سوره مهر، صص120 تا
از علت ناپدید شدن امام موسی صدر تا شواهد زنده بودن ایشان
ساعت ۱٠:٠٧ ‎ق.ظ روز ۱۳٩٠/٤/٢۱  کلمات کلیدی: سیاسی ، امام موسی صدر ، لیبی

یک شخصیت این گونه و دارای فعالیت‌های تأثیرگذار بالنده و پویا، طبیعی است که هم در موضع حسادت و هم در موضع توطئه قرار بگیرد. گویا اگر شخصیت ایشان، شخصیت عادی می‌بود، قطعا این دام برای او چیده نمی‌شد و.../ البته قرائنی در دست است که ایشان در زنده هستند، اما به هر حال این دام را برای مخفی ساختن و محدود کردن او و گرفتن او از جامعه بشریت ایجاد کردند.

سال‌هاست از ربودن ناجوانمردانه امام موسی صدر می‌گذرد؛ شخصیتی که توانست به معنای واقعی، بسیاری از خوبی‌ها را معنا کند.

به گزارش «تابناک»، ویژه نامه یاران صدر به مناسبت دوازده هزارمین روز اسارت امام موسی صدر، گفت‌وگویی را با حجت الاسلام و المسلمین احمد مبلغی، رئیس مرکز تحقیقات مجمع جهانی تقریب مذاهب اسلامی و رئیس مرکز تحقیقات اسلامی مجلس شورای اسلامی، انجام داده است.

وی شخصیت امام موسی صدر را الگویی دانست برای کسانی که می‌خواهند در فضای بین الملل، کلیشه‌ها را شکسته و قالب‌های ناکارآمد را کنار بگذارند و سرانجام به صورتی زیبا، پویا، کارآمد، فعالیت کنند.

این استاد حوزه علمیه قم می‌افزاید: طبیعی است که شخصیتی مانند امام موسی صدر که فعالیت هایش در عرصه‌های دینی، سیاسی و اجتماعی در یک راه بالنده بود و افزون بر آن توانست ارتباطات بین المللی، حتی فراتر از جهان اسلام داشته باشد، در موضع حسادت و توطئه قرار بگیرد. اگر شخصیت ایشان، یک شخصیت عادی می‌بود، قطعا این دام برای او چیده نمی‌شد و این توطئه بزرگ برای پنهان و محدود کردن او و گرفتن او از جامعه بشریت رخ نمی داد.

مشروح گفت‌وگوی حجت الاسلام و المسلمین مبلغی، رئیس مرکز تحقیقات مجمع جهانی تقریب مذاهب اسلامی از این قرار است

* علت ناپدید شدن امام موسی صدر

ــ اگر شخصیت شناسی کنیم، می توان گفت شخصیت امام موسی صدر، شخصیتی روشن، آگاه، دلسوز به حال اسلام و آشنای به فضای بین الملل و شیوه‌های بین المللی بود و کمتر شخصیتی را سراغ داریم که هم اندیشه‌های دارای نگاه بین الملل داشته و هم در عین حال به شیوه‌های فعال و دارای تأثیر و پذیرفته بین المللی آگاه باشد.

 امام موسی صدر، شخصیتی این گونه بوده و دلیلش هم این است که ایشان از هنگامی که پا به عرصه فعالیت اجتماعی، سیاسی و دینی در فضای بین الملل گذاشتند، با گذشت اندک مدتی، آوازه‌ای پیدا کرده و آثار و کارکردشان نمود یافت. فعالیت‌های امام موسی صدر در عرصه‌های دینی، سیاسی و اجتماعی، در یک مسیر رشد یابنده قرار گرفت و توانست ارتباطات جهانی، حتی فراتر از جهان اسلام داشته باشد. او همچنین  توانست در این ارتباطات بین المللیَ، در راستای تلطیف فضا و گفت وگو و برقراری روابط انسانی و دینی، حرکت‌های بسیار مثبت و کارآمدی داشته باشد.
 
ــ یک شخصیت این گونه و دارای فعالیت‌های تأثیرگذار بالنده و پویا، طبیعی است که هم در موضع حسادت و هم در موضع توطئه قرار بگیرد. گویا، اگر شخصیت ایشان، شخصیتی عادی می‌بود، قطعا این دام برای او چیده نمی‌شد و این توطئه بزرگ برای محو و نابود کردن او ایجاد نمی‌شد؛ البته قرائنی در دست است که ایشان زنده هستند، اما به هر حال این دام را برای پنهان و محدود کردن او و گرفتن او از جامعه بشریت ایجاد کردند، ولی به هر حال، امیدواریم که ایشان بازگردند و در یک سطح گسترده و تأثیرگذاری در فضای بین الملل حضور داشته باشند. به حقیقت، همه ما در فضای بین الملل امروز، تشنه شخصیت‌هایی مانند امام موسی صدر هستیم؛ یعنی تشنه فعالیت‌هایی از آن دست که ایشان آغاز کرده بود.

ــ راهکار بنده این است، روزنه‌هایی که در اختیار هست و یا روزنه‌های امیدبخشی که از پیش به سمت آزادی ایشان گشوده شده است، اینها را مورد تأمل و برنامه ریزی بیشتری قرار دهیم و روی همان امکانات، فرصت ها، زمینه‌ها و روزنه‌ها کار متمرکزتری بشود. به نظر بنده، نخستین موضوع این است که کار در این زمینه، باید متمرکز باشد و دیگر آن که، کارها باید همه جانبه و به یک معنای دیگر، دارای یک بعد جهانی باشد.
دومین موضوعی که باید در این باره به آن توجه شود، این که به این کار، چهره انسانی دهیم. البته در بعد فضای بین المللی، باید این فقط شیعه نباشد که پیگیر این موضوع باشد، بلکه بخشی از اهل سنت و مسیحیت که ایشان را می‌شناختند و می‌شناسند هم باید این کار را دنبال کنند؛ یعنی به یک معنا، باید یک حرکت جهانی را ـ که همراه با فرصت یابی باشد ـ دنبال کنیم و فرصت‌های بین المللی را دریابیم و از همه ظرفیت‌ها بهره گیریم. گویا، یک فعالیت متمرکز جهانی معطوف به زمینه‌های امیدبخش، برای پیگیری سرنوشت و آزادی امام موسی صدر لازم است.

آزادی امام صدر، خدمت به گفت وگوی بین ادیان

ــ باید توجه داشت که امام موسی صدر، دارای سه بعد ایرانی، عراقی و لبنانی است؛ لبنان محل فعالیت و بروز شخصیت ایشان بوده و بخشی از خانواده صدر در عراق هستند و ایرانی بودن ایشان هم وابستگی ایشان به ایران را نشان می‌دهد؛ بنابراین، سه کشور نسبت به سرنوشت ایشان، باید حساسیت و اهتمام داشته و باید در یک معنا، فعالیت‌های هماهنگ داشته باشند. شعاع فعالیت امام موسی صدر در کشورهای گوناگون هم نمود داشته و از این روی، باید آن کشور‌ها را هم در این زمینه در گیر کنیم. دیگر آن که چهره انسانی امام موسی صدر را بیش از پیش مطرح کنیم و با دلایل گوناگونی که هست، اعلام کنیم آزادی ایشان، صرفا خدمتی برای به اسلام نیست، بلکه خدمت به گفت وگوی میان ادیان است.
 
ــ آن ابعاد شخصیتی امام موسی صدر که امروزه بیش از هر وقتی به آنها و به فعالیت شخصیتی که چنین ابعادی داشته باشد، نیاز است، برجسته کردن و بعد انسانی دادن به این موضوع است که می‌تواند در این باره بسیار مؤثر باشد. ما همچنین باید مجامع جهانی را درگیر این موضوع کنیم، چرا که اگر از سوی آنها کوشش متمرکزی شود، قطعا می توانیم فرصت‌هایی را از آن‌ها، ولو محدود، به کار بگیریم.

وضعیت پرونده سرنوشت امام موسی صدر

ــ تا آن جا که من از این پرونده می دانم، این پرونده همچنان در جریان است، به ویژه بخشی از پرونده بر حکومت لیبی و شخص قذافی و اعترافی که او در چند سال پیش نسبت به این که امام موسی صدر زنده است، متمرکز است. محکوم کردن قذافی و محاکمه او، بخشی از این پرونده بوده و بخشی هم دنبال این است که سرنخ‌هایی را پیدا کرده و کوششی برای آزاد سازی ایشان شود. گویا، پرونده امام موسی صدر، نسبت به گذشته، وضع بهتری پیدا کرده ولی باید کوشش‌ها به گونه‌ای باشد که به صورت کوشش‌های فراگیر و بسیار جسورانه تر و قدرتمندانه تر دنبال شود.

استفاده از تحولات جاری در لیبی

ــ این فرصت، فرصت بسیار مغتنمی است و از این رو باید بیشترین بهره را از آن برد. به نظر بنده، نباید فرصت پدید آمده در لیبی را از دست داد، چون بخش زیادی از کشور‌های جهان و بخشی از منطقه خاورمیانه، علیه قذافی هستند؛ بنابراین، با توجه به جنایتی که حکومت لیبی و شخص قذافی به امام موسی صدر کرده، باید از این فرصت استفاده کرد.

ویژگی‌های شخصیتی امام موسی صدر

ــ شخصیت امام موسی صدر، شخصیتی است که هر چه زمان جلوتر می‌رود و تحولات در منطقه در راستای یک منطقه فراگیر ـ با حضور مردم و استفاده از ظرفیت‌های اسلام ـ پیش می‌رود، بیشتر و بیشتر شناخته می‌شود؛ بنابراین، هر چه این تحولات رو به پیشرفت می‌گذارد و جدی تر می‌شود، شخصیت امام موسی صدر، نگاه‌های او، نیازمندی به حضور افکار ایشان، آن ارتباطات، آن گفت وگو‌ها و آن تسامح و تحمل‌هایی که در صحنه ارتباط بین ادیان و بین مذاهبی داشت، بیشتر شکوفا می‌شود.
شخصیت امام موسی صدر، تنها شخصیت دیروز نیست، بلکه شخصیت امروز و شخصیت آینده ما نیز هست. این شخصیت، الگویی است برای بسیاری که می‌خواهند در فضای بین الملل، کلیشه‌ها را بشکنند و قالب‌های ناکارآمد را کنار بگذارند و به صورتی زیبا و پویا و کارآمد، فعالیت کنند.
مشاهده عکس امام موسی صدر در زندان
ساعت ۱٢:٢۳ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٩/۱٢/۱٥  کلمات کلیدی: سیاسی ، امام موسی صدر ، لیبی

یک منبع آگاه به نقل از یک لیبیایی­ ساکن ژنو اعلام کرد: یک نظامی لیبیایی پارسال فاش کرد که عکسی را از امام موسی صدر درون زندان دیده است.

به گزارش  وبگاه کمیته اطلاع رسانی ستاد آزادی امام موسی صدر، "شعبان احمد" از لیبیایی های ساکن سوئیس به ایرانیان مقیم این کشور گفته است که یکی از بستگانش که بتازگی از ارتش لیبی به مردم پیوسته، پارسال به اقوام خود گفته بود عکسی از پیرمردی در داخل زندان دیده است که باید امام موسی صدر باشد.

نکته مهم این خبر این است که این افشاگری، پیش از تحولات اخیر لیبی بیان شده و این احتمال را که "شعبان احمد" قصد سوءاستفاده از نام امام موسی صدر و حمله به قذافی، دیکتاتور رباینده امام را داشته باشد، کاهش می دهد.
خروج ساختگی امام موسی صدر از لیبی
ساعت ۱٢:٢٠ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٩/۱٢/۱٢  کلمات کلیدی: امام موسی صدر

خواهرزاده یک وزیر لیبیایی که از دولت قذافی ماموریت یافت با شبیه‌سازی خود به چهره امام موسی صدر به «رم» برود تاکید کرد که آخرین اطلاع وی از امام موسی این است که وی در پادگانی در غرب لیبی دیده شده است.

به گزارش فارس، روزنامه الاخبار به نقل از «نجیب محمد اغریبیل» خواهرزاده یک وزیر لیبیایی اعلام کرد که خروج امام موسی صدر از لیبی و سفر وی به «رم» ساختگی بوده است.

الاخبار نوشت: با انقلاب مردمی لیبی علیه معمر القذافی و رژیم وی، روایات لیبیایی‌هایی که روزی از ارکان نظام لیبی در طرابلس بوده‌اند درباره امام موسی صدر و دو همراه وی محمد یعقوب و عباس بدرالدین روزنامه‌نگار و نقش قذافی در ناپدید شدن آنان مختلف شده است.

الاخبار نوشت: نجیب محمد اغریبیل خواهرزاده "صالح زاید عبدالکریم " وزیر لیبیایی که خود را شبیه امام موسی صدر کرد و به رم ایتالیا سفر کرد تاکید کرد که دایی او با این کار به ایتالیا سفر کرد تا [رژیم لیبی] شواهدی خلق کند که نشان بدهد امام موسی لیبی را ترک کرده و به رم رفته است.

نجیب محمد اغریبیل با بیان اینکه او یکی از نزدیک‌ترین افراد به دایی خود بوده است، تصریح کرد که صالح زاید عبدالکریم، دایی او پس از سفر به رم به دست همراه شخصی خود ترور شد.

اغریبیل با بیان اینکه «مرحوم صالح مرا خیلی دوست داشت و مرا دوست و نزدیک‌ترین فرد به خود حتی از نزدیک‌ترین فرزندانش به خود می‌دانست» گفت: وی آن زمان که وزیر [نماینده] تام‌الاختیار در لبنان بود، در اوایل جنگ داخلی لبنان، مرا در جلسات ویژه خود به همراه می‌برد. وی از شخصیت‌های لبنانی مانند کمال جنبلاط و سید موسی صدر که خیلی از شخصیت وی خوشش می‌آمد، با احترام یاد می‌کرد».

وی افزود که دایی او اسامی امنیتی بسیاری داشت که در آن زمان اسم او صابر عبدالکریم صالح بود. چهار سال پس از ناپدید شدن امام موسی صدر، دقیقا در تابستان سال ۱۹۸۲، یعنی آغاز جنگ دوم اسرائیل با لبنان «دفتر امنیتی قذافی وی را مامور کرد با شبیه‌سازی خود به صدر، به رم سفر کند».

اغریبیل افزود، در جلسه‌ای با یک افسر امنیتی که (او نیز حضور داشته است)، دایی او به دوست امنیتی خود اعلام کرده است که دفتر امنیتی به وی ماموریت ساده‌ای در رم داده است ولی مایل نیست که این ماموریت را بر خلاف ساده بودنش، انجام دهد ولی به هر حال مجبور است. ولی پس از چند روز جسد صالح برای خانواده‌اش برگشت که در منطقه غرغور در طرابلس ساکن بودند جایی که سران بلندپایه نظام در آنجا ساکنند؛ منطقه‌ای مانند منطقه الخضراء در عراق.

نجیب محمد اغریبیل افزود، قبل از اینکه جسد صالح برسد، نماینده دفتر امنیتی قذافی با خانواده دایی او تماس گرفت و اعلام کرد که صالح در رم درگذشته است. «زمانیکه خبر مرگ وی را دادند قذافی و «صفیه» همسر او، مرگ وی را تسلیت گفتند ولی پس از دو ساعت "حسن "یکی از پسران صالح وارد خانه شد و گفت که اطلاعاتی به دست آورده است که نشان می‌دهد پدرش ترور شده و به مرگ طبیعی از دنیا نرفته است. آنان در اتاقش در هتل ریش مصنوعی، عینک و لباس‌های مذهبی پیدا کرده‌اند».

اغریبیل به نقل از حسن فرزند صالح افزود: ما تلاش کردیم در تابوت را باز کنیم ولی تابوت، صندوقی آهنی با در قفل شده بود. زمانیکه تلاش کردیم با زور در آن را باز کنیم، ماموران امنیتی از صدای آن متوجه و داخل اتاق شدند و مانع باز کردن در تابوت شدند و ما را مجبور کردند تا آن را همانطور دفن کینم.

بنا بر این گزارش، خانواده صالح پس از این، گزارشی رسمی از مرگ صالح دریافت کردند که دو همراه وی شهادت دادند که صالح به هنگام پوشیدن کفش‌های خود در هتل دچار حمله قلبی شده است.

نجیب محمد اغریبیل در ادامه می‌افزاید که خانواده صالح در ادامه اطلاعاتی دریافت کردند مبنی بر اینکه صالح به هنگام ماموریت خود در رم «ترور شده است» و از اینجا بود که خانواده صالح با توجه به اینکه از باز کردن در تابوت منع شدند، اطمینان بیشتری پیدا کرد که صالح ترور شده است.

در ادامه گزارش آمده است که اغریبیل برای امام موسی صدر احترام قائل بوده و وی را شخصیتی بزرگ می‌دانست که تلاش می‌کرد با اسرائیل مبارزه کند و شیعه و سنی را یکپارچه کند.

اغریبیل همچنین اشاره کرد که این حقیقت را «که دایی من خود را شبیه صدر کرده است به دلایل معلوم ذکر نکرده‌ام و این نخستین بار است که این حقیقت را فاش می‌کند زیرا می‌دانم که نظام [لیبی] امروز رو به فروپاشی است هر چند که هیچ چیز قطعی نیست».

وی در ادامه تاکید کرد که رژیم لیبی تلاش می‌کند شواهدی ساختگی برای این درست کند که نشان بدهد امام موسی صدر لیبی را ترک کرده است. رژیم لیبی پیش از این به تصویرهای صدر در خروج از لیبی استناد می‌کرد. رژیم لیبی شیوه‌هایی دارد که به ذهن هیچ کس خطور نمی‌کند ولی «روشن بود که رژیم در خصوص صدر با نگرانی شدیدی رفتار می‌کرد».

وی با بیان اینکه انسان باید با خود صادق باشد، اعلام کرد «این حق خانواده صدر است که از سرنوشت او آگاه باشند. ما با صدر اختلافی نداریم. برای همین باید در کنار خانواده او باشیم تا آنچه رخ داده است، روشن شود».

اغریبیل در پایان در خصوص آخرین اطلاعات از امام موسی صدر گفت، نمی‌داند برای او چه اتفاق افتاده است ولی «آخرین اطلاعاتی که از افراد پرنفوذ شنیده است، نشان می‌دهد که وی آخرین بار با دو افسر کم‌سن و سال دیده شده است و آخرین جایی که رؤیت شده است، پادگانی در منطقه غرب بوده است».

به گفته اغریبیل نقشی که دایی او در این قضیه داشته است، فقط «شبیه‌سازی خود به چهره صدر بوده است و در ربودن وی هیچ نقشی نداشته است».

در روزهای گذشته (۴ اسفند) محمد علی مهتدی کارشناس مسائل خاورمیانه در نشست خبری بررسی آخرین وضعیت امام موسی صدر به نقل از مرحوم آیت‌الله بهجت اعلام کرد که امام موسی صدر زنده است و بازخواهد گشت.

مهتدی گفت: در دیداری که چند سال پیش با آیت‌الله بهجت داشتم، از وی در خصوص سرنوشت امام صدر سؤال کردم که وی پاسخ داد او زنده است.

مهتدی افزود: آیت‌الله بهجت تأکید کرد، حوادثی در آینده رخ می‌دهد که امام موسی صدر بازخواهد گشت و یادآور شد که وی ذخیره الهی است و خداوند خواسته که زمانی بازگردد و نقش مهمی در منطقه ایفا کند.
آخرین دست‌نوشته‌ امام موسی‌صدر +عکس
ساعت ۱٢:٠٧ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٩/۱٢/۱٢  کلمات کلیدی: امام موسی صدر

تصویر و متن آخرین دست‌نوشته امام موسی صدر که از طرابلس ـ پایتخت لیبی ـ برای خانواده خود نوشته است در پایگاه مؤسسه فرهنگی تحقیقاتی امام موسی صدر منتشر شد.

به گزارش روابط عمومی مؤسسه فرهنگی تحقیقاتی امام موسی صدر اعلام کرد: بنا بر اطلاعات تاریخی، امام موسی صدر و نزار علی (یکی از اتباع فرانسه که اصالتاً لبنانی است) در ۳۰ اوت ۱۹۷۸ (هشتم شهریور ۱۳۵۷) در هتل الشاطی طرابلس دیدار می‌کنند. پس از آن‌که امام موسی صدر مطلع می‌شود نزار علی روز بعد، یعنی ۳۱ اوت (نهم شهریور) با هواپیما به پاریس خواهد رفت، نامه‌ای کوتاه برای خانواده‌ی خود در پاریس می‌نویسد تا نزار علی به آن‌ها بدهد.

متن این نامه به‌خوبی روشن می‌کند که امام به هیچ وجه قصد نداشته است ۳۱ اوت (نهم شهریور) لیبی را ترک کند. (چنان که لیبی ادعا کرده بود که امام موسی صدر و همراهانش عصر روز ۳۱ اوت لیبی را به مقصد رم ترک گفته اند!!) بلکه می‌خواست شنبه یا یک‌شنبه‌ی بعد، دوم یا سوم سپتامبر (یازده یا دوازده شهریور) طرابلس را به مقصد پاریس ترک کند.

امام در این نامه به خانواده‌ی خود خبر می‌دهد که روز شنبه یا یک‌شنبه یعنی دوم یا سوم سپتامبر به پاریس سفر خواهد کرد.





متن این نامه به این شرح است:

« صدری ـ حمید فرزندانم ـ ما خوبیم. ان‌شاء الله شنبه یا یک‌شنبه به پاریس می‌رسم. امیدوارم بتوانم عصر جمعه یا بعدازظهر شنبه برای مشخص کردن زمان رسیدن با شما تلفنی تماس بگیرم. به ام صدری هم این مطلب را اطلاع دهید. با بیروت با منزل حسینی به شماره‌ی ۴۷۰۸۸۶ تماس بگیرید و به آن‌ها هم اطلاع دهید.

به دکتر صادق و دکتر عصام هم اطلاع دهید تا منتظر رسیدن ما به پاریس باشند... ام صدری... او را از سلامت و زمان رسیدن به پاریس مطلع کنید.»

تصویر و متن این نامه در پایگاه مؤسسه فرهنگی تحقیقاتی امام موسی صدر به آدرس www.imamsadr.ir در بخش «دست‌نوشته‌ها» در دسترس علاقه‌مندان است.
المنار : اعتراف قذافی به حضور امام موسی صدر در لیبی
ساعت ۱:۱٩ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٩/۱٢/٩  کلمات کلیدی: امام موسی صدر ، معمر قزافی ، لیبی

رژیم لیبی عامدانه در مورد پرونده امام موسی صدر دروغ پراکنی می کند.

به گزارش واحد مرکزی خبر ، شبکه تلویزیونی المنار فیلمی از معمر قذافی در اختیار دارد که اعتراف می کند امام موسی صدر از لیبی خارج نشده است. قذافی گفت: این شخص ناپدید شد و کسی نمی داند چگونه ناپدید شد، ای کاش می دانستیم مسوولیت این قضیه بر عهده کیست، از یک سو ما او را از دست دادیم و از سوی دیگر وجهه لیبی لکه دار شد به این معنا که ما او را به لیبی دعوت کردیم و او دعوت ما را پذیرفت و به لیبی امد و ناپدید شد در لیبی ناپدید شد در این میان کسی می خواهد ابرو و اعتبار لیبی را خدشه دار کند.

بنابراین گزارش، این اعتراف قذافی که در بیش از بیست و پنج سال پیش انجام شد زمینه را برای صدور کیفرخواستی به این شرح فراهم کرد: وقایعی که در زمان دیدار امام موسی صدر از لیبی رخ داد خصوصا خروج او از هتل شاطی برای دیدار قذافی و بازنگشتن او به هتل، تحقیقات قضایی ایتالیا که مستند به بیش از سیزده شاهد است که این شاهدان از ماموران امنیتی فرودگاه،کارکنان هتل هالیدی این و شرکت هواپیمایی ایتالیا همگی شهادت دادند که شخصی با مشخصات امام موسی صدر وارد ایتالیا نشده است نشانگر دست داشتن مسئولان لیبیایی در ربودن امام موسی صدر بود.

به علاوه در میان مطالبی که شاهدان لیبیایی گفته اند تناقض وجود دارد مانند شهادت احمد الحطاب که گفته بود معاملات امام موسی صدر به سرعت انجام شد زیرا هواپیما می خواست به زودی پرواز کند که بعدا مشخص شد هواپیمای مذکور با تاخیر یک ساعت از زمین بلند شد.

گذشته از اینها دستکاری گذرنامه هایی که در هتلی در ایتالیا پیدا شد و به ویژه تصاویری که دوباره به گذرنامه الصاق شده بود و مهر روی عکس با مهر گذرنامه مطابقت نداشت. و دیگر اینکه دستیابی به وسایل مخصوص امام موسی صدر که به صورت اتفاقی در میان انها ساعت مچی امام موسی صدر که شیشه اش شکسته شده بود و بند ان باز شده بود قرار داشت همه و همه نشانگر دخالت لیبیایی ها در این قضیه بوده است.

این وقایع و موارد دیگر باعث صدور کیفر خواست درباره قذافی و تعدادی از مسوولان برجسته رژیم قذافی از جمله «عبدالسلام جلود» و «محمد ولد داده» و دیگران شد، علاوه بر این دستگاه قضایی لبنان برای جلب این افراد حکم جلب سیار صادر کرد علاوه بر این تمیز سعید میرزا دادستان کل لبنان از اینتر پل خواست تا برای متهمان این پرونده پس از گذشت سی سال از صدور کیفر خواست حکم جلب متهمان را صدر کند.
کشف زندان امام موسی صدر + عکس
ساعت ۱٢:٢٢ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٩/۱٢/۸  کلمات کلیدی: امام موسی صدر ، لیبی ، معمر قزافی

به گزارش برنا به نقل از آل ویسز، این زندان زیر منطقه ای است که مردم لیبی از آن به عنوان پناهگاه معمر قذافی و خانواده اش یاد می کنند که مرگ صدها زندانی و سرباز در این منطقه روی داده است.

 

بر اساس گزارش ها، این زندان یک در فلزی دارد. در ورودی آن به ضخامت ۳۰ سانتی متر و دری مشابه آن در داخل زندان دیده می شود.

 
 

این زندان بنا به گفته شاهدان عینی بدتر از زندان ابوغریب است، چرا که حتی کسی نمی تواند به راحتی در آن استراحت کند.

 

برخی منابع عربی می گویند که احتمالا این زندان کشف شده، زندان امام موسی صدر بوده است.

 

 

 
 

گفتنی است؛ سید موسی صدر مرجع دینی و سیاسی شیعیان است که پس از هجرت از ایران به لبنان، مجلس اعلای شیعیان لبنان را تأسیس کرد و رهبری فکری و سیاسی شیعیان این کشور را عهده‌دار شد.

 

وی در ۹ شهریور ۱۳۵۷، طی سفری رسمی به لیبی به دعوت معمر قذافی، ناپدید شد.
دیکتاتور دیوانه از «سگ ارزشمند خاورمیانه» تا دربدری و درماندگی!
ساعت ٤:٢۱ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٩/۱٢/٤  کلمات کلیدی: معمر قزافی ، لیبی ، امام موسی صدر

در همین حال، اما این بازیچه دنیای غرب، باز هم حاضر نشد، دست کم یکی از خیانت های خود را جبران کند؛ خیانت و جنایتی نابخشودنی به عمر 33 سال، آنگاه که در سال 1978 مصلح و رهبر بزرگ شیعیان لبنان را ربود تا سر سپردگی اش را ثابت کند، تا اینکه امروز بناگاه خبری عجیب منتشر شد، مبنی بر اینکه امام موسی صدر از لیبی منتقل شده است...

آن هنگام که در سال 1986، ریگان، رئیس جمهور آمریکا، او را «سگ ارزشمند خاورمیانه» نامید او بسیار از این لقب خوشنود شد تا اینکه در سال 2008 در جمع سران قاره سیاه لقب دیگری را برای خود برگزید: «شاه شاهان»!

به گزارش «تابناک»، اینک شاه شاهان! پس از 42 سال دیکتاتوری دیوانه وار، در پی پناهگاهی است تا جان از خشم مردمی به در برد که سال ها دیوانگی او را تحمل کرده اند.

بنا بر این گزارش، «جان استون» که تاکنون بیش از هفت کتاب درباره لیبی و ده ها مقاله درباره جنبش های آفریقا نوشته است، رخدادهای لیبی را «پایان نمایشنامه ای خسته کننده» می نامد و ادامه می دهد: جای شگفتی است که چگونه این مرد 42 سال بر مردمی حکومت کرد که مردان مبارز آفریقا از میان آنان برخاسته بودند؟!

وی می افزاید: او با در اختیار گرفتن یک ارتش 1000000 نفری، نتوانست 1000000 ثانیه هم مقاومت کند و معنای حکومت در نظام هایی اینچنین چه معنایی دارد؟



از سویی، شاید قذافی 69 ساله، هنگامی که «ادریس السنوسی» پادشاه لیبی را در بنغازی ساقط کرد، هیچ گاه گمان نمی کرد که روزی فرارسد که خود با سقوط بنغازی، شکست را تجربه و فرار کند.

او در 42 سال حکومت بر مردم لیبی، دو رویداد مهم را رقم زد؛ لاکربی و انفجار باشگاه شبانه آمریکایی ها در برلین و این حادثه بود که لقب «سگ ارشمند خاورمیانه» را برای او به ارمغان آورد.

قذافی در سال 1987 بر آمریکا و انگلیس طغیان کرد و خواهان بیرون راندن آمریکایی ها و انگلیسی ها از خاورمیانه شد تا اینکه پسرش «سیف الاسلام» به داد پدر رسید و با پرداخت میلیون ها دلار در ازای حادثه لاکربی، خشم آمریکا از پدر را فرونشاند و با فرستادن همه تجهیزات اتمی لیبی به شمال آمریکا، اجازه گرفت تا چند صباحی دیگر، پدر تاجدار خود را بر لیبی به حکومت بنشاند.

... و اینک همه آن بازی های سیاسی پایان یافته و قذافی نمی داند که کدام کشور جهان او را خواهد پذیرفت تا به عنوان یک مهره سوخته سیاسی غرب روزگار بگذراند تا بمیرد...!

در همین حال، اما این بازیچه دنیای غرب، باز هم حاضر نشد، دست کم یکی از خیانت های خود را جبران کند؛ خیانت و جنایتی نابخشودنی به عمر 33 سال، آنگاه که در سال 1978 مصلح و رهبر بزرگ شیعیان لبنان را ربود تا سر سپردگی اش را ثابت کند تا اینکه امروز بناگاه خبری عجیب منتشر شد، مبنی بر اینکه امام موسی صدر از لیبی منتقل شده است.

بنا بر این گزارش، یک فعال سیاسی لیبیایی مدعی شد: صبح امروز دوشنبه، یک هواپیمای کوچک، امام موسى صدر را از این کشور بیرون برده است!



«سامی المصراطی»، یک فعال سیاسی لیبیایی در تماس تلفنی با شبکه العالم مدعی شد: امروز دوشنبه یک هواپیمای کوچک، امام موسى صدر را از این کشور بیرون برده است.

وی افزود: شاهدان عینی، امروز صبح، شخصی با هیبت «امام موسی صدر» دیده ‏اند که با هواپیمایی کوچک به محلی نامعلوم منتقل شده است، حال آن که پیش از این نیز «عیسى عبد المجید منصور» از مخالفان دولت لیبی و مؤسس «جبهة نجات قبائل تبو» هم گفته بود: امام موسى صدر هنوز زنده است.

بنابراین، در صورتی که این خبر درست باشد، نگرانی‏ های جدی از مقصد احتمالی امام صدر وجود خواهد داشت و لازم است سازمان‏ های داخلی و بین‏ المللی، این امر را پیگیری کنند تا شاید آرزوی 33 ساله شیعیان پایان یابد و... .
 
گفتنی است، امام موسی صدر، رهبر شیعیان لبنان در تاریخ 25/8/1978 با دو همراهش «شیخ محمد یعقوب» و «عباس بدر الدین» و با دعوت رسمی قذافی به «هتل شاطئ» طرابلس وارد شد، ولی به وسیله دستگاه امنیتی این کشور ربوده و مفقود شد.
به گفته فرزند ایشان: امام موسی صدر هنوز زنده است
ساعت ٤:۱٥ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٩/۱٢/٤  کلمات کلیدی: امام موسی صدر

یکی از مخالفان «معمر قذافی» گفت: دیروز دوشنبه، یک هواپیمای کوچک، فردی را که شبیه به «امام موسی صدر» بود، از فرودگاه «الابرق» منتقل کرده است... آیت الله العظمی «سیستانی»: همه مسلمانان دست به دعا شوند تا چشم ما به جمال امام موسی صدر روشن شود. انشاءالله...«امام موسی صدر» در اواخر سال ۱۳۳۸ وصیت «سید عبدالحسین شرف الدین»، رهبر متوفی شیعیان لبنان را پاسخ گفت و به عنوان جانشین وی، سرزمین مادری خود، ایران را به سوی لبنان ترک کرد.

به رغم آن که این روزها و به دنبال تحولات لیبی، اخبار غیررسمی از به شهادت رسیدن و یا انتقال «امام موسی صدر» از لیبی خبر می دادند، پسر وی مدعی شده که اطلاعات جدیدی، مبنی بر زنده بودن «امام موسی صدر» به دست آورده است.

به گزارش «تابناک»، پایگاه خبری «النشره» امروز مدعی شد، «سید صدرالدین صدر» از بیروت در گفت وگو با این پایگاه گفته است: برخی اطلاعات به دست آمده، تأکید می کنند که «امام صدر»، «شیخ محمد یعقوب» و «عباس بدرالدین»، روزنامه نگار در زندان های لیبی در قید حیات هستند.

وی افزود: ما اینک آنچه را در لیبی رخ می دهد، دنبال می کنیم و منتظر اطلاعات دیگری درباره محل زندانی شدن آنها هستیم و از خدا می خواهیم تا آنها را آزاد کند و به خانواده های خود بازگردند.

اما در همین حال، برخی منابع مخالفان از انتقال فردی شبیه به «امام موسی صدر» در فرودگاه «الابرق» در شهر «البیضاء» لیبی حکایت می‌کنند.

«سامی المصراطی»، از مخالفان «معمر قذافی»، دیکتاتور لیبی در گفت‌وگوی تلفنی خود با شبکه خبری «العالم» اظهار داشت: دیروز دوشنبه، یک هواپیمای کوچک، فردی را که شبیه به «امام موسی صدر» بود، از فرودگاه «الابرق» منتقل کرده است.

«عیسی عبدالمجید منصور»، یکی از شخصیت‌های مخالف رژیم لیبی نیز پیش از این اعلام کرده بود، امام موسی همچنان زنده است.

در همین حال، شماری از افسران مخالف رژیم لیبی نیز پیشتر گفته بودند، هم اکنون «امام موسی صدر» در زندانی در شهر «سبها» لیبی است.

نگرانی از سرنوشت «امام موسی صدر» به دنبال بالا گرفتن اعتراضات در لیبی و برخوردهای دیوانه وار رژیم «قذافی» با معترضین به شدت افزایش یافته است، به گونه ای که برخی بر این باورند، ممکن است حکومت لیبی در صورت سقوط، وی را به شهادت رسانده و یا در معامله با سرویس های جاسوسی غربی، «امام صدر» را به ایشان تحویل دهد.

در همین حال، حضرت آیت الله العظمی «سیستانی» در پی تحولات اخیر در کشور لیبی، از مسلمانان جهان خواست تا برای آزادی امام موسی صدر دعا کنند.

به گزارش مؤسسه فرهنگی تحقیقاتی «امام موسی صدر»، ایشان در پی تحولات اخیر در کشور لیبی، در جمع برخی از نزدیکانشان فرمودند: همه مسلمانان دست به دعا شوند تا چشم ما به جمال امام موسی صدر روشن شود. انشاءالله.

«امام موسی صدر» که 11862 روز از ربودنش می گذرد درسال 1979 در پی دعوت رسمی «معمر قذافی» به لیبی سفر کرد اما نظام لیبی وی و دو همراهش را پس از رسیدن به آن کشور ربود و مدعی شد این سه نفر اصلا وارد لیبی نشده اند.

گفتنی است، «سید موسی صدر»، در روز چهاردهم خرداد سال ۱۳۰۷ هجری شمسی، در محله «چهارمردان» شهر قم به دنیا آمد. پدر او «سید صدرالدین صدر»، جانشین شیخ «عبدالکریم حائری»، مؤسس حوزه علمیه قم و از مراجع بزرگ زمان خود بود و مادرش «صفیه طباطبایی قمی»، فرزند حاج آقا«سید حسین طباطبایی قمی» بود.

وی در کنار تحصیلات حوزوی، دروس دبیرستان خود را به پایان رساند و در سال ۱۳۲۹ به عنوان نخستین دانشجوی روحانی در رشته «حقوق در اقتصاد» به دانشگاه تهران وارد و در سال ۱۳۳۲ فارغ‌التحصیل شد. پس از پایان تحصیلات در دانشگاه تهران برای ادامه تحصیلات حوزوی به نجف می‌رود و تا سال ۱۳۳۷ در آنجا می‌ماند.

«امام موسی صدر» در اواخر سال ۱۳۳۸ و به دنبال توصیه‌های برخی از علما، وصیت «سید عبدالحسین شرف الدین»، رهبر متوفی شیعیان لبنان را پاسخ گفت و به عنوان جانشین وی، سرزمین مادری خود ایران را به سوی لبنان ترک کرد.
وز به روز و ساعت به ساعت امیدهایمان بیشتر می‌شود + تصاویر
ساعت ٤:٠٠ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٩/۱٢/٤  کلمات کلیدی: امام موسی صدر

امروز دومینوی منطقه و شرایط جهان اسلام در حال دگرگون شدن است و مردم مظلوم و مجاهد لیبی به فریاد آمده‌اند و اخبار آن را می‌بینیم و می‌شنویم/ هر چند که ماهیت وحشیانه قذافی در این سال‌ها تدریجاً روشن شده اما حوادث چند روز اخیر لیبی پرده‌های بسیاری از چهرة او برداشته است/ جای تأسف است که بگوییم...

آخرین اخبار درباره وضعیت امام موسی صدر، با حضور خبرنگاران رسانه‌های داخلی و خارجی در مؤسسه فرهنگی تحقیقاتی امام موسی صدر، بررسی و تشریح شد.

به گزارش «تابناک»، به همت روابط عمومی مؤسسه فرهنگی تحقیقاتی امام موسی صدر، صبح امروز، چهارشنبه، 4/12/1389 نشست خبری آخرین اخبار وضعیت امام موسی صدر در مؤسسه فرهنگی تحقیقاتی امام موسی صدر در تهران برگزار شد.

در این نشست که با حضور خانم حورا صدر، فرزند امام موسی صدر، مهدی فیروزان، داماد امام موسی صدر و محمدعلی مهتدی پژوهشگر و محقق سیاسی برگزار شد، آخرین اخبار درباره وضعیت حیات امام موسی صدر با توجه به اوضاع فعلی لیبی بررسی شد.


در این نشست پس از سخنرانی خانم حورا صدر، خبرنگاران سؤالاتی را درباره آخرین اخبار از وضعیت امام موسی صدر با توجه به اوضاع اخیر لیبی مطرح کردند که شرکت کنندگان در نشست به این سؤالات پاسخ گفتند.

هر لحظه امید ما به آزادی امام موسی صدر بیشتر می‌شود

حورا صدر، فرزند امام موسی صدر در نشست خبری آخرین اخبار وضعیت امام موسی صدر ضمن تأکید بر زنده بودن امام موسی صدر و جنایات بی‌شرمانه قذافی گفت: روز به روز و ساعت به ساعت امیدهایمان بیشتر می‌شود و انشاءالله آرزویمان زودتر تحقق می‌پذیرد.


به گزارش روابط عمومی مؤسسه فرهنگی تحقیقاتی امام موسی صدر، متن سخنان سرکار خانم حورا صدر، فرزند امام موسی صدر در نشست خبری آخرین اخبار وضعیت امام موسی صدر به این شرح است:

بسم الله الرحمن الرحیم

رب اشرح لی صدری ویسر لی امری واحلل عقدة من لسانی یفقهوا قولی

ابتدا از تشریف فرمایی شما عزیزان تشکر می‌کنم و امیدوارم که همواره در تبیین حقیقت و دفاع از حقجویان موفق باشید و در این شرایط تاریخی تحولات منطقه، همراه تاریخ سازان آینده را بسازید.

• سی و دو سال، بلکه سی و سه سال است که ما از غیبت امام موسی صدر رنج می‌بریم.

• سی و سه سال است که امام موسی صدر از اینکه از صحنه فعالیت‌های خود و جهان اسلام، از به دوش کشیدن مسئولیت‌های رهبری خود دور است رنج می‌برد.

• البته رنج ما کجا و رنج او کجا

• سی و سه سال است که امام در بند است و از شرایط او هیچ اطلاعی نداریم

• سی و سه سال است که ما در بی‌خبری هستیم.

• سی و سه سال است که حسرت می‌خوریم و هر روز بر بار افسوسمان افزوده می‌گردد که اگر امام از لبنان ربوده نمی‌شد لبنان امروز و امروز خاورمیانه به گونه‌ای دیگر بود.

• سی و سه سال است که امام و دو همراهشان در زندان‌های قذافی اسیرند

• قذافی به شهادت تاریخ و دادگاه‌های لبنان و ایتالیا و اطلاعات منابع مختلف اطلاعاتی و امنیتی و از همه مهمتر به قضاوت وجدان‌های پیدا و آگاه جهان مسئول مستقیم ربودن امام موسی صدر است. و آزادی و آزادگان، حقیقت و حق جویان را از حضور امام عقل و حقیقت محروم کرده است.


مستندات و احکام قضایی موجود در پرونده قضایی ربودن امام صدر نشان می‌دهد که قذافی چگونه:

1- ربودن امام را طراحی کرده است.

2- برای تبرئه خود چه سناریوهایی را ساخته و پرداخته است.

3- چگونه اسناد و مدارک دروغین جعل کرده

4- چگونه شاهدان دروغین ساخته است.

5- چگونه همواره در تحریف حقیقت و انحراف افکار عمومی کوشیده است.

نقطه عطف سی و سال ربودن امام موسی صدر در سال 2002 و در روز به اصطلاح ملی لیبی است که قذافی در سخنرانی خود به ربودن امام در لیبی اعتراف کرد و بر همه جعلیات و سناریوهای پیشین دستگاه حکومت لیبی خط بطلان کشید.

افسوس که برخی از محافظه‌کاری‌ها، تنبلی‌ها و بی‌مسئولیتی‌های برخی حکام اجازه نمی‌داد تا پیش از اعتراف قذافی، به ندای استمداد خانواده امام و شیعیان لبنان پاسخ مثبت دهند.


بگذریم... امروز دومینوی منطقه و شرایط جهان اسلام در حال دگرگون شدن است و مردم مظلوم و مجاهد لیبی به فریاد آمده‌اند و اخبار آن را می‌بینیم و می‌شنویم.

هر چند که ماهیت وحشیانه قذافی در این سال‌ها تدریجاً روشن شده اما حوادث چند روز اخیر لیبی پرده‌های بسیاری از چهرة او برداشته است.

جای تأسف است که بگوییم چند روزی است که برخی مسئولان، ناگزیر به حقانیت و حقیقت هشدارهای ما اعتراف می‌کنند.

جنایت‌هایی که امروز در لیبی اتفاق می‌افتد، بی‌سابقه است.

همان‌گونه که ماجرای ربودن امام موسی صدر در تاریخ مناسبات سیاسی جهان بی‌سابقه است.

خانواده و شیعیان امام در لبنان اولین مجروحان وحشی‌گری‌های قذافی هستند.

امروز در خدمت شما هستم تا دربارة سؤال‌های بی‌شماری که علاقه‌مندان به امام در ایران لبنان و عراق می‌کنند و همبستگی و همدلی‌ها و نگرانی‌های مردم گفت‌وگو کنیم.

امروز همه ما پی‌گیر و مراقب وضعیت لیبی هستیم و بسیار امیدوار به بازگشت عزیزانمان امام صدر و شیخ یعقوب و عباس بدرالدین.

بارالها ای خداوند قادر متعال این سه عزیز را به حوزه فعالیت خود لبنان بازگردان

روز به روز، ساعت به ساعت امیدهایمان بیشتر می‌شود و انشاءالله آرزویمان زودتر تحقق می‌پذیرد.

دوستان شرایط، شرایط حساسی است اطلاعات درست و نادرست و آرزوها و دشمنی‌های بسیاری در کنار است.

ما هم با دقت و از طرق گوناگون اخبار را پیگیری می‌کنیم


اما باید هوشیار باشیم بازی نخوریم و اجازه ندهیم مانند سی و سه سال گذشته دیگران بازی بخورند

- باید درست عمل کنیم

- آنچه که مهم است اخبار رسانه‌ها و تأییدات گوناگون اخیر مبنی بر حیات امام و زندانی بودن ایشان و دو همراهشان در لیبی است

- واقعیتی که سی و سه سال است فریاد می‌زنیم که امام در زندان‌های قذافی است اما انگار باید صدها تن لیبیایی قربانی می‌شدند تا مسؤولان باور کنند.

- سی و سه سال است که حیات و آزادی امام را فریاد می‌زنیم اما کو گوش شنوا

- سی و سه سال است که فریاد می‌زنیم تا این مرد بزرگ را، این شخصیت تاریخ ساز را که ایرانی هم هست از بند قذافی آزاد کنید و از پشت میله‌ها رهایش نمایید اما گویی اهالی سیاست خواب بودند شاید هم هنوز شاید به کمک شما رسانه‌ها از خواب بیدار شوند.

امام موسی صدر زنده است همه اخبار و اطلاعات رسیده حیات پر برکت او را ثابت می‌کند و همه دلایل عقلی و شرعی و عرفی زندانی بودن وی را در لیبی تأکید می‌کند. اما به ما می‌گفتند شما عاطفی برخورد می‌کنید.

بگذریم... شرایط حساسی است امیدمان روز به روز بیشتر می‌شود امیدوارم که دوستان طوری عمل کنند که هر چه زودتر شاهد آزادی این سه عزیز و بازگشتشان به لبنان باشیم.

در خاتمه ما هم با دعای حضرت آیت الله سیستانی همراه می‌شویم که گفتند: همه مسلمانان دست به دعا شوند که چشم ما به جمال امام موسی صدر روشن شود. انشاءالله
در شرایط آشفته لیبی و همزمان با انتشار خبر انتقال امام صدر مطرح شد:
ساعت ۳:٤٤ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٩/۱٢/٤  کلمات کلیدی: امام موسی صدر
نگرانی از دخالت انگلیس و اسرائیل برای ربودن مجدد امام موسی صدر

شرایط بحرانی لیبی و از کنترل خارج شدن اوضاع در این کشور نگرانی‎هایی را در مورد سرنوشت امام موسی صدر، رهبر ایرانی الاصل شیعیان لبنان، را با نگرانی دخالت نیروهای خارجی از جمله انگلیس و اسرائیل ایجاد کرده است. 

به گزارش رجانیوز، در حالی که 33 سال پیش امام موسی صدر روحانی ایرانی الاصل و احیاگر شیعیان لبنان برای حضور در اجلاسی به لیبی سفر کرده بود توسط ماموران امنیتی قذافی ربوده شد اما دولت لیبی همواره نسبت به توضیح درباره سرنوشت امام موسی صدر طفره رفته است. 
 
با این حال وقوع انقلاب قریب الوقوع در لیبی و پایان کار قذافی سبب شده است تا نگرانی‎هایی نسبت به سوء قصد برخی کشورهای خارجی به این رهبر بلندپایه شیعی بوجود آید. این درحالی است که از انگلیس و سرویس موساد به عنوان اصلی‎ترین گزینه‎های احتمالی برای اقدام علیه امام موسی صدر یاد می‎شود. لیبی به دلیل منابع انرژی خود و همچنین مواضع سیاسی‎اش یکی از اصلی‎ترین کشورهای حوزه استراتژیک انگلیس در شمال افریقا به شمار می‎رود. این نکته را از کاربرد گسترده مهمات انگلیسی در سرکوب مردم لیبی و تقلای بیش از حد وزیر خارجه این کشور در قبال مسائل لیبی و در مقابل سکوت معنادار امریکا در این موارد به‌خوبی می‌توان دریافت.
 
اما آنچه بیش از پیش احتمال دخالت نیروهای خارجی را در موضوع امام موسی صدر تقویت کرده است، انتشار خبری است که بر مبنای آن برخی منابع مخالفان قذافی از انتقال فردی شبیه به امام موسی صدر در فرودگاه "الابرق " در شهر البیضاء لیبی حکایت می‌کنند.
 
"سامی المصراطی" از مخالفان رژیم معمر قذافی دیکتاتور لیبی در گفت‌وگو با العالم اظهار داشته است: یک هواپیمای کوچک دیروز دوشنبه فردی را که شبیه به امام موسی صدر بود، از فرودگاه الابرق منتقل کرده است. در همین شرایط، حزب الله لبنان نیز با صدور بیانیه‎ای خواستار رسیدگی به وضعیت امام موسی صدر و آزادی وی شده است.
 
تعدادی از افسران مخالف رژیم لیبی نیز پیشتر گفته بودند که امام موسی صدر درحال حاضر در زندانی در شهر "سبها "ی لیبی زندانی است. 
 
به نظر می‎رسد شرایط به وجود آمده در لیبی همانند شرایط مصر که موجب آزادی شماری از اعضای حماس و حزب الله لبنان از زندان‎های مصر شد بهترین فرصت برای آزادی قدیمی‎ترین اسیر انقلاب اسلامی در منطقه خاورمیانه باشد.
در شرایط آشفته لیبی و همزمان با انتشار خبر انتقال امام صدر مطرح شد:
ساعت ۳:٤٤ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٩/۱٢/٤  کلمات کلیدی: امام موسی صدر
نگرانی از دخالت انگلیس و اسرائیل برای ربودن مجدد امام موسی صدر

شرایط بحرانی لیبی و از کنترل خارج شدن اوضاع در این کشور نگرانی‎هایی را در مورد سرنوشت امام موسی صدر، رهبر ایرانی الاصل شیعیان لبنان، را با نگرانی دخالت نیروهای خارجی از جمله انگلیس و اسرائیل ایجاد کرده است. 

به گزارش رجانیوز، در حالی که 33 سال پیش امام موسی صدر روحانی ایرانی الاصل و احیاگر شیعیان لبنان برای حضور در اجلاسی به لیبی سفر کرده بود توسط ماموران امنیتی قذافی ربوده شد اما دولت لیبی همواره نسبت به توضیح درباره سرنوشت امام موسی صدر طفره رفته است. 
 
با این حال وقوع انقلاب قریب الوقوع در لیبی و پایان کار قذافی سبب شده است تا نگرانی‎هایی نسبت به سوء قصد برخی کشورهای خارجی به این رهبر بلندپایه شیعی بوجود آید. این درحالی است که از انگلیس و سرویس موساد به عنوان اصلی‎ترین گزینه‎های احتمالی برای اقدام علیه امام موسی صدر یاد می‎شود. لیبی به دلیل منابع انرژی خود و همچنین مواضع سیاسی‎اش یکی از اصلی‎ترین کشورهای حوزه استراتژیک انگلیس در شمال افریقا به شمار می‎رود. این نکته را از کاربرد گسترده مهمات انگلیسی در سرکوب مردم لیبی و تقلای بیش از حد وزیر خارجه این کشور در قبال مسائل لیبی و در مقابل سکوت معنادار امریکا در این موارد به‌خوبی می‌توان دریافت.
 
اما آنچه بیش از پیش احتمال دخالت نیروهای خارجی را در موضوع امام موسی صدر تقویت کرده است، انتشار خبری است که بر مبنای آن برخی منابع مخالفان قذافی از انتقال فردی شبیه به امام موسی صدر در فرودگاه "الابرق " در شهر البیضاء لیبی حکایت می‌کنند.
 
"سامی المصراطی" از مخالفان رژیم معمر قذافی دیکتاتور لیبی در گفت‌وگو با العالم اظهار داشته است: یک هواپیمای کوچک دیروز دوشنبه فردی را که شبیه به امام موسی صدر بود، از فرودگاه الابرق منتقل کرده است. در همین شرایط، حزب الله لبنان نیز با صدور بیانیه‎ای خواستار رسیدگی به وضعیت امام موسی صدر و آزادی وی شده است.
 
تعدادی از افسران مخالف رژیم لیبی نیز پیشتر گفته بودند که امام موسی صدر درحال حاضر در زندانی در شهر "سبها "ی لیبی زندانی است. 
 
به نظر می‎رسد شرایط به وجود آمده در لیبی همانند شرایط مصر که موجب آزادی شماری از اعضای حماس و حزب الله لبنان از زندان‎های مصر شد بهترین فرصت برای آزادی قدیمی‎ترین اسیر انقلاب اسلامی در منطقه خاورمیانه باشد.
سرفصلهایی از زندگانی امام موسی صدر
ساعت ۱٢:٤٤ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٩/٦/۱۱  کلمات کلیدی: امام موسی صدر ، بیوگرافی

تولد

امام موسی صدر در روز 14 خرداد سال 1307 هجری شمسی در شهر مقدس قم دیده به جهان گشود. پدر ایشان مرحوم آیت الله سید صدرالدین صدر، جانشین مرحوم آیت الله شیخ عبدالکریم حائری مؤسس حوزه علمیه قم و از مراجع بزرگ زمان خود بود جد پدری ایشان مرحوم آیت الله سید اسماعیل صدر، جانشین مرحوم آیت الله میرزا حسن شیرازی و مرجع مطلق زمان خود، و جد مادری ایشان مرحوم آیت الله حاج آقا حسین قمی، جانشین مرحوم آیت الله سید ابوالحسن اصفهانی و رهبر قیام مردم مشهد بر علیه رضا خان بود.

تحصیلات

امام موسی صدر پس از اتمام سیکل اول و بخش مقدمات علوم حوزوی، در خرداد سال 1322 رسما به حوزه علمیه قم پیوست، و طی مدتی کوتاه، ضمن بهره گیری از محضر حضرات آیات سید محمد باقر سلطانی طباطبایی، شیخ عبدالجواد جبل عاملی، امام خمینی و سید محمد محقق داماد، دروس دوره سطح را به پایان رسانید. وی از ابتدای بهار سال 1326 وارد مرحله درس خارج گردید، و تا اواخر پاییز سال 1338، یعنی قریب سیزده سال تمام، از مدرسین بزرگ حوزه های علمیه قم و نجف کسب فیض نمود. اساتید اصلی دروس خارج ایشان در قم، حضرات آیات سید حسین طباطبایی بروجردی، محقق داماد، صدر و سید محمد حجت، و در نجف حضرات آیات سید محسن حکیم، سید ابوالقاسم خویی، شیخ حسین حلی و شیخ مرتضی آل یاسین بودند. امام موسی صدر دروس فلسفی را نزد حضرات آیات سید رضا صدر و علامه سید محمد حسین طباطبایی در قم، و نزد آیت الله شیخ صدرا بادکوبه ای در نجف فرا گرفت. دوستان اصلی هم بحث امام موسی صدر را در قم، حضرات آیات سید موسی شبیری زنجانی، شهید دکتر بهشتی، سید عبدالکریم موسوی اردبیلی و شیخ ناصر مکارم شیرازی، و در نجف آیت الله شهید سید محمد باقر صدر تشکیل می دادند.امام موسی صدر در طول زندگی حوزوی خود شاگردان برجسته ای را تربیت کرده است.معروف ترین آنان در ایران آیت الله شیخ یوسف صانعی از مراجع معظم امروز ، و در لبنان شهید عباس موسوی دبیر کل سابق حزب الله است.
امام موسی صدر در کنار تحصیلات حوزوی، دروس دبیرستان خود را به اتمام رساند، و در سال 1329 به عنوان اولین دانشجوی روحانی در رشته «حقوق در اقتصاد» به دانشگاه تهران وارد، و در سال 1332 از آن فارغ التحصیل گردید. امام موسی صدر قبل از عزیمت به نجف اشرف، از سوی علامه طباطبایی مسئولیت نظارت بر نشریه «انجمن تعلیمات دینی» را بر عهده گرفت. وی همزمان با تحصیل در حوزه علمیه نجف، به عضویت هیئت امناء جمعیت «منتدی النشر» در آمد، و پس از بازگشت به قم ضمن اداره یکی از مدارس ملی این شهر، مسئولیت سردبیری مجله تازه تاسیس «مکتب اسلام» را عهده دار گردید. از مهمترین اقدامات امام موسی صدر در آخرین سال اقامت در شهر قم، تدوین طرحی گسترده جهت اصلاح نظام آموزشی حوزه های علمیه بود، که با همفکری حضرات آیات دکتر بهشتی و مکارم شیرازی صورت گرفت.

هجرت به لبنان

امام موسی صدر در اواخر سال 1338 و به دنبال توصیه های حضرات آیات بروجردی، حکیم و شیخ مرتضی آل یاسین، وصیت مرحوم آیت الله سید عبدالحسین شرف الدین رهبر متوفی شیعیان لبنان را لبیک گفت و به عنوان جانشین آن مرحوم، سرزمین مادری خود ایران را به سوی لبنان ترک نمود.


اصلاح امور فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی و سیاسی جامعه شیعیان لبنان از یکسو، و استفاده از ظرفیتهای منحصر به فرد لبنان جهت نمایاندن چهره عاقل، عادل، انساندوست و با زمان مکتب اهل بیت به جهانیان از سوی دیگر، اهداف اصلی این هجرت را تشکیل می داد. امام موسی صدر برای نیل به این اهداف، و با توجه به جغرافیای اجتماعی و سیاسی لبنان در منطقه و جهان، از همان بدو ورود فعالیتهای خود را سه حوزه موازی سازماندهی نمود:



بازسازی هویت، انسجام و عزت تاریخی شیعیان لبنان

امام موسی صدر از زمستان سال 1338 و همزمان با آغاز فعالیتهای گسترده دینی و فرهنگی خود در مناطق شیعه نشین لبنان، مطالعات عمیقی را به منظور ریشه یابی عوامل عقب ماندگی اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی شیعیان لبنان به اجرا گذارد. حاصل این مطالعات، برنامه های کوتاه مدت، میان مدت و درازمدتی بود که از اواسط سال 1339 و در راستای سیاست محرومیت زدایی، طراحی و اجرا گردید. امام موسی صدر در زمستان سال 1339 و پس از تجدید سازمان جمعیت خیریه «البر و الاحسان»، با تنظیم برنامه ای ضربتی جهت تامین نیازهای مالی خانواده های بی بضاعت، ناهنجاری تکدی را به کلی از سطح شهر صور و اطراف آن برانداخت. وی در فاصله سالهای 1340 تا 1348 و در چارچوب برنامه ای میان مدت، با طی سالانه صد هزار کیلومتر در میان شهرها و روستاهای سراسر لبنان، دهها جمعیت خیریه و مؤسسات فرهنگی و آموزش حرفه ای را راه اندازی نمود.

که حاصل آن کسب اشتغال و خودکفایی اقتصادی هزاران خانواده بی بضاعت، کاهش درصد بیسوادی، رشد فرهنگ عمومی، و به اجرا در آمدن صدها پروژه کوچک و بزرگ عمرانی در مناطق محروم آن کشور بود. امام موسی صدر در تابستان سال 1345 و پس از اجتماعات عظیم و چند روزه شیعیان لبنان در بیعت با ایشان، رسما از حکومت وقت درخواست نمود تا همانند دیگر طوائف آن کشور، مجلسی برای سازماندهی طایفه شیعه و پیگیری مسائل آن تاسیس گردد. مجلس اعلای اسلامی شیعیان که اولین بخش از برنامه درازمدت امام صدر به شمار می رفت، در اول خرداد سال 1348 تاسیس، و خود آن بزرگوار با اجماع آراء به ریاست آن انتخاب گردید. امام موسی صدر از بهار سال 1348 تا اواسط زمستان سال 1352 با دولت وقت لبنان به گفتگو نشست، تا آن را برای اجرای پروژه های زیربنایی و وظایف قانونی خود در قبال مناطق شیعه نشین و محروم آن کشور ترغیب نماید. در پی امتناع دولت لبنان از پذیرش این مطالبات و نیز اتمام حجت با آن، جنبش محرومان لبنان در اوایل سال 1353 به رهبری امام موسی صدر شکل گرفت، و راهپیماییهای مردمی عظیمی در شهرهای بعلبک، صور و صیدا علیه دولت به وقوع پیوست. اوجگیری بحران خاورمیانه، صف آرایی احزاب افراطی مسیحی در برابر مقاومت فلسطینی، و به لبنان کشیده شدن برخی اختلافات جهان عرب، امام موسی صدر را بر آن داشت تا برای حفظ ثبات کشور و ممانعت از سرکوبی فلسطینیها، توده های مردم را موقتاً از عرصه رویارویی با دولت کنار کشاند، و پیگیری مطالبات بر حق شیعیان را تا آمدن رئیس جمهور بعد به تاخیر اندازد. امام موسی صدر در سال 1354 علی رغم کارشکنیهای شدید دولت، مجدداً با اجماع آراء به ریاست مجلس اعلای اسلامی شیعیان برگزیده شد. با آغاز جنگ داخلی لبنان در فروردین سال 1354، تمامی تلاشهای امام موسی صدر مصروف پایان دادن به این بحران صرف گردید. وی در خرداد آن سال در مسجد عاملیه بیروت به اعتصاب نشست، و به پشتوانه مشروعیت مردمی و مقبولیت وسیع وشخصیت کاریزماتیک خود در میان تمامی مذاهب، آرامش را به تابستان لبنان بازگردانید. با شعله ور شدن مجدد آتش جنگ و پدیدار شدن ابرهای شکست بر آسمان جبهه مسلمانان، امام صدر در اردیبهشت 1355 حافظ اسد را وادار نمود تا با اعزام نیروهای سوری به لبنان، موازنه قوا و آرامش را به این کشور بازگرداند. حل اختلافات مصر با سوریه و متعاقب آن برپایی کنفرانس ریاض در مهر 1355، آب سردی بود که امام موسی صدر بر آتش جنگ داخلی لبنان فرو ریخت. این ارامش تا زمانیکه امام صدر در لبنان حضور داشت ، ادامه پیدا کرد.



پرچمداری حرکت گفتگوی ادیان و تقریب مذاهب در لبنان
هدف استراتژیک امام موسی صدر آن بود تا طایفه شیعه لبنان را همسان دیگر طوائف، و نه مقدم بر آنان، در تمامی عرصه های حیات سیاسی، اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی آن کشور مشارکت دهد. وی از اولین روزهای هجرت به لبنان در زمستان سال 1338، با طرح شعار «گفتگو، تفاهم و همزیستی»، پایه های روابط دوستانه و همکاری صمیمانه ای را با مطران یوسف الخوری، مطران جرج حداد، شیخ محی الدین حسن و دیگر رهبران دینی مسیحی و اهل سنت آن کشور بنا نهاد. در طول حضور دو دهه امام صدر در لبنان، هیچ مراسم سرور یا اندوهی از شیعیان نبود که امام صدر در آن شرکت جوید، و تنی چند از فرهیختگان مسیحی و اهل سنت در معیت وی نباشند. حمایت جوانمردانه امام صدر از بستنی فروشی مسیحی در اوایل تابستان سال 1341 در شهر صور، که به فتوای صریح ایشان مبنی بر طهارت اهل کتاب منجر گردید، توجه تمامی محافل مسیحی لبنان را به سمت خود جلب نمود. در اواخر تابستان 1341 مطران گریگوار حداد به شهر صور آمد، و از امام صدر برای عضویت در هیئت امناء «جنبش حرکت اجتماعی» دعوت نمود. از اواخر سال 1341 حضور گسترده امام موسی صدر در کلیساها، دیرها و مجامع دینی و فرهنگی مسیحیان آغاز گردید. سخنرانیهای تاریخی امام صدر در دیرالمخلص واقع در جنوب، و کلیسای مارمارون در شمال لبنان طی سالهای 1341 و 1342، تاثیرات معنوی عمیقی بر مسیحیان آن کشور بر جای نهاد. امام صدر در تابستان سال 1342 و طی سفری دو ماهه به کشورهای شمال آفریقا، طرحی نو جهت همفکری مراکز اسلامی مصر، الجزایر و مغرب با حوزه های علمیه شیعه لبنان در انداخت.
وی در بهار سال 1344، اولین دور سلسله گفتگوهای اسلام و مسیحیت را با حضور بزرگان این دو دین الهی، در مؤسسه فرهنگی «الندوه اللبنانیه» به راه انداخت. وی پس از جنگ شش روزه اعراب و اسرائیل در سال 1346 به دیدار پاپ شتافت، و نشستی که ابتدائا نیم ساعت پیش بینی شده بود، به تقاضای پاپ بیش از دو ساعت به درازا کشید. امام موسی صدر از سال 1347 به عضویت مرکز اسلام شناسی استراسبورگ در آمد، و از رهگذر همفکری و ارائه سمینارهای متعددی در آن، انتشار آثاری ذی قیمت چون «مغز متفکر جهان شیعه» را زمینه سازی نمود. امام موسی صدر در بهار سال 1348 و بلافاصله پس از افتتاح مجلس اعلای اسلامی شیعیان، از شیخ حسن خالد مفتی اهل سنت لبنان دعوت نمود، تا با همفکری یکدیگر برای توحید شعائر، اعیاد و فعالیتهای اجتماعی طوائف اسلامی، تدبیری بیندیشند. وی در همین خصوص طرح مدونی را به اجلاس سال 1349 «مجمع بحوث اسلامی » در قاهره ارائه نمود، و متعاقب آن به عضویت دائم این مجمع درآمد. امام موسی صدر در سال 1349 رهبران مذهبی مسلمانان و مسیحیان جنوب لبنان را در چارچوب «کمیته دفاع از جنوب» گرد هم آورد، تا برای مقاومت در برابر تجاوزت رژیم صهیونیستی چاره اندیشی نمایند. وی در زمستان سال 1353 و در اقدامی بی سابقه، خطبه های عیدموعظه روزه را در حضور شخصیتهای بلندپایه مسیحی لبنان در کلیسای کبوشیین بیروت ایراد نمود، و اگر آتش جنگ داخلی شعله ور نمی شد، در پی آن بود تا کاردینال مارونی لبنان را برای ایراد خطبه های یکی از نمازهای جمعه شهر بیروت دعوت نماید. امام موسی صدر در زمستان سال 1355 و در جمع سردبیران جرائد بیروت، با پیش بینی صریح حذف فاصله ها و روند جهانی شدن در اواخر قرن بیستم، قرن بیست و یکم را قرن همزیستی پیروان ادیان، مذاهب، فرهنگها و تمدنهای گوناگون نامید، و بر رسالت تاریخی لبنان جهت ارائه الگویی موفق در این زمینه پای فشرد. امام موسی صدر در اواسط سال 1357 موفق گردید رهبران مسلمان و مسیحی لبنان را جهت برپایی یک جبهه فراگیر ملی متقاعد نماید، و در این مسیر تا آنجا پیش رفت که حتی موعد تاسیس و اولین گردهمایی آنان را برای پس از بازگشت خود از سفر لیبی مشخص نمود.

تاسیس جامعه مقاوم و مقاومت لبنانی در برابر تجاوزات اسرائیل
امام موسی صدر از سال 1343 و یک سال پیش از تأسیس جنبش فلسطینی فتح، در پی اندیشه تبدیل جامعه مصرفی لبنان به جامعه ای مقاوم در برابر تجاوزات آینده رژیم صهیونیستی برآمد. وی در بهار سال 1344 گروهی از جوانان مؤمن شیعه را به مصر اعزام نمود، تا در دوره ای شش ماهه فنون نظامی را فرا گیرند. با بازگشت این جوانان که اولین کادرهای مقاومت لبنان بودند، عملیات ایذایی مشترک رزمندگان فلسطینی لبنانی در شمال فلسطین اشغالی آغاز گردید. بخش اعظم نیروهای رزمنده از جوانان شیعه لبنان، و فرماندهی عملیات بر عهده رزمندگان فلسطینی بود. این نوع عملیات مشترک تا اوایل سال 1972 ادامه یافت. اولین شهید شیعه در عملیات ایذایی بر علیه رژیم صهیونیستی، از جوانان شهر مرزی «ناقوره» بود که در سال 1347 به شهادت رسید.

در مهر 1348 مؤسسه صنعتی جبل عامل یا کارگاه کادر سازی امام صدر رسماً آغاز به کار نمود. در پی بمباران شدید جنوب لبنان توسط رژیم صهیونیستی در سال 1349 و عدم واکنش مناسب دولت وقت، اعتصابی بی سابقه به دعوت امام موسی صدر لبنان را فرا گرفت، به گونه ای که دولت وقت را بر آن داشت برای بازسازی مناطق جنگی و برپایی پناهگاههای مناسب در آن، مجالس جنوب را تاسیس نماید. از اوایل سال 1341 عملیات ایذایی جوانان شیعه در داخل فلسطین اشغالی شکلی مستقل به خود گرفت، هر چند تا سالها پس از آن نیز به صلاحدید امام صدر، افتخار آن به نام «نیروهای مخصوص جنبش فلسطینی فتح» ثبت می گشت. در شهریور سال 1351 و کمتر از 24 ساعت پس از اشغال 48 ساعته دو روستای «قانای جلی» و «جویا« به دست سربازان رژیم صهیونیستی، نشست فوق العاده مجلس اعلای اسلامی شیعیان با حضور تمامی اعضاء در روستای جویا برگذار گردید، و از همان روز اولین بذرهای «مقاومت لبنانی» توسط امام موسی صدر پاشیده شد. یک ماه پس از این حادثه و به هنگام تجاوز نیرهای صهیونیستی به روستای «فاووق» در جنوب لبنان، اولین عملیات غیر رسمی مقاومت لبنان به اجرا در آمد، که حاصل آن چند کشته و مجروح اسرائیلی بود. از پاییز سال 1351 آموزش نظامی جوانان شیعه شتاب بیشتری گرفت. اولین شهید مقاومت لبنان «فلاح شرف الدین» مؤذن چهارده ساله مؤسسه صنعتی جبل عامل بود که در زمستان 1352 و پس از به هلاکت رساندن چند تن از سربازان رژیم صهیونیستی، در روستای مرزی «بنت جبیل» به شهادت رسید. در خرداد سال 1354 و به دنبال وقوع انفجاری در اردوگاه نظامی عین البنیه در کوههای بقاع، که به شهادت 27 تن از جوانان شیعه انجامید، امام موسی صدر رسما ولادت «گروههای مقاومت لبنان» را اعلان نمود. با پایان یافتن جنگ داخلی لبنان و انتقال دامنه ناآرامیها به جنوب، واحدهای مقاومت لبنان رسما در نقاط استراتژیک مناطق مرزی مستقر شدند. اولین عملیات بزرگ مقاومت لبنان علیه تجاوزات اسرائیل در اواخر سال 1355 صورت گرفت که پس از چند روز درگیری، به آزادسازی شهرکهای «طیبه» و «بنت جبیل» منجر گردید. امام موسی صدر اولین شخصیتی بود که در زمستان سال 1356، طرح سازشکارانه توطین پناهندگان فلسطینی در جنوب لبنان را افشا، و با مواضع شجاعانه خود از تحقق آن جلوگیری نمود. در حمله گسترده سال 1357 اسرائیل به جنوب لبنان و به رغم عقب نشینی احزاب چپ و گروههای فلسطینی، جوانان مقاومت لبنان و دانش آموزان مؤسسه صنعتی جبل عامل در منطقه اشغالی باقی ماندند، و به رغم امکانات اندک تا به آخر علیه اشغالگران صهیونیست ایستادگی کردند.

انقلاب اسلامی ایران

امام موسی صدر اگرچه لبنان را محل اصلی فعالیتهای خود قرار داده بود، اما هیچگاه از دیگر مسائل جهان اسلام غافل نبود. انقلاب اسلامی ایران، امنیت حوزه های علمیه، اتحادی عربی اسلامی جهت مبارزه با اسرائیل و گسترش تشیع در آفریقای سیاه، مهمترین دغدغه های خارج از لبنان ایشان را تشکیل می دادند.

در پی دستگیری امام خمینی و در اوایل تابستان 1342، امام موسی صدر راهی اروپا و شمال آفریقا گردید، تا از طریق واتیکان و الازهر، شاه ایران را برای آزادسازی امام تحت فشار قرار دهد. با آزاد گشتن امام در پایان این سفر، آیت الله خویی تصریح نمود که این آزادی، بیش از هر چیز مرهون سفر آقای صدر بوده است. در پی تبعید امام به ترکیه در پاییز سال 1343، امام موسی صدر اقدامات مشابهی را به انجام رساند، تا ضمن تامین امنیت آن بزرگوار، ترتیبات انتقال ایشان به عتبات عالیات را فراهم سازد. در نیمه دوم دهه چهل و پس از آماده شدن اولین کادرهای نظامی مقاومت لبنان، دهها تن از جوانان مبارز ایرانی به لبنان آمدند، و زیر نظر آنان فنون نظامی را فرا گرفتند. در اواخر دهه چهل و مقارن با تاسیس مجلس اعلای اسلامی شیعیان، امام خمینی در پاسخ برخی فضلای ایرانی مقیم نجف، امام صدر را امید خود برای اداره حکومت پس از شاه نامید. در زمستان 1350 و بر اساس تقاضای مراجع وقت، امام موسی صدر درباره برخی زندانیان سیاسی با شاه گفتگو نمود، که بعضی از آنان از جمله حجت الاسلام و المسلمین هاشمی رفسنجانی، اندکی بعد از زندان آزاد گردیدند. با به قدرت رسیدن حافظ اسد در سال 1350 و آغاز همکاریهای تنگاتنگ وی با امام صدر، سوریه به امن ترین کشور خاورمیانه برای مبارزین ایرانی بدل گردید. امام موسی صدر در تابستان 1356 جوانمردانه سینه سپر نمود، و با اقامه نماز، تدفین و برپایی مراسم چهلمین روز شهادت دکتر شریعتی در بیروت، از سست شدن پیوند جوانان تحصیلکرده با روحانیت، جلوگیری به عمل آورد.

به دنبال درگذشت مرحوم حاج آقا مصطفی خمینی در پاییز سال 1356، وی پسر عموی خود شهید آیت الله سید محمد باقر صدر را بر آن داشت تا بیش از پیش به حمایت از امام خمینی برخیزد. امام موسی صدر در بهار سال 1357 لوسین ژرژ نماینده روزنامه لوموند در بیروت را به نجف فرستاد، تا با انجام اولین مصاحبه بین المللی با امام خمینی، افکار عمومی جهانیان را با انقلاب اسلامی ایران آشنا سازد. امام موسی صدر در دیدارهای مکرر سال 1357 خود با رهبران سوریه، عربستان سعودی و برخی دیگر از کشورهای جهان عرب، اهمیت انقلاب اسلامی ایران، پیروزی قریب الوقوع آن، و ضرورت همپیمانی آنان با این انقلاب را به آنها گوشزد نمود. وی در شهریور 1357 و یک هفته پیش از ربودن شدن خود، با انتشار مقاله «ندای پیامبران» در روزنامه لوموند، امام خمینی را به عنوان تنها رهبر انقلاب اسلامی ایران معرفی نمود. بدون تردید بزرگترین خدمت امام موسی صدر به انقلاب اسلامی ایران آن بود که در سالهای 1356 تا 1357 و پس از قریب دو دهه ترویج ارزشهای زیبای اسلام راستین در لبنان، عموم مردم، خصوصا شیعیان و بالاخص کادرهای مقاومت آن کشور را با این انقلاب آشنا و مرتبط نمود.

سفر بی بازگشت

امام موسی صدر در 3 شهریور سال 1357 و در آخرین مرحله از سفر دوره ای خود به کشورهای عربی، بنا بر دعوت رسمی معمر قذافی وارد لیبی، و در روز 9 شهریور ربوده گردید.

دستگاههای قضایی دولتهای لبنان و ایتالیا، و همچنین تحقیقات انجام شده از سوی واتیکان، ادعای رژیم لیبی مبنی بر خروج امام از آن کشور و ورود ایشان به رم را رسما تکذیب نمود. مجموعه اطلاعات آشکار و پنهانی که طی دو دهه پیش بدست آمدند، تماما دال بر آن هستند که امام موسی صدر هرگز خاک لیبی را ترک نگفته است.

در این میان قرائن متعددی حکایت از آن دارند که امام موسی صدر همچنان در قید حیات بوده و چون برخی دیگر از علمای اسلامی، شرایط زندان حبس ابد را می گذراند. آخرین خبری که در 13 اردیبهشت 1380 توسط سایت «جبهه نجات ملی لیبی» بر روی شبکه جهانی اینترنت منعکس گردید، مدعی آن است که امام موسی صدر در اواخر سال 1376 توسط برخی زندانیان زندان ابوسلیم شهر طرابلس مشاهده گردید، و اندکی پیش از ماه رمضان گذشته به مکانی دیگر انتقال یافته است. والله علی رجعه لقادر.