به گزارش خبرنامه دانشجویان ایران: یادآوری خاطرات گذشته علاوه بر نشان دادن تغییر چهره آدم‌ها و جریان‌های سیاسی، چند فایده دیگر هم دارد.

اول اشاره به تناقضِ آدمهایی است که دیروز خودشان را مخالف صهیونیسم و امپریالیسم، حامی مستضعفان و محرومان دنیا و طرفدار شعارهای انقلابی می‌دانستند و امروز خود را به طور مادرزاد اصلاح طلب،  آزادی خواه، لیبرال، دموکرات، مخالف انزوای ایران، مخالف شعارهای ایدئولوژیک، طرفدار مذاکره با غرب و رژیم صهیونیستی، مخالف دخالت در امور فلسطین و حتی مخالف نظام سوریه و قذافی معرفی می‌کنند!

دوم یادآوری نقش تاریخی، سیاسی و اجتماعی آدم‌های مختلف در دوران مسئولیتشان است.
سوم اشاره به این موضوع که این آدم‌ها از سر لجبازی و مخالفت با وضعیت فعلی، به جایی می‌رسند که منافع ملی، مصلحت‌های نظام، تصمیمات و سیاست‌های رسمی جمهوری اسلامی را حتی در زمان امام و دفاع مقدس هم زیر سوال می‌برند.

چهارم مقایسه اظهارات دیروز این آدم‌ها با ژست‌های امروزشان هم جالب است. ژست‌هایی که نه فقط مخالف سیاست‌های فعلی جمهوری اسلامی که در حقیقت مخالف سیاست و گذشته‌ی خودشان هم هست!

مثلا اگر امروز به برخی سایت‌های اصلاح طلب و یا جریان موسوم به سبز نگاه کنید، تحلیل‌ها و اظهارات زیادی را درباره اوضاع فلسطین، لیبی، سوریه و… می‌بینید که آن تحلیل‌گر و آن نویسنده محترم، خود را مخالف قذافی، بشار اسد و یا حماس و حزب الله نشان می‌دهد. در حالی که دقیقا همین آدم و یا دوستان او در زمان مسئولیتشان در دولت و یا وزارت خارجه، کاری جز تعریف و تمجید و حمایت از گروه‌های مقاومت، اسد و حتی قذافی نداشتند. (نه فقط در ابتدای انقلاب، که حتی در زمان دولت اصلاحات!)

عکس زیر بریده روزنامه جمهوری اسلامی مورخه ۳۰ شهریور ۱۳۶۰ و مربوط به مصاحبه این روزنامه با وزیر خارجه وقت یعنی جناب میرحسین موسوی است. یعنی روزهایی که ژست انقلابی گری خریدار داشت!

آقای موسوی در این مصاحبه داستان سفر خود به لیبی و مذاکره‌اش با مقامات این کشور را تعریف می‌کند. از قذافی دفاع و حمایت می‌کند. از اینکه اظهارات قذافی در ایران منعکس نشده، گلایه می‌کند! همچنین از تشکیل جبهه اسلامی ضدصهیونیستی و ایجاد یک جبهه اسلامی در سراسر جهان خبر می‌دهد و …

هدف از انتشار این سخنرانی، فقط بیان تغییر رفتار آقای موسوی نیست، بلکه مهمتر از آن اشاره به تغییرات بنیادی و ریشه‌ای در همه شعارها و آرمانهایی است که موسوی و آدم‌هایی مثل او، همه‌ی هویت انقلابی، سیاسی و اجتماعی خود را مدیون همان شعارها هستند.

این روزها که در اثر گذشت زمان و فراموشی و بی خبری مردم و مخصوصا جوان‌ها، مدعیان و دروغگویان مشغول تحلیل‌های به ظاهر آزادی‌خواهانه و اصلاح‌طلبانه درباره حوادث سوریه و لیبی و فلسطین هستند و حتی گناه مذاکره با لیبی و قذافی را هم به گردن دیگران می‌اندازند، خواندن این مصاحبه خالی از لطف نیست.

البته ما ایرادی به مواضع انقلابی آقای موسوی در دهه شصت و دیدار او با قذافی نمی‌گیریم، ایرادی هم به پشیمانی و تغییر چهره امروز او و دوستانش نمی‌گیریم؛ اعتراض ما به تحریف واقعیات گذشته و پاک کردن نقش خود در تصمیم‌گیری‌های مختلف نظام و ادعاهای امروزشان است و نیز دروغ‌هایی که امروز درباره دیگران می‌نویسند.

وزیر امور خارجه سابق لیبی در گفتگو با یک شبکه عربی اظهار داشت: قذافی در اکثر دیدارها با مقامات خارجی کفشهای پاشنه بلند به پا می کرد تا در مقایسه با این مقامات بلندقدتر به نظر برسد!

مهر:"عبدالرحمن شلقم" در گفتگویی با العربیه که به زودی به صورت کامل پخش خواهد شد به افشای جزئیاتی تازه از زندگی دیکتاتور سرنگون شده لیبی پرداخت.

وی در بخشی از این گفتگو که به احتمال فراوان جنجال بسیاری بر پا خواهد کرد، گفته است: معمر قذافی در اکثر دیدارها با  مقامات خارجی کفش پاشنه بلند به پا می کرد تا نسبت به آنها بلندقدتر به نظر برسد.

وزیرامو خارجه سابق لیبی تاکید کرد: راز لباسهای آفریقایی و بسیار بلند قذافی که روی زمین کشیده می شد نیز در همین مسئله نهفته بود که وی نمی خواست کفشهای پاشنه بلند وی در معرض دید رسانه ها و مقامات خارجی قرار گیرد.

وی در بخشی دیگر از اظهاراتش تاکید کرد: زمانی که در جریان انقلاب مردم لیبی می خواستم از رژیم قذافی جدا شوم با خانواده ام مشورت کردم و از آنان خواستم که هر احتمالی را برای "محمد" پسرم که در طرابلس زندگی می کرد، در نظر بگیرند،چون شاید وی از سوی رژیم قذافی به قتل برسد.

خاطرنشان می شود شلقم از مقامات ارشد رژیم قذافی بود که در همان آغاز انقلاب در این کشور به صف انقلابیون علیه رژیم قذافی پیوست.

خبرگزاری رویترز در خبری فوری به نقل از "هشام ابو حجر"، یکی از مسئولان بلند پایه شورای انتقالی لیبی اعلام کرد که به نظر می‌رسد قذافی در شهر غدامس پنهان شده باشد.

یکی از مسئولان شورای انتقالی لیبی اعلام کرد که به نظر می‌رسد، قذافی در شهر مرزی غدامس پنهان شده و تحت حمایت مردانی از قبیله طوارق قرار دارد.

به گزارش فارس، خبرگزاری رویترز در خبری فوری به نقل از "هشام ابو حجر"، یکی از مسئولان بلند پایه شورای انتقالی لیبی اعلام کرد که به نظر می‌رسد قذافی در شهر غدامس پنهان شده باشد.

شهر غدامس در شمال غربی لیبی قرار دارد و مرکز استانی است به نام غدامس و هم‌مرز با کشور الجزایر است.

این مقام مسئول لیبی گفت که وی تحت حمایت مردانی از قبیله طوارق قرار دارد که همچنان از قذافی حمایت می‌کنند.

از سوی دیگر یک مقام مسئول دیگر در شورای انتقالی گفت که اخباری مبنی بر حضور سیف الاسلام قذافی در شهر بنی‌ولید و برادرش معتصم در شهر سرت بدست انقلابیون رسیده است.

این درحالی است که تلویزیون الرای که از شهر دمشق برنامه‌های خود را پخش می‌کند، روز گذشته تصاویری از سیف‌الاسلام قذافی، پسر معمر قذافی پخش کرد که وی را در میان هواداران خود در یکی از جبهه‌های جنگ علیه انقلابیون در لیبی نشان می‌داد.

تحولات این روزهای لیبی نشان می دهد نفرت از دیکتاتور لیبی به حدی است که هیچ کشوری به خود اجازه پذیرفتن وی را نمی دهد، امری که ممکن است سبب تکرار سرنوشت صدام پس از گذشت 8 سال برای قذافی شود.

به گزارش خبرگزاری مهر، رویترز اخیرا از طریق منبعی در طرابلس به فیلمهایی دسترسی پیدا کرده است که در آن قذافی در حال بازی با نوه هایش در چادر معروفش است.

بر اساس این گزارش، وی در این تصاویر که در سال 2005 ضبط شده است در حال بازی با نوه هایش است، اما در این تصاویر نکته قابل تامل جنون قدرت قذافی است که حتی آن را در بازی با نوه هایش کنار نمی گذارد.

قذافی در کنار نوه اش

این فیلمها در جریان یورش مردم و انقلابیون به باب العزیزیه، مقر 4 دهه حضور قذافی و خاندانش پیدا شده است.

در تحولی دیگر، روزنامه دیلی تلگراف روز گذشته از تحرکات محرمانه دیپلماتیک در راستای فراری دادن قذافی از لیبی پرده برداشت. بر این اساس، این تحرکات دیپلماتیک هم اکنون بر یافتن کشوری که قذافی را به طور موقت به پناهندگی بپذیرد تمرکز پیدا کرده است.

بنابر اعلام این روزنامه، آفریقای جنوبی در این تحرکات دیپلماتیک نقشی ایفا نمی کند. از سوی دیگر، کشور بورکینافاسو نیز که اخیرا احتمال پناهندگی قذافی به آن مطرح شده بود به علت امضای توافقنامه دادگاه بین المللی جنایی نمی تواند دیکتاتور لیبی را به حضور بپذیرد.

در تحولی دیگر، "مشعان الجبوری" مالک شبکه تلویزیونی "الرای" که از دمشق برنامه های خود را پخش می کند از حضور قذافی و سیف الاسلام در لیبی و وضعیت خوب روحی و روانی آنان خبر داد.

الجبوری که پیش از این نماینده پارلمان عراق بوده و سپس به کار رسانه ای روی آورده، تنها شبکه خبری است که در این روزها با قذافی در ارتباط نزدیک و مستقیم قرار دارد. وی در این باره اظهار داشت : می توانم بگویم که اخیرا با قذافی صحبت کردم، وی همچنان با روحیه بالایی در لیبی حضور دارد.

مالک شبکه ماهواره ای الرای مدعی شد: قذافی احساس ترس و هراس نمی کند و همچنان قدرتمند است. وی حتی در صورت مرگ نیز در برابر اشغالگران لیبی خرسند می شود.

الجبوری 54 ساله همچنین از روحیه خوب سیف الاسلام خبر داد و درباره چگونگی ارتباط با قذافی اظهار داشت : من اگر بخواهم با وی صحبت کنم پیامی برایش می فرستم و وی نیز در هر زمانی بخواهد می تواند برایم پیام بگذارد.

از سوی دیگر، منابع آمریکایی اخیرا در گزارشهایی با اشاره به فرار برخی از نزدیکان قذافی به کشور نیجر، از بازداشت آنان پرده برداشته بودند. براین اساس، این افراد که درصدد گرفتن پناهندگی از نیجر بوده اند هم اکنون در بازداشتگاه به سر می برند و کشورهای دیگر اعم از همسایه و غیر همسایه لیبی از پذیرفتن آنها سر باز زده اند.

در تحولی دیگر، انقلابیون لیبی توانستند 12 نفر از نیروهای تک تیرانداز وابسته به قذافی را که اصلیت مالی و نیجر داشته اند در شهر غریان بازداشت کنند. خاطر نشان می شود با وجود سقوط طرابلس همچنان درگیری انقلابیون با وابستگان و بقایای رژیم قذافی در برخی از شهرهای لیبی ادامه دارد.

ایرنا: دیکتاتور لیبی در پنجمین نوار صوتی خود از زمان فرار از پایتخت لیبی از هوادارانش خواست که به مقاومت خود ادامه دهند.
به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از پایگاه الیوم السابع، "معمر قذافی" گفـت: شهر "سرت" پایتخت کنونی لیبی است و لیبی تسلیم اشغالگران نخواهد شد و دربرابر جنگی که امپریالیست شروع کرده مقاومت خواهد کرد.

وی افزود: سیطره بر آبها نبرد کنونی لیبی را رقم خواهد زد و هر طرفی که بتواند بر منابع آبی لیبی دست بیابد پیروز واقعی است.

قذافی مدعی شد: مردم لیبی باید از گرسنگی نجات یابند و منابع طبیعی آن آزاد شوند و کمکهای بهداشتی و خدمات اساسی مانند ارتباطات و برق برای مردم فراهم شود و عملیات هوایی استعمارگران متوقف شود.

دیکتاتور لیبی تصریح کرد: استعمارگران مردم لیبی را به جان یکدیگر انداختند و مرگ برای مردم لیبی بهتر از تسلیم شدن آنها در برابر امپریالیسم است.

قذافی گفت: مقاومت در طرابلس و در مرزهای الجزایر، چاد و سواحل لیبی ادامه خواهد یافت و اجازه غارت منابع نفتی لیبی داده نخواهد شد و استعمارگران در نهایت مجبور به عقب نشینی می شوند.

وی خطاب به طرفداران خود افزود: همانند زنبور باشید نیش بزنید و فرار کنید و در همه جای لیبی عرصه را برآنها تنگ کنید مخالفان ما اندک هستند.

یکی از کشورهایی که احتمال فراوانی دارد قذافی دارایی‌های خود را به آنجا منتقل کرده باشد، زیمباوه است. رابرت موگابه- رئیس جمهور زیمباوه- که دوستی چندین ساله‌ای با قذافی دارد، در طی ناآرامی‌های اخیر در لیبی مزدوران بسیاری را به این کشور فرستاد/فردیناند مارکوس- دیکتاتور فیلیپین- هنگامی که در سال ۱۹۸۴ این کشور را ترک می‌کرد، ۲۴ چمدان پر از شمش طلا را از این کشور خارج کرد. اخیرا نیز بن علی- دیکتاتور سابق تونس- نیز در حالی که یک تن و نیم طلا را در هواپیما قرار داده بود از این کشور گریخت.

این روز‌ها انقلابیون لیبی طرابلس و محل زندگی قذافی را در دست گرفته‌اند و در جستجوی محل اختفای سرهنگ هستند. انقلابیون با بدست گرفتن محل سکونت قذافی اثری از ثروت افسانه‌ای او نیافته‌اند. در این میان این سوال مطرح می‌شود که ثروت افسانه‌ای قذافی و خانواده‌اش که بیش از ۴ دهه در این کشور حکومت می‌کرده‌اند در کجا قرار دارد؟

به گزارش «فردا» به نقل از وب سایت دیلی بیست، دیکتاتور‌ها در اولین هفته حکومت خود می‌آموزند که برای بقا باید خیلی پول و طلا جمع کنند که البته تنها مشکلش حجم و سنگینی آنها است.

این درسی است که تمامی خودکامگان آن را حفظ هستند. فردیناند مارکوس- دیکتاتور فیلیپین- هنگامی که در سال ۱۹۸۴ این کشور را ترک می‌کرد، ۲۴ چمدان پر از شمش طلا را از این کشور خارج کرد. اخیرا نیز بن علی- دیکتاتور سابق تونس- نیز در حالی که یک تن و نیم طلا را در هواپیما قرار داده بود از این کشور گریخت.

روزنامه فایننشال تایمز در گزارشی که در ماه مارس منتشر کرد، دارایی قذافی را ۵. ۶ میلیارد دلار تخمین زد. اما انقلابیونی که خانه قذافی را گرفتند هیچ اثری از این ثروت افسانه‌ای ندیدند و تنها با عکس‌های کاندولیزا رایس مواجه شدند که در اتاق او بود. حال سوال اینجاست که دارایی‌های قذافی کجا هستند؟

مردی که ۴۲ سال بانک مرکزی کشور خود را یکی از حسابهای پس انداز خود محسوب می‌کرد، حداقل ۹۰ میلیارد دلار پول در آن بانک داشت و طلاهای بسیاری که با آن هزینه مزدوران خود را تامین می‌کرد.

یکی از کشورهایی که احتمال فراوانی دارد قذافی دارایی‌های خود را به آنجا منتقل کرده باشد، زیمباوه است. رابرت موگابه- رئیس جمهور زیمباوه- که دوستی چندین ساله‌ای با قذافی دارد، در طی ناآرامی‌های اخیر در لیبی مزدوران بسیاری را به این کشور فرستاد.

کشور بعدی در این زمینه ونزوئلاست. چاوز یکی از دوستان وفادار به قذافی است و هنوزهم او را به رسمیت می‌شناسد نه انقلابیون و دولت انتقالی لیبی را. احتمالا قذافی در یکی از کشتی‌های نفتکش که به سمت امریکای جنوبی حرکت می‌کرده، طلاهای خود را جاسازی کرده و بدون هیچ مشکلی به این کشور منتقل کرده است.

اما بسیاری از دارایی‌های قذافی در بانکهای غربی قرار دارند و از همین رو بود که بسیاری از دارایی‌های او مسدود شدند؛ بر اساس قطعنامه سازمان ملل، آمریکا ۳۷ میلیارد دلار، انگلستان ۶. ۱۹ میلیارد و آلمان ۵. ۱۰ میلیارد دلار را مسدود کرده‌اند. در کنار این‌ها بخشی از دارایی‌های قذافی در بانک‌های ایتالیایی، باشگاههای ورزشی و شرکت‌های ایتالیایی است.

از سوی دیگر، نباید از این نکته غافل شد که سیف الاسلام قذافی، یکی از پسران تاثیر گذار او- دکترای اقتصاد خود را از مدرسه علوم اقتصادی لندن دریافت کرده است و در طی سالهای تحصیل با راه و چاه پولشویی آشنا شده است‌‌ همان طوری که جمال مبارک- پسر دیکتاتو لیبی- نیز در آمریکا با این امور آشنا شده بود.

لندن یکی از شهرهای مهم پولشویی در جهان محسوب می‌شود و در کنار آن دوبی نیز از جمله شهرهایی است به محلی برای پولشویی تبدیل شده است. در حال حاضر بسیاری از ثروتمندان روسی امارات را محل امنی برای این کارهای خود یافته‌اند.

در حال حاضر با مخفی شدن قذافی خبرهای متفاوتی به گوش می‌رسد از اینکه قذافی برای نجات جان خئود ۲۵ تن طلا پیشنهاد داده است و... اما این‌ها همه خبرهای ضد و نقیضی است که به گوش می‌رسد و تا دستگیری قذافی همه چیز در هاله از ابهام قرار دارد و سوال اصلی پابرجاست: دارایی‌های قذافی چه میزان است؟؟

یک پایگاه عرب زبان با اشاره به ادعاهای معمر قذافی درباره حفظ خلق و خوی صحرا نشینی از مزرعه سرسبز وی در طرابلس پرده برداشت.

مهر: پایگاه العرب آنلاین در مطلبی درباره مزرعه قذافی آورده است: مزرعه سبز که متعلق به معمر قذافی در نزدیکی طرابلس است با شرایط بدوی وی از زمین تا آسمان فرق دارد.

قذافی که زمانی در صحرا به خرما و شیر شتر بسنده می کرد و همواره وانمود می کرد که طبعش فرقی نکرده است در مزرعه مجهز خود زندگی دیگری داشت.

یکی از بازدیدکنندگان این مزرعه که در ۲۵ کیلومتری جنوب غرب طرابلس است در وصف این مزرع می گوید: شخص احساس می کند که در اروپا است.

"احمد رمضان" ۲۷ ساله تاکید کرد: تصور مزرعه با این وسعت و سرسبزی را نمی کردم آنها به ما می گفتند که در زیر چادر زندگی می کنند اما به این درختان میوه و گل و گیاه نگاه کنید.

"عادل" ۳۹ ساله نیز می گوید: تصور هم نمی کردم که مزرعه ای به این سرسبزی در طرابلس وجود داشته باشد. درباره آن شنیده بودیم اما از نزدیک گردشگاه قذافی را مشاهده نکرده بودیم.

این پایگاه می افزاید: برای رسیدن به این مزرعه باید مسیر طولانی را طی کرد که در طول آن مراکز نگهبانی مجهز به دوربین قرار دارد و مزرعه نیز به تجهیزات الکترونیکی مجهز است و درختان نخل به صورت انبوهی وجود دارد.

"نسرین منصور الفرقانی"، دختر 19 ساله‌ای است که برای قذافی آدم‌کشی می‌کرده است.

عصر ایران - پیروزی انقلابیون لیبی در کنار زدن یکی از متوهم ترین و لجوج ترین دیکتاتورهای معاصر تاثیرات منطقه ای و بین المللی به همراه خود دارد.

بخشی از مهمترین تاثیرات و نکات پیرامونی تحولات اخیر لیبی را می توان اینگونه شرح داد:

1- نخستین و شاید مهمترین تاثیر تحولات فعلی لیبی، بر اوضاع سوریه است.

اولا: با پایان یافتن نسبی بحران در لیبی، جامعه بین المللی و کشورهای غربی از امکان تمرکز و پی گیری بیشتر تحولات سوریه برخوردار می شوند.

 ثانیا:در صورتی که اوضاع در سوریه به سمتی حرکت کند که وضعیت داخلی این کشور مساعد دخالت خارجی باشد، کشورهای غربی به طور عام و ناتو به طور خاص با فراغ بال می توانند نسبت به این دخالت اقدام کنند.

ثالثا:پیروزی انقلابیون و معترضین در لیبی روحیه مضاعفی را مخالفین حکومت بشار اسد در سوریه می دهد و کار بر دولت دمشق سخت تر می شود.

2 - پیروزی انقلابیون لیبی با همراهی دخالت ناتو با مجوز شورای امنیت سازمان ملل متحد تکرار این تجربه را در دیگر نقاط جهان و دیگر بحران ها تسهیل می کند. 

 به ویژه که دخالت ناتو و برقراری منطقه پرواز ممنوع بر فراز لیبی تنها به دلیل حمله شدید و خونین قذافی علیه اعتراضات مردم غیرمسلح صورت گرفت یعنی اصل موضوع، مسئله حقوق بشر و حفظ جان مردم غیرنظامی مطرح بود و به همین دلیل نیز سازمان ملل متحد رای به دخالت نظامی در لیبی داد.

چنین سابقه ای، دخالت جدی و نظامی در مسائل داخلی دیگر کشورها به دلیل مسئله حقوق بشر را توجیه خواهد کرد.

3- بخش مهمی از روند دخالت خارجی درتحولات لیبی با استفاده از تجربیات دخالت نظامی آمریکا و چند کشور دیگر غربی در عراق در سال 2003 است. آمریکا در آن ماجرا دست به دخالت همه جانبه و گسترده ای در عراق زد. ضمن ساقط کردن حکومت مرکزی عراق ، ارتش، پلیس و سایر دستگاه های امنیتی - اطلاعاتی این کشور را نیز منحل کرد و زمینه برای ناامنی و بی ثباتی و ورود گسترده اعضای القاعده به عراق فراهم شد. عراق پس از سقوط تا ماه ها توسط فرماندهان نظامی و غیرنظامی مدیریت می شد و همین موضوع زمینه را برای ناامنی و جلوگیری از هر گونه توسعه و پیشرفت این کشور فراهم کرد. با این حال کشورهای غربی از حمله نظامی زمینی به لیبی خودداری کردند و تنها به حملات هوایی به مواضع قذافی و حمایت هوایی از انقلابیون پرداختند.

قطعا اگر نیروهای زمینی کشورهای غربی وارد لیبی می شدند، سقوط حکومت قذافی و پایان جنگ داخلی در این کشور خیلی زودتر از اینها در این کشور پایان می یافت ولی معلوم نبود ناامنی و بی ثباتی در لیبی به سادگی پایان یابد.

کشورهای غربی و جامعه بین المللی با درس گیری از تجربه عراق، سقوط قذافی در بازه زمانی طولانی به دست مردم لیبی را به سقوط سریع قذافی با ورود نظامیان غربی به خاک این کشور ترجیح دادند.

4- حکومت قذافی 42 سال به طول انجامید. وی برای حذف گزینه ها و احتمالات سقوط حکومت خود دست به سرکوب گسترده مخالفان زده بود و اصولا در زمان آغاز اعتراضات در لیبی، این کشور مانند دیگر کشورهای شاهد اعتراضات و انقلاب ، با مخالفان قدرتمند و برجسته ای روبه رو نبود.

 در داخل لیبی ، هیچ مخالف جدی وجود نداشت و در خارج از این کشور نیز مخالفان اکثرا به طور جدی نسبت به تغییر حکومت کشورشان ناامید شده و به زندگی خود مشغول بودند و تنها پس از آغاز اعتراضات، به یکباره فعال شدند. اما شاید قذافی روزی فکر نمی کرد که بخش مهمی از اعضای حکومتش تبدیل به جدی ترین نیروهای مخالف شوند. هم اکنون با نگاهی به شورای حکومت انتقالی و برجسته ترین مخالفان و انقلابیون در لیبی متوجه این موضوع می شویم که اکثریت آنها از مقامات سابق لیبی هستند که بعد از 17 فوریه یعنی زمان آغاز اعتراضات، از حکومت قذافی جدا شده و به صف انقلابیون پیوستند. مصطفی عبدالجلیل رئیس شورای حکومت انتقالی دولت تشکیل شده از سوی انقلابیون برای اداره لیبی وزیر دادگستری دولت قذافی بود که پس از آغاز اعتراضات مردمی به انقلابیون پیوست.

5- در انقلاب لیبی و ماجرای سقوط حکومت قذافی نیز می توان گفت رسانه های نوین و فناوری های جدید اطلاع رسانی راه را برای تحقق این اتفاقات باز کردند. اگر ماهواره، اینترنت و موبایل نبود مردم آگاهی نمی یافتند و به سادگی متوجه  فاصله کشورشان با وضعیت مطلوب نمی شدند.

اگر فیس بوک و اینترنت نبود که قرار تجمع اینترنتی در روز 17 فوریه گذاشته شود و اگر دسترسی مردم لیبی به اینترنت نبود آنها هیچ گاه در روز 17 فوریه وپس از آن، تجمعات علیه قذافی را برگزار نمی کردند.

 اگر موبایل نبود هیچ گاه نمی شد عکس و فیلم اعتراضات ضد قذافی را ثبت کرد و در سایت های اینترنتی منتشر کرد و اگر شبکه های ماهواره ای نبود؛ جهان و دیگر مردم لیبی از وجود اعتراضات گسترده ضد قذافی و سرکوب خونین آن و ماهیت دموکراسی طلبانه این اعتراضات آگاه نمی شدند و به واکنش ترغیب نمی شدند.

به طور حتم اگر این اعتراضات قبل از گستردگی این رسانه های نو به وجود می آمدند به احتمال بسیار پس از سرکوب مسلحانه شدید اعتراضات، جهان به سرعت از وجود چنین اعتراضاتی آگاه نمی شد و در صورت آگاهی نیز به احتمال بسیار ادعاهای قذافی درباره اینکه اینها مزدور غرب هستند یا اینکه اعضای القاعده هستند را می پذیرفت و این اعتراضات با کمترین واکنشی، سرکوب می شد و تنها به بخشی از تاریخ می پیوست.

این موضوع نشان دهنده گستره نقش آفرینی رسانه ها و وسایل اطلاع رسانی جدید است و اینکه به طور حتم این متغیر جدید را باید جدی گرفت و منتظر نقش آفرینی ها آینده آن بود.

مخالفان قذافی، دارایی دیکتاتور لیبی را بیش از ۱۰۰ میلیارد یورو ارزیابی می‌کنند که گفته می‌شود بیشتر این دارایی در خارج از کشور سرمایه گذاری شده است.

 برنا به نقل از شبکه خبری دویچه وله: ثروت ۱۰۰ میلیارد یورویی معمر قذافی، دیکتاتور لیبی با احتساب صندوق‌های دولتی‌ای است که بوسیله افراد خانواده او سرپرستی می‌شوند. گفته می‌شود که قذافی و فرزندانش بخشی از این بودجه عظیم را به ساخت‌و‌ساز مسکن‌های زیبا و لوکس اختصاص داده‌اند. 

بر مبنای تحریم‌های اخیر سازمان ملل و اتحادیه اروپا علیه مقامات لیبی، حدود ۴۰ میلیارد یورو حساب‌های بانکی افراد خانواده قذافی در کشورهای مختلف جهان ضبط شده است. گفته می‌شود که از این مبلغ ۲۲ میلیارد یورو در بانک‌های آمریکا و ۲/ ۷ میلیارد یورو نیز در بانک‌های آلمان موجود است. 

تا کنون قذافی پرقدرت‌ترین طایفه لیبی بوده است. معمر قذافی، رهبر این طایفه فرزندانش را در پست‌های کلیدی کشور قرار داده بود. او در سال ۱۹۷۰ دومین ازدواج خود را با سوفیا فرکاش، که یک پرستار بیمارستان بود، جشن گرفت. 

قذافی از همسر دومش هفت فرزند دارد و از همسر اول خود نیز در دوران کوتاه زناشویی دارای یک پسر شده است. فرزندان دیکتاتور لیبی چه می‌کنند؟ 

محمد القذافی

محمد القذافی، پسر ارشد دیکتاتور لیبی است. او در سال ۱۹۷۰ به دنیا آمد. محمد روز یکشنبه (۳۰ مرداد / ۲۱ اوت) توسط مخالفان دولتی دستگیر شد و در حصر خانگی به سر می‌برد. 

محمد در مصاحبه‌ای تلفنی با شبکهٔ تلویزیونی الجزیره گفت مخالفان خانه او را محاصره کرده‌اند و به او قول داده‌اند که امنیت‌اش را تامین می‌کنند. او نیز شرایط مخالفان را پذیرفته است. 

محمد القذافی، متولد ۱۹۷۰ میلادی است. او که رشته دانشگاهی انفورمایتک را به پایان رسانده، در گذشته سرپرستی اداره دولتی پست لیبی را به عهده داشت. 

فرزند ارشد قذافی صاحب دو شبکه عرضهٔ تلفن همراه و رئیس کمیته ملی المپیک در لیبی است. او تنها فرزند معمر قذافی از همسر اول است؛ ازدواجی که مدت آن بسیار کوتاه بود و در سال ۱۹۶۹ پس از شش ماه به طلاق انجامید. 

سیف الاسلام قذافی

سیف الاسلام، متولد سال ۱۹۷۲ میلادی است. او در جریان جنگ داخلی در لیبی خواستار مبارزه با مخالفان دولت شد و از مردم خواست تسلیم مخالفان نشوند. 

دادگاه بین‌المللی کیفری در لاهه از دولت لیبی تقاضای تحویل سیف‌الله را به این دادگاه کرده است. او متهم به جنایات جنگی است. 

از سیف الاسلام به عنوان جانشین معمر قذافی، دیکتاتور لیبی نام برده می‌شد. او در دانشگاه‌های طرابلس، وین و لندن راه و ساختمان و اقتصاد خوانده است و ریاست شرکت‌های اقتصادی متعددی را به عهده داشته است. 

سیف‌الله همچنین از سال ۱۹۹۹ بنیاد قذافی در امر توسعه را رهبری می‌کرد. این بنیاد در سطح جهانی فعال بوده است. 

 

ساعدی القذافی

ساعدی القذافی، متولد ۱۹۷۳ میلادی، گفته‌می‌شد به همراه برادرش سیف‌الاسلام روز یکشنبه (۳۰ مرداد / ۲۱ اوت) در یک منطقه گردشگری در غرب لیبی توسط مخالفان دولتی دستگیر شده است. ولی سیف‌الاسلام در انظار حاضر شد و هوادارانش را به مقاومت فراخواند. 

ساعدی آکادمی ‌نظامی ‌لیبی را گذرانده و چون پدرش به درجه سرهنگی رسیده است. او پس از آنکه به عنوان فرمانده با گروهی اسلام‌گرا مبارزه کرد، در سال ۲۰۰۳ به عنوان فوتبالیست حرفه‌ای به ایتالیا رفت. 

در پی آن، ساعدی عضو باشگاه‌های مختلف ایتالیا شد، اما بازی‌های بسیار اندکی کرد و پس از اتهام دوپینگ به او از فوتبال حرفه‌ای جدا شد، به کشورش بازگشت و رئیس فدراسیون فوتبال لیبی شد. گفته می‌شود او نیز از طرف مخالفان قذافی دستگیر شده است. 

معتصم بالله القذافی

معتصم بالله القذافی، متولد ۱۹۷۵ میلادی، آموزش نظامی ‌خود را در لیبی و مصر گذرانده است. پس از اختلاف با پدرش به طور موقت به مصر فرار کرد. پس از مدتی اجازه بازگشت یافت و فرمانده پرنفوذ گارد ریاست جمهوری شد. در سال‌های اخیر چندین بار از طرف پدرش ماموریت‌های حساس سیاسی و دیپلماتیک را عهده‌دار بوده است. 

عایشه القذافی

عایشه القذافی متولد ۱۹۷۶ و تنها دختر دیکتاتور لیبی است. او به‌عنوان حقوقدان و وکیل دادگستری تحصیلاتش را در طرابلس و پاریس به پایان رسانده است. 

عایشه القذافی در جریان محاکمات صدام حسین، دیکتاتور پیشین عراق یکی از وکلای وی بود. 

هانیبال قذافی 

هانیبال القذافی که متولد ۱۹۷۷ و فارغ التحصیل آکادمی نظامی در لیبی است. او به خاطر زندگی پرتجمل و عیاشی‌هایش و همچنین به خاطر زورگویی‌های متعددش مشهور است. 

گفته می‌شود که او در سال ۲۰۰۵ یکی از دوست دختر‌هایش را در هتلی در پاریس کتک زده است. قوه قضائیه سوئیس نیز در سال ۲۰۰۸ او را به جرم اذیت و آزار کارکنان خانه‌اش دستگیر کرد. او در سیاست کشورش نقشی نداشته است. 

سیف العرب قذافی 

در مورد سیف‌العرب القذافی اطلاعات زیادی در دست نیست. سخنگوی دولت لیبی اعلام کرد که او در پی حملات هواپیماهای ناتو در اول ماه مه سال ۲۰۱۱ کشته شده است. 

او در زمان مرگ ۲۹ ساله بوده است. هنوز مرجعی مستقل مرگ او را تایید نکرده است. 

گفته می‌شود که سیف‌العرب در شهر مونیخ آلمان تحصیل کرده و چندین بار توسط پلیس این شهر از جمله به خاطر زدوخورد بازداشت شده است. 

خمیس القذافی 

خمیس القذافی متولد سال ۱۹۸۰ و فرمانده گارد ویژه‌ای در لیبی است؛ گاردی که علیه مخالفان لیبی می‌جنگد. 

در بیستم مارس سال جاری مخالفان اعلام کردند که در پی حمله به سکونت‌گاه قذافی در طرابلس خمیس القذافی کشته شده است. دولت لیبی اما این خبر را تکذیب کرده است.

خاندان قذافی با ساخت این بنا در نظر داشته اند که در زمان ناامن شدن پایتخت لیبی در این پناهگاه امن ساکن شوند. بنابر گزارشهای واصله مکان اصلی این پناهگاه در زیرزمین کاخ "معتصم القذافی" قرار دارد که مشاور امنیتی پدرش محسوب شده و در سال 2009 دیداری با "هیلاری کلینتون" وزیرخارجه آمریکا داشت.

در عمق 40 متری زمین در باب العزیزیه و در سطح زیرین کاخ گسترده خاندان قذافی، پناهگاهی بسیار بزرگ قرار دارد که دهها سال از ساخت آن می گذرد.

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از الشرق الاوسط، این پناهگاه که با سقوط طرابلس از سوی انقلابیون کشف شد، توسط "معمر قذافی" و خانواده اش در جهت حفظ امنیت شخصی آنها بنا شده است.

بر این اساس، خاندان قذافی با ساخت این بنا در نظر داشته اند که در زمان ناامن شدن پایتخت لیبی در این  پناهگاه امن ساکن شوند. بنابر گزارشهای واصله مکان اصلی این پناهگاه در زیرزمین کاخ "معتصم القذافی" قرار دارد که مشاور امنیتی پدرش محسوب شده و در سال 2009 دیداری با "هیلاری کلینتون" وزیرخارجه آمریکا داشت.

در داخل این پناهگاه نقاشیهای انتزاعی بر روی دیوارها قابل مشاهده است. مبلهای چرمی جای جای این پناهگاه را پر کرده است. سالن بازی بچه ها، استخری بزرگ و دو رستوران از جمله دیگر امکانات این پناهگاه زیرزمینی است که در عمق بیش از 40 متری زمین بنا نهاده شده است.

بنابر گزارش منابع موثق، دیوارهای این پناهگاه بیش از 30 متر ارتفاع دارد. از نکات جالب دیگر مشاهده شده در پناهگاه قذافی لباسهای ایتالیایی تولید "ورساچه" بود که بسیاری از کمدها مملو از آنها بود.

البته در این میان پناهگاه مخصوص معتصم قذافی از فرزندان دیکتاتور لیبی، پر طمطراق تر از دیگر پناهگاهها است و سالنها و اتاقهای بیشتری دارد.

 محل اقامتگاه‌ سرهنگ قذافی در باب العزیزیه‌ واقع در جنوب شهر طرابلس دارای دیوارهای بتونی و بلندی به ارتفاع 20متر می‌باشد که میلیون‌ها دلار برای تامین شبکه امنیتی آن هزینه شده است.

به ‌گزارش فارس به لیبی، چهار روز پیش نیروهای انقلابی لیبی پس از ورود به‌ طرابلس، در درگیری شدید با هواداران وفادار به‌ دیکتاتور لیبی، توانستند منزل سرهنگ قذافی را در باب العزیزیه‌ فتح کنند.

هر چند قذافی و پسر پر نفوذش سیف الاسلام مدعی شدند تصرف باب العزیزیه‌ یک تاکتیک نظامی بوده‌ است ، اما به‌ عقیده‌ بسیاری از کارشناسان سیاسی سقوط اقامتگاه‌ قذافی به‌ معنای پایان و سقوط حکومت 42 ساله‌ وی بود.

جزئیات این مجتمع بزرگ به‌ شرح زیر است:

*باب العزیزیه‌ اقامتگاه‌ اصلی سرهنگ قذافی و خانواده‌اش در شهر طرابلس محسوب می‌شود.

*مساحت کامل این مجتمع 6 کیلومتر است و در جنوب طرابلس پایتخت لیبی واقع شده‌ است.

* اطراف این مجتمع را دیوارهای بتونی و بلندی فرا گرفته‌ که‌ گاه‌ ارتفاع آنها به‌ 20 متر می رسد.

*میلیونها دلار برای تامین شبکه‌های امنیتی وسیعی در اطراف این مجتمع هزینه‌ شده‌ است.

*اقامتگاه‌ سرهنگ قذافی به‌ حدی ظریف و شگفت آور است که‌ نمونه‌ معماری آن را در کمتر جایی از جهان میتوان مشاهده‌ کرد.

*در زیر این مجتمع ، 27 تونل به‌ طول 30 کیلومتر به‌ نقاط مختلف شهر طرابلس وجود دارد.

*جواهرات و اشیاء زینتی از جمله‌ یک اسلحه‌ تمام الماس که‌ ارزش همه‌ آنها میلیونها دلار بر آورد شده‌  ،  در این خانه‌ کشف شده‌ است.

*اقامتگاه‌ اصلی سرهنگ قذافی دارای بهترین امکانات رفاهی از جمله‌ سینما، استخر سرپوشیده، سالن فوتبال، سالن گلف، رالی اتومبیل و... است.

رئیس سابق بانک مرکزی لیبی درباره استفاده "معمر قذافی" از ذخایر طلای چند میلیارد دلاری اش در راستای رشوه دادن به قبایل مختلف هشدار داد.

 در پی ورود انقلابیون به اتاق‌ خواب معمر قذافی واقعیت عجیب دیگری از دیکتاتور لیبی برای آنها فاش شد.

به گزارش ایسنا به نوشته روزنامه فرامنطقه‌ای الشرق‌الاوسط، بعد از اینکه انقلابیون وارد اتاق خواب معمر قذافی، رهبر لیبی شدند، در حالی که یکی از انقلابیون به تمسخر وی را "خوک و میمون" توصیف می‌کرد، چهار آلبوم عکس قذافی را پیدا کرد که این آلبوم‌ها از علاقه سرهنگ به کاندولیزا رایس، وزیر خارجه پیشین آمریکا پرده برداشت.

 

این آلبوم عکس‌ها نشان می‌داد که سرهنگ قذافی علاقه خاصی به کاندولیزا رایس داشته، چرا که قذافی عکس‌های متعددی از رایس را در آلبومش نگه داشته بود.

از سوی دیگر سایت شبکه العربیه نیز در گزارش جالبی اعلام کرد که از دهه 90 قرن گذشته معمر قذافی به همراه محافظ‌های زن خود در بسیاری از مراسم حاضر شده است.

گزارش‌های رسانه‌ای برآورد کرده‌اند که طی 20 سال گذشته تعداد محافظان زن معمر قذافی بین 40 تا 400 تن بوده است. لقب رسمی این محافظان "نگهبانان انقلاب" بود، اما آنها به "زنان سلحشور و بلند قامت" معروف بودند.

بر اساس گزارش‌های رسانه‌ای این زن‌ها برای حمایت از جان معمر قذافی ابتدا باید سوگند می‌خوردند که تحت امر وی باشند و در راه حفظ جان قذافی جانشان را بدهند، سپس این زن‌ها در داخل دانشکده پلیس زن در طرابلس آموزش می‌دیدند. دوره‌های آموزشی این محافظان شامل برخی تمرینات ورزشی برای بالا بردن توان جسمی آنها، شیوه‌های دفاعی، حمله و استفاده از تمامی انواع سلاح‌های سبک و سنگین بود.

همچنین گزارش‌ها حاکی از آن است که اکثر محافظان قذافی از کوبا به لیبی منتقل شده بودند، برخی از این محافظان نیز اهل لیبی و دیگر کشورهای عربی بودند.

برخی از این محافظان اعراب سفیدپوست و برخی آفریقایی سیاه پوست بودند.

از مهمترین شروطی که باید محافظان قذافی داشتند، این بود که باکره باشند. قذافی به خاطر علاقه‌اش به تنها دخترش عائشه نام یکی از آنها را عائشه گذاشته بود.

بر اساس این گزارش‌ها شرط باکره بودن این محافظان و اینکه ازدواج نکرده باشند و فرزندی نداشته باشند از شروط مهم بود.

محافظان قذافی همواره به رغم اینکه زن بودند در شرایط سخت وارد عمل می‌شدند و در استفاده از سلاح‌های سنگین مهارت داشتند و آنها همواره آماده بودند کسانی که قصد اذیت کردن قذافی را داشتند، بکشند. این محافظان درجه‌ها و رتبه‌های مختلفی را به لحاظ زیبایی داشتند.

براساس این گزارش‌ها محافظان قذافی همواره دردسرهایی نیز برای وی داشته‌اند. در سال 2003 در اجلاس سران عرب که در شرم‌الشیخ برگزار شد، نیروهای امنیتی مصر به محافظان قذافی اجازه ندادند وارد هتل محل اقامت وی شوند، از این رو درگیری‌های شدید بین محافظان و نیروهای امنیتی مصر رخ داد.

در سال 1984 نیز محافظان قذافی با نیروهای اتیوپیایی درگیر شدند، چراکه سعی داشتند با سلاح خود به سالن اجلاس سران اتحادیه آفریقا در آدیس‌آبابا وارد شوند.

این محافظان همچنین در نیجریه نیز بحران ایجاد کرده بودند و زمانی که نیروهای امنیتی مانع ورود آنها به سالن اجلاس شدند با آنها درگیر شده بودند که رئیس‌جمهوری نیجریه شخصا به منظور فیصله دادن مساله وارد عمل شده بود.

گزارش‌های خبری حاکی از آن است که این محافظان هرگز وی را ترک نکردند حتی در حال حاضر نیز با وی هستند، چرا که زمانی که انقلابیون وارد باب‌العزیزیه شدند این محافظان را نیافتند. به نظر می‌رسد این محافظان به همراه قذافی در مخفی‌گاهش هستند و آیا وی هنوز به آنها اعتماد دارد.

ملت مصر با این‌که از محاکمه حسنی مبارک بسیار خرسند است، با این حال اعتقاد دارد، 10 جنایتی که مبارک مرتکب آن شده، در طومار جنایاتش به آنها اشاره نشده و مورد غفلت قرار گرفته است.

به گزارش فارس به نقل از مجله مصری "روز الیوسف "، اگرچه انقلاب مصر موفق شد، برای اولین بار در تاریخ جهان عرب رئیس جمهور خود را بابت جنایاتی که مرتکب شده، در دادگاه محاکمه کند، با این حال ملت مصر این محاکمه را کامل و تمام نمی‌داند.

در واقع اگرچه مصری‌ها بابت محاکمه مبارک خرسند و خوشحال هستند، با این حال اعتقاد دارند، حسنی مبارک، رئیس جمهور مخلوع مصر مرتکب 10 جنایت سنگین و بزرگ شده که هیچ‌گاه در طومار جنایاتش نه به آنها اشاره و نه محاکمه شد.

این جنایات از دید ملت انقلابی مصر به شرح زیر است:

- کشور را ویلایی اختصاصی خود کردند؛ گویی که از پدر به پسر به ارث رسیده است، حال در این میان هرچند بابت این امر نارضایتی وجود داشته باشد.

- احتکار حیات و زندگی سیاسی بگونه‌ای که قدرت سیاسی در کشور تنها و تنها در دست حزب حاکم ملی بود و ندادن اجازه به فعالیت احزاب معارض و دستکاری در انتخابات پارلمانی و غیره.

- ایجاد خلل در وظایف و مسئولیت‌های نخست وزیر، قانون خیانت به کشور که هم اکنون درباره کسانی که در مصر دارای منصب و مقام هستند، به اجرا گذاشته می‌شود، در مورد مبارک که هم اکنون از تمام مناصب عزل شده قابل اجرا نیست، درحالی که همه می‌دانند وی مرتکب چه خیانت‌هایی در حق کشور شده است.

- تباه کردن و از بین بردن رابطه شهروندان با دستگاه پلیس، در ادامه روند تباه ساختن حیات سیاسی در مصر شاهد تخریب رابطه شهروندی با دستگاه پلیس و امنیت کشور نیز هستیم، بگونه‌ای که ملت مصر هیچ‌گاه به نیروهای امنیتی و پلیس خود نمی‌توانند اعتماد کند.

- سوء استفاده از کشور، در صورتی که قانون خیانت بر کشور درباره مبارک به اجرا گذاشته شود، جرمی در کشور باقی نمی‌ماند که وی متهم به آن نشود، از سوء استفاده از جایگاه خود جهت توهین و سوء استفاده از شهروندان و بیت المال گرفته تا تقلب در انتخابات و سرکوب معترضان و فساد در کشور و بسیاری موارد دیگر.

- بازداشت 35 هزار شهروند مصری به موجب اعمال قانون حالت فوق‌العاده و دستگیری این شهروندان توسط دستگاه‌‌های امنیتی و ارتکاب انواع و اقسام جنایت‌ها در حق این افراد.

- مصایبی که بر کشور وارد کرد ؛ این مصائب از زمانی آغاز شد که حسنی مبارک به عنوان معاون انور سادات رئیس جمهور مخلوع مصر در امضای توافقنامه کمپ دیوید مشارکت داشت، و با اجازه دادن به آمریکا و رژیم صهیونیستی جهت نفوذ در کشور هنگام بدست گرفتن قدرت پس از سادات ادامه یافت، وی مسئول مستقیم فجایعی مانند العباره و فروپاشی الدویقه و تصرف اموال و ربوده شدن 19400گرم طلای مصر است سرانجام نیز مشخص نشد، این طلاها چه شدند.

- کشتار شهروندان به نام قانون، در زمان حاکمیت مبارک هزاران شهروند مصری و از جمله جوانان اسلامگرا به نام قانون به زندان و شکنجه و اعدام محکوم شدند.

- خیانت در سوگند، برخلاف سوگند وفاداری که هنگام تصدی پست ریاست جمهوری خورده بود و این که هیچ‌گاه به کشور خیانت نکند، خیانت‌های بیشماری در کشور مرتکب گردید که یکی از آنها گشودن دفتری از موسسه صهیونیستی الاصل "مک کیننزی " در مصر بود.

- به فساد کشاندن نظام، مبارک به عنوان رئیس جمهور مصر مسئول تمام موسسات و نهادهای دولتی کشور بشمار می‌آمد که تمام اختیاراتی که قانون به وی اعطا کرده بود را در اختیار داشت، به همین دلیل باید به خاطر ایجاد فساد و تباهی در این موسسات مورد بازخواست قرار گیرد.
اینها جرایمی است که از دید ملت مصر به نظر می رسد مبارک بابت آنها هیچ‌گاه بازخواست نشده است.

بررسی تصاویر یک ماه اخیر "عبدالله صالح" با تصاویر اخیر منتشر شده از وی نشان می دهد که دیکتاتور یمن در این روزها تیغ جراحان زیبایی را به جان خریده تا زیباتر شود.

به گزارش مهر، تلویزیون یمن روز گذشته تصاویری را از عبدالله صالح منتشر کرد که در آن تغییر چهره وی نسبت به یک ماه پیش کاملا واضح است.

دیکتاتور یمن روز گذشته در اظهارتی از بازگشت قریب الوقوع خود به کشور خبر داده بود. اما نکته قابل توجه سفیدی بسیار زیاد چهره دیکتاتور بود که از چشم خبرنگاران دور نمانده است. 

تصویر جدید سمت راست

بر  این اساس، مقایسه تصاویر فعلی عبدالله صالح با تصاویر یک ماه گذشته نشان می دهد وی در روزهای اخیر عملهای زیبایی متعددی را روی چهره خود داشته است.

تصاویر تلویزیونی نشان می دهد چهره دیکتاتور یمن حتی از چهره وی قبل از انجام حمله اخیر (که با سوختگی صورتش همراه شد) نیز شفافتر و سفیدتر شده است.

خاطر نشان می شود علی عبدالله صالح اخیرا در یمن مورد حمله قرار گرفت و بیش از نیمی از بدنش با سوختگی شدید روبرو شد.

برنا نوشت : دیکتاتور لیبی در تازه ترین پیام صوتی منتشر شده از مردم خود خواسته است تا از سرزمینشان دفاع کنند و در این پیام از سران عرب با عنوان ˝حمار˝ یاد کرده است. 

یکی از مقامات امنیتی بلند پایه تونس ماجرای فرار زین العابدین بن علی دیکتاتور سرنگون شده این کشور و خانواده اش را تشریح کرد.

 مهر : یک مسئول امنیتی بلند پایه تونسی برای اولین بار جزئیات ماجرای فرار "زین العابدین بن علی" دیکتاتور سابق این کشور را فاش کرد.

"سمیر الطرهونی" رئیس اداره مبارزه با تروریسم تونس گفت : من افراد خانواده بن علی و داماد وی را هنگامی که بن علی هنوز رئیس جمهوری تونس بود را بازداشت و از دستورات فرماندهان ما فوق سرپیچی کردم.

وی افزود: همکارانم در فرودگاه به ما اطلاع دادند که خانواده لیلی الطرابلسی و بن علی در فرودگاه جمع شده اند، در آن زمان تاکید کردم که بن علی رئیس جمهور ملت تونس نیست، به همکارانم گفتم آنها را معطل کنید تا من خودم را برسانم.

الطرهونی تصریح کرد: به فرودگاه رفتم و به آنها گفتم که ما دستور داریم شما را بازداشت کنیم و حریم هوایی را بستیم و همه را دستگیر کردیم، تعداد آنها 28 نفر بود.

وی بیان کرد: "علی السریاطی" رئیس سازمان امنیت تونس تلفنی مرا را مورد عتاب قرار داد که چه کسی دستور بازداشت را به تو داده است سریعا آنها را آزاد کن، اما من توجهی نکردم و از دستور وی سرپیچی کردم.

الطرهونی گفت : من به هواپیمای بن علی که درآسمان تونس در حال پرواز بود نگاه می کردم در حالی که تنها چیزی که برایم اهمیت داشت، نجات کشور بود.

الطرهونی یک روز پس از فرار بن علی بازداشت شد و پس از سه روز بازجویی آزاد شد.

 خودرو شخصی قذافی تفاوتی چندانی با دیگر کارهای عجیب  و غریب وی ندارد.

به گزارش مهر به نقل از المصری الیوم، نقاط تمایز دیکتاتور لیبی با دیگر مقامات جهان تنها در چادر معروف، لباس‌های عجیب و سفرهای پرطمطراق و محافظان و پرستاران ویژه اش خلاصه نمی شود. به طور کلی به نظر می رسد قذافی تمام عجایب یک رهبر را در خود جمع دارد.

منابع آگاه تاکید دارند از خودرو شخصی قذافی که به صورت سفارشی تهیه شده تنها یک مدل در کره خاکی دارد که امن ترین خودرو جهان نیز محسوب می شود که آن را برای نخستین بار در کنفرانس وحدت آفریقا در سال 2009 در طرابلس رونمایی کرد. 

این خودرو که به «صاروخ الجماهیریه» (موشک لیبی) موسوم است، سالنی با 5 صندلی دارد. موتور این خودرو از نوع پیشرفته V6230bhp است. علاوه بر ایربگ دارای سیستم دفاع الکترونیک و ضربه گیرهای ویژه در هنگام تصادف است.

«دوخیلی المغارف» رئیس شرکت سرمایه گذاری لیبی که این خودرو را برای قذافی سفارش داده است، تاکید دارد که این خودرو انقلابی در تاریخ اتومبیل جهان محسوب می شود.

وی افزود: قذافی ساعات بسیاری درباره این خودرو سفارشی تفکر کرد و در نتیجه این خودرو امن ترین خودرو جهان شد.

پایگاه میدل ایست آنلاین به نقل از "میخائیل مارگیلوف" معاون نخست وزیری روسیه در امور آفریقا آورده است: رژیم لیبی قصد دارد در صورتی که انقلابیون در آستانه تصرف طرابلس باشند آن را منفجر کند.

مهر : معاون نخست وزیر ولادیمیر پوتین اعلام کرد که معمر قذافی در صورتی که انقلابیون بر طرابلس چیره شوند دست به خودکشی می زند.

حکومت قذافی با استفاده از روابط خوب و ارتباطات فعال با الجزایر همچنین نفوذ در میان قبایل مرکز آفریقا ، توانسته است به دو اقدام مهم قاچاق نفت و واردات فرآورده های نفتی از یک سو و واردات سلاح و مزدور از سوی دیگر دست بزند.

عصر ایران - روز یکشنبه گذشته یکی از مهمترین حامیان معمر قذافی رهبر لیبی یعنی دولت ترکیه نیز به حمایت از قذافی پایان داد و با اعزام وزیر امور خارجه خود به شهر بنغازی رسما مخالفان قذافی را به رسمیت شناخت.قذافی

این در حالی است که دولت ترکیه در ابتدای بحران در لیبی، سعی کرد با جلب توجه دو طرف نزاع، بتواند میانجیگری کند و راه حل بحران لیبی را به مسیر ترکیه بکشاند ولی اینگونه نشد. با این حال ترکیه نیز با اهدای مبلغ 200 میلیون دلار به دولت مخالفان، جای پای خود را در لیبی بدون قذافی محکم کرد.

پیش از این، دولت های روسیه و چین نیز به عنوان سرسخت ترین حامیان قذافی، با اعزام نمایندگانی به بنغازی، از مخالفان اعلام حمایت ضمنی کرده و پشت قذافی را خالی کرده بودند.

این در حالی است که حملات هوایی نیروهای نظامی کشورهای غربی و عربی به رهبری ناتو برای اعمال منطقه پرواز ممنوع بر فراز لیبی ادامه دارد و بیش از 100 روز را پشت گذاشته است. براثر این حملات سامانه های پدافندی حکومت قذافی تقریبا نابود شده اند.

با این حال با وجود حجم وسیع فشارهای دیپلماتیک، اقتصادی، حقوقی و نظامی علیه قذافی، حکومت وی پا بر جا مانده است و دورنمای دقیقی برای پایان سریع بحران در لیبی وجود ندارد.

اما چرا اینگونه شده است؟  چرا غرب از ورود نیروهای زمینی خود به لیبی، تصرف طرابلس و به زیرکشاندن قذافی تضعیف شده و پایان ماجرای لیبی خودداری می کند؟

به طور قطع بازتاب تحولات عراق پس از اشغال آمریکا در صحنه لیبی قابل مشاهده است. اگر تجربه  تلخ نظامیان آمریکایی در عراق رقم نمی خورد اید امروز نظامیان آمریکایی جلوتر از بقیه به راحتی وارد خاک لیبی می شدند و این کشور را اشغال می کردند ولی با وجود  مشکلات فراوان برای حضور نظامیان آمریکایی در عراق و افغانستان، آمریکا هم اکنون نه تنها از خیر فرماندهی عملیات نظامی در لیبی گذشت بلکه  علاقه ای هم به ورود نیروهای زمینی به خاک لیبی ندارد.

همچنین برخلاف انتظارات غرب، حکومت قذافی به خوبی در برابر اعمال فشارهای بین المللی، نظامی، داخلی و ... مقاومت کرده است. حکومت قذافی با استفاده از روابط خوب و ارتباطات فعال با الجزایر همچنین نفوذ در میان قبایل مرکز آفریقا ، توانسته است به دو اقدام مهم قاچاق نفت و واردات فرآورده های نفتی از یک سو  و واردات سلاح و مزدور از سوی دیگر دست بزند.

همچنین با وجود تحولات فعلی در لیبی که این کشور به دو بخش در اختیار حامیان و مخالفان قذافی تبدیل شده است اکثریت نیروهای جدی مخالف قذافی از مناطق تحت کنترل قذافی به سمت شرق لیبی رفته اند و هر منطقه میزبان فعالان جدی دو طرف شده است.

در یک سو نیروهای نظامی آموزش دیده به همراه تجهیزات مدرن و پیشرفته در کنار مزدوران آفریقایی برای قذافی می جنگند و در طرف دیگر، نیروی انقلابی آموزش ندیده با استفاده از سلاح های غیرپیشرفته قرار دارد . این نیروها گرچه از پشتیبانی هوایی ناتو نیز برخوردارند اما با این حال پیشروی های واقعی نظامی بر روی زمین اتفاق می افتد.

البته آمریکا و کشورهای غربی نگران هستند در صورتی حکومت قذافی بر اثر حمله زمینی نیروهای خارجی سقوط کند؛ نه تنها برقراری امنیت در لیبی پس از قذافی نیازمند حضور نظامیان خارجی باشد بلکه این کشور با جنگ داخلی گسترده ای روبه رو شود به همین دلیل غرب ترجیح می دهد حکومت قذافی به دست مخالفان مسلح داخلی سقوط کند هر چند این روند بیشتر طول بکشد. بدیهی است جنگ داخلی دامنه دار در لیبی بدون قدافی ، آن هم در چند مایلی جنوب اروپا ، چندان مطلوب غربی ها نیست.

از سوی دیگر با محاکمه سران مخلوع تونس و مبارک، قذافی هم اکنون اطمینان دارد پس از کناره گیری از قدرت حتما در لیبی یا دادگاه لاهه محاکمه خواهد شد و حکم اعدامش دور از انتظار نیست ؛ لذا او چیزی برای از دست دادن ندارد. قذافی معتقد است در همین شرایط هم می توان به جنگ با نیروهای ناتو و مخالفان مسلح ادامه بدهد. برای سرهنگ ، کشته شدن در جنگ مطلوب تر از دچار شدن به سرنوشت دوست قدیمی اش صدام حسین است.

قذافی با 42 سال رهبری لیبی، در میان کشورهای عربی و آفریقایی رکوردار است اما آنچه باعث شد چنین سیاستمداری هم اکنون در ورطه شکست بیفتد ، تمامی حامیان خود را از دست بدهد و مشروعیت بین المللی اش را فنا شده ببیند ، خوشبینی مفرط به نزدیکان و مشاوران و نداشتن نگاه صحیح به تحولات بین المللی است.
 قذافی معتقد بود با تامین نفت ، منافع اقتصادی و امنیت کشورهای غربی، آنها به تحولات داخلی لیبی کاری نخواهند داشت چون می دانند هیچ شریکی به اندازه قذافی  نمی تواند منافع کشورهای غربی را تامین کند اما اینگونه نشد.

البته از سوی دیگر قذافی معتقد است می تواند با فعال سازی القاعده در لیبی و باز کردن مسیر عبور مهاجران غیرقانونی آفریقایی از مسیر لیبی به سمت اروپا  بر اروپا اعمال فشار کند غافل از اینکه چنین چالش هایی نمی تواند غرب را از مسیری که پیموده است منصرف کند.

با این حال موضوع قذافی هم اکنون برای جهان به مسئله ای حیثیتی تبدیل شده است و هیچ راهکار مسالمت آمیزی برای پایان بحران لیبی با حضور قذافی در قدرت وجود ندارد اما مشکل اینجاست کسی که دیگر چیزی برای از دست دادن نداشته باشد ، غیر قابل پیش بینی هم می شود کما این که چند روز پیش قذافی تهدید کرد که ممکن است به اروپا نیز حمله کند ؛ حمله ای که حتی در صورت انجام ، اروپایی ها را از پای در نمی آورد ولی می تواند برای اولین بار بعد از جنگ جهانی دوم ، صدای رعب انگیز انفجار بمب ها و موشک ها را در جنوب زیبای اروپا طنین انداز کند. اگر روزی این اتفاق رخ بدهد ، باید دانست که تنها کاری که سرهنگ توانسته انجام دهد ، شریک کردن انسان های بیشتر در مرگ خودش است.

پایگاه‌های خبری یمن عکسی از رئیس‌جمهور این کشور منتشر کردند که سوختگی‌های صورت وی را نشان می دهد.

قذافی در سخنرانی‌اش گفت: تو ای کسی که در انگلیس هستی و من اسمت را نمی‌دانم. سپس مدتی تعلل کرد تا یکی از معاونانش نام کامرون را به وی یادآوری کرد.

آخرین سخنرانی معمر قذافی درباره حملات نیروهای سازمان پیمان آتلانتیک شمالی (ناتو) با گاف سیاسی وی همراه بود.

به گزارش ایسنا معمر قذافی، رهبر لیبی در سخنرانی صوتی خود در میدان الخضراء در طرابلس به علت اینکه نام دیوید کامرون، نخست وزیر انگلیس را نمی‌دانست از یکی از معاونانش نام وی را سوال کرد.

قذافی در سخنرانی‌اش گفت: تو ای کسی که در انگلیس هستی و من اسمت را نمی‌دانم. سپس مدتی تعلل کرد تا یکی از معاونانش نام کامرون را به وی یادآوری کرد.

سیف اسلام گفت : اشتباه بزرگ لیبی این بود که ارتش قوی تاسیس نکرد و به غربی ها تکیه کرد برخی از کشورها خطاهای ما را گوشزد کردند. آنها به ما گفتند که برنامه های تسلیحاتی خود را تعطیل کردید و نتیجه اش را دیدید.

فرزند ارشد دیکتاتور لیبی با تشبیه دادگاه جنایی بین المللی به یک سیرک، اتهام وارده به خود درباره کشتار مردم مخالف را خنده دار توصیف کرد.

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از پایگاه روسیه الیوم، "سیف الاسلام قذافی" گفت : دادگاه جنایی بین المللی شبیه سیرک است.آنها مرا به کشتار غیرنظامیان متهم می کنند در حالی که همگان به خوبی حقیقت را می دانند.

وی مدعی شد : من هیچ سمت نظامی یا دولتی ندارم و اینکه مرا به کشتار مردم متهم می کنند خنده دار است. کسانی که در روزهای اول شورشها کشته شدند افراد مسلحی بودند که سعی در حمله به مراکز نظامی داشتند.

سیف اسلام گفت : اشتباه بزرگ لیبی این بود که ارتش قوی تاسیس نکرد و به غربی ها تکیه کرد برخی از کشورها خطاهای ما را گوشزد کردند. آنها به ما گفتند که برنامه های تسلیحاتی خود را تعطیل کردید و نتیجه اش را دیدید.

وی افزود: به همه توصیه می کنم که قوی و هوشیار باشند و به غرب اعتماد نکنند .اشتباه ما این بود که سلاحهای جدیدی از روسیه نخریدیم و ارتش قوی ایجاد نکردیم، زیرا گمان نمی کردیم جنگ جدیدی علیه ما رخ دهد.

شایان ذکر است که دادگاه بین المللی جنایی اخیرا حکم بازداشت معمر قذافی دیکتاتور و سیف الاسلام فرزند وی و عبدالله السنوسی رئیس دستگاه اطلاعات این کشور را صادر کرده است.

سرهنگ خلبان "صالح العبیدی" گفت : انقلابیون آماده پیشروی به سوی طرابلس هستند. انقلابیون مصراته با همتایان خود در شهر "زلیتن" جبهه قوی برای ورود به پایتخت تشکیل داده اند.

این اقدام تلویزیون لیبی بعد از آن صورت گفت که دیروز روزنامه "ساندی استار" نوشت که قذافی برای دور ماندن از حملات هوایی ناتو به کانال‌های آبی موجود در صحرای لیبی پناه برده است که عمق آنها به 182 متری زیر زمین نیز می‌رسد.

لیبی دیروز تصاویری از دیدار معمر القذافی دیکتاتور این کشور با "کیرسان یومجینوف" رئیس فدراسیون بین‌المللی شطرنج را منتشر کرد.

در این تصاویر که تلاش شده بود چهره‌ای متبسم و آسوده از قذافی را به نمایش بگذارد، وی مشغول بازی شطرنج با یومجینوف است.
به گزارش مشرق ، خبرگزاری اینترفاکس روسیه نیز به نقل از یومجینوف که استاندار یکی از ایالت‌های روسیه نیز هست، نوشت که وی دیروز با قذافی در طرابلس شطرنج بازی کرده است. 

وی تأکید کرد که قذافی در این دیدار به او گفته است که تصمیمی برای ترک لیبی ندارد. 

این اقدام تلویزیون لیبی بعد از آن صورت گفت که دیروز روزنامه "ساندی استار" نوشت که قذافی برای دور ماندن از حملات هوایی ناتو به کانال‌های آبی موجود در صحرای لیبی پناه برده است که عمق آنها به 182 متری زیر زمین نیز می‌رسد. 

این روزنامه می‌افزاید که این کانال ها در راستای طرح عظیمی از سوی قذافی ساخته شده که متشکل از قطعه‌های بتونی است که گاهی وزن آنها تا 75 تن می‌رسد. 

این کانال ها بخشی از طرح انتقال آب به بیابان های لیبی است که قذافی آن را در دهه هشتاد انجام داده و 20 میلیارد لیره برای این کشور هزینه داشته است.

روزنامه فوق نوشت: عرض این تونل چهار متر است که از لوله های سیمانی با وزن ۷۵ تن ساخته شده است و عمق برخی از این تونلها به ۱۸۲ متر در زیر زمین می رسد. این بخشی از طرح موسوم به رود صنعتی بزرگ است که قذافی در دهه هشتاد با بودجه ای معادل ۲۰ میلیارد پوند ایجاد کرده است.

 روزنامه ساندی استار در مطلبی با عنوان" قذافی مخفی در زیر زمین" نوشت: معمر قذافی در تونلهایی به عمق ۱۸۲ متردر زیر زمین مخفی شده است و برای زنده ماندن دست به تلاش ناامید کننده ای زده است.

به گزارش مهر، این روزنامه افزود: قذافی برای در امان ماندن از حملات هوایی جنگنده های ناتو که اخیرا شدت بیشتری یافته است، در زیر زمین پنهان شده است.

روزنامه فوق نوشت: عرض این تونل چهار متر است که از لوله های سیمانی با وزن ۷۵ تن ساخته شده است و عمق برخی از این تونلها به ۱۸۲ متر در زیر زمین می رسد. این بخشی از طرح موسوم به رود صنعتی بزرگ است که قذافی در دهه هشتاد با بودجه ای معادل ۲۰ میلیارد پوند ایجاد کرده است.

این روزنامه می نویسد: تونل مذکور، صحرا را به مقر قذافی در طرابلس، بنغازی و سرت متصل کرده است.رژیم لیبی از این شبکه زیر زمینی برای نگهداری ادوات نظامی و گازهای سمی استفاده می کند.

روزنامه مذکور به نقل از یک منبع امنیتی آورده است: قذافی برای نجات خود در زیر زمین مخفی شده است تا هدف حملات قرار نگیرد و این موضوع سبب شده است که نیروی هوایی انگلیس به فکر استفاده از بمبهای زیر سطحی افتد.

منابع رسمی آگاه گفتند: درپی حمله به عبدالله صالح، چشم وی از کاسه درآمده و کور شده است.

به گزارش برنا به نقل از المحیط، پیشتر گفته شده بود که بر اثر حمله به مقر علی عبدالله صالح، رئیس جمهوری یمن در هفته گذشته، زانوی وی شکسته بود و ترکشی نیز به زیر قلبش اصابت کرده بود.

کادر پزشکی عربستان که از ریاض به یمن سفر کرده بود، تنها بعد از اولین جراحی‌اش در کاخ ریاست جمهوری یمن موفق به انتقال وی به ریاض شد.

این در حالی بود که صالح اصرار داشت به رغم وضعیت بد جسمانی‌اش یمن را ترک نکند و اگر فشارهای شدید عربستان نبود وی یمن را ترک نمی‌کرد. منابع گفتند: در بین کشته شده‌های حمله‌ی جمعه گذشته احمد علی صالح پسر وی نیز دیده شده است.

منابع افزودند برادر علی عبدالله صالح کینه شدیدی از برادش داشت چرا که قبل از این که به وی اجازه‌ی خروج از کشور و سفر به آمریکا را بدهد وی پسرش را کشته و از ارتش برکنار کرده بود.

منابع رسمی یمن فاش کردند: برادر علی عبدالله صالح حمله به مسجد کاخ ریاست جمهوری یمن را که جمعه گذشته رخ داد و به اصابت رئیس جمهوری این کشور منجر شد، طرح ریزی کرده بود.

منابع رسمی یمن به روزنامه القدس چاپ فلسطین گفتند: برادر علی عبدالله صالح، رئیس جمهوری یمن فرمانده گارد جمهوری یمن عامل کشتار و حمله‌ به مسئولان ارشد نظام در مسجد کاخ ریاست جمهوری یمن بود.

بعدازظهر روز شنبه خبری ردر رسانه های جهان منتشر شد که حکایت از وخیم بودن حال دیکتاتور یمن داشت./گفته می شود وضع جسمانی عبدالله صالح وخیم است و وی از مشکلات ریوی و تنفسی رنج می برد و نیازمند زمان طولانی برای بهبودی است. اطلاعات واصله حاکی است که رئیس جمهوری یمن وضع جسمانی حادی دارد و همین موضوع سبب شده است که اجازه ملاقات به طرفداران وی داده نشود.

شفاف : بعدازظهر روز شنبه خبری ردر رسانه های جهان منتشر شد که حکایت از وخیم بودن حال دیکتاتور یمن داشت.

 خبری که در صورت صحیح بودن یمن را در آستانه تحولی بزرگ قرار می دهد.

 گفته می شود وضع جسمانی عبدالله صالح وخیم است و وی از مشکلات ریوی و تنفسی رنج می برد و نیازمند زمان طولانی برای بهبودی است. اطلاعات واصله حاکی است که رئیس جمهوری یمن وضع جسمانی حادی دارد و همین موضوع سبب شده است که اجازه ملاقات به طرفداران وی داده نشود.

 اگر دیکتاتور یمن به دلیل شرایط جسمی نتواند به وظایف خود به عنوان رئیس جمهوری ادامه دهد. طبق ماده 116 از قانون اساسی یمن "عبد ربه منصورهادی" معاون رئیس جمهوری برای مدت دو ماه به عنوان جانشین رئیس جمهوری زمام امور را به دست گرفت.

اگر عبدالله صالح نتواند در مدت دو ماه به یمن باز گردد انتخابات ریاست جمهوری برای تعیین جانشین عبدالله صالح برگزار خواهد شد.

 

پس از خروج دیکتاتور یمن، فرزند وی ژنرال احمد علی عبدالله صالح فرمانده گارد ریاست جمهوری با کمک اعضاء این گارد کاخ ریاست جمهوری را به تصرف خود در آوردند.

احمد علی عبدالله صالح، از کفیل ریاست جمهوری یمن خواسته است تا امور کشور را از منزل خود در صنعا اداره کند!

 به نظر می رسد که اعضای گارد ریاست جمهوری که عمدتا از طایفه سنحان هستند تلاش می کنند تا عبدالله صالح را بار دیگر به کشور باز گردانند.

 دیکتاتور یمن به طایفه سنحان زیر مجموعه طایفه بزرگ الحاشد وابسته است. باز گشت احتمالی عبدالله صالح به یمن  ممکن است این کشور را وارد یک جنگ خونین داخلی کند.

علت این امر این است که دیکتاتور یمن در طول 33 سال گذشته همواره برای تثبیت پایه های قدرت خود میان رهبران قبایل یمن اختلاف انداخته است.

قبایل یمن از نوعی خودگردانی محلی برخوردارند و هر قبیله بنا به توان و حجم سیاسی خود بر بخشهایی از یمن حاکمیت دارند.

 قبایل الحاشد، المری، الحمدانی، الکعبری والیمانی به دلیل چسبندگی به حاکمیت، از نفوذ فوق العاده ای در ساختار سیاسی یمن بر خوردارند.

 بنابراین باز گشت دیکتاتور یمن به صنعا، میان قبایل این کشور که دارای اختلافات دیرینه ای هستند شکاف ایجاد خواهد کرد.

 با توجه به اینکه بیش از 60 میلیون قطعه سلاح سبک و نیمه سنگین در اختیار قبایل یمن است بروز هر گونه درگیری بر تمام منطقه تاثیر خواهد گذاشت.

 یکی از عواملی که ممکن است به گسترش دامنه های نا امنی در یمن کمک کند دخالت کشورهای حوزه خلیج فارس در مسائل داخلی این کشور است.

 با شروع قیام مردم یمن کشورهای عضو شورای همکاری خلیج فارس طرحی برای حل بحران یمن ارائه کردند، اما این طرح با مخالفت جوانان انقلابی و مردم یمن روبرو شد.

 به موجب این طرح، عبدالله صالح تا پایان دوره ریاست جمهوری خود در سال 2013 در راس قدرت باقی خواهد ماند و پس از برگزاری انتخاباتی آزاد، قدرت را به رئیس جمهوری منتخب واگذار کند.

به دلیل اختلاف در دیدگاه رهبران گروه های مخالف،این طرح نتوانست به بقای عبدالله صالح در راس قدرت کمک کند.

از سوی دیگر، کشورهای عضو شورای همکاری خلیج فارس به ویژه عربستان از برقراری هر گونه نظام دموکراتیک و پارلمانی در منطقه بیم دارند .
 
به همین دلیل این کشورها در مسیر حرکت مردم یمن برای تشکیل یک نظام دموکراتیک سنگ اندازی می کنند.

 شکست طرح شورای همکاری خلیج فارس برای نجات دیکتاتور یمن نشان داد که مردم این کشور و جوانان انقلابی با هر طرحی که به بقای رژیم عبدالله صالح منجر شود، مخالف هستند.

 

بنابراین باز گشت دیکتاتور یمن به صنعا می تواند به بروز جنگ قبیله ای نظیر جنگهای داخلی یمن در سالهای 1962 تا 1970 منجر شود. در این جنگ که به قتل صدها هزار نفر از مردم منجر شد جمال عبدالناصر از جمهوریخواهان شمال یمن و عربستان سعودی از هواداران نظام پادشاهی پشتیبانی می کرد.

 در عین حال اکنون عربستان از رهگذر تشویق عبدالله صالح به بازگشت به یمن تلاش می کند تا یمن را به دو بخش جنوبی و شمالی تجزیه کند.

 عربستان همواره نگاه تحقیرآمیزی به مردم یمن داشته و خواهان تضعیف و تجزیه این کشور است.

از سوی دیگر در صورت بر کناری عبدالله صالح از قدرت و برگزاری انتخاباتی آزاد، قبایل نزدیک به حاکمیت یمن با کمک گارد جمهوری، دست به شورش خواهند زد.

این وضعیت شرایط دشواری برای مردم یمن به وجود آورده است، زیرا تاثیرعربستان بر بافت قبایلی یمن،این کشور را به شدت دچار شکنندگی کرده است.

 برخی قبایل شمال یمن با قبایل جنوب غرب عربستان پیوند قبیله ای دارند و به همین دلیل رژیم آل سعود برای پیشبرد اهداف سیاسی خود، از این قبایل استفاده ابزاری می کند.

منابع غربی اعلام کردند حدود چهل درصد بدن عبدالله صالح دچار سوختگی شدید شده و یکی از شش هایش هم از کار افتاده است.

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از روزنامه القدس العربی، منابع آمریکایی اعلام کردند عبدالله صالح با سوختگی چهل درصد روبرو شده است.

این منابع تاکید کردند در حمله به رئیس جمهوری یمن در مسجد کاخ ریاست جمهوری علاوه بر سوختگی بدن عبدالله صالح یکی از شش های وی نیز از کار افتاده است.

علت سوختگی انفجار بمب بوده است نه حمله خمپاره ای یا موشکی. عبدالله صالح تحت عمل جراحی از ناحیه سر قرار گرفته است. جراحت رئیس جمهوری یمن شدید است و مشخص نیست که وی چه زمانی می تواند به یمن برگردد.

یک منبع عربی آگاه نیز گفت یکی از ترکشهای انفجار تا عمق هفت سانتی متری در بدن علی عبدالله صالح فرو رفته است.

شایان ذکر است که دیکتاتور یمن اخیرا به بهانه معالجه به عربستان فرار کرده است برخی نزدیکان وی ادعا کرده بودند که عبدالله صالح به زودی به یمن باز می گردد.

با وجود ادامه حملات ناتو به طرابلس، دیکتاتور لیبی از هوادارانش خواست به مجتمع باب العزیزیه سرازیر شوند و به وظیفه خود در قبال تاریخ عمل کنند!

به گزارش خبرگزاری مهر، دیکتاتور لیبی لحظاتی پیش در نواری صوتی که شبکه های عربی بخشهایی از سخنانش را پخش کردند، با تکرار اتهامات خود علیه انقلابیون و توصیف آنها به عنوان باندهای مسلح مدعی شد : 250 هزار لیبیایی برای آزادی لیبی به پا خواهند خواست تا کشور را از وجود باندهای مسلح پاکسازی کنند.

قذافی که گفته می شود از ترس حملات ناتو مرتب در حال تغییر مکان است، اظهار داشت : ای مردم لیبی به پا خیزید و لیبی را آزاد کنید.

دیکتاتور لیبی مدعی شد : من از مرگ نمی ترسم، ما قوی تر از موشکها و سلاحهای شما(در اشاره به ناتو) هستیم، ما تصمیم گرفته ایم به وظیفه خود در قبال تاریخ و اجدادمان و نوه هایمان عمل کنیم.

وی با اشاره به حملات هوایی ناتو به طرابلس گفت : دلایل این بمباران پیاپی چیست، ما از مرگ استقبال می کنیم، در طرابلس خواهم ماند تا یا بمیرم یا زنده بمانم.

قذافی در ادامه اظهارات فریبنده خود اظهار داشت : ای ملت لیبی قوی باشید و سرهای خود را بالا بگیرید و نترسید.

وی خطاب به ناتو گفت : نمی توانید اراده مردم لیبی را در هم بشکنید، ما با دشمنان خود خواهیم جنگید.

قذافی در عین حال ادعا کرد : من به مرگ و تسلیم فکر نمی کنم؛ ما به وظیفه خود فکر می کنیم، قبایل لیبی به پا خواهند خواست و ما ایستادگی خواهیم کرد.

وی با شعار معروف خودش " به پیش، به پیش روید" مدعی شد : جوانان لیبی با سینه های سپر کرده برای حمایت از من به باب العزیزیه آمده اند.

در حالی که عدم انتشار هر گونه تصویری از قذافی در یک هفته گذشته ابهامات درباره زنده بودن وی را افزایش داده است، منابع آگاه از ارتقای درجه نظامی "الساعدی" یکی از فرزندان دیکتاتور لیبی خبر می دهند.

به گزارش خبرگزاری مهر، منابع آگاه در گفتگو با الشرق الاوسط از ارتقای درجه نظامی الساعدی توسط شخص قذافی خبر دادند. بر این اساس، معمر قذافی بدون هر گونه اطلاع قبلی، الساعدی را سرلشکر کرده است.

پیش از این منابع خبری اعلام کرده بودند که رژیم قذافی پس از قیام مردمی از هیچ ارتش سازمان یافته ای بهره مند نیست و این پسران پرشمار قذافی هستند که هر کدام با تشکیل یگانی از تاج و تخت پدرشان محافظت می کنند.

در تحولی دیگر یک مقام لیبیایی در تماسی تلفنی در گفتگو با الشرق الاوسط از ارائه هر گونه اطلاعاتی درباره مکان اختفای قذافی خودداری کرد، اما تاکید داشت که وی همچنان زنده بوده و در پایتخت لیبی (طرابلس) حضور دارد.

این مقام لیبیایی تاکید کرد: مخفی کردن مکان حضور قذافی به علت مسائل امنیتی و نگرانی از ترور وی از سوی ناتو است.

بر این اساس، در حالی که ناتو تاکنون 5 بار اماکنی که گفته می شود قذافی در آنها حضور داشته به شدت بمباران کرده است، مقامات رژیم قذافی همچنین به تلاش وی در جهت مقابله با حملات ناتو تا آخرین لحظه تاکید ورزیدند.

از سوی دیگر، رژیم قذافی نسبت به دیدار اخیر وزیرخارجه انگلیس از "بنغازی" مقر حضور انقلابیون واکنش نشان داد و این دیدار را در راستای دخالت در امور داخلی لیبی و تلاش برای تقسیم این کشور دانست.

یک روزنامه لیبیایی به نقل از یک افسر جدا شده از ارتش این کشور اعلام کرد: معمر قذافی وزیر دفاع خود را به ضرب گلوله کشته است. هم‌چنین دو پسر دیگر دیکتاتور لیبی نیز کشته شده‌اند.
به گزارش ایسنا، روزنامه لیبیایی برنیق، از روزنامه‌های مخالفان به نقل از یک افسر جدا شده از ارتش معمر قذافی‌، رهبر لیبی که خواست نامش فاش نشود، نوشت: قذافی ابوبکر یونس جابر‌، وزیر دفاع خود رابا ضرب گلوله در دفترش به قتل رسانده است.

به گفته این افسر لیبیایی، یونس جابر از قذافی به دلیل جریانات اخیر و کشته شدن غیرنظامیان انتقاد کرده بود.

یونس جابر از افسران بلندپایه "انقلاب فاتح" به رهبری قذافی در سپتامبر ۱۹۶۹ است.

این افسر لیبیایی گفته است که نزدیک سه هفته پیش معتصم بالله، پسر قذافی و مشاور امنیت ملی لیبی در حمله هوایی نیروهای ناتو در شهر البریقه کشته شده است و وی جسد معتصم بالله را دیده است.

وی همچنین خبرهای ضد و نقیض از کشته شدن خمیس یکی دیگر از پسران قذافی و مسئول لشگر ۳۲ کشور را تایید و اعلام کرد که وی در ۲۰ مارس در عملیات انتحاری محمد مختار عصمان، خلبان نیروی هوایی لیبی کشته شده است.

دختر پادشاه عربستان که پدرش رئیس یکی از دیکتاتوری‌ترین حکومت‌های حال حاضر در سطح جهان است که در آن زنان حق رای، انتخاب همسر و رانندگی ندارند، در حالی که تقریبا از رعایت حجاب صرفنظر کرده و تنها یک روسری به شکلی نامناسب بر سر کرده بود، ضمن انتقاد از نقاب و روبنده گفت: ازدواج دختران زیر 16 سال احمقانه و باعث عقب‌ماندگی آنهاست.

ه گزارش جهان، "عادله"، دختر ارشد ملک عبدالله، پادشاه عربستان در مصاحبه‌ای با روزنامه فرانسوی لوفیگارو قوانین وهابیت را مورد انتقاد قرار داد.

بنابراین گزارش، دختر پادشاه عربستان که پدرش رئیس یکی از دیکتاتوری‌ترین حکومت‌های حال حاضر در سطح جهان است که در آن زنان حق رای، انتخاب همسر و رانندگی ندارند، در حالی که تقریبا از رعایت حجاب صرفنظر کرده و تنها یک روسری به شکلی نامناسب بر سر کرده بود، ضمن انتقاد از نقاب و روبنده گفت: ازدواج دختران زیر ۱۶ سال احمقانه و باعث عقب‌ماندگی آنهاست.

دختر دیکتاتور آل‌سعود همچنین اختلاط دختران و پسران در مکان‌های عمومی در صورتی که باعث ناهنجاری‌ نشود را بلامانع دانست و از جدایی دختران و پسران در جامعه عربستان ابراز تعجب کرد. وی منظور خود را از ناهنجاری توضیح نداد اما بدیهی است که اختلاط بین نامحرمان در تمامی مذاهب اسلامی حرام است.


وی در ادامه گفت: ما نباید اجازه دهیم که این وضع در جامعه ما ادامه پیدا کند و باید در صدد تغییر این قوانین متحجرانه بر آییم!

هرچند برخی قوانین در عربستان سعودی متحجرانه است، اما عادله، دختر کسی که خود را "خادم الحرمین الشریفین" می‌خواند، در این سخنان خود حتی برخی احکام اصیل دینی را نیز زیر سوال برده است. شاید اگر این سخنان از کس دیگری شنیده می‌شد جای تعجب نبود اما وقتی فرزند ملک عبدالله چنین می‌گوید، سوالات بسیاری را در اذهان جهانیان ایجاد می‌کند.


مذهب وهابیت از مذاهب جعلی است که ریشه در افکار اصیل اسلامی نداشته و منبعث از افکار شخصی تندرو به نام "محمد بن تیمیه" است. بن تیمیه نظراتی در قبال اسلام دارد که اصولا با نظرات اصیل اهل سنت نیز متفاوت است اما همین نظرات وی منجر به ایجاد دیکتاتوری در سرزمین حجاز و تجاوز به حقوق سایر ملت‌ها از جمله ملل افغانستان، پاکستان، بحرین و ... شده است.


گفته می‌شود سران رژیم آل‌سعود هیچ اعتقاد و التزامی به عقاید اسلامی از بیخ و بن ندارند، تا آنجا که ملک عبدالله با جرج بوش به رقص شمشیر پرداخت و حتی برخی منابع از میگساری این دو با یکدیگر خبر داده‌اند.


البته در این میان زیرکی لوفیگارو نیز شایان توجه است، چرا که زمانی این مصاحبه را منتشر می‌کند که ممنوعیت نقاب و روبند در خاک فرانسه دردسرهایی را برای مقامات فرانسوی ایجاد کرده است. افکار عمومی جهان این اقدام را نقض حقوق بشر می دانند.

اکنون افکار عمومی برای این پرسش دو پاسخ بیشتر متصور نیست؛ نخست این که ناتو واقعا توانش به آن اندازه ای که می گوید، نیست. دوم آن که ناتو توان هدف قرار دادن «قذافی» و سرنگونی حکومتش را دارد، ولی.../ با همه این اوصاف، توجه به چند نکته مهم است؛ اینکه باید بدانیم رهبران انقلابیون لیبی، متمایل به غرب شده و با طولانی شدن سقوط قذافی، این تمایل بیشتر خواهد شد، برای همین...

با گذشت بیش از چهار ماه از آغاز اعتراضات مردمی و ورود نیروهای ناتو به جنگ داخلی لیبی، اکنون اصلی ترین پرسش این است که آیا واقعا غرب می تواند حکومت قذافی را سرنگون و شخص او را دستگیر کرده و یا از بین ببرد و از این کار سرباز می زند و یا خیر؟

به گزارش «تابناک»، با ورود نیروهای ناتو به جنگ داخلی لیبی، فضاسازی بین المللی و حجم پیش بینی ناشدنی اعتراضات مردمی در درون، این پیام را با خود به همراه داشت که حکومت «معمر قذافی» در کمتر از چند هفته سقوط خواهد کرد، ولی اکنون با گذشت بیش از دو ماه از ورود ناتو به جنگ داخلی لیبی، نه از پایان درگیری ها خبری است و نه از پا درآوردن قذافی.

هر چند در روزهای گذشته، بارها محل اقامت «قذافی» مورد حمله موشکی قرار گرفته و در همین میان، یکی از پسران «قذافی» نیز کشته شد، این پرسش همچنان باقی است که، چرا ناتو با این همه پشتوانه اطلاعاتی و عدوات نظامی که ادعا می کند، نتوانسته است کار حکومت کنونی لیبی و شخص «قذافی» را یکسره کند؟!

اکنون افکار عمومی برای این پرسش دو پاسخ بیشتر متصور نیست؛ نخست این که ناتو واقعا توانش به آن اندازه ای که می گوید، نیست. دوم؛ ناتو توان هدف قرار دادن «قذافی» و سرنگونی حکومتش را دارد، ولی بنا بر منافع، اکنون پا بر جا بودن قذافی برای کشورهای اصلی هدایت کننده ناتو، لازم است.

بر پایه این گزارش، هر چند ناتو در تجارب پیشین خود نیز نشان داده است، آنچنان هم که ادعا می کند، قدرتمند نیست ـ البته در اینکه ناتو نیروی متشکل و قدرتمندی است، تردیدی نیست ـ میزان این قدرتمندی با ادعای غرب نیز بسیار فاصله دارد؛ اما با توجه به نفوذ گسترده نیروهای اطلاعاتی غربی در لیبی طی سال های اخیر، شناسایی محل اختفای «قذافی» و چگونگی هدف قرار دادن او به نظر نمی رسد، موضوعی بیرون از توان ناتو باشد. برای همین، باید علل یکسره نکردن کار «قذافی» توسط غرب را در پاسخ دوم جستجو کرد.

به عبارتی، شواهد نشان می دهد که ناتو و غرب، در واقع تصمیم نداشته اند «قذافی» را خیلی زود از پای درآورند؛ اما چرا؟

یک تحلیل منطقی و مبتنی بر تجارب پیشین غرب به رهبری آمریکا در برخورد با انقلاب ها و یا کودتاها در دیگر کشورها، نشان می دهد که آنها همواره تلاش دارند از بیشترین ظرفیت ها برای کنترل و همراه ساختن انقلابیون جدید بهره ببرند. برای همین، خرید زمان از اهمیت بالایی برخوردار است. البته این موضوع که آنها تا چه میزان در بهره برداری از این شرایط موفق بوده اند، خود نیاز به بررسی دقیق دارد.

به هر تقدیر، می توان گفت، یکی از دلایل بازی «موش و گربه» نیروهای ناتو با «قذافی»، خرید زمان برای شناسایی همه نیروهای انقلاب لیبی و همراه ساختن قاطبه آنها با غرب است. در واقع، هر چه سرنگونی «قذافی» بیشتر به تأخیر بیفتد، به همان میزان، توفیق غرب در مصادره انقلاب لیبی بیشتر خواهد بود.

بررسی اخبار و تحلیل های موجود پیرامون رخدادهای لیبی به خوبی نمایان می سازد که با طولانی شدن درگیری ها، میزان دیدارها و رایزنی های انقلابیون با کشورهای غربی به میزان چشمگیری افزایش داشته است.

از سوی دیگر، القای ناتوانی انقلابیون در سرنگونی «قذافی»، آنها را به غرب مدیون خواهد ساخت تا به این مهم برسند.

عراق و افغانستان، در واقع دو نمونه مناسب برای اثبات این ادعاست. سرعت عمل در سرنگونی هیأت های حاکمه این دو کشور، ابتکار عمل را از غرب به ویژه آمریکا گرفت تا بتوانند رهبرانی کاملا همراه در این دو کشور بر سر قدرت بیاورند و قدرت را در درست آنها گذارند.

با همه این اوصاف، توجه به چند نکته مهم است؛ نخست این که باید بدانیم رهبران انقلابیون لیبی، متمایل به غرب شده و با طولانی شدن سقوط قذافی، این تمایل بیشتر خواهد شد. برای همین، توجه به این مهم در تحلیل های ما بسیار دارای اهمیت است.

دوم؛ آمریکا و ناتو به راحتی می توانند با بمباران سنگین محل های استقرار «قذافی»، که آنچنان نیز سری نیست، وی را تسلیم کرده یا از پای درآورند، ولی این کار تا هنگامی که برنامه های غرب برای مصادره کامل انقلاب لیبی به بار نشیند، عملیاتی نخواهد شد.

سوم؛ آمریکا  از روی کار آمدن حکومتی انقلابی ـ اسلامی و یا دست کم متمایل به جریان های اسلامگرا به شدت ترس دارد. به همین سبب، آگاه سازی مردم لیبی از این حیث از اهمیت بالایی برخوردار است، زیرا آنها نمی خواهند با رفتن «قذافی»، این بار تحت سیطره گروهی باشند که به جای پاسخ به مطالبات آنها، به دنبال برآوردن خواسته های غرب باشند.

با توجه به این که در سال های اخیر در زمینه های فنی، سیاسی و اقتصادی همکاری های گسترده ای میان ایتالیا و لیبی وجود داشته است، مقامات این کشور اروپایی از منابع خبری دقیقتری در لیبی برخوردار هستند، به همین دلیل، اطمینان وزیر خارجه ایتالیا در طرح این موضوع می تواند برگرفته از همین منابع باشد..رهبر لیبی خطاب به نیروهای ناتو گفت:‌ اگر شما مرا بکشید هرگز نمی‌توانید روحم را که تسکین دهنده قلب میلیون‌ها نفر است از بین ببرید.

در حالی که رسانه ها، ساعتی پیش در خبری فوری، از فرار دیکتاتور لیبی از طرابلس خبر دادند، رسانه های رسمی حکومت قذافی تا کنون به این خبر واکنشی نشان نداده اند!

به گزارش «تابناک»، بیشتر خبرگزاری های معتبر بین المللی، ساعتی پیش و به نقل از  «فرانکو فراتینی»، وزیر امور خارجه ایتالیا مدعی شدند که «معمر قذافی» به احتمال زیاد از طرابلس فرار کرده است.

«فرانتینی» در اظهارات خود، این احتمال را هم مطرح کرده است که «قذافی» بر اثر حمله های ناتو زخمی شده باشد.

طرح این ادعا، در حالی است که تا لحظه انتشار این خبر، رسانه های رسمی و نزدیک به حکومت لیبی در برابر این خبر، سکوت کرده و در تأیید یا تکذیب آن موضعی نگرفته اند.

«قذافی» در روزهای اخیر، کمتر در برابر انظار عمومی حاضر شده و تنها تصاویری از دیدار وی با برخی شخصیت های لیبیایی منتشر شد که به دلیل مشخص نبودن زمان ضبط این تصاویر، مورد تردید رسانه ها قرار گرفت.

«فراتینی» روز پیش نیز در گفت وگو با یک خبرگزاری ایتالیایی گفته بود که «معمر قذافی»، به احتمال زیاد تا پایان ماه می (دهم خرداد) دستگیر می‌شود.

وزیر امور خارجه ایتالیا در گفت وگو با خبرگزاری «آنسا»، افزود: تا پایان ماه جاری میلادی، حکم دستگیری رهبر لیبی و به احتمال زیاد، خانواده وی از سوی دادگاه کیفری بین المللی صادر می‌شود.

بر پایه این گزارش، روز پنجشنبه نیز روزنامه «الزمان» به نقل از منابع یونانی گزارش داده بود که  گفتگوهایی برای خروج قذافی از لیبی انجام گرفته و سرهنگ به زودی از طرابلس فرار خواهد کرد.

این روزنامه افزود: گفته شده که قذافی، دو پیش شرط برای خروج تعیین کرده است؛ نخست اعلام این که جانشین او، پسرش سیف الاسلام به عنوان ملک الملوک لیبی و شرط دوم، تأمین امنیت قضایی خود و خانواده اش از سوی پلیس بین الملل است.

در همین حال، گفته می شود با توجه به اینکه «قذافی» همواره روابط نزدیکی با «رم» داشته است و به ویژه در دوره زمامداری «برلوسکونی» در سال های اخیر در زمینه های فنی، سیاسی و اقتصادی همکاری های گسترده ای میان ایتالیا و لیبی وجود داشت است، مقامات این کشور اروپایی، از منابع خبری دقیقتری در لیبی برخوردار هستند. به همین دلیل، اطمینان وزیر خارجه ایتالیا در طرح این موضوع می تواند منبعث از همین منابع باشد.

البته روابط خوب «قذافی» با مقامات آتن و انتشار خبری نزدیک به این مضمون از سوی منابع یونانی در روزهای گذشته نیز چنین احتمالی را تقویت می کند.

گفتنی است، با وجود انتشار چنین شایعه ای، همچنان درگیری ها میان انقلابیون و نیروهای قذافی در برخی مناطق لیبی ادامه دارد و همزمان جنگنده های ناتو به بمباران اهدافی در لیبی ادامه می دهند.


تکمیلی

معمر قذافی در پیام صوتی که از تلویزیون دولتی لیبی پخش شد اظهارات وزیرخارجه ایتالیا مبنی بر فرارش از طرابلس را رد کرد و گفت: من در جایی هستم که نمی‌توانید به آنجا دست پیدا کنید.

به گزارش روزنامه مصری «الیوم السابع»، «معمر قذافی»، رهبر لیبی در پیام صوتی که از تلویزیون دولتی این کشور چندین ساعت بعد از گزارش وزیر خارجه ایتالیا مبنی بر اینکه وی زخمی شده و طرابلس را ترک کرده، پخش شد،‌ گفت: من در جایی هستم که شما نمی‌توانید به آنجا دست یابید .

قذافی در این پیام عنوان داشت: من به بزدلان صلیبی می‌گویم شما هرگز قادر نخواهید بود به جایی برسید که من در آنجا هستم و بخواهید من را بکشید.

رهبر لیبی خطاب به نیروهای سازمان پیمان آتلانتیک شمالی (ناتو) گفت:‌ اگر شما مرا بکشید هرگز نمی‌توانید روحم را که تسکین دهنده قلب میلیون‌ها نفر است از بین ببرید.

قذافی حمله نیروهای ناتو به باب العزیزیه، مقر اقامتش را محکوم و کشته شدن 3 خبرنگار در این حملات را تسلیت گفت و افزود: بزرگی و عزت از آن ما و ننگ و عار برای بزدلان و مزدوران است.

رهبر لیبی همچنین از رهبران و مسئولانی که با وی تماس گرفته و از زنده بودنش اطمینان حاصل کرده‌اند تشکر کرد.

سخنگوی دولت لیبی نیز گفت: معمر قذافی زخمی نشده است.

«موسی ابراهیم»، سخنگوی دولت لیبی اخبار منتشر شده مبنی بر اینکه «معمر قذافی» در حمله نیروهای ناتو زخمی شده است را رد کرد و گفت:‌ این اخبار تنها برای ایجاد تشویش است و صحت ندارد.

«ابراهیم» تاکید کرد:‌ رهبر لیبی از روحیه بالایی برخوردار است و کنترل اوضاع کشور را برعهده دارد و هیچ گونه مشکلی در خصوص اداره کشور ندارد و هیچ اتفاقی برای وی نیفتاده است.

امروز 14 ماه می میلادی (24 اردیبهشت) در حالی سه ماه پس از قیام مردم 14 فوریه مردم بحرین، شرایط به شکل عجیبی در سرکوب معترضان با همدستی نیروهای امنیتی آل‌خلیفه و آل‌سعود ادامه دارد که علی‌رغم گزارش‌های مستند و دقیق نه تنها سازمان‌های بین‌المللی هیچ اقدام مؤثری برای توقف این جنایت‌ها نکرده‌اند، بلکه با رفتار دوگانه و چراغ سبز امریکا این موارد افزایش یافته است. 

اعضای کمیته ملی حقیقت یاب فساد در تونس با ورود به کاخ بن علی 169 قطعه جواهرات، 11 هزار و 60 پوند انگلیس و چندین قطعه از آثار باستانی بسیار قدیمی و گرانبها پیدا کردند.

مهر: 4 ماه پس از سرنگونی رژیم بن علی "کمیته ملی حقیقت یاب فساد و رشوه" در تونس با ورود به کاخ ریاست جمهوری در منطقه شمال پایتخت با مسائلی بسیار غافلگیر کننده روبرو شد.

به گزارش خبرگزاری فرانسه، منابع خبری در تونس از یافته شدن جواهرات بسیار گرانبها، چندین قطعه آثار باستانی و مواد مخدر در کاخ بن علی دیکتاتور مخلوع تونس خبر می دهند.

بر این اساس، اعضای کمیته ملی حقیقت یاب فساد در تونس با ورود به کاخ بن علی 169 قطعه جواهرات، 11 هزار و 60 پوند انگلیس و چندین قطعه از آثار باستانی بسیار قدیمی و گرانبها پیدا کردند.

همچنین در جریان این بازرسی یگان مبارزه با مواد مخدر تونس دو ماده مشکوک را مورد شناسایی قرار داد که به نظر می رسد مواد مخدر باشند. یک تفنگ نیمه اتوماتیک ساخت آمریکا به همراه 50 گلوله 9 میلیمتری نیز در جریان بازرسی از کاخ بن علی کشف و ضبط شد.

این در حالی است که کمیته ملی حقیقت یاب فساد و رشوه در تونس در ماه مارس گذشته نیز از یافتن 2 کیلوگرم مواد مخدر در دفتر ریاست جمهوری خبر داده بود.

رژیم قذافی در روزهای اخیر رو به تجهیز تسلیحاتی زنان و کودکان به طور گسترده آورده است.

منابع خبری از تشکیل یگان جدیدی از سوی "معمر قذافی" دیکتاتور لیبی خبر می دهند که در پی نگرانی های شدید وی از احتمال تهاجم زمینی به طرابلس صورت گرفته است.

یک مقام لیبیایی در گفتگو با الشرق الاوسط اظهار داشت: رژیم قذافی در روزهای اخیر رو به تجهیز تسلیحاتی زنان و کودکان به طور گسترده آورده است.

وی تاکید کرد: این گام رژیم قذافی در راستای آماده شدن رژیم قذافی برای دفاع از طرابلس و دیگر شهرهای غرب لیبی صورت گرفته تا برای تهاجم زمینی آمادگی داشته باشند.

بر این اساس، نیروهای قذافی در روزهای اخیر به علت نگرانی شدید از حمله زمینی ناتو تصمیم گرفته اند به صورت اجباری نیروهایی جدید را به استخدام درآورند.

این مقام لیبیایی در ادامه با اشاره به هراس رژیم قذافی از تهاجم زمینی ناتو، افزود: ناتو در تلاش برای برکناری قذافی از قدرت تاکنون شکست خورده است. البته ما برای هر احتمالی آمادگی داریم و اگر بخواهند از زمین به ما حمله کنند برای آن آماده ایم.

وی که نخواست نامش فاش شود، تاکید کرد: بمباران ناتو رژیم قذافی را مجبور به تسلیم نمی کند، این مسئله ای است که ناتو اخیرا دریافته است. بر همین اساس اطلاعاتی موثق در اختیار داریم که آنان در صدد حمله زمینی به ما هستند.

منصور حداد: ولایت فقیه، حکومت دینی و جمهوری اسلامی از سوی منتقدان و مخالفان محکوم و متهم به دیکتاتوری و نادیده گرفتن رای مردم بوده است. این شبهات از اولین روزهایی که زمزمه حکومت اسلامی در انقلاب پاگرفت، آغاز شده است و هم اکنون نیز در گوشه و کنار شنیده می شود.

تفکیک و تعارض جمهوریت و اسلامیت نظام، بیان دیگری است از همین پرسش است. «آیا اسلامیت نظام، جایی برای جمهوریت باقی می گذارد؟ آیا تنفیذ حکم ریاست جمهوری، طفیلی شمردن رای مردم نیست؟ آیا نصب فقهای شورای نگهبان بر سر نظارت همه انتخابات های موجود در کشور، نظارت قیم مآبانه از سوی ولی فقیه نیست؟ اگر نظر مردم با ولی فقیه یکی نبود، چه خواهد شد؟ فقیهان شورای نگهبان رهبر را نصب می کنند یا کشف می کنند؟ و ...» از این دست سوالات دیگر می توان برشمرد که همگی ناظر به بحث بالا هستند.

از سوی متفکران قائل به ولایت فقیه پاسخ های متفاوت و جواب های ارزشمندی به این عناوین داده شده است. پاسخ هایی که در حوزه تئوریک و نظریه پردازی از قوت و استحکام بالایی برخوردار هستند. "اسلامیت نظام بدون جمهوریت، قابل تحقق نیست، هرچند وابسته بدان هم نیست" محوری ترین سخنی است که از سوی این دست اندیشمندان مطرح شده است.

آن چه در حوزه نظر و سخن مطرح است معمولاً در حوزه اجرا صورت دیگری به خود می گیرد و راهی نسبتا متمایز و یا متفاوت با تئوری می پیماید. بدون تردید، صاحب‌نظران و محققان حق دارند عملکرد اجرایی و عملیاتی هر اندیشه‌ی اجتماعی را برای بررسی کارآمدی و قابلیت تحقق آن بررسی کنند و مدعیات نظریه ها را با صحنه اجرا مقایسه کنند.

انقلاب اسلامی در مسیر سی و اندی ساله عمر خویش توانسته به طور متوسط یک انتخابات برگزار کند. این سخن هر چند صحیح است ولی به صورت کلی نمی تواند ذهن پژوهشگران و اهل دقت را آرام نماید. در این انتخابات های متفاوت، جریان ها و افراد مختلف و متمایزی از صندوق های انتخابات بیرون آمده است. اما شاید بتوان برای بررسی جدی تر و عمیق تر عملکرد جمهوری اسلامی، عملکرد شخص ولی فقیه را مورد توجه قرار داد.

1.امام خمینی (ره) در اولین حرکت خود برای تاسیس جمهوری اسلامی، در تشکیل دولت موقت و نصب بازرگان را ناشی از دوچیز بر می شمرد: یکی حق شرعی و دیگری مقبولیت خود نزد مردم. «بنا به پیشنهاد شورای انقلاب، بر حسب حق شرعی و حق قانونی ناشی از آرای اکثریت قاطع قریب به اتفاق ملت ایران که طی اجتماعات عظیم و تظاهرات وسیع و متعدد در سراسر ایران نسبت به رهبری جنبش ابراز شده است» نام بردن اسم مردم و اشاره به جایگاه آنها در این سطح اهمیت، زمانی که هیچ سازوکاری برای نظارت بر امام و ممانعت در مسیر منویات ایشان جز رژیم پهلوی وجود ندارد گویای نقطه مهمی است که نباید آن را سهو کلام و یا بازی با کلمات برشمرد. چرا که ایشان نیازی به گفتن این کلمه نداشت، قطعا چنین چیزی در حمایت های گسترده و میلیونی ملت برهمه ثابت و مقدر بود. هر چند اصل انتخاب بازرگان به عنوان گزینه ریاست دولت موقت نیز خواسته شخص امام نیست و بلکه مطرح شده از سوی شورای انقلاب است.

برگزاری همه پرسی «جمهوری اسلامی» در کمتر از دو ماه پس از پیروزی انقلاب اسلامی، طبق گفته برگزارکنندگان صرفاً به دلیل ابرام و اصرار و پیگیری شخص امام خمینی(ره) علیه برگزار شد. نوشتن قانون اساسی مشروطه و بسیاری قانون اساسی ها در کشورهای انقلاب زده مختلف توسط کارشناسان منتخب از سوی انقلابیون صورت می گیرد. اما امام خمینی با طراحی انتخابات خبرگان قانون اساسی، نوشتن میثاق اصلی جمهوری اسلامی را بر عهده منتخبان ملت می گذارد و خود به منزل خود در قم رفته و نظاره گر و حداکثر هدایت کننده عمومی ملت می شود. امام در بیانات خود در تاریخ30 مهر1358، صراحتا در انتقاد از مخالفان اصل مذکور و کسانی که برای انحلال مجلس خبرگان تلاش می کردند، انحلال مجلس خبرگان را توطئه خواندند و ضمن تاکید بر اینکه مجلس خبرگان، نمایندگان ملت می باشند، به اعضای این مجلس توصیه کردند که موظفند قانون اساسی و اسلامی بنویسند.

2.خبرگان قانون اساسی برای نوشتن پیش نویس قانون اساسی در فضای ملتهب ماه های اولیه انقلاب اسلامی نتوانست طی مدت قانونی پیش نویس را آماده کند. در اینجا عده ای که خروجی و نتیجه محتمل خبرگان قانون اساسی را نمی پسندیدند، نسبت به پایان یافتن مهلت قانونی اعتراض کرده و خواستار انحلال مجلس خبرگان قانون اساسی شدند. برخی از اعضای دولت موقت با حضور نزد امام خواسته خود را مطرح ساختند ولی با اعتراض شدید ایشان در خفا و علن مواجه شدند. ایشان چنین طرحی را توطئه علیه ملت و منتخبان ملت ارزیابی کردند و اعلام داشتند اینها می خواهند نوشتن قانون اساسی را به تاخیر اندازند تا بتوانند، نظرات خود را به مردم تحمیل کنند. یا اینکه از سر ناآگاهی فرصت کودتا و دخالت خارجی را فراهم آورند. چیزی که هم اکنون در مدیریت آمریکایی قیام های اسلامی مردم منطقه خاورمیانه در جریان است. تاخیر، تاخیر و تاخیر در نهادینه و ساختارمند شدن خواسته های مردم برای دستبرد و تحریف در مسیر حقیقی انقلاب ها.

3. طبق قانون اساسی رئیس جمهور برای انتخاب نخست وزیر نیاز به رای و تایید مجلس شورای اسلامی داشت. بنی صدر و مجلس شورای اسلامی از دو طیف سیاسی مختلف بودند، لذا انتخاب نخست وزیر توافقی سخت به نظر می آمد. بنی صدر برای اینکه مجلس را در عمل انجام شده قرار دهد و در برابر خواسته خود مجبور سازد، سیداحمد خمینی فرزند امام را به عنوان نخست وزیر معرفی کرد. امام خمینی(ره) سریع و جدی با این پیشنهاد مخالفت کردند. سپس بنی صدر خواستار معرفی یک نفر از سوی امام برای نخست وزیری شد. این مسئله عملاً، تشریفاتی کردن رای اعتماد مجلس به نخست وزیر بود. حضرت امام با این طرح نیز مخالفت کرد و خواستار حل مسئله از طریق قانونی و تعامل منتخبان مردم یعنی رئیس جمهور و مجلس شد. 

4آیت الله منتظری قائم مقام رهبری و به نوعی نفر دوم جمهوری اسلامی در پی رای دستگاه قضایی و امنیتی در محکوم شدن حجت الاسلام سیدمهدی هاشمی به اعدام، همه دیدارهای عمومی و خصوصی خود با مسئولین نظام را قطع کرد و به حالت خود را قهر خانه نشین کرد. بلکه بدین وسیله مانع از اجرای قانون در حق نزدیکان خود شود. اما حمایت و تاکید امام خمینی (ره) برای اجرای عدالت، محکوم را به چوبه دار سپرد. امام خمینی(ره) برخلاف نظر صریح شان در مخالفت با قائم مقامی آیت الله العظمی منتظری، به کارشناسی و مشورت مدیران ارشد مملکتی اعتماد می کنند و این کسوت را بر جناب شیخ تایید می کنند. 

5.شورای بازنگری قانون اساسی در سال 68 پس از وفات امام خمینی در بررسی های خود، حق انحلال مجلس شورای اسلامی را به ولی فقیه واگذار کرد. اما حضرت آیت الله خامنه ای (حفظه الله) طی نامه ای خواستار حذف این بند از متن قانون اساسی جدید شدند. این پیشنهاد مجلس شورای اسلامی که از سوی امام در رأس نظام برشمرده شده است، در ذیل نظارت مستقیم رهبری می برند. 

6.در سال های انتهایی دوره ریاست جمهوری حجت الاسلام هاشمی رفسنجانی، زمزمه هایی مبنی بر حضور ایشان برای سومین مرتبه در کسوت رئیس جمهوری مطرح شد. صحبت تغییر قانون اساسی از سوی اطرافیان رئیس جمهور مطرح شد و با مخالفت صریح ولی فقیه مواجه شد.

7.در انتخابات ریاست جمهوری ششم منتخب مردم- همان طور که این روزها هرچه بیشتر معلوم می شود- زاویه جدی با مسیر اصلی انقلاب اسلامی داشت. بالتبع نارضایی احتمالی از سوی دوستان حدس زده می شد. لذا شخصیت برجسته سیاسی جناح مخالف تلویحاً نگاهی به دخالت در نتیجه انتخابات دارد. آقای بشارتی وزیر کشور وقت این ماجرا را اینگونه روایت می کند:« من در آن روزها شنیدم که یکی از آقایان، ساعتی قبل از این‌که تقریباً بر همه روشن شود که چه کسی پیروز انتخابات است، وقت می‌گیرد و خدمت آقا می‌رسد؛ با این‌که هیچ مسئولیت رسمی هم در زمینه برگزاری انتخابات نداشته است. در آن جلسه به ایشان گزارشی از نتیجه انتخابات می‌دهد و خواستار ابطال انتخابات می‌شود. آقا در پاسخ برخورد خیلی شدیدی با وی می‌کند که ظاهراً سابقه نداشته است. با این مضمون که چگونه به خودت اجازه می‌دهی که این‌طور درباره‌ی نظام فکر کنی و تصمیم بگیری؟»

8.چند سال بعد انتخابات مجلس هفتم شورای اسلامی با زمزمه های تعلل و تعویق برگزاری انتخابات از سوی وزارت کشور دولت اصلاحات مواجه شد. استانداران و مجریان برگزاری انتخابات به صورت ضمنی اعلام کردند که در صورت تایید صلاحیت نشدن، هم جناحی های خاطی شان، در انجام وظیفه خود تعلل خواهند کرد. اینجا حضرت آیت الله العظمی خامنه ای (حفظه الله) با تاکید بر برگزاری به موقع انتخابات اجازه تاخیر یک روزه را نمی دهند.

9. در انتخابات دهم ریاست جمهوری اولین حمله ای که صورت گرفت قبل از آنکه به اسلامیت نظام باشد، به جمهوریت نظام هجمه شد. کاندیدای شکست خورده، بدون اینکه دلیل قانع کننده ای داشته باشد خواستار ابطال انتخابات شد. انتخاباتی با مشارکت 85درصدی مردم انجام شده بود و لغو انتخابات نیاز به دلیل متقن داشت، اما آن چه بعد از دو سال معلوم قطعی شده است، خالی بودن دست دروغگویان است. قطعا اگر پایداری و پایمردی امام برحقِّ جامعه نبود، بسیاری از خواص و مدیران ارشد جمهوری اسلامی عرضه ای در مقاومت و حفاظت از آراء مردم را نشان ندادند. حتی همان طور که عملکردشان در فتنه هشتاد و هشت معلوم کرد، تمایلی به گردن نهادن به رای ملت در انتخاب محمود احمدی نژاد نداشته و ندارند. حضرت آقا ابطال را اینگونه توصیف می کنند: «این‌که می‌گویید ابطال بشود، این حرف خلاف قانون است، این را کسی نمی‌تواند بپذیرد. پذیرش ابطال انتخابات یعنی این‌که بزنم توی دهن چهل میلیون!»

10. استعفای وزیراطلاعات دولت دهم، و پذیرش از سوی محمود احمدی نژاد با مخالفت ولی معظم فقیه، رهبر حکیم انقلاب مواجه شد. رئیس جمهور معتقد است باید کابینه چابک و همراه و سریع الانتقال داشته باشد. آقای احمدی نژاد وزیر اطلاعات قبلی خود حجت الاسلام محسنی اژه ای را در اوج فتنه 88 برکنار کرد اما مقام معظم رهبری علی رغم نیاز مبرم به ثبات و تمرکز در مدیریت اطلاعاتی و امنیتی کشور اعتراض و مخالفتی نشان ندادند. به نظر می آید نزدیکی به انتخابات مجلس شورای اسلامی و دفع شبهه مقدر دخالت دولتی ها در فرایند انتخابات مجلس شورای اسلامی باعث شد، رهبری را برای ورود به این مسئله مجاب کرد.

والیان فقیه جمهوری اسلامی، نائبان برحق امام زمان عجل الله تعالی فرجه در تاریخ جمهوری اسلامی نشان داده اند، در نقاط بحرانی که مردمسالاری و جمهوریت نظام محل خدشه و تهدید است، حتی اگر به ظاهر خلاف مطلوب باطنی آنها باشد، علیرغم همه تهمت ها و سوء تفاهم ها و حتی پیشآمدن ضررهای قطعی الاحتمال یک قدم از حفظ رای و نقش آفرینی مستقیم مردمی کوتاه نمی آیند. این روزها برخی مغرضین و معاندان جمهوری اسلامی در جایگاه مدافعان جمهوریت دخالت حضرت آقا را در ماجرای وزیر اطلاعات مصداقی از خودکامگی و ناچیزشمردن مردم دانسته اند. اما به نظر می آید که این مسئله کاملا برعکس است و یاوری دولت با حکم ولایی در طی زمان کاملا به سود این دولت تمام خواهد شد، هر چند رئیس جمهور محترم نسبت بدان تعلل کرده اند.

در اینجا نقل فرازی مهم از سخنان امام خمینی برای جمع بندی سخن لازم و شایسته است:

این بیانات ارزشمند در صفحه 23 از جلد 11 صحیفه امام، موجود است:

ولایت فقیه هست که جلو دیکتاتوری را می‌گیرد. اگر ولایت فقیه نباشد، دیکتاتوری می‌شود. آن که جلو می‌گیرد از اینکه رئیس جمهور دیکتاتوری نکند، آن که جلو می‌گیرد از اینکه رئیس ارتش دیکتاتوری نکند، رئیس ژاندارمری دیکتاتوری نکند، رئیس شهربانی دیکتاتوری نکند، نخست وزیر دیکتاتوری نکند؛ آن فقیه است.

یکی از پرستاران اوکراینی دیکتاتور جنایتکار لیبی گفت: در سه ماه نخست حضورم در لیبی اجازه حضور در کاخ قذافی در طرابلس را نداشتم چون وی از برانگیختن غیرت "صفیه فرکش" همسرش می ترسید.

به گزارش مهر به نقل از پایگاه خبری اخبار العرب، این پرستار اوکراینی با اشاره به اینکه در زمان پرستاری از قذافی در رفاه کامل زندگی می کرده است، افزود: 21 ساله بودم که به لیبی آمدم و مانند دیگر پرستاران اوکراینی به خدمت قذافی درآمدم. در آن زمان حتی یک کلمه عربی بلد نبودم و تفاوت میان لبنان و لیبی را نمی دانستم.

وی افزود: البته "پایپک" (لقب قذافی به معنای پدر) با ما بسیار مهربان بود. من هر آنچه نیاز داشتم در اتاقم فراهم کرده بودم به علاوه یک راننده شخصی که همیشه در انتظارم بود.

این پرستار اوکراینی در ادامه با اشاره وسایل استراق سمعی که بصورت آزاردهنده و فراوان در محل اقامتش وجود داشته است، افزود: در سه ماه نخست حضورم در لیبی اجازه حضور در کاخ قذافی در طرابلس را نداشتم چون وی از برانگیختن غیرت "صفیه فرکش" همسرش می ترسید. اما بعدها به راحتی به قصر می رفتم تا وضعیت سلامتی وی را چک کنم.

شورای امنیت سازمان ملل در جلسه شب گذشته خود در حالی با 10 رأی موافق و پنج رأی ممتنع بدون مخالف، قطعنامه مربوط به طرح "منطقه پرواز ممنوع بر فراز آسمان لیبی علیه رژیم قذافی را صادر کرد که علی‌رغم کشتار بی‌رحمانه شیعیان بحرین، این شورا و دولت‌های غربی همچنان سکوت کرده و هیچ واکنشی به جنایت‌های آل‌خلیفه و آل‌سعود نشان نمی‌دهند.

به گزارش رجانیوز، بر اساس این قطعنامه از هرگونه پرواز در حریم هوایی لیبی به منظور حفاظت از جان غیرنظامیان ممانعت می‌شود.

علاوه بر آن به کشورهای عضو سازمان ملل اجازه می‌دهد تا همه تدابیر ضروری را به منظور حفاظت از جان غیرنظامیان و نواحی پر جمعیت در لیبی که در معرض خطر حمله از سوی رژیم قذافی قرار دارند از جمله شهر بنغازی به کار گرفته و در عین حال هرگونه اشغالگری از سوی نیروهای خارجی را منع می‌کند.

قطعنامه مذکور همچنین تاکید بر آتش بس فوری در سراسر لیبی دارد. چین، روسیه، برزیل، هند و آلمان پنج کشوری بودند که به قطعنامه مذکور رای ممتنع دادند.

پس از تصویب این قطعنامه، آلمان اعلام کرد که در حمله نظامی به لیبی مشارکت نخواهد کرد اما انگلیس، فرانسه، نروژ و امریکا برای مشارکت در این حمله اعلام آمادگی کردند. به‌طوری که صبح امروز "فرانکو بارون" سخنگوی دولت فرانسه رسماً اعلام کرد که ظرف مدت چند ساعت آینده به لیبی حمله خواهد شد و فرانسه نیز در این حملات شرکت خواهد کرد.

موضع دیکتاتور لیبی و فرزندش در قبال قطعنامه

اما پس از تصویب قطعنامه، سیف‌الاسلام قذافی پسر دیکتاتور لیبی که یک روز قبل به یورونیوز گفته بود اوضاع تا دو روز دیگر در لیبی کاملاً عادی خواهد شد و نظامیان نزدیک بنغازی هستند که این شهر را تصرف کنند، اعلام کرد که ارتش لیبی بنا به دلایل انسانی هرگز به شهر بنغازی حمله نمی‌کند.

"نیک روبرتسون " گزارشگر سی ان ان در طرابلس گزارش داد که سیف الاسلام در تماس تلفنی با وی گفته است که ارتش هرگز به شهر بنغازی وارد نخواهد شد و در اطراف آن متمرکز خواهد شد.

از سوی دیگر سرهنگ قذافی شب گذشته گفت در صورتی‌که کشورهای خارجی حملات هوایی علیه لیبی انجام دهند دست به حملات تلافی جویانه خواهد زد و هواپیماهای مسافربری بر فراز مدیترانه را هدف قرار خواهد داد.

منابع آگاه: یکشنبه یا دوشنبه حمله به لیبی

با این حال، منابع آگاه در کاخ سفید اعلام کردند، آمریکا عملیات نظامی خود علیه لیبی را با توجه به تصویب قطعنامه منطقه ممنوع پرواز و اجازه شورای امنیت سازمان ملل متحد روز یک شنبه یا دوشنبه هفته آینده آغاز خواهند نمود.

یک منبع آگاه در کاخ سفید نیز در گفتگو با خبرگزاری "آسوشتیدپرس " گفت که این عملیات با جنگنده‌ها و بمب افکن‌ها و هواپیماهای جاسوسی آمریکایی انجام خواهد شد.

اخبار رسیده حکایت از آن دارد که برخی از کشورهای عربی مانند اردن و قطر و امارات متحده عربی نیز اعلام کرده‌اند، در این عملیات مشارکت خواهند داشت.

"گریت واریمو" وزیر جنگ نروژ از آمادگی کشور جهت حضور در این عملیات خبر داد، اما وزیر خارجه دانمارک اعلام کرده منتظر اجازه پارلمان است.

"اناتسیو لاروسا " وزیر جنگ ایتالیا نیز اعلام کرد که کشورش پایگاه احتمالی هر اقدام نظامی غربی علیه لیبی است و در این باره ایتالیا به وظایف خود عمل خواهد کرد.

هم چنین رسانه‌های کانادایی امروز اعلام کردند که دولت این کشور 6 جنگنده از تراز (سی أف – 18) را جهت مشارکت در عملیات اعمال منطقه ممنوع پرواز به نیروهای آمریکایی و انگلیسی ملحق خواهد کرد.

قربانی کردن دیکتاتور تاریخ مصرف گذشته به قیمت حفط دیکتاتور بحرین

اما انتشار پرحجم اخبار در مورد لیبی و مصوبه شورای امنیت در حالی است که کشتار بی‌رحمانه مردم بحرین در خیابان‌های منامه با چراغ سبز کاخ سفید و لشگرکشی سعودی ادامه دارد و به‌نظر می‌رسد قطعنامه شورای امنیت نیز پس از چند هفته تنها به همین دلیل صادر شده است که با حذف یک دیکتاتور تاریخ مصرف گذشته یعنی قذافی، دیکتاتور بحرین را نجات دهند که کشورش برای امریکایی‌ها از هر جهت حائز اهمیت بیشتری است و در ضمن با سقوط او و روی کارآمدن شیعیان قطعا منافع کاخ سفید نیز در این کشور سقوط خواهد کرد.

کشتار بی‌رحمانه مردم بحرین پس از آن صورت گرفت که رابرت گیتس وزیر دفاع امریکا در سفر کوتاه و محرمانه‌ای به منامه رفت و با پادشاه بحرین دیدار کرد.

علت اهمیت ویژه بحرین برای امریکایی‌ها

منابع غنی نفت بحرین و از آن مهم‌تر استقرار سرفرماندهی ناوگان پنجم دریایی امریکا در منطقه در این کشور که بیش از سه هزار نظامی امریکایی در آن حضور دارند، شرایطی را ایجاد کرده که امریکایی‌ها به هیچ‌وجه حاضر نیستند، در بحرین مانند برخی دیگر از کشورها ژست انسان‌دوستانه بگیرند و چاره‌ای جز سرکوب و کشتار وحشیانه مردم از طریق کارگزاران سعودی خود ندارند.

این در حالی است که با توجه به اکثریت 75 درصدی شیعیان این کشور، در صورت سقوط آل‌خلیفه، امریکایی‌ها باید به سرعت از این کشور خارج شوند ودر حالی که پس از انفجارهای عربستان به این منطقه آمده‌اند، بازگشت آن‌ها به مناطقی به مانند عمان نیز با دشواری همراه خواهد بود و عملاً تنگه هرمز را از دست داده‌اند.

هراس دیکتاتور عربستان، وعده‌های بی‌سابقه رنگارنگ

در عین حال، عبدالله دیکتاتور عربستان نیز که از ترس سرایت موج قیام‌های مردمی به کشورش در سن بالای 90 سالگی آشفته به‌نظر می‌رسد و افزون بر این قیام‌ها، نگران جنگ قدرت داخلی در میان شاهزاده‌های آل‌سعود نیز هست، علاوه بر مشارکت در کشتار شیعیان بحرین و اقداماتی مانند اعزام مبلغان وهابی به کشورهای همسایه برای سربازگیری از میان اهل سنت به‌منظور شعله‌ور کردن فتنه مذهبی و قتل عام شیعیان با القائات شیطانی در پوشش مذهب، وعده‌های رفاهی بی‌سابقه به مردم عربستان داده است.

وی در سخنرانی عمومی خود برای مردم خشمگین عربستان متعهد شد تا به شهروندان عربستان پول نقد و تعداد زیادی واحد مسکونی اعطا کند.

او پیش از این نیز برای کنترل خشم مردم کشورش امتیازاتی به آنها داده بود، اما این اقدامات نتوانست اعتراض‌ها علیه رژیم سعودی را کم کند. تلویزیون رسمی عربستان چندی پیش نیز اعلام کرد که ملک عبدالله بن عبدالعزیز در آستانه بازگشت به کشور از اختصاص بیشتر کمک هزینه‌های مسکن و دیگر مزایا برای شهروندان خبر داد.

بر اساس این گزارش، عبدالله پس از نماز جمعه امروز برای مردم خود سخنرانی کرد و از شهروندان و نیروهای امنیتی عربستان برای آنکه دستان ثبات عربستان هستند، تشکر کرد.

وی در این سخنرانی خود به شهروندان عربستان وعده داد تا دستمزد آنها را افزایش دهد، پول نقد به آنها اعطا کند و همچنین اقداماتی را در جهت مبارزه با فساد انجام دهد.

او همچنین هشدار داد که نیروهای امنیتی با هر آن کس را امنیت و ثبات عربستان را تخریب کند، برخورد خواهند کرد. عبدالله خطاب به نیروهای امنیتی خود گفت: شما کوتاه کننده دستانی هستید که به دنبال تخریب امنیت و ثبات عربستان هستند. خداوند می‌داند که همه شما در قلب من جای دارید و من همواره به یاد شما هستم . من اول به خداوند و سپس به شما دل بسته ام.

وی به مردم عربستان وعده داد تا پرداختی‌های بیکاران را افزایش دهد، خدمات بهداشتی و درمانی را افزایش دهد و وضع مسکن را نیز ارتقا دهد و 60 هزار فرصت شغلی نظامی و امنیتی ایجاد کند و کمیته‌ای برای مبارزه با فساد ایجاد کند.

عبدالله همچنین خطاب به مفتی های سعودی نیز گفت: هر امتی که به دنبال حق و حقیقت است، هراسی در دل خود راه نمی دهد و شما در قلب امت، پاسدار دین و امنیت و ثبات کشور هستید.

سانسور جنایت‌ها و بایکوت اعتراض‌ها در بحرین/ اذعان نویسنده سعودی به کارآمدی العالم

در عین حال، علی‌رغم کشتار بی‌رحمانه شیعیان مظلوم بحرین، رسانه‌ها و شبکه‌های خبری منطقه و غرب در اقدام کاملاً‌ هماهنگ، این جنایت‌ها را سانسور و اعتراض‌های مردم را بایکوت می‌کنند، به‌طوری که اکنون دو شبکه العالم و پرس‌تی‌وی متعلق به ایران، عملاً به رسانه انقلابیون بحرین تبدیل شده‌اند.

"سلطان عبدالعزیز العنقری" نویسنده سعودی در مقاله‌ای در روزنامه «المدینه» عربستان، با اشاره به تاثیر رسانه‌ها در جوامع امروز و با انتقاد از تاثیرگذاری شبکه تلویزیونی العالم و شکست رسانه‌های سعودی در این عرصه، نوشت:«رسانه‌های ما در مقابله با شبکه تلویزیونی العالم شکست خورده اند. لازم بود ما بدون هیچ تعارفی به رسانه‌ها و شبکه های تلویزیونی خود که مبالغ سرسام آوری برای آنها هزینه می‌شود، مجال فعالیت بیشتری در این خصوص می‌دادیم.»

این نویسنده سعودی با اعتراف به کارآمدی شبکه تلویزیونی العالم در عرصه اطلاع رسانی و خبر نوشت: «شبکه العالم از شخصیت های مختلف سعودی برای گفتگو دعوت می‌کند، لازم است شبکه های سعودی نیز در این خصوص از شخصیت‌های ضد نظام ایرانی به هر دو زبان عربی و فارسی برای گفتگو علیه دولت ایران دعوت کند.»

دستورالعمل وزارت‌خارجه قطر به الجزیره برای بایکوت جنایات علیه شیعیان بحرین

وزارتخارجه قطر با ارسال دستور العملی به شبکه الجزیره به این شبکه خبری دستور داده در خبرهای خود رویدادها و جنایاتی که رژیم آل خلیفه علیه مردم بحرین مرتکب می‌شود را پوشش ندهد.

به گزارش فارس، یک روزنامه‌نگار انگلیسی مشغول بکار در بخش انگلیسی شبکه الجزیره برملا کرد که هئیت مدیره شبکه الجزیره دستور العملی از وزارتخارجه قطر دریافت نموده که بر اساس آن شبکه الجزیره باید حین پوشش خبری قیام‌ها و انقلاب‌های مردمی جهان عرب بطور عام و کشورهای حوزه خلیج فارس بطور خاص کمال دقت و تامل را بنماید.

این روزنامه‌نگار انگلیسی مشغول در بخش الجزیره انگلیسی گفت: بر اساس دستور العمل وزارتخارجه قطر شبکه الجزیره در پوشش خبری قیام‌ها و انقلاب‌های مردمی در هریک از کشورهای حوزه خلیج فارس باید به بعد اختلافات سیاسی این کشورها با جمهوری اسلامی ایران بپردازد و با اخبار مربوطه بر اساس این پیشینه تعامل نماید.

این روزنامه‌نگار افزود: این نگرش که شبکه الجزیره "بوجودآورنده و سازنده انقلاب‌ها " در جهان عرب است، نگرش نادرست و دروغینی است که ساخته و پرداخته خود شبکه بوده که پس از پوشش خبری کاملا تصادفی و موفقیت آمیز دو انقلاب تونس و مصر توسط این شبکه، گردانندگان آن این ادعای دروغین را به افکار عمومی جهان عرب القا کردند.

این روزنامه‌نگار انگلیسی در ادامه گفت: اگر غیر از این بود و شبکه الجزیره واقعا شکل دهنده و بوجود آورنده انقلاب‌های عربی بود، هیچ‌گاه با حوادث جاری در بحرین اینگونه تعامل و با آنها به راحتی و بسان این که اتفاقی در این کشور رخ نداده، برخورد نمی‌کرد.

وی افزود: در تمام طول این مدت که شاهد بروز اعتراضات و قیام مردمی در بحرین بودیم و با وجود سرکوب شدید این قیام توسط رژیم آل خلیفه که در اثر آن صدها شهروند بحرینی کشته و مجروح شدند، شبکه الجزیره حاضر نشد، حتی خبر کوتاهی از این حوادث منتشر یا تحلیلی از آن ارائه دهد، بلکه بالعکس تا جای ممکن تلاش نمود، اوضاع را در بحرین عادی جلوه دهد.

همین منبع تاکید نمود: وزارتخارجه قطر از شبکه الجزیره خواسته هنگام برگزاری همایش‌های خود در تحلیل و برسی حوادث منطقه‌ای و بویژه خلیج فارس تا جای ممکن پذیرای روزنامه‌نگاران و خبرنگاران و شخصیت‌هایی باشد که از روحیه‌ای ستیزه‌جویانه و دیدگاه‌هایی خصمانه با ایران برخوردارند و تا جای ممکن از پذیرش شخصیت‌ها و رهبران جریان‌های معارض جهان عرب از جمله کشور بحرین که اکنون کانون حوادث منطقه است، امتناع نماید.

این روزنامه‌نگار انگلیسی مشغول بکار در بخش انگلیسی الجزیره گفت: هم اکنون شبکه الجزیره به نسخه مشابهی از شبکه "العربیه " در پوشش‌های خبری منطقه خلیج فارس تبدیل شده و این بار دیگر ثابت می‌کند، این شبکه بیش از آن که رسالت و وظیفه اطلاع رسانی را برعهده داشته باشد، رسانه‌ای سیاسی است.

پلیس بحرین تظاهرات معترضان در این کشور را به خاک و خون کشید.

واحد مرکزی خبر: نیروهای پلیس بحرین با سلاح گرم به سرکوب تظاهرکنندگان پرداختند که در این میان یکی از معترضان هدف گلوله پلیس قرار گرفته است.

نیروهای پلیس و امنیتی رژیم بحرین همچنان با تیر مستقیم، تظاهرکنندگان را هدف قرار می دهند.

به گزارش شبکه خبری العالم ؛ مزدوران رژیم بحرین از فاصله بسیار نزدیک به سر تظاهرکنندگان که در میان آنان نوجوانان نیز دیده می شوند، شلیک می کنند.

به گفته منابع پزشکی؛ نیروهای پلیس و امنیتی بحرین علاوه بر استفاده از سلاح و شلیک گلوله، از ماشین های آب پاش، گازهای اشک آور، گازهای مخرب اعصاب و باتوم برای سرکوب تظاهرکنندگان استفاده می کنند و تاکنون صدها نفراز آنان زخمی و کشته شده اند.

بیمارستان السلمانیه بحرین از مردم این کشور درخواست کرده تا برای اهدای خون به تظاهرکنندگانی که بدست نیروهای وابسته به رژیم بحرین زخمی شده اند، اقدام کنند.

نیروهای امنیتی طی امروز با پرتاب بمب های صوتی و گاز اشک آور به سوی تظاهرکنندگان در میدان اللؤلؤه صدها نفر را مجروح کردند که بسیاری از آنها دچار خفگی شدند.

شایعه سفر شاه اردن به ایران واکنش های زیادی به دنبال داشته و اکنون این سئوال برای بسیاری از مخاطبان وجود دارد که ملک عبدالله دوم کیست؟

ملک عبدالله دوم کیست؟
به گزارش جوان آنلاین ، ملک عبدالله، در تاریخ 30 ژانویه سال 1962 میلادی به دنیا آمد. عبدالله دوم فرزند ملک حسین پادشاه اردن و آنتونیت آوریل گاردنر می باشد. مادر ملک عبدالله که نام اصلی آن آنتونیت گاردنر می باشد، در کشور اردن با نام مستعار شاهزاده مونا الحسین شناخته می شود.

خانم گاردنر دختر یک افسر انگلیسی بود که در جریان فیلمبرداری فیلم « لورنس عربستان » که بخش هایی از آن در کشور اردن فیلمبرداری شده بود، با ملک حسین آشنا شد که این آشنایی منجر به ازدواج وی با ملک حسین گشت.

به نوشته وعده صادق ، نحوه ی تولد عبدالله و اینکه مادر او زنی انگلیسی است، همواره یکی از نکات بحث برانگیز درباره ی پادشاهی وی بوده است؛ چرا که به نظر تعدادی از صاحب نظران و حتی افراد عادی، ملک عبدالله به دلیل ن‍ژاد دورگه ی عربی – انگلیسی، حافظ منافع بریتانیا و سایر دول غربی در منطقه می باشد. عبدالله دوم پس از گذراندن دوران ابتدائی در اردن، برای تحصیل به انگلستان رفت و پس از آن دوران دبیرستان خود را در آمریکا گذارند و در نهایت تحصیلات خود را در دانشکده ی پمبورک آکسفورد به پایان رساند.

وی در سال 1980 به عوان دانشجوی دانشگاه افسری سلطنتی سند هرست وارد این دانشکده شد؛ عبدالله سپس به درجه ی ستوان دوم سواره نظام سلطنتی انگلیس نایل گشت و پس از آن، درجات نظامی خود را در ارتش انگلستان ارتقاء داد؛ این امر تا آنجا رسید که وی در نهایت به مقام سرهنگی و جانشین فرمانده ی سواره نظام سلطنتی انگلستان که یک هنگ زرهی است، رسید. در عرصه ی تحصیلات سیاسی نیز وی در دانشکده ی روابط بین الملل ادموند ای. والش دانشگاه جرج تون انگلستان تحصیل کرده و با درجه ی کارشناسی ارشد از آنجا فارغ التحصیل شده است.

عبدالله با رانی الیاسین متولد کویت و شهروند فلسطین که اصلیت اردنی دارد و اکنون ملکه رانی عبدالله نامیده می شود، ازدواج کرده و از او صاحب 4 فرزند می باشد.(42) نحوه ی به حکومت رسیدن عبدالله نیز بسیار جالب و بحث برانگیز بوده است. زیرا در آخرین سالهای زندگی ملک حسین پادشاه سابق اردن و در هنگامی که ملک حسین آخرین روزهای زندگی اش را سپری می کرد و با سرطان دست و پنجه نرم می نمود، یک خبر جهان عرب را شگفت زده کرد. این خبر چنین بود: شاهزاده حسن برادر ملک حسین که سالهای زیادی مقام ولیعهدی اردن را در اختیار داشت، در تاریخ 24 ژانویه سال 1999 میلادی از سمتش برکنار شد و شاهزاده عبدالله بن حسین (عبدالله دوم) به جای وی منصوب گشت.عجیب اینکه دو هفته بعد ملک حسین فوت کرد و عبدالله به پادشاهی رسید.

این تغییر و تحول ناگهانی در صحنه ی سیاسی کشور اردن، به مذاق اردنی ها خوش نیامد. چرا که این تغییر ساختار سیاسی در اردن به وضوح حکایت از دسیسه های پنهانی انگلستان و آمریکا در به قدرت رساندن عبدالله دوم داشت. زیرا عبدالله مادری انگلیسی داشت و به حکومت رسیدن وی در اردن، از دید آنان به مثابه نمایندگی وی ازطرف دولت انگلستان در منطقه بود. البته این دیدگاه مردم اردن کاملاً صحیح بوده و ملک عبدالله نیز عملاً به جدی ترین متحد غرب در سرزمین های عربی تبدیل گشته است. در مورد جانشین ملک عبدالله نیز باید بگوییم که وی تا قبل از سال 2004 میلادی، برادر ناتنی خود شاهزاده حمزه را به این امر گماشته بود، اما از آن سال به بعد، اردن فاقد ولیعهد می باشد که البته بسیاری از صاحبنظران معتقدند عبدالله قصد دارد پسرش شاهزاده حسین را در آینده ای نزدیک به این مقام منسوب کند.

متحد غرب ،هم پیمان اسرائیل
عبدالله در حال حاضر نزدیک ترین متحد کشورهای غربی در منطقه بوده و سازشکارترین دولت عربی در مواجه با اسراییل می باشد. فضاحت اعمال او تا بدانجا است که حتی بسیاری از اعراب ساکن سایر کشورها نیز او را به عنوان عامل انگلیس و آمریکا می شناسند و برای او ارزشی قایل نمی شوند.

ملک عبدالله پادشاه اردن طی اظهارات خود از اینکه دولت شیعی در عراق به روی کارآمده است، اظهار نگرانی کرده و آن را در راستای تشکیل هلالی از سرزمینهای شیعه اعم از ایران، بخش اعظم عراق، بخشهایی از سوریه، لبنان و مناطق نفت خیز عربستان دانست. این سخنان ملک عبدالله نشان از کینه ی وی نسبت به شیعیان داشته و در حالی که هر روزه شیعیان بسیاری در عراق و نقاط دیگر جهان توسط گروههای تکفیری به شهادت می رسند، سخن او تلاشی در جهت آسیب بیشتر به شیعیان می باشد.

عبدالله دوم و تز شیعه هراسی
بعد از بیان عبارت « هلال شیعی » توسط ملک عبدالله اردن، بسیاری از رهبران منطقه نیز از سخنان وی استقبال کرده و بیش از پیش به ایراد اتهام علیه شیعیان مبادرت ورزیدند. دامنه ی این سخنان حتی از منطقه فراتر رفته و عبارت مذکور مورد پسند آمریکاییها و اروپاییها نیز قرار گرفت و آنها از این مسئله به عنوان ابزاری در جهت آزار شیعیان استفاده کردند.

متأسفانه رسانه های کشور ما گوینده ی اصلی این سخن را فراموش کردند و امروزه نیز اردن در سکوت خبری به سر می برد؛ حال آنکه این کشور مرکز بسیاری از فتنه های منطقه می باشد. ترور « شهید مغنیه » نیز که با همکاری عوامل اطلاعاتی اردن، عربستان، موساد و سیا شکل گرفت، خبر از اعمال شیطانی دولتمردان اردن علیه شیعیان می دهد. همچینین اردن هر از چند گاهی به عنوان کشور حد واسط برای فرستادن گروههای مخالف حزب الله لبنان به اسرائیل عمل کرده و احتمالاً نقش واسطه را بین اسراییل و گروههای مخالف حزب الله بازی می کند.

کشور اردن از دیرباز دشمنی آشکاری با کشور عزیزمان ایران نیز داشته است. هموطنان عزیزمان فراموش نمی کنند که پدر ملک عبدالله یعنی ملک حسین در روزهای آغازین جنگ تحمیلی عراق علیه ایران، دست در دست صدام ملعون، گلوله ی توپی رابه سمت کشورمان شلیک کردند. در آن زمان اردن به عنوان اولین کشور عربی و به نمایندگی از سایر اعراب حمایت خود را از کشتار مردم مظلوم و بی دفاع کشورمان توسط ارتش بعثی اعلام کرد.

از زمان روی کار آمدن ملک عبدالله نیز هر از چندگاهی خبرهایی از دسیسه ی این پادشاه علیه جمهوری اسلامی ایران به گوش می رسد. حمایت عبدالله دوم از منافقین، پناه دادن و حمایت از خانواده ی صدام،استفاده از عبارت « هلال شیعی » و متهم کردن ایران به استفاده از این هلال برای قدرت طلبی، از جمله مهمترین اقداماتی است که عبدالله دوم علیه ایران عزیز انجام داده است.

مقامات سعودی روز گذشته (۴ مارس) از ترس برگزاری «روز خشم»در هفته آینده، ده هزار نفر از نیروهای امنیتی خود را به مناطق شرقی عربستان- محل سکومت شیعیان این کشور- انتقال دادند./ هفته آینده حداقل بیست هزار نفر از مخالفین دولت آل سعود در ریاض و دیگر شهرهای به تجمع بپردازند. آنها خواستار پایان دادن به فساد خاندان آل سعود و در صورت لزوم پایان بخشیدن به حکومت آل سعود هستند.

مقامات سعودی روز گذشته (۴ مارس) از ترس برگزاری «روز خشم» یا به قول مردم این کشور «انقلاب حنین» در هفته آینده، ده هزار نفر از نیروهای امنیتی خود را به مناطق شرقی عربستان- محل سکومت شیعیان این کشور- انتقال دادند. به موجب این امر بزرگراه های منتهی به «دمام» آکنده از خوردوهای نظامی و پلیس ضد شورش بود. 

به گزارش فارس به نقل از الجزیره، ادامه انقلاب مردمی در یمن تغییرات گسترده در دولت این کشور و حزب حاکم آن را به همراه داشته است.

در همین راستا "حاشد الاحمر " وزیر جوانان و ورزش یمن از سمت وزارت خود و همچنین حزب حاکم استعفا داد و با پیوستن به صفوف معارضان دولت یمن، سقوط رژیم دیکتاتور علی عبدالله صالح را خواستار شد.

"سام بن یحیی الاحمر " جانشین وزارت فرهنگ یمن نیز از دیگر کسانی بود که از سمت خود و همچنین حرب حاکم استعفا داده و علت استعفای خود را نیز در محکومیت قلع و قمع تظاهرات آزادی‎خواهانه مردمی عنوان کرد.

پیش از این نیز "فتحی عبدالرحیم " بازرگان و رئیس کمیسیون مالی پارلمان و همچنین "نبیل الخامری " بازرگان معروف یمنی از سمت خود در پارلمان استعفا داده بود.

این در حالی است که بیش از 60 نفر از اعضای حزب حاکم در پارلمان به صورت تلویحی از قصد خود برای استعفا در صورت ادامه کشتار و قلع و قمع تظاهرات کنندگان از سوی نیروهای امنیتی خبر داده‌اند.

علی احمد العمرانی رئیس یکی از قبایل استان جنوبی البیضاء و یکی از مهم‌ترین هم‎پیمانان صالح از دیگر افرادی بود که روز جمعه استعفای خود را به عنوان یک ضربه سیاسی مهلک به رژیم صالح ارائه کرده است.

هفته گذشته نیز 11 نفر از اعضای پارلمان ضمن استعفا از سمت خود کمیته‌ای را با نام کمیته آزادگان برای نجات ملی کشور تشکیل دادند.

این در حالی است که علی عبدالله صالح همچنان اصرار بر باقی ماندن در منصب خود تا زمان انتخابات ریاست‌جمهوری در سال 2013 دارد.

مردم یمن از تقریبا یک ماه پیش با الهام‎گیری از انقلاب های تونس، مصر و لیبی با برگزاری تظاهرات‌های گسترده خواهان سرنگونی رژیم عبدالله صالح دیکتاتور یمن شده‌اند که از 23 سال پیش بر مردم حکمرانی می‌کند.

در همین راستا دیروز نیز ده‌ها هزار نفر از مردم این کشور در شهرهای اصلی به تظاهرات پرداخته کناره‌گیری صالح از قدرت و خروج وی از کشور را خواستار شدند.

به گزارش فارس، جمعی از زنان و اعضای خانواده‌های 9 زندانی سیاسی شیعه که از سال 1996 به اتهام دست داشتن در انفجار پادگان آمریکایی بدون محاکمه در زندان به سر می‌برند دیروز بار دیگر در برابر فرمانداری شهر الدمام تجمع کردند و خواستار دیدار با امیر منطقه الشرقیه شدند.

این در حالی است که "محمد بن فهد "، امیر منطقه الشرقیه نیروهای امنیتی ضدشورش را فراخواند تا با حمله به زنان تظاهرات کننده آنها را از محل فرمانداری دور کند.

بنا بر تاکید شاهدان عینی نیروهای پلیس با باتوم‌هایی که در دست داشتند زنان را مورد ضرب و جرح قرار دادند و برخی از آنها را نیز دستگیر کردند.

یکی از شرکت کنندگان در تظاهرات گفت: محمد بن فهد شروع به فریاد زدن بر سر ما کرد و هنگامی که آزادی فرزندان خود را خواستار شدیم با صدای بلند فریاد زد: " خدا رو شکر کنید که فرزندانتان را اعدام نکردیم. "

همسر یکی از این 9 زندانی نیز با چشمان گریان گفت: محمد بن فهد به نیروهای امنیتی دستور داد که ما را بزنند و از محل دور کنند.
نیروهای نظامی نیز ما را محاصره کردند و ما را با باتوم کتک زدند و با نهایت بی‌احترامی بر سر ما فریاد می‌زدند و ما را به خارج از مقر فرمانداری راندند ولی ما همچنان فریاد می‌زدیم: " آزادی آزادی ".

امیر منطقه الشرقیه هفته گذشته در دیدار با جمعی از شخصیت‌های شهر القطیف خواستار مقابله با هرگونه تظاهرات مردمی در این شهر و دیگر شهرهای الشرقیه برای آزادی زندانیان سیاسی شده بود.

شهرهای القطیف و العوامیه و مناطق الاحساء‌ برای سومین هفته متوالی شاهد تظاهرات مردمی بود که خواستار آزادی این 9 زندانی بودند.

مقامات سعودی هفته گذشته بیش از 20 نفر را در تظاهرات مردمی شهر قطیف بازداشت کردند.
سازمان عفو بین‌الملل و فعالان حقوقی مقامات سعودی را متهم کردند که هزاران فعال سیاسی و اصلاح‌طلب را سال‌های بدون محاکمه در بازداشت نگاه داشته‌اند.

به گزارش فارس به نقل از شبکه تلویزیونی العالم، "فرج ابو لعشا " تاکید کرد، ملت لیبی و شورای ملی انقلابیون نسبت به هرگونه دخالت یا کمک خارجی نظامی یا آموزش نیروهای خارجی هشدار داده و آن را توهین به انقلابیون لیبی و انقلاب این کشور تلقی می‌کنند.

وی افزود: انقلاب لیبی انقلابی اسلامی و عربی است که به مقابله با طاغوت و سرکشان پرداخته و ما هرگونه دخالت خارجی در این راه را حتی اگر دشمن ما بسیار سرسخت و خونریز باشد، رد می‌کنیم.

وی در ادامه تاکید کرد: ما نمی‌توانیم دخالت غرب در لیبی را بپذیریم چون معتقدیم، غربی‌ها در لیبی به دنبال منافع خود هستند و شورای ملی انقلابیون به خوبی به این امر واقف و آگاه است.

ابو لعشا گفت: با این حال شورای ملی با تحریم هوایی و ممنوعیت هوایی لیبی مخالف نیست، چون معتقد است این امر رژیم قذافی و مزدورانش را تحت فشار خواهد گذاشت.

رهبران جنبش انقلابی لیبی شورای ملی انتقالی را که 30 عضو دارد، در شهرهای شرق کشور تشکیل دادند که کنترل آنها در اختیار انقلابیون این کشور است.

این شورا اولین نشست خود را روز گذشته جهت بررسی اوضاع امنیتی لیبی و ادامه کشتار مردم این کشور توسط رژیم قذافی برگزار کرد.

به گزارش فارس به نقل از شبکه تلویزیونی "الجزیره " قطر، هزاران نفر از تظاهرات کنندگان مصری برای جلوگیری از معدوم شدن اسناد موجود در مراکز دستگاه امنیت کشور توسط افسران وابسته به این دستگاه یا سوخته شدن این اسناد، به این مراکز حمله کردند که درپی آن "عصام شرف " نخست وزیر دولت پیشبرد امور مصر از تظاهرات‌کنندگان خواست تا اسنادی را که در اختیار دارند به ارتش مصر تحویل دهند.

وی همچنین از جوانان مصری خواست تا این اسناد را در شبکه اینترنت منتشر نکنند زیرا اسرار کشور به شمار می‌رود و انتشار آن مجاز نیست.

در همین راستا، سرلشکر "سامی عنان " عضو شورای نظامی مصر خود شخصا به مقر دستگاه امنیت کشور در شهر "نصر " برای آگاهی نزدیک از اوضاع و اطمینان دادن به تظاهرات‌کنندگان مبنی بر اینکه اسناد در اختیار ارتش خواهد بود، رفت.

شبکه الجزیره اعلام کرد که یک مجموعه اسنادی را که جوانان انقلاب مصر جلوی از بین رفتن یا سوخته شدن آنها را گرفته اند، در اختیار دارد و برخی از این اسناد مربوط به دیپلمات‌ها و شخصیتهای عرب مقیم قاهره و رویکردهای سیاسی آنها بویژه اسلامگرایان است و تعدادی دیگری از اسناد هم درباره خانواده فعالان و نزدیکان آنها و تحرکات و تماس‌های آنها است و بخشی هم مربوط به روابط با حزب ملی است که ریاست آن را "حسنی مبارک " دیکتاتور پیشین مصر برعهده داشت.

تظاهرات کنندگان مصری شنبه شب با حمله به مرکز دستگاه امنیت کشور در شهر "نصر " در شمال قاهره، محتویات این مرکز را مصادره کردند.

این حمله ساعاتی بعد از حمله گروه دیگری از تظاهرات کنندگان به مرکز دستگاه امنیت کشور در شهر "ششم اکتبر " در نواحی پایتخت روی داد که خواهان حفاظت از اسناد و مدارک این مرکز شدند که بخشی از آنها سوخته است.

ارتش مصر نیز پیش از این تعدادی از افسران مرکز دستگاه امنیت کشور در منطقه "الفراعنه " در شهر اسکندریه را بعد از یورش به این مرکز دستگیر کردند.

صدها تظاهرات کننده موفق شدند که وارد مرکز دستگاه امنیت کشور در شهر نصر شوند که مرکز اصلی این دستگاه به شمار می‌رود تا از پرونده‌ها در مقابل آتش سوزی یا از بین رفتن آنگونه که در برخی از مراکز روی داده است، جلوگیری کنند.

یکی از جوانان که وارد مرکز دستگاه امنیت کشور در شهر نصر شده بود، گفت که آنها همه پرونده‌ها، رایانه‌ها و لوح‌های فشرده را جمع آوری کرده اند و از قضات مستقل مانند "زکریا عبدالعزیز " و "محمود الخضیری " ‌می‌خواهند تا این پرونده‌ها را که بیانگر ظلم و سرکوبگری علیه مردم است، تحویل بگیرند.

"طارق زیدان " یکی از جوانان مصری هم گفت: تظاهرات کنندگان هم‌اکنون به دنبال یافتن محل‌های سری هستند که بازداشت شدگان در آنها نگهداری می‌شوند.

شمار زیادی از مصری‌ها با تظاهرات در برابر مراکز دستگاه امنیت کشور خواهان انحلال این دستگاه و دعوت از شورای نظامی برای تامین امنیت مراکز متعلق به این دستگاه به منظور جلوگیری از معدوم شدن اسناد توسط افسران آن شدند.

ارتش پیش از این مرکز دستگاه امنیت کشور در شهر ششم اکتبر را بعد از حضور گسترده تظاهرات کنندگان محاصره کرد و از بیم بیرون رفتن اسناد از این مرکز از افسران آن خواست تا محل را با خودرو ترک نکنند.

شاهدان عینی گفتند که برخی افسران شاغل در مرکز دستگاه امنیت کشور آن را آتش زدند و ورود خودروهای آتش نشانی به این مرکز جلوگیری کردند.

یک منبع امنیتی بلندپایه مصر روز شنبه گفت که وزارت کشور کار بررسی ساختارسازی دوباره دستگاه امنیت کشور را که معترضان خواهان انحلال آن هستند، آغاز کرده است.

قذافی با تلفیق کردن اندیشه‌های سوسیالیستی، عربی و اسلامی، کشکولی را به رشته تحریر در آورد که به قول معروف در دکان هیچ عطاری پیدا نمی‌شد./قذافی معتقد است «آموزش اجباری به سرکوبی آزادی‌های فردی منتهی می‌شود. اجبار افراد به مطالعه دروس خاص، عمل دیکتاتور مآبانه‌ای است».و...

 سرویس بین الملل «فردا»:

  

                                                   مرکز «کتاب سز» قذافی که توسط مردم تخریب شده است

مردم لیبی نیز جواب خیره سری‌های او را به خوبی دادند. مردم خشمگین لیبی در اقدامی مرکز «کتاب سبز» را که بر چاپ و نشر این کتاب نظارت داشت، به آتش کشیدند. قذافی در حال حاضر به خوبی به سرنوشت خود آگاه است و می‌داند که او آینده بن علی و مبارک در انتظار اوست. او فقط این روز‌ها دنده پهنی می‌کند (نسبت به خفت و خواری خود بی‌اعتنا باشد) و تلاش دارد تا از زیر سایه سنگی سرنوشت خود بگریزد.

رییس انجمن حقوق بشر التضامن (همبستگی) کشتار وحشیانه مردم انقلابی و معترضان لیبی به دست نیروهای معمر قذافی را به شدت محکوم کرد، و از ترفند عجیب آنها برای کشتار انقلابیون زخمی شده در درگیری ها خبر داد.

 خالد صالح روز شنبه در مصاحبه با شبکه خبری العالم با بیان این که رژیم دیکتاتور لیبی به بمباران هوایی مردم و انقلابیون اکتفا نکرده است؛ اظهار داشت: نیروهای قذافی به بهانه کمک رسانی به زخمی ها خودروهای امداد به مناطق درگیری میان انقلابیون و نیروهای طرفدار قذافی اعزام می کنند اما انقلابیون زخمی شده را بعد از خارج کردن از محل درگیری ، به شهادت می رسانند.

 رییس انجمن حقوق بشر التضامن (همبستگی) در لیبی گفت: رژیم معمر قذافی در کشتار مردم انقلابی و تظاهرکنندگان به شیوه های پلید و وحشیانه متوسل شده است.

 وی افزود: نیروهای طرفدار قذافی همچنین از سلاح های ویرانگر و سلاح هایی که از نظر بین المللی ممنوع است برای کشتار انقلابیون و تظاهرکنندگان بی دفاع استفاده می کنند.

 صالح از جامعه بین المللی خواست برای جلوگیری از ادامه جنایات رژیم قذافی و مزدوران وی در زمینه قتل عام شهروندان، این رژیم را تحت فشار قرار دهد.

 رییس انجمن حقوق بشر التضامن (همبستگی) در لیبی همچنین از جامعه بین المللی خواست منطقه پرواز ممنوع برای هواپیماهای جنگی لیبی که رژیم قذافی از آنها برای هدف قرار دادن مناطق مسکونی در شهرهای آزاد شده توسط انقلابیون استفاده می کند ، اعمال کند.

 وی افزود: تاکنون در حملات هوایی رژیم قذافی به مناطق مسکونی بسیاری از ساکنان این مناطق شهید و زخمی شده اند.

 صالح از جامعه بین المللی خواست شورای ملی را که انقلابیون در شهر آزاد شده بنغازی برای اداره امور کشور تشکیل داده اند به رسمیت بشناسد تا جایگزین حکومت قذافی شود که مشروعیت خود را در داخل و خارج از دست داده است.

وی تعداد این مزدوران را 5000 نفر اعلام کرده و افزوده است: از اروپای شرقی نیز گروه هایی در قالب کارشناس و کارگر به لیبی اعزام شده اند تا وظیفه سرکوب معترضین را انجام دهند و این نیروها با گلوله های جنگی به جنگ تظاهرکنندگان می روند.

در روزهای اخیر که قذافی دیوانه وار به جان مردم کشورش افتاده و از هیچ نوع جنایتی رویگردان نیست، مردم شهرهای مختلف لیبی به ویژه در پایتخت با پدیده ای عجیب مواجه شده و از ظهور یگان هایی از ارتش کنیا که موسوم و مشهور به «سگ های کنیا» هستند خبر می دهند.

به گزارش «تابناک»، فرمانده نیروهای هوایی کنیا نیز به این مسئله اعتراف کرده و گفته است: در پاسخ به درخواست قذافی برای اعزام نیروهای کماندو به لیبی پاسخ مثبت داده و چندین یگان هوایی و زمینی را به لیبی اعزام کرده است.

بنابر این گزارش، «رجب ویتونی» تعداد این مزدوران را 5000 نفر اعلام کرده و افزوده است: از اروپای شرقی نیز گروه هایی در قالب کارشناس و کارگر به لیبی اعزام شده اند تا وظیفه سرکوب معترضین را انجام دهند و این نیروها با گلوله های جنگی به جنگ تظاهرکنندگان می روند.

همچنین «العرب آنلاین» در خبر دیگری نوشت: 6 فروند هواپیمای نظامی الجزایر به پایگاهی در نزدیکی طرابلس اعزام شده و نیروهای خود را نیز پیاده کرده است اما این نیروها به نقطه نامعلومی انتقال داده شده اند.

گفتنی است با توجه به اوضاع وخیم مردم انقلابی در لیبی و سکوت یا مواضع دوپهلوی سازمان ها و مقامات سیاسی و حقوق بشری در غرب، قذافی و دوستان دیکتاتور دیگرش در منطقه که قطعا سرنوشتی چون او پیدا خواهند کرد، راه را برای اعمال هرگونه خشونت و جنایتی باز دیده اند و لذا لازم است که کشورهای اسلامی از طرق مختلف با فشار بر سازمان های بین المللی تا حد ممکن از گسترش این جنایات بکاهند.

«سوزان مبارک»، از همسرش حسنی مبارک ۱۰ برابر باهوش‌تر و بلندپروازی‌های او از همسرش بسیار بیشتر است. سوزان در سال ۱۹۴۱ میلادی از پدری مصری و مادری انگلیسی متولد و در ۱۶ سالگی با حسنی مبارک آشنا شد در آن زمان مبارک به عنوان سرهنگ نیروی هوایی مصر ...

 همیشه پس از سقوط دیکتاتور‌ها، رسانه‌های داخلی و خارجی به بررسی زوایای زندگی آن‌ها پرداخته و دلایل تفکر، اقدامات و اتخاذ سیاست‌های مستبدانه را در زندگی آنان جستجو می‌کنند. با سقوط صدام حسین، رئیس جمهور سابق عراق، رسانه‌ها به کنکاش و جستجو در زندگینامه او پرداختند و او را به عنوان فردی بیمار معرفی کردند که گاهی آرام و دوست‌داشتنی و گاهی در پی سیراب کردن عطش آدمکشی و خونریزی خود بر می‌آمد. امروزه رسانه‌ها حسنی مبارک را موضوع تحقیق و بررسی خود قرار داده‌ و در مورد آن مقاله و گزارش می‌نویسند. ولی کدام رسانه‌ها؟ و چه می‌نویسند؟

به گزارش سرویس بین‌المللی «فردا» به نقل از مجله «نیوزویک»، بررسی زندگی ۸۰ ساله حسنی مبارک شاید دلایل بی‌کفایتی او را نشان دهد و بسیاری از پشت‌پرده‌ها را برای ملت مصر و دیگران کشف کند.

مجله آمریکایی نیوزویک، در مقاله‌ای تحت عنوان «تراژدی حسنی مبارک»، زندگینامه مبارک را به طور مفصل توضیح داده است. عنوان این مقاله، برگرفته از‌‌ همان تعبیری است که «دانیل کرتز»، سفیر سابق آمریکا در مصر، در اعلام خبر سقوط مبارک بکار برد. کرتز گفته بود: سقوط مبارک شبیه یک تراژدی است زیرا وی زمانی که در حالتی از ضعف و سستی به سر می‌برد، خود را تنها در مقابل طوفان قدرتمند انقلاب یافت.

سفیر سابق آمریکا در مصر، در مورد سقوط دولت مبارک گفت: داستان سقوط دولت مبارک با داستان سقوط «زین العابدین بن علی»، رئیس جمهور فراری تونس، کاملا متفاوت بود. بن‌علی در حالی که ثروت‌های هنگفتی از تونس را با خود به یغما می‌برد به کاخ پادشاهانه‌ای در عربستان پناه آورد ولی مبارک با آنکه ثروت او را بین ۴۰ تا ۷۰ ملیارد دلار برآورد کرده‌اند تمام آن‌ها را از دست داده و همسر و فرزندان او که در پی موروثی کردن مسند حکومت در مصر بودند، همه بلندپروازی‌های خود را بر باد فنا یافتند و با شرمساری از مصر خارج شدند.

این مجله آمریکایی نوشت: در حالی که خیابان‌های مصر پر از تظاهر کننده و معترض بود، «سوزان مبارک»، همسر حسنی مبارک به یکی از دوستان مورد اطمینان خود با لحنی غمگین می‌گوید: آنچه بر عهده ما بود را انجام داد‌یم و حالا راه‌حلی جز رفتن نداریم.

به گفته این مجله، مبارک هیچ وقت تصور نمی‌کرد که زمانه او را به چنین سرنوشتی مبتلا سازد همانگونه که هیچوقت تصور نمی‌کرد روزی رئیس جمهور مصر شود.

این گزارش زندگینامه مبارک را به بحث می‌گذارد و می‌نویسد: مبارک فرمانده نیروهای هوایی در ارتش مصر بود و بعدا توسط «انورالسادات» - رئیس جمهور وقت مصر- به عنوان مشاور رئیس جمهور انتخاب شد در حالی که خود مبارک حتی خواب این را هم نمی‌دید که روزی معاون رئیس جمهور شود و بزرگ‌ترین آرزوی او این بود که روزی در یکی از کشورهای اروپایی، به عنوان سفیر، گماشته شود.
ولی اکنون که وی به زندگی پادشاهانه عادت کرده و حدودا ۳۰ سال در راس دولت بود ظاهرا توان مشاهده برکناری خود، به این شکل را ندارد.

مجله نیوزویک به نقل از «باربرا ابراهیم»، استاد رشته علوم مدنی، در دانشگاه آمریکایی در قاهره، می‌نویسد: «سوزان مبارک»، از همسرش حسنی مبارک ۱۰ برابر باهوش‌تر و بلندپروازی‌های او از همسرش بسیار بیشتر بود. این مجله آمریکایی مدعی شده که سوزان مبارک در اداره کشور مصر در طول حکومت همسرش، نقش فعالی را ایفا می‌کرد و در واقع نقش اول در اداره کشور را خود او بر عهده داشت.

همچنین مدعی شده که بسیاری از سازمان‌های غیر دولتی را، سوزان مبارک با هدف بهبودی وضع معیشتی در کشورش به مصر دعوت می‌کرد. و از روابط خارجی و دیپلماتیک بیش از مبارک و دولت او سر در می‌آورد.

به گزارش این مجله، سوزان برای آینده فرزندان و نوه‌هایش بسیار امید و آرزو داشت. وی در پی موروثی کردن حکومت در مصر بود و آن را حق انحصاری خانواده خود می‌دانست. در حالی که «علاء مبارک» فرزند بزرگ حسنی مبارک یک پیمانکار ثروتمند بود و به غیر از ورزش به چیز دیگری علاق‌ای نداشت ولی در مقابل «جمال مبارک» که برادر کوچک‌تر وی بود، امید سوزان برای جانشینی پدر و در دست گرفتن پرچم حکومت‌داری در مصربوده است.

نیوزویک به نقل از «زیاد علی» -دوست صمیمی جمال مبارک- نوشت: جمال با آنکه اهل مطالعه و تحصیل و در کل شاگرد پرتلاشی بود ولی به هیچ وجه وارد وادی سیاست نمی‌شد. علی که خود در تظاهرات بر علیه مبارک، شرکت کرده بود گفت: جمال به سختی می‌توانست با کسی ارتباط برقرار کند و ویژگی انزوا در شخصیت او نمایان بود. وی فاقد هرگونه شخصیت کاریزماتیک بوده است او کاملا از جامعه فاصله گرفته و از ارتباط با مردم عادی متنفر بود، نمی‌دانم چنین شخصی چگونه می‌توانست بر مصر حکومت کند؟

به نوشته این مجله، اطراف مبارک پر از افرادی بود که بر عدم اطلاع وی از اتفاقات و حوادث جهان حرص می‌ورزیدند و «صفوت الشریف»، وزیر ارتباطات سابق، این ویژگی را بیش از دیگران دارا بود.

به گزارش سرویس بین‌المللی «فردا»؛ روزنامه صهیونیستی یدیعوت احارونوت، تاثیر سوزان مبارک بر همسرش بسیار زیاد بود ولی در کشورهای عرب این تاثیر زنان به مصر ختم نمی‌شود بلکه شاهزاده «نور» خواهر «ملک حسین»، پادشاه سابق اردن، «رانیا» همسر «ملک عبدالله» و فرزند ملک حسین، «اسماء»، خواهر «بشار الاسد» رئیس جمهور سوریه و دیگرانی که این مجله مدعی شده که اگر بخواهد نام تمام آن‌ها را ذکر کند این مقاله بسیار بلند‌تر از این خواهد شد، نیز در تصمیمات دولتی تاثیر دارند.

این روزنامه اسرائیلی که با انتشار مقاله‌ای با عنوان «در پشت هر طغیانگر، زن قدرتمندی وجود دارد» گزارش مفصلی را به تحلیل زندگی و شخصیت سوزان مبارک اختصاص داده بود.

به گزارش این روزنامه اسرائیلی، سوزان مبارک که طی چند روز گذشته نام او از لیست «زنان مهم» حذف شد، در میان مردم مصر به عنوان کسی که سال‌ها دیکتاتوری و استبداد را تقویت می‌کرد شناخته شده‌بود، روز جمعه، همزمان با سقوط دولت، سرزمین مصر را به شیوه شرم‌آوری ترک می‌کند و کسی را از مقصد خویش آگاه نمی‌سازد.

این روزنامه در ادامه می‌نویسد: سوزان در سال ۱۹۴۱ میلادی از پدری مصری و مادری انگلیسی متولد و در ۱۶ سالگی با حسنی مبارک آشنا شد در آن زمان مبارک به عنوان سرهنگ نیروی هوایی مصر ادای وظیفه می‌کرد که یک سال پس از آشنایی با مبارک با او ازدواج کرد که دو فرزند به نام‌های علاء و جمال مبارک حاصل این ازدواج بودند.

لازم به ذکر است که سوزان آنقدر اعتماد به نفس داشت که حتی پس از سقوط بن‌علی و فرار او به عربستان فکر نکرد که سرنوشتی همانند سرنوشت او گریبانگیر وی و همسرش خواهد شد و اینکه تمام روابط صمیمانه او با غرب نمی‌تواند کمکی به او بکند.

این روزنامه در پایان می‌نویسد: آخرین اخبار حاکی از آن است که سوزان مبارک به همراه همسر خود در شرم الشیخ مستقر شده‌است. وی اکنون در سن ۷۰ سالگی به سر می‌برد و در حالی که ناز و نعمت پادشاهانه را به تاریخ سپرده، بزرگ‌ترین آرزویش که‌‌ همان موروثی کردن حکومت و رساندن فرزندش جمال مبارک به حکومت بود را در روزهای اخیر از دست داد حالا دیگر باید به زندگی معمولی عادت کند البته اگر زمانه امانش دهد و به‌خاطر دعاوی دادگاهی که بر علیه او شکل گرفته، احضار نشود.

گفته می شود، دیکتاتور لیبی به قدری به پرستاران خود علاقه دارد که در یکی از سفرهای بین المللی خود به کشور پرتغال که قرار بود پس از آن برای سخنرانی در مجمع عمومی سازمان ملل به ایالات متحده آمریکا برود، وقتی به دلایل اداری، ویزای یکی از این پرستاران صادر نشده بود، ساعاتی بعد، «قذافی» هواپیمای شخصی خود را از پرتغال به لیبی فرستاد تا آن پرستار را پیش خود بیاورد.

 سرهنگ «معمر قذافی»، دیکتاتور لیبی را همواره بیش از صد زن همراهی می کنند که بیشتر آنان محافظان شخصی وی هستند، ولی به تازگی اخبار و اطلاعاتی جدید درباره این مسأله در برخی سایت های کشور لیبی منتشر شده و اسرار این زنان را فاش کرده است.

به گزارش گفته می شود چهار زنی که همیشه پشت سر «قذافی» ایستاده اند، مانند دیگر محافظان وی، یونیفرم نظامی بر تن می کنند، اما حقیقت این است که آنان پرستار هستند. آنها دوره های پرستاری و امداد رسانی را گذرانده اند تا در صورت بروز هرگونه مشکل جسمی برای دیکتاتور لیبی، به داد او برسند و مشکل وی را برطرف کنند؛ البته آنها کارهای شخصی وی را نیز انجام می دهند.

اما از شروطی که «قذافی» برای این چهار پرستار و صد محافظ خود قرار داده، این است که هیچ کدام از آنان تا هنگامی که او را همراهی می کنند، حق ازدواج ندارند. آنان یاد گرفته اند که باید همه عمر خود را برای حفظ جان «قذافی» بگذرانند. هیچ یک از آنها حق گفت وگوی رسانه ای یا فاش کردن اطلاعات محرمانه آقای دیکتاتور را ندارند.

سایت «ویکی لیکس» نیز به تازگی در گزارشی نوشت: «معمر قذافی» یک پرستار اوکراینی به نام «جالینا کولوتنیتسکا» نیز همیشه همراه خود دارد. بررسی های انجام شده نشان می دهد آقای «قذافی» به او علاقه مند بوده و همین امر باعث شده او را همواره با خود همراه کند. دیکتاتور لیبی حتی در سفرهای بین المللی خود، پرستارانش را همراهش می برد. آنان از کوچکترین مسائل زندگی «قذافی» آگاهند.

گفته می شود، دیکتاتور لیبی به اندازه ای به پرستاران خود علاقه دارد که در یکی از سفرهای بین المللی خود به کشور پرتغال ـ که قرار بود پس از آن برای سخنرانی در مجمع عمومی سازمان ملل به ایالات متحده آمریکا برود ـ وقتی به دلایل اداری ویزای یکی از این پرستاران صادر نشده بود، ساعاتی بعد، «قذافی» هواپیمای شخصی خود را از پرتغال به لیبی فرستاد تا آن پرستار را پیش خود بیاورد.

همچنین برخی رسانه ها در گذشته نوشتند که گروه محافظان قذافی، چهارصد نفر دخترند که این دختران در گروه های چهل نفری، حراست از جان رهبر لیبی را بر عهده دارند و لحظه ای از او غافل نمی شوند.

در گزارش یک روزنامه مصری به لباس این محافظان هم اشاره شده است: «آنها هیچ گاه مانند محافظان مرد با لباس شخصی ظاهر نمی شوند. همیشه  لباس نظامی به تن دارند و این لباس از بهترین پارچه های موجود دوخته شده است. آنها پس از گذراندن امتحان های سخت برگزیده می شوند و تا وقتی در خدمت قذافی هستند، اجازه ازدواج ندارند.»

لباس این دخترها بیش از چهار هزار دلار ارزش دارد و این، شامل پوتین هم می شود. دوخت این پوتین ها، به گونه ای است که پای آنها را به هیچ عنوان اذیت نکند و در یک کلام، زمختی در طراحی و تولید لباس این محافظان جایی ندارد. وقتی یک دختر ساعت کارش تمام می شود، باید در حالت آماده باش بباشد، چرا که قذافی هر لحظه، ممکن است دلش برای یک محافظ به خصوص تنگ شود و بخواهد او را ببیند!

پایگاه های خبری لیبی در ادامه مطلب خود افزودند: «معمر قذافی» تک تک محافظان و پرستاران خود را شخصا از دانشکده ای که برای آموزش محافظان و پرستاران تأسیس کرده، انتخاب می کند و پیش از استخدام رسمی آنان، مجبورشان کرده که سوگند یاد کنند که تا آخر عمر به او وفادار بمانند و از همین روی، حق ازدواج ندارند.

این پایگاه های خبری در پایان مطلب خود نوشتند: تنها دختر دیکتاتور لیبی «عایشه» نام دارد. او به خاطر تک دختر بودن به شدت مورد علاقه پدر است و همین امر موجب شده که «قذافی» همه محافظان شخصی خود را همنام با او بنامد. او محافظان خود را «عایشه اول»، «عایشه دوم»، «عایشه سوم» و غیره نامیده است.