قرارگاه بیداری اسلامی دانشجویان دانشگاه امام صادق(ع) با انتشار نامهای به سفیر عربستان سعودی در ایران نسبت به موارد متعدد نقض حقوق بشر از سوی رژیم آلسعود در بحرین اعتراض کرد.
به گزارش خبرنگار «خبرنامه دانشجویان ایران»، بسیج دانشجویی دانشگاه امام صادق(ع) با انتشار نامهای حقوقی سیاسی خطاب به محمد بن عباس الکلابی، سفیر عربستان سعودی در ایران نسبت به موارد متعدد نقض حقوقبشر در بحرین اعتراض کرد.
امام خامنهای مدظله العالی: شکی نیست بر اساس حقایقی که خدای متعال تقدیر کرده، خاورمیانه جدید شکل خواهدگرفت و این خاورمیانه، خاورمیانه اسلام خواهد بود.
جناب آقای محمدبنعباسالکلابی
سفیر رژیم آلسعود در ایران
سلام علیکم؛
همانطور که میدانید علیرغم تلاشهای استکبار جهانی برای حاکم کردن اسلام آمریکایی در منطقه، ملتهای مسلمان بر خلاف ارادهی آنها و با تأثیرپذیری از انقلاب اسلامی ایران دیگر حاضر به تحمل حقارت و ظلم حکام وابستهی عرب نیستند.
با این وجود در حالیکه ملتهای منطقه در جستجوی اسلام ناب محمدی صلی الله علیه و آله و سلم میباشند ملاحظه میشود که حکومتهای وابسته به غرب حاضر به پذیرش خواستههای قانونی مردم نبوده و با سرکوب شدید ایشان بدنبال جلوگیری از گسترش موج بیداری اسلامی در منطقه هستند.
متأسفانه رژیم آلسعود با تجاوز غیر قانونی، بازداشت، شکنجه و کشتار بیرحمانة مردم بی دفاع و آزادیخواه بحرین و نیز اهانت به مقدسات دینی و مذهبی از قبیل آتش کشیدن قرآن کریم، حمله به مساجد و حسینیه ها موارد متعددی از نقض احکام اسلام و قواعد و مقررات حقوق بین الملل را از خود به نمایش گذاشته است.
در زیر برخی از موارد نقض حقوقبشر را بر اساس منشور مللمتحد و اعلامیة جهانی حقوقبشر به شما متذکر میشویم، شاید که پند گیرید.
1. بر اساس بند 2 ماده یک منشور ملل متحد مصوب 1945 میلادی در بیان مقاصد و اصول ملل متحد، بر خود مختاری ملل در انجام امور داخلی تأکید شده است؛ همچنین طبق بند 4 ماده 2 منشور ملل متحد نیز به عدم استفاده از زور، تهدید و ... علیه تمامیت عرضی هر کشور دیگر اشاره شده است. در نتیجه هرگونه دخالت نظامی دولت عربستان در مسئله داخلی بحرین مخالف نص صریح منشور ملل متحد بوده و نقض آشکار قوانین بینالمللی به شمار میآید.
2. روح کلی حاکم بر اساسنامه شورای همکاری خلیجفارس مصوب 21 رجب 1401 هجری مطابق با 25 آیار 1981 میلادی مبتنی بر تعاون و همکاری در غیر حوزههای نظامی و امنیتی و دقیقاً در زمینه مسائل سیاسی، فرهنگی، اقتصادی و اجتماعی تعریف شده است.
بدیهی است عدم تصریح به همکاریهای نظامی و امنیتی در این اساسنامه، بیانگر انصراف آن از اینگونه همکاریها است. لذا استناد به اساسنامهی شورای همکاری خلیج فارس به منظور توجیه ورود نظامی دولت آلسعود به کشور بحرین فاقد هرگونه وجاهت حقوقی و قانونی است.
3. بر اساس پیمان نظامی "سپر جزیره " که با هدف ایجاد یک قدرت نظامی خلیجی جهت دفاع از امنیت کشورهای حوزه خلیجفارس و حمایت این کشورها از تعدیها و تجاوزات خارجی تشکیل شده است، هیچگونه ارتباط منطقی بین ورود نظامی هریک از کشورهای عضو شورای همکاری خلیج فارس در اختلافات داخلی و تظاهرات سیاسی کشور عضو دیگر ندارد و در نتیجه اقدامی مغایر با مفاد پیمان نظامی "سپر جزیره "تلقی میشود.
4. سوای مداخلهی خودسرانهی عربستان در قضیة داخلی بحرین که یک اقدام غیر قانونی و ضد حقوق بشری به شمار میآید؛ هرگونه کشتار، سرکوب، بازداشت، شکنجه، تبعید، تجاوز به حریم خصوصی افراد، توهین به مقدسات مذهبی اشخاص، تخریب اماکن مذهبی، منع برگزاری مراسمات مذهبی و دینی و همچنین نقض آزادی اراده مردم در تعیین نوع و مدل حکومت بر اساس اعلامیه جهانی حقوق بشر و منشور ملل متحد ممنوع و مصداق آشکار نقض حقوق بشر است.
ذیلاً برخی از حقوقی را که توسط مقررات بینالمللی برای جامعهی بشری به رسمیت شناخته شده و رژیم آلسعود با اقدامات اخیر خود در بحرین مانع از استیفای آن شده است را اشاره میکنیم:
الف) به رسمیت شناخته شدن آزادی مذهب و عقیده سیاسی بر اساس بند یک ماده 2 اعلامیه جهانی حقوق بشر؛
ب) لزوم احترام به آزادیهای اساسی به دور از هرگونه تبعیض مذهبی با توجه به بند 3 ماده یک منشور ملل متحد؛
ج) به رسمیت شناخته شدن حق آزادی و امنیت شخصی طبق ماده سوم منشور ملل متحد؛
د) منع هرگونه شکنجهی متهمان بر اساس ماده پنجم اعلامیة جهانی حقوقبشر؛
ه) حق افراد در رجوع به محاکم ملی در برابر تجاوز به حقوق اساسی آنان با توجه به ماده هشتم اعلامیة جهانی حقوقبشر؛
و) رعایت امنیت شخصی افراد و عدم ورود خودسرانه به منازل مطابق با ماده دوازدهم اعلامیة جهانی حقوقبشر؛
ز) حق آزادی مذهب، عقیده و برگزاری مراسمات مذهبی به طور عمومی یا خصوصی بر اساس مواد هجدهم و نوزدهم اعلامیة جهانی حقوق بشر.
اینک ما دانشجویان ضمن محکوم نمودن اقدامات غیر قانونی دولت عربستان در نقض حاکمیت بحرین و دخالت نظامی در امور داخلی این کشور، از شما انتظار میرود که ضمن اعلام مراتب نگرانی و اعتراض ما به حکام سر سپرده عرب، علی الخصوص حاکمان رژیم مستبد و آمریکایی عربستان سعودی، گامی در جهت جلوگیری از ادامة تضییع حقوق مسلمانان بی گناه و مظلوم بحرین بر دارید.
این هشدار را نیز به دولت عربستان خواهیم داد که در صورت عدم خروج هرچه سریع تر از خاک بحرین و عدم توجه به مطالبات مشروع و انسانیِ ملت ستمدیدة عربستان، سرنوشت شوم حسنی مبارک در انتظار رژیم آلسعود خواهد بود.
مستندات مربوط به این نامه به پیوست ارائه میگردد.
وَ سَیَعْلَمُ الَّذینَ ظَلَمُوا أَیَّ مُنْقَلَبٍ یَنْقَلِبُونَ
بسیج دانشجویی دانشگاه امام صادق علیه السلام
بنا براین گزارش، رونوشت این نامه به وزارت امور خارجه، شورای عالی امنیت ملی، کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس شورای اسلامی، دفتر سازمان ملل متحد در ایران، اعضای شورای همکاری خلیج فارس، سفارت قطر در ایران، سفارت عمان در ایران، سفارت کویت در ایران، سفارت بحرین در ایران، سفارت امارات متحده عربی در ایران ارسال شده است.
در پایان مستندات نامه حقوقی - سیاسی قرارگاه بیداری اسلامیِ بسیج دانشجویی دانشگاه امام صادق علیه السلام به شرح زیر اعلام میشود:
الف) بر اساس بند 2 ماده یک منشور ملل متحد مصوب 1945 میلادی در بیان مقاصد و اصول ملل متحد، بر خود مختاری ملل در انجام امور داخلی تأکید شده است:
«توسعه روابط دوستانه در بین ملل بر مبنای احترام به اصل تساوی حقوق و خود مختاری ملل و انجام سایر اقدامات مقتضی برای تحکیم صلح جهانی.»
ب) طبق بند 4 ماده 2 منشور ملل متحد بر عدم استفاده از زور، تهدید و ... علیه تمامیت عرضی هر کشور دیگر تأکید شده است:
« کلیه اعضا اختلافات بین المللی خود را با شیوه های مسالمت آمیز به صورتی که صلح و امنیت بین المللی و عدالت به خطر نیافتد حل و فصل خواهند کرد.»
ج) در اساسنامه شورای همکاری خلیج فارس مصوب 21 رجب 1401 هجری مطابق با 25 آیار 1981 میلادی در ماده چهار اساسنامه در بیان اهداف تشکیل شورای همکاری خلیج فارس اینگونه آمده است که:
«اهداف شورای همکاری بر پایه موارد زیر شکل گرفته است:
دستیابی به هماهنگی، یکپارچگی و وابستگی متقابل در میان کشورهای عضو در تمام زمینهها و در جهت رسیدن به وحدت کشورهای عضو، تعمیق و تقویت روابط، پیوندها و اشکال مختلف همکاری بین مردم این کشورها در زمینههای مختلف. ایجاد نظامهای مشابه در زمینههای مختلف از جمله موارد زیر:
امور اقتصادی و مالی
امور بازرگانی و گمرکی و حمل و نقل
امور آموزشی و فرهنگی
امور اجتماعی و بهداشتی
امور رسانه و گردشگری
امور قانونگذاری و اداری
پیشبرد پیشرفت علمی و فنی در صنعت و معدن و کشاورزی و منابع آبی و حیوانی و ایجاد مراکز تحقیقات علمی و راه اندازی پروژههای مشترک و تشویق مشارکت بخش خصوصی در جهت منافع کشورهای عضو».
برخی از حقوقی که بواسطه مقررات بین المللی برای جامعه بشری به رسمیت شناخته شده و رژیم آلسعود با اقدامات اخیر خود در بحرین مانع از استیفای آن شده است:
الف) به رسمیت شناخته شدن آزادی مذهب و عقیده سیاسی:
بند یک ماده 2 اعلامیه جهانی حقوق بشر: «هرکس می تواند بدون هیچگونه تمایز مخصوصاً از حیث زبان ... مذهب، عقیده سیاسی یا هر عقیده دیگر ... از تمام حقوق و کلیهی آزادیهایی که در اعلامیهی حاضر ذکر شده است، بهرهمند گردد».
ب) لزوم احترام به آزادی های اساسی به دور از هرگونه تبعیض مذهبی
بند 3 ماده یک منشور ملل متحد: « حصول همکاری بین المللی در حل مسائل بین المللی که دارای جنبه های اقتصادی و اجتماعی و فرهنگی یا بشر دوستی است و در پیشبرد و تشویق احترام به حقوق بشر و آزادی های اساسی برای همگان بدون تمایز از حیث نژاد، جنس، زبان یا مذهب و ...»
ج) به رسمیت شناخته شدن حق آزادی و امنیت شخصی:
ماده سوم منشور ملل متحد:« هرکس حق زندگی، آزادی و امنیت شخصی دارد.»
د) منع هرگونه شکنجهی متهمان:
ماده پنجم اعلامیهی جهانی حقوق بشر: «احدی را نمیتوان تحت شکنجه یا مجازات یا رفتاری قرار داد که ظالمانه یا بر خلاف انسانیت و شئون بشری یا موهن باشد.»
ه) حق افراد در رجوع به محاکم ملی در برابر تجاوز به حقوق اساسی آنان:
ماده هشتم اعلامیهی جهانی حقوق بشر:« در برابر اعمالی که حقوق اساسی هر فرد را مورد تجاوز قرار دهد و آن حقوق به وسیلهی قانون اساسی یا قانون دیگری برای او شناخته شده باشد حق رجوع مؤثر به محاکم ملی صالحه دارد.»
و) امنیت شخصی و عدم ورود خودسرانه به منازل:
ماده دوازدهم اعلامیهی جهانی حقوقبشر:« احدی در زندگی خصوصی و امور خانوادگی، اقامتگاه یا مکاتبات خود نباید مورد مداخلهی خودسرانه واقع شود و شرافت و اسم و رسمش نباید مورد حمله قرار گیرد ...»
ز) حق آزادی مذهب، عقیده و برگزاری مراسمات مذهبی به طور عمومی یا خصوصی:
ماده هجدهم اعلامیهی جهانی حقوقبشر:« هرکس حق دارد که از آزادی فکر، وجدان و مذهب بهره مند شود این حق متضمن آزادی تغییر مذهب یا عقیده و هم چنین متضمن آزادی اظهار عقیده و ایمان است و نیز شامل تعلیمات مذهبی و اجرای مراسم دینی است. هرکس میتواند منفرداً یا مجتمعاً به طور خصوصی یا به طور عمومی (از این حق) برخوردار باشد.»
ماده نوزدهم اعلامیهی جهانی حقوقبشر:« هرکس حق آزادی عقیده و بیان دارد و حق مزبور شامل آنست که از داشتن عقاید خود بیم و اضطرابی نداشته باشد و در کسب اطلاعات و افکار و در اخذ و انتشار آن به تمام وسایل ممکن و بدون ملاحظات مرزی آزاد باشد.»
