به گزارش سرویس سیاسی بی باک؛ الگوگیری خانواده منتظری از سرهنگ معمر قذافی سابقه تاریخی دارد. در سال‌های نخستین پس از پیروزی انقلاب، خانواده آقای منتظری به تاسی از دیدگاه‌های رادیکال قذافی علیه آمریکا در آن مقطع، نسخه‌های بسیار افراطی برای تقابل آمریکا و ایران می‌پیچیدند. همچنین یکی از اتهامات «مهدی هاشمی» (تروریست معروف و از بزرگان بیت آقای منتظری که در سال ۶۶ اعدام شد)‌ در آن سال‌ها، ارتباط مخفیانه با دیپلمات‌های لیبیایی بود، که خارج از کانال رسمی  و در راستای اهداف باند او انجام می‌شد.

احمد منتظری، فرزند آیت‌الله منتظری، در اسفندماه ۱۳۸۳ در گفتگو با سایت اینترنتی «شهروند» در تحلیل تهدیدهای اخیر آمریکا علیه ایران، گفت: «به نظر من تمام مسایل فی‌مابین باید از طریق گفت و گو و مذاکره حل و فصل شوند. بدی‌هایی که متقابلا توسط دو کشور نسبت به یکدیگر صورت گرفته‌اند باید به فراموشی سپرده شوند. من به عنوان یک ایرانی معتقدم گروگان‌گیری دیپلمات‌های آمریکایی در سال ۱۳۵۸ عمل بدی بود که از سوی ما صورت گرفت و کودتای ۲۸ مرداد علیه دولت ملی دکتر مصدق عمل بد آمریکا نسبت به ما بود.»

احمد منتظری افزود: «اگر من به جای دولت بودم، مشابه سرهنگ معمر قذافی عمل می کردم و تمامی تجهیزات مربوطه را به آنها تحویل می‌دادم که تمام شک و شبهه ها برطرف شود. زیرا معتقدم که اگر این کار داوطلبانه صورت نگیرد، تحت فشارهای موجود، دولت به اجبار تن به آن خواهد داد. به نظر من انتخاب راه مذاکره گرچه شاید دیرتر به ثمر بنشیند، اما برای غرب نیز مقرون به صرفه تر از برخورد نظامی خواهد بود. به نظر من سیر حرکت جامعه به گونه ای است که مستبدان مجبور خواهند شد تا مرزهای آزادی‌ها را گسترده تر کنند.»

همین طور که مشغول دیدن مطالب مختلف در این زمینه بودم که دیدم عده ای از دوستانم هم مطالبی را نشر میدهند در مورد نظرات برخی افراد همانند آقای منتظری (پدر معنوی جنبش سبز) در زمان قائم مقامی رهبری ایشان در مورد معمر قذافی! برایم جالب بود و مطالب را پیگیری و مطالعه کردم.

برایم جالب بود که بدانم  آقای منتظری مخالف تضعیف معمر قذافی بودند و یا مخالف مطرح کردن مساله امام موسی صدر و ربایش وی توسط لیبی بودند و آن را جهت منافع آمریکا میدانستند و از این کار جلوگیری میکردند!(مطلب وبلاگ مهدی دزفولی در مورد  آقای منتظری را بخوانید.)

و یا اینکه وقتی مصاحبه دکتر صادق طباطبائی را مطالعه کردم و متوجه شدم چقدر روابط بیت  آقای منتظری و معمر قذافی نزدیک بوده است که جواب درخواست دکتر طباطبائی و خانواده امام صدر در مورد سرنوشت امام صدر از دفتر آیت الله منتظری می آمده است!(میتوانید برای مطالعه این مساله اینجا را مطالعه کنید.)

و یا اینکه شهید محمد منتظری فرزند  آقای منتظری از طریق فرودگاه مهر آباد و به وسیله سازمان جنبش های آزادی بخش میخواستند برای حمایت از رژیم قذافی به لیبی نیرو و اسلحه صادر کنند و قذافی را یاری دهند!و شهید بهشتی در آن زمان از این کار جلوگیری کردند و محمد منتظری به همین دلیل چند ساعت بازداشت شد و همین مساله باعث دلخوری منتظری از شهید بهشتی شد!و یا چون شهید چمران هم مخالف کمک به قذافی بوده است و مخالف حمایت  آقای منتظری از قذافی در فرودگاه مهر آباد تهران از سید حسین خمینی فرزند شهید حاج آقا مصطفی خمینی سیلی محکمی میخورد!!!(برای مطالعه این مساله اینجا را مطالعه کنید.)

اینهایی که مطرح کردم و امروز در این طرف و آن طرف مطالعه کردم نشان میدهد که تا چه حد روابط معمر قدافی و پدر معنوی جنبش سبز یعنی  آقای منتظری و بیت ایشان نزدیک بوده است و ایشان چه روابط خوب و نزدیکی با فردی همانند قذافی داشتند که حتی حاضر بودند به نوعی از مساله امام موسی صدر کوتاه بیایند.

اینها گوشه ای از تاریخ است که یا جنبش سبزی ها و طرفداران فتنه ۸۸ از سابقه و عقبه رهبران خود نمیدانند و یا نمیخواهند اینها مطرح شود و حقایقی روشن بشود و دیگران با خبر شوند.

متاسفانه گاهی مسائل مختلف بازیچه افرادی قرار میگیرد که خود آن افراد در رابطه با این مسائل گذشته روشن و شفاف و خوبی ندارند و در عین حال دم آزادی و آزادی طلبی میزنند!!!

به گزارش خبرنامه دانشجویان ایران: یادآوری خاطرات گذشته علاوه بر نشان دادن تغییر چهره آدم‌ها و جریان‌های سیاسی، چند فایده دیگر هم دارد.

اول اشاره به تناقضِ آدمهایی است که دیروز خودشان را مخالف صهیونیسم و امپریالیسم، حامی مستضعفان و محرومان دنیا و طرفدار شعارهای انقلابی می‌دانستند و امروز خود را به طور مادرزاد اصلاح طلب،  آزادی خواه، لیبرال، دموکرات، مخالف انزوای ایران، مخالف شعارهای ایدئولوژیک، طرفدار مذاکره با غرب و رژیم صهیونیستی، مخالف دخالت در امور فلسطین و حتی مخالف نظام سوریه و قذافی معرفی می‌کنند!

دوم یادآوری نقش تاریخی، سیاسی و اجتماعی آدم‌های مختلف در دوران مسئولیتشان است.
سوم اشاره به این موضوع که این آدم‌ها از سر لجبازی و مخالفت با وضعیت فعلی، به جایی می‌رسند که منافع ملی، مصلحت‌های نظام، تصمیمات و سیاست‌های رسمی جمهوری اسلامی را حتی در زمان امام و دفاع مقدس هم زیر سوال می‌برند.

چهارم مقایسه اظهارات دیروز این آدم‌ها با ژست‌های امروزشان هم جالب است. ژست‌هایی که نه فقط مخالف سیاست‌های فعلی جمهوری اسلامی که در حقیقت مخالف سیاست و گذشته‌ی خودشان هم هست!

مثلا اگر امروز به برخی سایت‌های اصلاح طلب و یا جریان موسوم به سبز نگاه کنید، تحلیل‌ها و اظهارات زیادی را درباره اوضاع فلسطین، لیبی، سوریه و… می‌بینید که آن تحلیل‌گر و آن نویسنده محترم، خود را مخالف قذافی، بشار اسد و یا حماس و حزب الله نشان می‌دهد. در حالی که دقیقا همین آدم و یا دوستان او در زمان مسئولیتشان در دولت و یا وزارت خارجه، کاری جز تعریف و تمجید و حمایت از گروه‌های مقاومت، اسد و حتی قذافی نداشتند. (نه فقط در ابتدای انقلاب، که حتی در زمان دولت اصلاحات!)

عکس زیر بریده روزنامه جمهوری اسلامی مورخه ۳۰ شهریور ۱۳۶۰ و مربوط به مصاحبه این روزنامه با وزیر خارجه وقت یعنی جناب میرحسین موسوی است. یعنی روزهایی که ژست انقلابی گری خریدار داشت!

آقای موسوی در این مصاحبه داستان سفر خود به لیبی و مذاکره‌اش با مقامات این کشور را تعریف می‌کند. از قذافی دفاع و حمایت می‌کند. از اینکه اظهارات قذافی در ایران منعکس نشده، گلایه می‌کند! همچنین از تشکیل جبهه اسلامی ضدصهیونیستی و ایجاد یک جبهه اسلامی در سراسر جهان خبر می‌دهد و …

هدف از انتشار این سخنرانی، فقط بیان تغییر رفتار آقای موسوی نیست، بلکه مهمتر از آن اشاره به تغییرات بنیادی و ریشه‌ای در همه شعارها و آرمانهایی است که موسوی و آدم‌هایی مثل او، همه‌ی هویت انقلابی، سیاسی و اجتماعی خود را مدیون همان شعارها هستند.

این روزها که در اثر گذشت زمان و فراموشی و بی خبری مردم و مخصوصا جوان‌ها، مدعیان و دروغگویان مشغول تحلیل‌های به ظاهر آزادی‌خواهانه و اصلاح‌طلبانه درباره حوادث سوریه و لیبی و فلسطین هستند و حتی گناه مذاکره با لیبی و قذافی را هم به گردن دیگران می‌اندازند، خواندن این مصاحبه خالی از لطف نیست.

البته ما ایرادی به مواضع انقلابی آقای موسوی در دهه شصت و دیدار او با قذافی نمی‌گیریم، ایرادی هم به پشیمانی و تغییر چهره امروز او و دوستانش نمی‌گیریم؛ اعتراض ما به تحریف واقعیات گذشته و پاک کردن نقش خود در تصمیم‌گیری‌های مختلف نظام و ادعاهای امروزشان است و نیز دروغ‌هایی که امروز درباره دیگران می‌نویسند.

وزیر امور خارجه سابق لیبی در گفتگو با یک شبکه عربی اظهار داشت: قذافی در اکثر دیدارها با مقامات خارجی کفشهای پاشنه بلند به پا می کرد تا در مقایسه با این مقامات بلندقدتر به نظر برسد!

مهر:"عبدالرحمن شلقم" در گفتگویی با العربیه که به زودی به صورت کامل پخش خواهد شد به افشای جزئیاتی تازه از زندگی دیکتاتور سرنگون شده لیبی پرداخت.

وی در بخشی از این گفتگو که به احتمال فراوان جنجال بسیاری بر پا خواهد کرد، گفته است: معمر قذافی در اکثر دیدارها با  مقامات خارجی کفش پاشنه بلند به پا می کرد تا نسبت به آنها بلندقدتر به نظر برسد.

وزیرامو خارجه سابق لیبی تاکید کرد: راز لباسهای آفریقایی و بسیار بلند قذافی که روی زمین کشیده می شد نیز در همین مسئله نهفته بود که وی نمی خواست کفشهای پاشنه بلند وی در معرض دید رسانه ها و مقامات خارجی قرار گیرد.

وی در بخشی دیگر از اظهاراتش تاکید کرد: زمانی که در جریان انقلاب مردم لیبی می خواستم از رژیم قذافی جدا شوم با خانواده ام مشورت کردم و از آنان خواستم که هر احتمالی را برای "محمد" پسرم که در طرابلس زندگی می کرد، در نظر بگیرند،چون شاید وی از سوی رژیم قذافی به قتل برسد.

خاطرنشان می شود شلقم از مقامات ارشد رژیم قذافی بود که در همان آغاز انقلاب در این کشور به صف انقلابیون علیه رژیم قذافی پیوست.

خبرگزاری رویترز در خبری فوری به نقل از "هشام ابو حجر"، یکی از مسئولان بلند پایه شورای انتقالی لیبی اعلام کرد که به نظر می‌رسد قذافی در شهر غدامس پنهان شده باشد.

یکی از مسئولان شورای انتقالی لیبی اعلام کرد که به نظر می‌رسد، قذافی در شهر مرزی غدامس پنهان شده و تحت حمایت مردانی از قبیله طوارق قرار دارد.

به گزارش فارس، خبرگزاری رویترز در خبری فوری به نقل از "هشام ابو حجر"، یکی از مسئولان بلند پایه شورای انتقالی لیبی اعلام کرد که به نظر می‌رسد قذافی در شهر غدامس پنهان شده باشد.

شهر غدامس در شمال غربی لیبی قرار دارد و مرکز استانی است به نام غدامس و هم‌مرز با کشور الجزایر است.

این مقام مسئول لیبی گفت که وی تحت حمایت مردانی از قبیله طوارق قرار دارد که همچنان از قذافی حمایت می‌کنند.

از سوی دیگر یک مقام مسئول دیگر در شورای انتقالی گفت که اخباری مبنی بر حضور سیف الاسلام قذافی در شهر بنی‌ولید و برادرش معتصم در شهر سرت بدست انقلابیون رسیده است.

این درحالی است که تلویزیون الرای که از شهر دمشق برنامه‌های خود را پخش می‌کند، روز گذشته تصاویری از سیف‌الاسلام قذافی، پسر معمر قذافی پخش کرد که وی را در میان هواداران خود در یکی از جبهه‌های جنگ علیه انقلابیون در لیبی نشان می‌داد.

اسناد فاش شده در لیبی از رابطه پنهانی میان تونی بلر نخست وزیر پیشین انگلیس و معمر قذافی دیکتاتور لیبی حکایت دارد.

تحولات این روزهای لیبی نشان می دهد نفرت از دیکتاتور لیبی به حدی است که هیچ کشوری به خود اجازه پذیرفتن وی را نمی دهد، امری که ممکن است سبب تکرار سرنوشت صدام پس از گذشت 8 سال برای قذافی شود.

به گزارش خبرگزاری مهر، رویترز اخیرا از طریق منبعی در طرابلس به فیلمهایی دسترسی پیدا کرده است که در آن قذافی در حال بازی با نوه هایش در چادر معروفش است.

بر اساس این گزارش، وی در این تصاویر که در سال 2005 ضبط شده است در حال بازی با نوه هایش است، اما در این تصاویر نکته قابل تامل جنون قدرت قذافی است که حتی آن را در بازی با نوه هایش کنار نمی گذارد.

قذافی در کنار نوه اش

این فیلمها در جریان یورش مردم و انقلابیون به باب العزیزیه، مقر 4 دهه حضور قذافی و خاندانش پیدا شده است.

در تحولی دیگر، روزنامه دیلی تلگراف روز گذشته از تحرکات محرمانه دیپلماتیک در راستای فراری دادن قذافی از لیبی پرده برداشت. بر این اساس، این تحرکات دیپلماتیک هم اکنون بر یافتن کشوری که قذافی را به طور موقت به پناهندگی بپذیرد تمرکز پیدا کرده است.

بنابر اعلام این روزنامه، آفریقای جنوبی در این تحرکات دیپلماتیک نقشی ایفا نمی کند. از سوی دیگر، کشور بورکینافاسو نیز که اخیرا احتمال پناهندگی قذافی به آن مطرح شده بود به علت امضای توافقنامه دادگاه بین المللی جنایی نمی تواند دیکتاتور لیبی را به حضور بپذیرد.

در تحولی دیگر، "مشعان الجبوری" مالک شبکه تلویزیونی "الرای" که از دمشق برنامه های خود را پخش می کند از حضور قذافی و سیف الاسلام در لیبی و وضعیت خوب روحی و روانی آنان خبر داد.

الجبوری که پیش از این نماینده پارلمان عراق بوده و سپس به کار رسانه ای روی آورده، تنها شبکه خبری است که در این روزها با قذافی در ارتباط نزدیک و مستقیم قرار دارد. وی در این باره اظهار داشت : می توانم بگویم که اخیرا با قذافی صحبت کردم، وی همچنان با روحیه بالایی در لیبی حضور دارد.

مالک شبکه ماهواره ای الرای مدعی شد: قذافی احساس ترس و هراس نمی کند و همچنان قدرتمند است. وی حتی در صورت مرگ نیز در برابر اشغالگران لیبی خرسند می شود.

الجبوری 54 ساله همچنین از روحیه خوب سیف الاسلام خبر داد و درباره چگونگی ارتباط با قذافی اظهار داشت : من اگر بخواهم با وی صحبت کنم پیامی برایش می فرستم و وی نیز در هر زمانی بخواهد می تواند برایم پیام بگذارد.

از سوی دیگر، منابع آمریکایی اخیرا در گزارشهایی با اشاره به فرار برخی از نزدیکان قذافی به کشور نیجر، از بازداشت آنان پرده برداشته بودند. براین اساس، این افراد که درصدد گرفتن پناهندگی از نیجر بوده اند هم اکنون در بازداشتگاه به سر می برند و کشورهای دیگر اعم از همسایه و غیر همسایه لیبی از پذیرفتن آنها سر باز زده اند.

در تحولی دیگر، انقلابیون لیبی توانستند 12 نفر از نیروهای تک تیرانداز وابسته به قذافی را که اصلیت مالی و نیجر داشته اند در شهر غریان بازداشت کنند. خاطر نشان می شود با وجود سقوط طرابلس همچنان درگیری انقلابیون با وابستگان و بقایای رژیم قذافی در برخی از شهرهای لیبی ادامه دارد.

شیخ‌الشریعه: قذافی رهبر جهان اسلام است

گروه تاریخ انقلاب- سقوط رژیم قذافی در لیبی و فرار رهبر سبز این کشور از طرابلس پس از شش ماه جنگ داخلی، بهانه ای شده که رسانه های داخلی به بررسی ریشه های روابط انقلاب اسلامی ایران و رژیم قذافی بپردازند. در این میان موضوع ربودن شدن امام موسی صدر و تمایلات سیاسی برخی اعضای خانواده رهبر شیعیان لبنان نیز سبب شده تا این بررسی ها رنگ و بوی سیاسی تری به خود بگیرد.

به گزارش رجانیوز، برخی اعضای خانواده امام موسی صدر در گفتگوهای رسانه ای انگشت اتهام را به سمت جلال الدین فارسی، شهید محمد منتظری و محسن رفیق دوست گرفتند و کوشیدند تا از آب گل آلود ماجرای سقوط قذافی ماهی گیری کنند.

اما در این میان فراموشی مراکز اصلی حمایت از قذافی در تهران توسط این افراد موجب شد تا علامت سوال بزرگی در برابر انگیزه این مطالبات به وجود آید. فراموشی رابطه نزدیک آیت الله منتظری و نزدیکانش با قذافی و رابطه صمیمانه مهدی هاشمی فرزند اکبر هاشمی با سیف الاسلام قذافی از نمونه های این فراموشی بود.

به هر حال، مطلعین تاریخ انقلاب اسلامی می دانند که تمام سرنخ های روابط ایران و لیبی پس از انقلاب به بیت الله منظری بر می گردد به گونه ای که صادق طباطبایی خواهرزاده امام موسی صدر می گوید در سالهای ابتدایی انقلاب درخواست های هیات پی گیری وضعیت امام موسی صدر به جای طرابلس از دفتر آیت الله منتظری می آمد.

مهدی هاشمی معدوم و نزدیکانش مانند شیخ الشریعه (محمدحسین شریعتی معروف به شریعت اردستانی) از مهمترین سمپاتها و عوامل قذافی در ایران بودند به گونه ای که شیخ الشریعه در جلساتی می گوید: رهبر جهان اسلام معمر قذافی ست.

در شب اعدام مهدی هاشمی تلویزیون لیبی به دفاع از مهدی هاشمی فیلمی از حضور او در لیبی را پخش کرد و بلافاصله قذافی هم به نشانه اعتراض چندین انقلابی را اعدام کرد و خانه هایشان را با بولدوزر خراب کرد!

مهدی هاشمی خود درباره ریشه روابطش با لیبی می گوید: ما چه در زمانی که در سپاه بودیم بطور خفیف تر، بعدش هم بطور جدی تر، یک سری مشکلات داخلی نظام و بن بست ها و اشکالات و نارضایی هایی که وجود دارد با سعد مجبر، نماینده قذافی در ایران مطرح می کردیم و در حقیقت یک شناختی از بافت معادلات کشور را مرتب به اینها می دادیم... بیشتر نقاط ضعف را می گفتیم. این در یک محور زمانی که با سفارت لیبی رابطه داشتیم...

لیبیایی ها از کانال ما در جریان مسائل کشور و نقاط ضعف نظام و رژیم و مسؤولین قرار می گرفتند و این قول را هم به ما داده بودند که بالاخره اگر شما و طیف و تفکر شما به حاکمیت برسد ما حمایت صددرصد می کنیم از شما. یک همچون قول حمایت کلی را از همان اول به ما داده بودند که این آخر هم باز خود سعد مجبر با من مطالب را اعتراف کرد..... در محور لیبی اگر بخواهیم خلاصه بکنیم باید بگوییم همان دیدگاه های ضد حضرت امام و نظام و اعتراضات و اشکالاتی که ما داشتیم به مجموعه نظام، به همراه یک سری اخبار و جریاناتی که در هر مقطعی در تحولات داخلی به دستمان می رسید اینها را به نحوی منتقل می کردیم و در قبالش هم لیبی این تعهد را کرده بود که بطور صد در صد و همه جانبه با ما همکاری کند.

دولت چین دو ماه پیش و در اوج ناآرامی و جنگ های داخلی در لیبی به دولت قذافی پیشنهاد فروش 200 میلیون دلار سلاح برای سرکوب ناراضیان و تجهیز ارتش و مزدورانش را داده است...همچنین متن سخنرانی قذافی که "سیا‌"‌ برای او نوشته بود کشف شد!

 عصر ایران -  از قدیم الایام گفته اند که سیاست " کثیف "  است ، اما این گفته تبدیل به کلیشه ای شده بود که شاید به گمان برخی ناظران هنر سیاست را با نگاهی عوامانه به نظاره نشسته بود ، اما در ماه های گذشته حوادثی در جهان سیاست پدیدار شد که مهر تاییدی  بر " کثیفی بازی سیاسی " شد .

انتشار اسناد ویکی لیکس و افشای بسیاری از دورویی ها و معاملات و مذاکرات پشت پرده دولت ها و سیاستمداران و حرف های درگوشی و خصوصی آنها راجع به یکدیگر از سویی و افشای اسناد جدید در لیبی که نشان دهنده عمق ارتباطات پنهانی دولت قذافی با سازمان های جاسوسی و دولت های غربی و چین و... است ، نشان می دهد که بازی سیاست بسیار پیچیده تر از آن است که در ظاهر تصور می شود.

اخیرا خبرنگار یک روزنامه کانادایی در طرابلس مدعی شده که اسنادی از یک زباله دانی  یافته که نشان می دهد دولت چین دو ماه پیش و در اوج ناآرامی و جنگ های داخلی در لیبی به دولت قذافی پیشنهاد فروش 200 میلیون دلار سلاح برای سرکوب ناراضیان و تجهیز ارتش و مزدورانش را داده است .

بنا به ادعای این خبرنگار کانادایی که انقلابیون لیبی صحت اسناد کشف شده او را مورد تایید قرار داده اند ، این سلاح ها شامل راکت انداز، موشک های ضد تانک، و موشک های قابل حمل زمین به هوا بوده است که بنا به پیشنهاد شرکت های چینی می توانست از طریق آفریقای جنوبی یا الجزایر به دست دولت قذافی برسد.

همزمان با انتشار این اسناد ، اسناد دیگر کشف شده در طرابلس که دیده بان حقوق بشر آنها را افشا کرده نشان می دهد که سازمان ها جاسوسی غربی از جمله سازمان سیا همکاری گسترده ای با دیکتاتور لیبی به ویژه در زمینه تحویل مظنونان به تروریسم داشته است .

این اسناد که گفته می شود از سوی  پژوهشگران سازمان دیده بان حقوق بشر در روز جمعه در یکی از دفاتر کار  موسی کوسا، رییس سابق دستگاه اطلاعاتی و جاسوسی لیبی در ساختمانی در طرابلس  پیدا شده ، مکاتباتی را شامل می شود که از سال 2002 بین سرویس های اطلاعاتی لیبی ، سازمان سیا و سازمان ام آی 6 بریتانیا انجام شده است .

دیده بان حقوق بشر اعلام کرده است که این اسناد حاوی  توزیع و تبادل اطلاعات، پیشنهادهایی برای تحویل مظنونان تروریستی ، طرح های تحویل، فهرست پرسش های بازجویی از مظنونین، و متن یک سخنرانی را که ظاهرا سازمان سیا  برای معمر قذافی نوشته بوده، می شود.

در عالم سیاست همه چیز امکان دارد حتی نوشتن متن سخنرانی قذافی از سوی سازمان سیا !!

البته با وجودی که برخی مقامات آمریکایی در مصاحبه با نیویورک تایمز به توجیه این اسناد پرداخته و گفته اند که زمان مکاتبات هنگامی بوده که دولت قذافی در همکاری با غرب برنامه هسته ای خود را کنار گذاشته و روابط خود با غرب را بهبود بخشیده بود ( 2004 به بعد) ، اما نا گفته پیداست که قذافی از سال 2011 به بعد دیکتاتور نشد و غرب ادعای ترویج دموکراسی و نفی دیکتاتوری را در هفته های گذشته سر نداده ، بلکه این ادعا دهه هاست که از سوی غرب تکرارمی شود.

به هر جهت افشای اسناد فوق نشان می دهد که در عالم کنونی سیاست جهانی تا چه میزان می توان به حرف ها و شعارهای سیاستمداران و دولتمردان اعتماد داشت و تا چه حد می شود برای شعارهای دهان پرکن و خنده های مقابل دوربین آنها ، اعتبار و ارزش قایل شد.

مهدی فیروزان، داماد و خواهرزاده امام موسی صدر، جلال​الدین فارسی را متهم کرد که از جزئیات ربوده شدن امام​موسی صدر توسط معمر قذافی مطلع است.

مهدی فیروزان، داماد و خواهرزاده امام موسی صدر، جلال​الدین فارسی را متهم کرد که از جزئیات ربوده شدن امام​موسی صدر توسط معمر قذافی مطلع است.

ایرنا: دیکتاتور لیبی در پنجمین نوار صوتی خود از زمان فرار از پایتخت لیبی از هوادارانش خواست که به مقاومت خود ادامه دهند.
به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از پایگاه الیوم السابع، "معمر قذافی" گفـت: شهر "سرت" پایتخت کنونی لیبی است و لیبی تسلیم اشغالگران نخواهد شد و دربرابر جنگی که امپریالیست شروع کرده مقاومت خواهد کرد.

وی افزود: سیطره بر آبها نبرد کنونی لیبی را رقم خواهد زد و هر طرفی که بتواند بر منابع آبی لیبی دست بیابد پیروز واقعی است.

قذافی مدعی شد: مردم لیبی باید از گرسنگی نجات یابند و منابع طبیعی آن آزاد شوند و کمکهای بهداشتی و خدمات اساسی مانند ارتباطات و برق برای مردم فراهم شود و عملیات هوایی استعمارگران متوقف شود.

دیکتاتور لیبی تصریح کرد: استعمارگران مردم لیبی را به جان یکدیگر انداختند و مرگ برای مردم لیبی بهتر از تسلیم شدن آنها در برابر امپریالیسم است.

قذافی گفت: مقاومت در طرابلس و در مرزهای الجزایر، چاد و سواحل لیبی ادامه خواهد یافت و اجازه غارت منابع نفتی لیبی داده نخواهد شد و استعمارگران در نهایت مجبور به عقب نشینی می شوند.

وی خطاب به طرفداران خود افزود: همانند زنبور باشید نیش بزنید و فرار کنید و در همه جای لیبی عرصه را برآنها تنگ کنید مخالفان ما اندک هستند.

وزارت خارجه الجزایر شامگاه دوشنبه با تایید این خبر گفت که سه فرزند قذافی و نیز همسرش صفیه روز دوشنبه وارد الجزایر شده اند.

دولت الجزایر تایید کرد که تعدادی از اعضای خانواده معمر قذافی دیکتاتور لیبی به این کشور پناهنده شده اند .

به گزارش عصر ایران و بر اساس گزارش رسانه ها 4 تن از اعضای خانواده قذافی از جمله همسر او " صفیه " به الجزایر رفته اند .

وزارت خارجه  الجزایر شامگاه دوشنبه با تایید این خبر گفت که سه فرزند قذافی و نیز همسرش صفیه روز دوشنبه وارد الجزایر شده اند .

پیش از این گزارش هایی غیر رسمی مبنی بر فرار قذافی به الجزایر منتشر شده بود .

وزارت خارجه الجزایر تایید کرده است که محمد، پسر سرهنگ قذافی که پیش از این از بازداشت خانگی مخالفان گریخته بود، به همراه هانیبال، پسر دیگر آقای قذافی و عایشه دختر او هم اکنون در الجزایر هستند.

 با تایید گزاش فرار تعدادی از اعضای خانواده قذافی به الجزایر شورای ملی انتقالی لیبی از دولت الجزایر خواسته تا این افراد را که از نظر این شورا هنوز خطری برای لیبی محسوب می شوند برای محاکمه به این شورا تسلیم کنند.

دولت الجزایر از ابتدای آغاز نا آرامی ها در لیبی موضعی نزدیک به قذافی داشته و از موضع گیری صریح درباره تحولات لیبی اجتناب کرده است.

همزمان بر اساس اعلام منابع نزدیک به مخالفان لیبی " خمیس قذافی" یکی از فرزندان دیکتاتور لیبی در نبردی مسلحانه در نزدیکی شهر توهونه کشته شده است .

یکی از مخالفان دولت لیبی  در مصاحبه با شبکه تلویزیونی العربیه با اعلام این موضوع گفت که عبدالله السنوسی وزیر سابق اطلاعات لیبی نیز در این نبرد مسلحانه که روز شنبه در جاده ای در شرق طرابلس روی داده همراه خمیس کشته شده است.
 
خمیس قذافی  فرماندهی یک تیپ نیروهای ویژه وابسته به قذافی را به عهده داشت .

هنوز و با وجود گذشت یک هفته از تصرف شهر طرابلس به دست مخالفان حکومت قذافی ، محل دقیق اختفای وی مشخص نیست.

یکی از کشورهایی که احتمال فراوانی دارد قذافی دارایی‌های خود را به آنجا منتقل کرده باشد، زیمباوه است. رابرت موگابه- رئیس جمهور زیمباوه- که دوستی چندین ساله‌ای با قذافی دارد، در طی ناآرامی‌های اخیر در لیبی مزدوران بسیاری را به این کشور فرستاد/فردیناند مارکوس- دیکتاتور فیلیپین- هنگامی که در سال ۱۹۸۴ این کشور را ترک می‌کرد، ۲۴ چمدان پر از شمش طلا را از این کشور خارج کرد. اخیرا نیز بن علی- دیکتاتور سابق تونس- نیز در حالی که یک تن و نیم طلا را در هواپیما قرار داده بود از این کشور گریخت.

این روز‌ها انقلابیون لیبی طرابلس و محل زندگی قذافی را در دست گرفته‌اند و در جستجوی محل اختفای سرهنگ هستند. انقلابیون با بدست گرفتن محل سکونت قذافی اثری از ثروت افسانه‌ای او نیافته‌اند. در این میان این سوال مطرح می‌شود که ثروت افسانه‌ای قذافی و خانواده‌اش که بیش از ۴ دهه در این کشور حکومت می‌کرده‌اند در کجا قرار دارد؟

به گزارش «فردا» به نقل از وب سایت دیلی بیست، دیکتاتور‌ها در اولین هفته حکومت خود می‌آموزند که برای بقا باید خیلی پول و طلا جمع کنند که البته تنها مشکلش حجم و سنگینی آنها است.

این درسی است که تمامی خودکامگان آن را حفظ هستند. فردیناند مارکوس- دیکتاتور فیلیپین- هنگامی که در سال ۱۹۸۴ این کشور را ترک می‌کرد، ۲۴ چمدان پر از شمش طلا را از این کشور خارج کرد. اخیرا نیز بن علی- دیکتاتور سابق تونس- نیز در حالی که یک تن و نیم طلا را در هواپیما قرار داده بود از این کشور گریخت.

روزنامه فایننشال تایمز در گزارشی که در ماه مارس منتشر کرد، دارایی قذافی را ۵. ۶ میلیارد دلار تخمین زد. اما انقلابیونی که خانه قذافی را گرفتند هیچ اثری از این ثروت افسانه‌ای ندیدند و تنها با عکس‌های کاندولیزا رایس مواجه شدند که در اتاق او بود. حال سوال اینجاست که دارایی‌های قذافی کجا هستند؟

مردی که ۴۲ سال بانک مرکزی کشور خود را یکی از حسابهای پس انداز خود محسوب می‌کرد، حداقل ۹۰ میلیارد دلار پول در آن بانک داشت و طلاهای بسیاری که با آن هزینه مزدوران خود را تامین می‌کرد.

یکی از کشورهایی که احتمال فراوانی دارد قذافی دارایی‌های خود را به آنجا منتقل کرده باشد، زیمباوه است. رابرت موگابه- رئیس جمهور زیمباوه- که دوستی چندین ساله‌ای با قذافی دارد، در طی ناآرامی‌های اخیر در لیبی مزدوران بسیاری را به این کشور فرستاد.

کشور بعدی در این زمینه ونزوئلاست. چاوز یکی از دوستان وفادار به قذافی است و هنوزهم او را به رسمیت می‌شناسد نه انقلابیون و دولت انتقالی لیبی را. احتمالا قذافی در یکی از کشتی‌های نفتکش که به سمت امریکای جنوبی حرکت می‌کرده، طلاهای خود را جاسازی کرده و بدون هیچ مشکلی به این کشور منتقل کرده است.

اما بسیاری از دارایی‌های قذافی در بانکهای غربی قرار دارند و از همین رو بود که بسیاری از دارایی‌های او مسدود شدند؛ بر اساس قطعنامه سازمان ملل، آمریکا ۳۷ میلیارد دلار، انگلستان ۶. ۱۹ میلیارد و آلمان ۵. ۱۰ میلیارد دلار را مسدود کرده‌اند. در کنار این‌ها بخشی از دارایی‌های قذافی در بانک‌های ایتالیایی، باشگاههای ورزشی و شرکت‌های ایتالیایی است.

از سوی دیگر، نباید از این نکته غافل شد که سیف الاسلام قذافی، یکی از پسران تاثیر گذار او- دکترای اقتصاد خود را از مدرسه علوم اقتصادی لندن دریافت کرده است و در طی سالهای تحصیل با راه و چاه پولشویی آشنا شده است‌‌ همان طوری که جمال مبارک- پسر دیکتاتو لیبی- نیز در آمریکا با این امور آشنا شده بود.

لندن یکی از شهرهای مهم پولشویی در جهان محسوب می‌شود و در کنار آن دوبی نیز از جمله شهرهایی است به محلی برای پولشویی تبدیل شده است. در حال حاضر بسیاری از ثروتمندان روسی امارات را محل امنی برای این کارهای خود یافته‌اند.

در حال حاضر با مخفی شدن قذافی خبرهای متفاوتی به گوش می‌رسد از اینکه قذافی برای نجات جان خئود ۲۵ تن طلا پیشنهاد داده است و... اما این‌ها همه خبرهای ضد و نقیضی است که به گوش می‌رسد و تا دستگیری قذافی همه چیز در هاله از ابهام قرار دارد و سوال اصلی پابرجاست: دارایی‌های قذافی چه میزان است؟؟

یک پایگاه عرب زبان با اشاره به ادعاهای معمر قذافی درباره حفظ خلق و خوی صحرا نشینی از مزرعه سرسبز وی در طرابلس پرده برداشت.

مهر: پایگاه العرب آنلاین در مطلبی درباره مزرعه قذافی آورده است: مزرعه سبز که متعلق به معمر قذافی در نزدیکی طرابلس است با شرایط بدوی وی از زمین تا آسمان فرق دارد.

قذافی که زمانی در صحرا به خرما و شیر شتر بسنده می کرد و همواره وانمود می کرد که طبعش فرقی نکرده است در مزرعه مجهز خود زندگی دیگری داشت.

یکی از بازدیدکنندگان این مزرعه که در ۲۵ کیلومتری جنوب غرب طرابلس است در وصف این مزرع می گوید: شخص احساس می کند که در اروپا است.

"احمد رمضان" ۲۷ ساله تاکید کرد: تصور مزرعه با این وسعت و سرسبزی را نمی کردم آنها به ما می گفتند که در زیر چادر زندگی می کنند اما به این درختان میوه و گل و گیاه نگاه کنید.

"عادل" ۳۹ ساله نیز می گوید: تصور هم نمی کردم که مزرعه ای به این سرسبزی در طرابلس وجود داشته باشد. درباره آن شنیده بودیم اما از نزدیک گردشگاه قذافی را مشاهده نکرده بودیم.

این پایگاه می افزاید: برای رسیدن به این مزرعه باید مسیر طولانی را طی کرد که در طول آن مراکز نگهبانی مجهز به دوربین قرار دارد و مزرعه نیز به تجهیزات الکترونیکی مجهز است و درختان نخل به صورت انبوهی وجود دارد.

"نسرین منصور الفرقانی"، دختر 19 ساله‌ای است که برای قذافی آدم‌کشی می‌کرده است.

جنبش أمل لبنان اعلام کرد: امام موسی صدر و دو همراهش زنده و در زندان قذافی هستند.

عصر ایران - پیروزی انقلابیون لیبی در کنار زدن یکی از متوهم ترین و لجوج ترین دیکتاتورهای معاصر تاثیرات منطقه ای و بین المللی به همراه خود دارد.

بخشی از مهمترین تاثیرات و نکات پیرامونی تحولات اخیر لیبی را می توان اینگونه شرح داد:

1- نخستین و شاید مهمترین تاثیر تحولات فعلی لیبی، بر اوضاع سوریه است.

اولا: با پایان یافتن نسبی بحران در لیبی، جامعه بین المللی و کشورهای غربی از امکان تمرکز و پی گیری بیشتر تحولات سوریه برخوردار می شوند.

 ثانیا:در صورتی که اوضاع در سوریه به سمتی حرکت کند که وضعیت داخلی این کشور مساعد دخالت خارجی باشد، کشورهای غربی به طور عام و ناتو به طور خاص با فراغ بال می توانند نسبت به این دخالت اقدام کنند.

ثالثا:پیروزی انقلابیون و معترضین در لیبی روحیه مضاعفی را مخالفین حکومت بشار اسد در سوریه می دهد و کار بر دولت دمشق سخت تر می شود.

2 - پیروزی انقلابیون لیبی با همراهی دخالت ناتو با مجوز شورای امنیت سازمان ملل متحد تکرار این تجربه را در دیگر نقاط جهان و دیگر بحران ها تسهیل می کند. 

 به ویژه که دخالت ناتو و برقراری منطقه پرواز ممنوع بر فراز لیبی تنها به دلیل حمله شدید و خونین قذافی علیه اعتراضات مردم غیرمسلح صورت گرفت یعنی اصل موضوع، مسئله حقوق بشر و حفظ جان مردم غیرنظامی مطرح بود و به همین دلیل نیز سازمان ملل متحد رای به دخالت نظامی در لیبی داد.

چنین سابقه ای، دخالت جدی و نظامی در مسائل داخلی دیگر کشورها به دلیل مسئله حقوق بشر را توجیه خواهد کرد.

3- بخش مهمی از روند دخالت خارجی درتحولات لیبی با استفاده از تجربیات دخالت نظامی آمریکا و چند کشور دیگر غربی در عراق در سال 2003 است. آمریکا در آن ماجرا دست به دخالت همه جانبه و گسترده ای در عراق زد. ضمن ساقط کردن حکومت مرکزی عراق ، ارتش، پلیس و سایر دستگاه های امنیتی - اطلاعاتی این کشور را نیز منحل کرد و زمینه برای ناامنی و بی ثباتی و ورود گسترده اعضای القاعده به عراق فراهم شد. عراق پس از سقوط تا ماه ها توسط فرماندهان نظامی و غیرنظامی مدیریت می شد و همین موضوع زمینه را برای ناامنی و جلوگیری از هر گونه توسعه و پیشرفت این کشور فراهم کرد. با این حال کشورهای غربی از حمله نظامی زمینی به لیبی خودداری کردند و تنها به حملات هوایی به مواضع قذافی و حمایت هوایی از انقلابیون پرداختند.

قطعا اگر نیروهای زمینی کشورهای غربی وارد لیبی می شدند، سقوط حکومت قذافی و پایان جنگ داخلی در این کشور خیلی زودتر از اینها در این کشور پایان می یافت ولی معلوم نبود ناامنی و بی ثباتی در لیبی به سادگی پایان یابد.

کشورهای غربی و جامعه بین المللی با درس گیری از تجربه عراق، سقوط قذافی در بازه زمانی طولانی به دست مردم لیبی را به سقوط سریع قذافی با ورود نظامیان غربی به خاک این کشور ترجیح دادند.

4- حکومت قذافی 42 سال به طول انجامید. وی برای حذف گزینه ها و احتمالات سقوط حکومت خود دست به سرکوب گسترده مخالفان زده بود و اصولا در زمان آغاز اعتراضات در لیبی، این کشور مانند دیگر کشورهای شاهد اعتراضات و انقلاب ، با مخالفان قدرتمند و برجسته ای روبه رو نبود.

 در داخل لیبی ، هیچ مخالف جدی وجود نداشت و در خارج از این کشور نیز مخالفان اکثرا به طور جدی نسبت به تغییر حکومت کشورشان ناامید شده و به زندگی خود مشغول بودند و تنها پس از آغاز اعتراضات، به یکباره فعال شدند. اما شاید قذافی روزی فکر نمی کرد که بخش مهمی از اعضای حکومتش تبدیل به جدی ترین نیروهای مخالف شوند. هم اکنون با نگاهی به شورای حکومت انتقالی و برجسته ترین مخالفان و انقلابیون در لیبی متوجه این موضوع می شویم که اکثریت آنها از مقامات سابق لیبی هستند که بعد از 17 فوریه یعنی زمان آغاز اعتراضات، از حکومت قذافی جدا شده و به صف انقلابیون پیوستند. مصطفی عبدالجلیل رئیس شورای حکومت انتقالی دولت تشکیل شده از سوی انقلابیون برای اداره لیبی وزیر دادگستری دولت قذافی بود که پس از آغاز اعتراضات مردمی به انقلابیون پیوست.

5- در انقلاب لیبی و ماجرای سقوط حکومت قذافی نیز می توان گفت رسانه های نوین و فناوری های جدید اطلاع رسانی راه را برای تحقق این اتفاقات باز کردند. اگر ماهواره، اینترنت و موبایل نبود مردم آگاهی نمی یافتند و به سادگی متوجه  فاصله کشورشان با وضعیت مطلوب نمی شدند.

اگر فیس بوک و اینترنت نبود که قرار تجمع اینترنتی در روز 17 فوریه گذاشته شود و اگر دسترسی مردم لیبی به اینترنت نبود آنها هیچ گاه در روز 17 فوریه وپس از آن، تجمعات علیه قذافی را برگزار نمی کردند.

 اگر موبایل نبود هیچ گاه نمی شد عکس و فیلم اعتراضات ضد قذافی را ثبت کرد و در سایت های اینترنتی منتشر کرد و اگر شبکه های ماهواره ای نبود؛ جهان و دیگر مردم لیبی از وجود اعتراضات گسترده ضد قذافی و سرکوب خونین آن و ماهیت دموکراسی طلبانه این اعتراضات آگاه نمی شدند و به واکنش ترغیب نمی شدند.

به طور حتم اگر این اعتراضات قبل از گستردگی این رسانه های نو به وجود می آمدند به احتمال بسیار پس از سرکوب مسلحانه شدید اعتراضات، جهان به سرعت از وجود چنین اعتراضاتی آگاه نمی شد و در صورت آگاهی نیز به احتمال بسیار ادعاهای قذافی درباره اینکه اینها مزدور غرب هستند یا اینکه اعضای القاعده هستند را می پذیرفت و این اعتراضات با کمترین واکنشی، سرکوب می شد و تنها به بخشی از تاریخ می پیوست.

این موضوع نشان دهنده گستره نقش آفرینی رسانه ها و وسایل اطلاع رسانی جدید است و اینکه به طور حتم این متغیر جدید را باید جدی گرفت و منتظر نقش آفرینی ها آینده آن بود.

این بار نوبت به معمر قذافی رسید که در امواج خشم مردم خود گرفتار آید. بعد از بن‌علی در تونس، مبارک در مصر و احتمالاً علی عبدالله صالح در یمن، تحولات دومینو وار خیزش های عربی به ایستگاه طرابلس رسید. ایستگاهی که رسیدن به آن با فراز و نشیب های فراوانی همراه بود. اعلام منطقه پرواز ممنوع از سوی ناتو و قدرت های غربی، مواضع دو پهلوی ترکیه، انعکاس برخی از گزارش های رسانه ای مبنی بر مجوز قذافی در انجام اعمال ضد بشری چون تجاوز و استفاده از سپر انسانی در نبردها، از جمله مواردی بودند که در این پنج ماه بسیار خبرساز شدند.

اما بالاخره سرهنگ پیر هم بعد از 42 سال حاکمیت استبدادی و کارهای عجیب و قریب از اریکه قدرت به زیر کشیده شد. در فضای دیپلماتیک و رسانه ای سیاست مداران اروپایی و امریکایی طبق معمول این چند ماه اخیر مشابه تونس و مصر درصددند که با مصادره انقلاب های عربی به تصویرسازی های مطلوب خود بپردازند تا شاید از شرمندگی حمایت های مادی و معنوی طولانی مدت خود از دیکتاتورها بکاهند و درآینده هم ضمن حفظ منافع اقتصادی‌شان، افراد و گروه‌های همسو را به قدرت برسانند.

در این زمینه، نیکلا سارکوزی با نادیده انگاشتن تلاش مخالفین رژیم قذافی در جبهه های نبرد با زیرکی خاصی سرنگونی قذافی را آزادسازی می خواند و طوری وانمود می‌کند که گویا نیروهای زمینی ناتو با رشادت تمام وارد باب العزیزیه شده اند! اگرچه نگرانی سارکوزی و اوباما از ساختار سنتی و نه غربی لیبی و نفوذ فرهنگ عمدتاً اسلامی در تار و پود فرهنگ و تاریخ این کشور قابل درک است.

اما در این چند روزی که از سقوط طرابلس می گذرد، دو سوال بیش از پیش ذهن رسانه ها را به خود مشغول کرده است. آیا این پایان کار جماهیر و مدینه‌ی فاضله سرهنگ بود؟ آینده لیبی پس از قذافی به کدام سمت و سو پیش خواهد رفت؟

در عین حال، اگرچه غربی‌‎ها هنوز به‌طور صریح پرده از برنامه‌ها و خواب‌های آینده خود برای لیبی برنداشته‌اند اما انعکاس برخی مواضع گاه و بی‌گاه آنان از میان برخی از اخبار حکایت از احتمال اتخاذ شیوه هایی از عملیات روانی به منظور آماده کردن ذهنیت مردم برای پذیرش دشمنی دیگر برای تمدن بشریت این بار با عنوان کابوس قذافی دارند.

در این پروژه، کشتن و یا پیدا کردن معمر قذافی و پسرانش به منظور محاکمه در دادگاه لاهه می تواند به عنوان بهانه ای به منظور رقم زدن سناریوی بن‌لادن سازی در لیبی مورد سوء استفاده قرار گیرد. تعیین پاداش برای زنده یا مرده دیکتاتور لیبی که از سوی برخی از منابع اعلام شده است، شاهدی بر این مدعا است که این طرح حداقل بر روی میز وجود دارد. در راستای این طراحی احتمالی، تلاش در جهت حفظ امنیت صدور نفت لیبی، تأمین امنیت اسرائیل و از همه مهم تر نظارت بیشتر به منظور استحاله‌ی حرکت های مردمی اخیر خاورمیانه می تواند به عنوان اهداف کلان این سناریو مد نظر قرار داشته باشند.

ناپدید شدن قذافی و اظهارات برخی از مقام‌های اروپایی مبنی بر تلاش در جهت یافتن و محاکمه او به علت جنایات ضد بشری و نقض حقوق بشر اگرچه خبر خوشحال کننده ای است (البته در صورت عادلانه و علنی بودن دادگاه) اما سوء استفاده غرب از حقوق بشر، داستان 10 ساله بن لادن و امریکایی ها و برخی شباهت های رفتاری و روان‌شناختی معمر قذافی به رهبر پیشین القاعده نکته ای است که توسل به این سناریو را محتمل تر کرده است.

بحران فزاینده‌ی اقتصاد امریکا و کشورهای اروپایی از جمله یونان، پرتغال، ایرلند، اسپانیا، ایتالیا و کابوس تسری آن به سایر کشورها در کنار بحران‌های سیاسی و امنیتی در نروژ، انگلیس، آلمان، فضایی ایجاد کرده که غربی‌ها از هر فرصتی برای تغییر تمرکز بر این شرایط بحرانی و معطوف کردن آن به یک نقطه دیگر و طرح صورت مسأله جدید استفاده می‌کنند و رفتارهای خود را بر اساس این تئوری ماکیاولی که "در زمان بحران¬ها توسل به دشمن خارجی فرضی به منظور ایجاد وحدت در داخل و کاهش فشارها بر روی حاکمان بهترین سیاست خواهد بود" تنظیم می‌کنند.

در چارچوب همین نظریه است که احتمالاً فرانکو فراتینی وزیر خارجه ایتالیا که کشورش همیشه از حامیان رژیم قذافی بوده، جزو افرادی بود که در استقبال از سقوط رژیم لیبی پیش‌قدم بود و اعلام کرد که پیشنهاد‌ها برای پناهنده ‌شدن قذافی در کشور خارجی بار‌ها ارائه شد اما اکنون مهلت این پیشنهاد‌ها به پایان رسیده و تنها راه محاکمه قذافی در دادگاه بین المللی لاهه است.

چرخش های ناگهانی مواضع سیاسی و تصویر غیر متمدن از قذافی در رسانه های غربی و از همه مهم تر ارتباط دیکتاتور پیشین لیبی با گروه های تروریستی از جمله دلالیلی است که امکان ظهور بن لادن جدید در سیمای معمر قذافی و خانواده‌اش را برای مخاطب غربی باور پذیر کرده است.

در این زمینه اعزام نیرو به لیبی و انجام حملات هوایی آنگونه که در پاکستان و افغانستان سال‌ها شاهد آن بودیم به بهانه هایی چون مقابله با قذافی و متحدان او در القاعده و گروه‌های بنیادگرا در آینده نزدیک را حداقل به عنوان یک احتمال نمی توان از نظر دور داشت.

به لحاظ تاریخی، پیشنه‌ی آمریکایی ها در دوران جنگ سرد و روزهای پس از حملات 11 سپتامبر نمونه ای عینی از سناریوی دشمن سازی خارجی است. در عصر جنگ سرد، دنیای سرمایه‌داری به منظور حفظ وحدت خود در قبال سوسیالیسم با معرفی شوروی و اقمارش به عنوان نیروهای اهریمنی و شر به مدت نیم قرن تمامی سازوکارها را در جهت مطلوب خود سوق داد. پس از فروپاشی شوروی وجود خلأ دشمن خارجی تا مدت ها بسیاری از مراکز امنیتی و سیاستمداران غربی و به‌ویژه سیاست خارجی آمریکا را تحت تاثیر قرار داده بود. به عنوان نمونه کاندولیزا رایس وزیر امور خارجه وقت امریکا در دوران حاکمیت نو محافظه کاران در مصاحبه ای اعلام می کند که ما پس از فروپاشی شوروی تا مدت ها نمی دانستیم که دشمن آمریکا در سطح جهان کیست. این مشکل بسیاری از طراحان سیاست خارجی را دچار سردرگمی کرده بود.

برای جبران این کاستی، حوادث 11 سپتامبر و برخی حوادث تروریستی دیگر که به مسلمانان نسبت داده شد، زمینه را به منظور معرفی دشمنی دیگر به منظور هزینه کردن از پول مالیات دهندگان غربی در جهت سود مجتمع های صنعتی و نظامی فراهم کرد. این بار نیروها و کشورهای حامی اسلام گرایان به عنوان منابع تهدید کننده ی فرهنگ و اعتقادات جوامع متمدن به جهانیان معرفی شدند.

اگرچه در آن زمان لیبی به همراه سوریه و ایران در محور شرارت قرار گرفت اما قذافی خیلی زود توانست که با معامله بر سر قضیه‌ی لاکربی و برنامه ی هسته ای این کشور اعتماد آمریکا و اروپا را به خود جلب کند. اما غرب بارها اثبات کرده است که دوستان قابل اعتمادی برای متحدان خود در منطقه نیستند و هرگاه که منافع ایجاد کند، پشت متحدان دیروز خود را به نفع متحدان جدید خالی خواهند کرد.

مخالفان قذافی، دارایی دیکتاتور لیبی را بیش از ۱۰۰ میلیارد یورو ارزیابی می‌کنند که گفته می‌شود بیشتر این دارایی در خارج از کشور سرمایه گذاری شده است.

خاندان قذافی با ساخت این بنا در نظر داشته اند که در زمان ناامن شدن پایتخت لیبی در این پناهگاه امن ساکن شوند. بنابر گزارشهای واصله مکان اصلی این پناهگاه در زیرزمین کاخ "معتصم القذافی" قرار دارد که مشاور امنیتی پدرش محسوب شده و در سال 2009 دیداری با "هیلاری کلینتون" وزیرخارجه آمریکا داشت.

در عمق 40 متری زمین در باب العزیزیه و در سطح زیرین کاخ گسترده خاندان قذافی، پناهگاهی بسیار بزرگ قرار دارد که دهها سال از ساخت آن می گذرد.

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از الشرق الاوسط، این پناهگاه که با سقوط طرابلس از سوی انقلابیون کشف شد، توسط "معمر قذافی" و خانواده اش در جهت حفظ امنیت شخصی آنها بنا شده است.

بر این اساس، خاندان قذافی با ساخت این بنا در نظر داشته اند که در زمان ناامن شدن پایتخت لیبی در این  پناهگاه امن ساکن شوند. بنابر گزارشهای واصله مکان اصلی این پناهگاه در زیرزمین کاخ "معتصم القذافی" قرار دارد که مشاور امنیتی پدرش محسوب شده و در سال 2009 دیداری با "هیلاری کلینتون" وزیرخارجه آمریکا داشت.

در داخل این پناهگاه نقاشیهای انتزاعی بر روی دیوارها قابل مشاهده است. مبلهای چرمی جای جای این پناهگاه را پر کرده است. سالن بازی بچه ها، استخری بزرگ و دو رستوران از جمله دیگر امکانات این پناهگاه زیرزمینی است که در عمق بیش از 40 متری زمین بنا نهاده شده است.

بنابر گزارش منابع موثق، دیوارهای این پناهگاه بیش از 30 متر ارتفاع دارد. از نکات جالب دیگر مشاهده شده در پناهگاه قذافی لباسهای ایتالیایی تولید "ورساچه" بود که بسیاری از کمدها مملو از آنها بود.

البته در این میان پناهگاه مخصوص معتصم قذافی از فرزندان دیکتاتور لیبی، پر طمطراق تر از دیگر پناهگاهها است و سالنها و اتاقهای بیشتری دارد.

 محل اقامتگاه‌ سرهنگ قذافی در باب العزیزیه‌ واقع در جنوب شهر طرابلس دارای دیوارهای بتونی و بلندی به ارتفاع 20متر می‌باشد که میلیون‌ها دلار برای تامین شبکه امنیتی آن هزینه شده است.

به ‌گزارش فارس به لیبی، چهار روز پیش نیروهای انقلابی لیبی پس از ورود به‌ طرابلس، در درگیری شدید با هواداران وفادار به‌ دیکتاتور لیبی، توانستند منزل سرهنگ قذافی را در باب العزیزیه‌ فتح کنند.

هر چند قذافی و پسر پر نفوذش سیف الاسلام مدعی شدند تصرف باب العزیزیه‌ یک تاکتیک نظامی بوده‌ است ، اما به‌ عقیده‌ بسیاری از کارشناسان سیاسی سقوط اقامتگاه‌ قذافی به‌ معنای پایان و سقوط حکومت 42 ساله‌ وی بود.

جزئیات این مجتمع بزرگ به‌ شرح زیر است:

*باب العزیزیه‌ اقامتگاه‌ اصلی سرهنگ قذافی و خانواده‌اش در شهر طرابلس محسوب می‌شود.

*مساحت کامل این مجتمع 6 کیلومتر است و در جنوب طرابلس پایتخت لیبی واقع شده‌ است.

* اطراف این مجتمع را دیوارهای بتونی و بلندی فرا گرفته‌ که‌ گاه‌ ارتفاع آنها به‌ 20 متر می رسد.

*میلیونها دلار برای تامین شبکه‌های امنیتی وسیعی در اطراف این مجتمع هزینه‌ شده‌ است.

*اقامتگاه‌ سرهنگ قذافی به‌ حدی ظریف و شگفت آور است که‌ نمونه‌ معماری آن را در کمتر جایی از جهان میتوان مشاهده‌ کرد.

*در زیر این مجتمع ، 27 تونل به‌ طول 30 کیلومتر به‌ نقاط مختلف شهر طرابلس وجود دارد.

*جواهرات و اشیاء زینتی از جمله‌ یک اسلحه‌ تمام الماس که‌ ارزش همه‌ آنها میلیونها دلار بر آورد شده‌  ،  در این خانه‌ کشف شده‌ است.

*اقامتگاه‌ اصلی سرهنگ قذافی دارای بهترین امکانات رفاهی از جمله‌ سینما، استخر سرپوشیده، سالن فوتبال، سالن گلف، رالی اتومبیل و... است.

اغلب سیاستمداران تلاش می‌کنند یادداشت‌های روزانه، خاطرات و تحلیل‌های سیاسی خود را به رشته تحریر درآورند که برخی از آن‌ها نیز از انجام این کار عاجزند و اقدام به انتشار تاریخ شفاهی می‌کنند. چرچیل، موسولینی، صدام حسین و قذافی از سیاستمدارانی بوده‌اند که ...

شفاف: تصور اینکه برخی سیاستمدران در کنار مشغله‌های سیاسی، نزاع برای باقی ماندن در قدرت و رسیدگی به امور کشور و صد‌ها امور دیگر، زمانی را به نوشتن داستان و رمان اختصاص می‌داده‌اند، در نگاه اول بسیار غریب و بعید می‌نماید. اغلب سیاستمداران تلاش می‌کنند یادداشت‌های روزانه، خاطرات و تحلیل‌های سیاسی خود را به رشته تحریر درآورند که برخی از آن‌ها نیز از انجام این کار عاجزند و اقدام به انتشار تاریخ شفاهی می‌کنند.

به گزارش شفاف، چرچیل، موسولینی، صدام حسین و قذافی از سیاستمدارانی بوده‌اند که در دوره‌های مختلف زندگی خود نوشتن را پیشه کرده‌اند و هر یک به فرا خور طبع خود به آزمودن این طریق اقدام کرده‌اند.

وینستون چرچیل که در دنیای سیاست به یکی از نوابغ محسوب می‌شود و در میان ایرانیان به اصطلاحی تبدیل شده است (و هر کس که در کارهای خود سیاست به خرج می‌دهد با این لقب نامیده می‌شود)، در روزگار جوانی رمان «ساورلا» را به رشته تحریر در آورده است. این رمان ابتدا در میان سالهای ۱۸۹۹ به صورت داستان دنباله داری در یکی از مجلات منتشر شد و در سال ۱۹۰۰ به صورت کتابی، دوباره چاپ شد. بسیاری از منتقدین معتقدند که چرچیل در شخصیت‌پردازی بسیاری از چهره‌های این رمان از زندگی واقعی خود الهام گرفته است و حتی شخصیت «ساورلا» گویای شخصیت مادرش است. این اولین و آخرین اقدام چرچیل در طبع آزمایی رمان بود و پس از آن وارد حزب محافظه کار انگلستان می‌شود و به فعالیت‌های سیاسی خود ادامه می‌دهد.

موسولینی، برخلاف چرچیل که تنها یکبار وارد این عرصه شد، پیش از انتشار کتاب معروف خود «معشوقه کاردینال»، چند داستان کوتاه هم نوشته بود. «معشوقه کاردینال» که تنها رمان موسولینی محسوب می‌شود، به فساد در کلیسای مسیحیت پرداخته و همان گونه که از عنوان آن مشخص است دشمنی خود با این نهاد را به نمایش گذاشته است. البته چند سال پس از انتشار این کتاب و بالا گرفتن دعوای موسولینی با نهاد کلیسا، چاپ مجدد این کتاب ممنوع شد. این کتاب که به سبک رماتنتیسم نوشته شده است سرشار از توصیفات خسته کننده است که گاهی اوقات خواننده را از خواندن باز می‌دارد.

برخلاف دو سیاستمدار/ نویسنده بالا صدام حسین عبدالمجید تکریتی- دیکتاتور سابق عراق- مدت بیشتری را به نوشتن پرداخت و علاوه بر داستان، اشعاری را نیز می‌سرود. این سیاستمدار حتی در نوشتن به نوعی افراط داشت و ۴ رمان را به رشته تحریر درآورد. آخرین رمان صدام حسین «اخرج منها یا ملعون» - «از کشورم برو بیرون ملعون» - نام دارد و استعاره‌ها و نمادهای فراوانی در آن وجود دارد. در این رمان صدام با نگاه خود به مسئله غرب و اسرائیل می‌پردازد و قهرمان اصلی داستان، ابراهیم به مساف حسقیل که نماینده یهودیان است می‌رود. به گفته منتقدین صدام در این کتاب حتی به واقعه انفجار برج‌های دوقلو نیز پرداخته است. گفته می‌شود صدام برای نوشتن کتابهای خود از مشاوران و نویسندگان مجرب و برجسته کمک می‌گرفته است.

در میان این چهار نویسنده نام سرهنگ قذافی بد جوری توی ذوق می‌زند؛ زیرا که در میان سیاستمداران او به انجام کارهای عجیب و غریب بیشتر شهرت دارد. در خصوص نوشتن نیز، قذافی را بیشتر با «کتاب سبز» می‌شناسند که بیشتر گرته برداری از «کتاب سرخ» مائو تسه تونگ- رهبر کمونیست چین- است، اما این کتاب بر خلاف کتاب مائو ملغمه‌ای از نظرات عجیب و غریب است و گاهی نظرات بکری نیز در آن دیده می‌شود. کتاب «فرار به جهنم» مجموعه داستان‌های بی‌سر و ته قذافی است که قرار بود به مانند «کتاب سبز» در تمامی خانه‌ها باشد، اما بی‌سروته بودن آن موجب شد تا این هدف محقق نشود. بیشتر منتقدین کتاب او را بیشتر روایت می‌دانند تا داستان زیرا که عناصر داستانی از قبیل شخصیت‌پردازی و گره افکنی در آن‌ها وجود ندارد.


همشهری داستان در شماره شهریور خود به تفصیل به این کتاب‌ها پرداخته است و حتی بخش‌هایی از رمان این سیاستمداران/نویسندگان را که نه تنها به سپهر سیاست که در سپهر ادبیات نیز وارد شده‌اند را نیز ترجمه و منتشر کرده است.

رئیس سابق بانک مرکزی لیبی درباره استفاده "معمر قذافی" از ذخایر طلای چند میلیارد دلاری اش در راستای رشوه دادن به قبایل مختلف هشدار داد.

به گزارش رجانیوز، اعتراض‌ها در لیبی پس از قیام مردم مصر علیه مبارک آغاز شد اما سرهنگ معمر قذافی این اعتراض‌ها را در ابتدای کار چندان جدی نگرفت، به‌طوری که وقتی مخالفانش اولین روز خشم را در روز 17 فوریه اعلام کردند وی که تا آخرین لحظه از مبارک و بن‌علی (دیکتاتور مخلوع تونس) حمایت کرده بود، گفت که خود نیز در این تظاهرات شرکت خواهد کرد تا در واقع مخالفانش را مسخره و تحقیر کرده باشد.

اما تنها یک روز پس از اولین روز خشم یعنی 30 بهمن 89، اخباری از خارج شدن خانواده قذافی از لیبی منتشر شد و تعدادی از اعضای شورای رهبری انقلاب لیبی نیز به‌طور دسته جمعی استعفا کردند. این افراد علت استعفای خود را رفتار وحشیانه با تظاهرکنندگان و آمار بسیار کشته شدگان و زخمی های اعتراضات چند روز اخیر در این کشور اعلام کردند، چرا که بر خلاف لحن تمسخرآمیز قذافی مبنی بر همراهی با مخالفانش در تظاهرات 17 فوریه، نیروهای امنیتی او تعداد زیادی را در این تظاهرات به قتل رسانده مجروح کرده‌اند.

دو روز بعد از این استعفای دسته‌جمعی نیز سیف‌الاسلام پسر قذافی و دست راست او تأیید کرد که معترضان در این کشور کنترل برخی از پادگان‌های نظامی و همچنین تانک‌های ارتش را در اختیار گرفته اند و نسبت به خطر جنگ داخلی هشدار داد. در عین حال، او با اذعان به اینکه ارتش لیبی در برخورد با معترضان مرتکب اشتباه‌هایی شده است، برای توجیه کشتار مخالفان پدرش گفت که ارتش از آمادگی لازم برای مقابله با تظاهرات برخوردار نبود.

تصاویری بسیار دلخراش از جنایت های قذافی

اما اظهارات سیف‌الاسلام نیز موجب نشد که روند پیوستن نظامیان قذافی به مخالفان متوقف شود و تنها یک روز بعد، شمار زیادی از گردان امنیتی "محمد المقذیرف " که مسئول تامین امنیت معمر قذافی است به صف معترضان در طرابلس پیوستند.

در این شرایط، رجب طیب اردوغان نخست‌وزیر ترکیه نیز اولین موضع‌گیری خود را با لحن ملایمی در مورد لیبی بیان کرد و با یاد کردن از لیبی به‌عنوان کشور برادر ترکیه، خبر داد که از زمان آغاز ناآرامی‌ها دو بار با قذافی مکالمه تلفنی کرده است و از دولت لیبی خواست که به خواسته‌های مردم گوش دهد. وی افزود: هر خونی که در لیبی ریخته می شود همانند خونی است که از یک شهروند ترکیه ریخته می شود.

اما احمدی‌نژاد رئیس‌جمهور ایران واکنش تندتری به جنایت‌های قذافی نشان داد و یک روز پس از اردوغان (4 اسفند 89) گفت: چگونه ممکن است حاکم یک کشور، مردم خود را به رگبار مسلسل، توپ و تانک ببندد و آنها را بکشد و بعد اعلام کند که هرکس حرفی بزند، او را خواهد کشت؟

رییس شورای عالی امنیت ملی ایران با بیان اینکه جهان از رفتار بد حکومت لیبی در قبال مردم این کشور تعجب کرد، اظهار داشت: همه باید به خواست مردم خود تن دهند و در غیر این صورت نتیجه‌شان از قبل مشخص است.

در عین حال، با پیوستن شمار دیگری از مقام‌های رژیم قذافی به صف مخالفان، مصطفی عبدالجلیل وزیر دادگستری او که بعداً رئیس شورای انقلابیون لیبی نیز شد، پیش‌بینی کرد که دیکتاتور لیبی مانند هیتلر خودکشی خواهد کرد.

اما قذافی یک هفته بعد از روز خشم خونین در طرابلس، طرفدارانش را پرچم‌های سبز به میدان خضراء پایتخت فراخواند و گفت که "هرکس من را دوست ندارد، حق زندگی ندارد، پس برقصید و بخندید چون قذافی میان شما است." او یک روز بعد نیز مخالفانش را تهدید کرد که قبایل لیبی را برای مقابله با آن‌ها مسلح می‌کند و در صورت لزوم انبارها را برای تسلیح همه قبایل می گشاید و در آن هنگام لیبی به آتش کشیده می شود.

عکس: علاقه ویژه قذافی به رنگ سبز!

سیف‌الاسلام نیز در همین روز و در حالی که 10 روز از کشتار مخالفان می‌گذشت، خبرنگاران رسانه‌های خارجی را به کاخ خود دعوت کرد و با تأکید بر اینکه همه چیز آرام است، گفت اگر صدایی شنیدید، بدانید صدای آتش‌بازی است نه گلوله!

اما در شرایطی که هم‌زمان با این ناآرامی‌ها زمزمه تکاپوی غربی‌ها برای تسلط بر منابع نفتی لیبی آغاز شده بود، روزنامه انگلیسی ایندیپندنت خبری منتشر کرد که بر اساس آن، تونی بلر نخست‌وزیر اسبق انگلیس که سابقه دوستی با قذافی را نیز دارد، بارها با وی تماس تلفنی برقرار کرده و در این گفت‌وگوها در مورد مسائل نفتی نیز سخن گفته است.

به موازات اوج گرفتن بحث‌ها در مورد سرنگونی قذافی، بحث‌های موازی دیگری غیر از نفت این کشور مانند معمای ناگشوده ربوده شدن امام موسی صدر نیز مطرح شد و شبکه تلویزیونی المنار لبنان خبر داد که فیلمی متعلق به 25 سال پیش موجود است که قذافی در آن اذعان می‌کند امام صدر از لیبی خارج نشده است.

همچنین، صهیونیست‌ها که مصر بعد از مبارک را از دست رفته می‌دیدند، برای ماندن قذافی از همکاری با وی دریغ نکردند، به‌طوری که در همین راستا نتانیاهو و "ایهود باراک " وزیر جنگ و "آویگدور لیبرمن " وزیر امور خارجه رژیم صهیونیستی نشستی را در روز 18 فوریه داشته و در آن تصمیم به اعزام مزدوران آفریقایی به لیبی گرفته‌اند تا انقلاب مردمی در این کشور را از بین ببرند. ژنرال "عفیف کوخفی " رئیس بخش اطلاعات ارتش در این نشست گفته است که پیگیری‌های دقیق و تیزبینانه در زمینه انقلاب لیبی نشان داده است که بعد اسلامی و اصولگرایی آن بر ابعاد دیگر برتری دارد و جماعت اخوان‌المسلمین نیز در این زمینه به‌ویژه در شرق لیبی و بالاخص در شهر بنغازی ید طولایی دارند.

اما در روز 11 اسفند، یو اس‌ای تودی از تکرار سناریوی صدام برای قذافی خبر داد که حدود سه هفته بعد از آن این سناریو دقیقاً‌ اجرا شد. این رسانه امریکایی نوشت: سناریوی مورد نظر برای لیبی، تکرار همان سناریوی تدوین شده برای صدام جهت اشغال نظامی عراق بوده و هست. از یک سو امریکا متفاوت با موضع‌گیری سریع در مقابل مصر و تونس، یک هفته در مقابل کشتار و وحشی‌گری‌های قذافی سکوت می‌کند، از سوی دیگر قذافی از پشت پرده به استقامت و دفاع تحریک می‌گردد و در نهایت اذهان عمومی (مثلاً) از آمریکا تقاضای دخالت و پایان دادن به خشونت می‌کنند و آمریکا به همین بهانه وارد می‌شود و برای تقسیم هزینه و توجیه افکار عمومی، ناتوی اروپا را همراه می‌سازد.

روز 12 اسفند قذافی برای اولین بار ادعای دخالت القاعده در تحریک مخالفانش را مطرح کرد و با بیان اینکه اگر او برود، بن‎لادن می‌آید، در توجیه استعفاهای رو به افزایش مسئولان، نظامیان و دیپلمات های لیبیایی مدعی شد: تروریست ها آنها را تهدید کرده اند درصورت استعفا ندادن به زنان و دختران‌شان درمقابل چشمان‌شان تجاوز کنند.

تمسخر قذافی توسط یک جوان لیبیایی

در حالی که درگیری‌ها در بنغازی، الزاویه، البریقه، مصراته، اجدابیا، بندر نفتی سدره، زواره منطقه بن‌جواد و سرت زادگاه قذافی میان مخالفان و موافقان او بالا گرفت، 20 اسفند، منابع دیپلماتیک نزدیک به کاخ سارکوزی رئیس‌جمهور اولین پیام‌های غیررسمی برای دخالت نظامی در لیبی را برای رسانه‌ها فرستادند و در همین روز نیز تلویزیون لیبی یک نوار صوتی از مکالمه سفیر امریکا در این کشور با یکی از رهبران مخالفان قذافی را پخش کرد.

اما پس از پیغام غیررسمی کاخ سارکوزی، سرانجام به‌دنبال بمباران‌های شدید مناطق مختلف لیبی از سوی ارتش قذافی، شورای امنیت سازمان ملل روز 27 اسفند قطعنامه منطقه پرواز ممنوع را با 10 رأی موافق و پنج رأی ممتنع تصویب و اوباما نیز یک روز بعد به‌طور رسمی تهدید کرد که اگر قذافی کوچکترین تخطی از مفاد قطعنامه روز گذشته شورای امنیت داشته باشد، سازمان ملل مجبور به مداخله نظامی در این کشور خواهد شد. وی از تمایل برای اعزام نیرو برای حمایت از حریم ممنوعه هوایی نیز خبر داد.

این تمرکز ویژه بر لیبی در حالی بود که هم‌زمان قیام مردم بحرین علیه دیکتاتور این کشور نیز اوج گرفته بود اما نه تنها سازمان ملل، امریکا و فرانسوی‌ها که در دامن زدن به آتش لیبی پیشقدم بودند، در این زمینه به نفع انقلابیون کاری نکردند، بلکه با چراغ سبز آن‎ها ستون نظامی عربستان سعودی و امارات برای سرکوب مردم عازم منامه شد.

در این زمینه بخوانید: پشت پرده حمله به مواضع نیروهای‌قذافی از زمین، هوا و دریا

اگرچه با ادامه یافتن بمباران‌های ناتو، سیف‌الاسلام قذافی مشاور و دست راستش محمد اسماعیل را به لندن فرستاد تا راه چاره‌ای پیدا کند اما این تلاش نیز نتیجه‌ای در برنداشت. همچنین گریگوریس دلاوکوراس وزیر امور خارجه یونان نیز خبر داد که عبدالعاطی العبیدی یکی از نخست وزیران سابق لیبی که در جریان بحران اخیر به عنوان فرستاده قذافی خدمت کرده و هم اکنون وزیر خارجه موقت لیبی است، به زودی وارد آتن خواهد شد. وی در مورد علت سفر وی چیزی نگفت اما رسانه‌ها از احتمال تلاش او برای گرفتن پناهندگی قذافی خبر دادند.

با این حال، نیویورک تایمز نیمه فروردین ماه، گزارشی از جلسه اوباما با مشاوران امنیتی‌اش منتشر کرد که نشان می‌داد امریکا هر تصمیمی در مورد بحرین، لیبی، مصر و سوریه را در پیوند با ایران می‌داند و کابوس ایران سیاست‌گذاران کاخ سفید را رها نمی‌کند.

متن کامل این گزارش مهم و راهبردی را اینجا بخوانید.

با ادامه بمباران‌های ناتو و در حالی که برخی از مخالفان قذافی معتقد بودند که وی تا آن زمان حداقل 10 هزار نفر از مردم را کشته است، او 20 فروردین 90 به اوباما رئیس‌جمهور امریکا نامه نوشت و در حالی که وی را با عنوان فرزندم و نام ""برکه حسین ابوعمامه" خطاب می‌کرد، از او خواست که به القاعده در بنغازی کمک نکند و بمباران ناتو متوقف شود تا بتواند همچنان رئیس‌جمهور امریکا بماند!

دو روز بعد رئیس‌جمهور افریقای جنوبی که تمایل داشت نقش میانجی را بازی کند از نقشه راه اتحادیه افریقا برای آتش‌بس خبر داد که در دیدارش با قذافی او را نیز متقاعد به پذیرفتن کرده و اکنون برای گفت‌وگو با مخالفان عازم بنغازی است. این نقشه راه البته به‌دلیل اصرار مخالفان بر کناره‌گیری فوری قذافی بی‌نتیجه ماند، درخواستی که اشتون رئیس سیاست خارجی اتحادیه اروپا نیز آن را به صراحت اعلام کرد.

اما پس از یک دوره دو ماهه اوج درگیری‌ها و مداخله نظامی ناتو، به تدریج از شدت این درگیری‌ها کاسته شد و به بمباران‌ها و مقابله‌های زمینی پراکنده تقلیل یافت، به‌طوری که برخی از تحلیلگران این احتمال را مطرح کردند که غرب با فرسایشی کردن جنگ لیبی در صدد است تا انقلابیون را که عمدتاً اسلامگرا و دارای گرایش‌های اخوانی هستند، خسته کند و گزینه مورد نظر خود را از میان بقایای رژیم قذافی یا یک مدل شبیه عراق 2003 و روی کار آوردن حاکم نظامی مانند گرنر بر کشور دارای منابع عظیم نفتی حاکم کند.

گفت‌وگوی رجانیوز با سعدالله زارعی در مورد سناریوهای غرب را اینجا بخوانید.

در این میان، روز 6 تیر، دادگاه جنایی بین‌الملل در لاهه، حکم بازداشت "معمر قذافی " دیکتاتور لیبی را صادر کرد.

یک روز پس از حکم لاهه، "عبدالفتاح یونس"، رئیس ستاد کل ارتش ملی وابسته به انقلابیون لیبی در خط مقدم جبهه در منطقه البریقه به قتل رسید. ظاهراً برخی از انقلابیون معتقد بودند که وی نفوذی قذافی است. این ادعا اگرچه ثابت نشد اما به‌دنبال قتل یونس، پیشروی‌های مخالفان رژیم طرابلس که تقریباً متوقف شده بود، دوباره آغاز شد و از حدود دو هفته قبل، انقلابیون طرح محاصره پایتخت را آغاز کردند.

در حالی که "عبدالسلام الجلود" مرد شماره 2 سابق رژیم قذافی نیز به صف مخالفان پیوست و درگیری‌ها به 40 کیلومتری و سپس 24 کیلومتری پایتخت از سمت شهر الزاویه رسیده بود، سرانجام شب گذشته مخالفان بدون اینکه با مقاومت خاصی روبرو شوند، وارد طرابلس شدند.

طرابلس سقوط کرد، سرنوشت قذافی نامشخص است و پسرانش دستگیر شده‌اند. انقلابیون لیبی نیز اعلام کرده‌اند که کنترل تمام پایتخت را در دست گرفته و از مخفی‌گاه قذافی اطلاع دارند.

انقلابیون لیبی هم‌چنین با تاکید بر اینکه از محل اختفای قذافی اطلاع دارند، اعلام کردند که البغدادی المحمودی، نخست‌وزیر این کشور به تونس گریخته است.

گزارشگر الجزیره نیز از درگیری‌های شدید در داخل منطقه باب العزیزیه، مقر اقامت قذافی در طرابلس خبر داده و اعلام کرد که چند تانک از این منطقه خارج شده و اقدام به گلوله‌باران مردم کرده‌اند.

از سوی دیگر "میدان سبز" اصلی‌ترین میدان طرابلس شاهد جشن هزاران تن از ساکنان این شهر است که به مناسبت آزادی پایتخت از زیر سلطه گردان‌های قذافی در حال شادی و پایکوبی هستند.

این در حالی است که قذافی در آخرین پیام صوتی خود که از تلویزیون این کشور پخش می‌شد از طرفداران خود خواسته بود تا طرابلس را از حمله انقلابیون نجات دهند.

در همین حال گزارش‌ها از فرار رهبر لیبی به منطقه‌ای در مرز تونس با این کشور خبر می‌دهند، اما یک منبع دیپلماتیک اعلام کرد که وی هم‌چنان در باب العزیزیه به سر می‌برد.

برخی مسئولان انقلابیون نیز اعلام کردند که قذافی از طرابلس خارج شده و در یک بیمارستان قلب در شهر تاجوراء به سر می‌برد. این بیمارستان هم‌اکنون به شدت از جانب نظامیان وابسته به قذافی محافظت می‌شود. با وجود اینکه شهر طرابلس سقوط کرده است اما هنوز درگیری‌هایی در برخی مناطق لیبی در جریان است.

پیشتر موسی ابراهیم، سخنگوی دولت قذافی اعلام کرده بود که در درگیری‌های روز یکشنبه شهر طرابلس 1300 تن کشته شدند. وی هشدار داده بود که در صورت پیروزی هر کدام از طرفین، در طرابلس حمام خون به راه خواهد افتاد.

از سوی دیگر سران برخی کشورهای اروپایی و آمریکا از قذافی خواستند برای جلوگیری از خون‌ریزی بیشتر از قدرت کناره‌گیری کند و به نیروهای خود فرمان دهد تا سلاح‌های خود را زمین بگذارند.

پیشتر گارد ریاست‌جمهوری و گردان‌های تحت فرماندهی قذافی که مسئولیت حمایت از وی را نیز به عهده دارند اسلحه‌های خود را زمین گذاشته بودند و فرمانده آنها اعلام کرد که به زودی خود را تسلیم انقلابیون می‌کند.

از سوی دیگر "لوئیس مورنو اوکامپو"، دادستان کل دیوان بین‌المللی کیفری در لاهه، با تائید دستگیری سیف‌الاسلام قذافی اعلام کرد که با مقامات دولت آینده لیبی درباره مکان و شیوه محاکمه سران دستگیر شده نظام قذافی به بحث و گفت‌وگو می‌نشیند.

همچنین گزارش‌ها از سقوط شهرهای زواره و الجمل به دست انقلابیون حکایت دارند و هم‌اکنون انقلابیون در حال پیشروی به سوی "راس الجدیر" در غرب این کشور هستند.

انقلابیون لیبی هم‌چنین بیش از 900 زندانی از زندان "عین‌ زاره" در شهر طرابلس آزاد کردند، زندانی که محل نگهداری زندانیان سیاسی کشور لیبی به شمار می‌رود.

انقلابیون لیبی نام میدان سبز طرابلس را به احترام خون کشته‌شدگان درگیری‌های اخیر این کشور به "میدان شهدا" تغییر داده، پرچم‌های سبز رنگ نظام سرهنگ قذافی را پایین آورده و به جای آن پرچم‌های خود را که همان پرچم دوره نظام پادشاهی این کشور است، در این میدان و ساختمان‌های دولتی شهر به اهتزاز درآوردند.

 در پی ورود انقلابیون به اتاق‌ خواب معمر قذافی واقعیت عجیب دیگری از دیکتاتور لیبی برای آنها فاش شد.

به گزارش ایسنا به نوشته روزنامه فرامنطقه‌ای الشرق‌الاوسط، بعد از اینکه انقلابیون وارد اتاق خواب معمر قذافی، رهبر لیبی شدند، در حالی که یکی از انقلابیون به تمسخر وی را "خوک و میمون" توصیف می‌کرد، چهار آلبوم عکس قذافی را پیدا کرد که این آلبوم‌ها از علاقه سرهنگ به کاندولیزا رایس، وزیر خارجه پیشین آمریکا پرده برداشت.

 

این آلبوم عکس‌ها نشان می‌داد که سرهنگ قذافی علاقه خاصی به کاندولیزا رایس داشته، چرا که قذافی عکس‌های متعددی از رایس را در آلبومش نگه داشته بود.

از سوی دیگر سایت شبکه العربیه نیز در گزارش جالبی اعلام کرد که از دهه 90 قرن گذشته معمر قذافی به همراه محافظ‌های زن خود در بسیاری از مراسم حاضر شده است.

گزارش‌های رسانه‌ای برآورد کرده‌اند که طی 20 سال گذشته تعداد محافظان زن معمر قذافی بین 40 تا 400 تن بوده است. لقب رسمی این محافظان "نگهبانان انقلاب" بود، اما آنها به "زنان سلحشور و بلند قامت" معروف بودند.

بر اساس گزارش‌های رسانه‌ای این زن‌ها برای حمایت از جان معمر قذافی ابتدا باید سوگند می‌خوردند که تحت امر وی باشند و در راه حفظ جان قذافی جانشان را بدهند، سپس این زن‌ها در داخل دانشکده پلیس زن در طرابلس آموزش می‌دیدند. دوره‌های آموزشی این محافظان شامل برخی تمرینات ورزشی برای بالا بردن توان جسمی آنها، شیوه‌های دفاعی، حمله و استفاده از تمامی انواع سلاح‌های سبک و سنگین بود.

همچنین گزارش‌ها حاکی از آن است که اکثر محافظان قذافی از کوبا به لیبی منتقل شده بودند، برخی از این محافظان نیز اهل لیبی و دیگر کشورهای عربی بودند.

برخی از این محافظان اعراب سفیدپوست و برخی آفریقایی سیاه پوست بودند.

از مهمترین شروطی که باید محافظان قذافی داشتند، این بود که باکره باشند. قذافی به خاطر علاقه‌اش به تنها دخترش عائشه نام یکی از آنها را عائشه گذاشته بود.

بر اساس این گزارش‌ها شرط باکره بودن این محافظان و اینکه ازدواج نکرده باشند و فرزندی نداشته باشند از شروط مهم بود.

محافظان قذافی همواره به رغم اینکه زن بودند در شرایط سخت وارد عمل می‌شدند و در استفاده از سلاح‌های سنگین مهارت داشتند و آنها همواره آماده بودند کسانی که قصد اذیت کردن قذافی را داشتند، بکشند. این محافظان درجه‌ها و رتبه‌های مختلفی را به لحاظ زیبایی داشتند.

براساس این گزارش‌ها محافظان قذافی همواره دردسرهایی نیز برای وی داشته‌اند. در سال 2003 در اجلاس سران عرب که در شرم‌الشیخ برگزار شد، نیروهای امنیتی مصر به محافظان قذافی اجازه ندادند وارد هتل محل اقامت وی شوند، از این رو درگیری‌های شدید بین محافظان و نیروهای امنیتی مصر رخ داد.

در سال 1984 نیز محافظان قذافی با نیروهای اتیوپیایی درگیر شدند، چراکه سعی داشتند با سلاح خود به سالن اجلاس سران اتحادیه آفریقا در آدیس‌آبابا وارد شوند.

این محافظان همچنین در نیجریه نیز بحران ایجاد کرده بودند و زمانی که نیروهای امنیتی مانع ورود آنها به سالن اجلاس شدند با آنها درگیر شده بودند که رئیس‌جمهوری نیجریه شخصا به منظور فیصله دادن مساله وارد عمل شده بود.

گزارش‌های خبری حاکی از آن است که این محافظان هرگز وی را ترک نکردند حتی در حال حاضر نیز با وی هستند، چرا که زمانی که انقلابیون وارد باب‌العزیزیه شدند این محافظان را نیافتند. به نظر می‌رسد این محافظان به همراه قذافی در مخفی‌گاهش هستند و آیا وی هنوز به آنها اعتماد دارد.

برنا نوشت : دیکتاتور لیبی در تازه ترین پیام صوتی منتشر شده از مردم خود خواسته است تا از سرزمینشان دفاع کنند و در این پیام از سران عرب با عنوان ˝حمار˝ یاد کرده است. 

 خودرو شخصی قذافی تفاوتی چندانی با دیگر کارهای عجیب  و غریب وی ندارد.

به گزارش مهر به نقل از المصری الیوم، نقاط تمایز دیکتاتور لیبی با دیگر مقامات جهان تنها در چادر معروف، لباس‌های عجیب و سفرهای پرطمطراق و محافظان و پرستاران ویژه اش خلاصه نمی شود. به طور کلی به نظر می رسد قذافی تمام عجایب یک رهبر را در خود جمع دارد.

منابع آگاه تاکید دارند از خودرو شخصی قذافی که به صورت سفارشی تهیه شده تنها یک مدل در کره خاکی دارد که امن ترین خودرو جهان نیز محسوب می شود که آن را برای نخستین بار در کنفرانس وحدت آفریقا در سال 2009 در طرابلس رونمایی کرد. 

این خودرو که به «صاروخ الجماهیریه» (موشک لیبی) موسوم است، سالنی با 5 صندلی دارد. موتور این خودرو از نوع پیشرفته V6230bhp است. علاوه بر ایربگ دارای سیستم دفاع الکترونیک و ضربه گیرهای ویژه در هنگام تصادف است.

«دوخیلی المغارف» رئیس شرکت سرمایه گذاری لیبی که این خودرو را برای قذافی سفارش داده است، تاکید دارد که این خودرو انقلابی در تاریخ اتومبیل جهان محسوب می شود.

وی افزود: قذافی ساعات بسیاری درباره این خودرو سفارشی تفکر کرد و در نتیجه این خودرو امن ترین خودرو جهان شد.

پایگاه میدل ایست آنلاین به نقل از "میخائیل مارگیلوف" معاون نخست وزیری روسیه در امور آفریقا آورده است: رژیم لیبی قصد دارد در صورتی که انقلابیون در آستانه تصرف طرابلس باشند آن را منفجر کند.

مهر : معاون نخست وزیر ولادیمیر پوتین اعلام کرد که معمر قذافی در صورتی که انقلابیون بر طرابلس چیره شوند دست به خودکشی می زند.

وزیر امور خارجه سابق لیبی در این افشاگری تاکید کرده مدیر دستگاه امنیتی لیبی عبدالله السنوسی نیز به تلاش این سرویس اطلاعاتی برای ترور ملک عبدالله بن عبدالعزیز زمانی که ولی عهد عربستان بوده است اعتراف کرده اما شلغم احتمال داده است که قذافی از این ماجرا خبر نداشه است.

حکومت قذافی با استفاده از روابط خوب و ارتباطات فعال با الجزایر همچنین نفوذ در میان قبایل مرکز آفریقا ، توانسته است به دو اقدام مهم قاچاق نفت و واردات فرآورده های نفتی از یک سو و واردات سلاح و مزدور از سوی دیگر دست بزند.

عصر ایران - روز یکشنبه گذشته یکی از مهمترین حامیان معمر قذافی رهبر لیبی یعنی دولت ترکیه نیز به حمایت از قذافی پایان داد و با اعزام وزیر امور خارجه خود به شهر بنغازی رسما مخالفان قذافی را به رسمیت شناخت.قذافی

این در حالی است که دولت ترکیه در ابتدای بحران در لیبی، سعی کرد با جلب توجه دو طرف نزاع، بتواند میانجیگری کند و راه حل بحران لیبی را به مسیر ترکیه بکشاند ولی اینگونه نشد. با این حال ترکیه نیز با اهدای مبلغ 200 میلیون دلار به دولت مخالفان، جای پای خود را در لیبی بدون قذافی محکم کرد.

پیش از این، دولت های روسیه و چین نیز به عنوان سرسخت ترین حامیان قذافی، با اعزام نمایندگانی به بنغازی، از مخالفان اعلام حمایت ضمنی کرده و پشت قذافی را خالی کرده بودند.

این در حالی است که حملات هوایی نیروهای نظامی کشورهای غربی و عربی به رهبری ناتو برای اعمال منطقه پرواز ممنوع بر فراز لیبی ادامه دارد و بیش از 100 روز را پشت گذاشته است. براثر این حملات سامانه های پدافندی حکومت قذافی تقریبا نابود شده اند.

با این حال با وجود حجم وسیع فشارهای دیپلماتیک، اقتصادی، حقوقی و نظامی علیه قذافی، حکومت وی پا بر جا مانده است و دورنمای دقیقی برای پایان سریع بحران در لیبی وجود ندارد.

اما چرا اینگونه شده است؟  چرا غرب از ورود نیروهای زمینی خود به لیبی، تصرف طرابلس و به زیرکشاندن قذافی تضعیف شده و پایان ماجرای لیبی خودداری می کند؟

به طور قطع بازتاب تحولات عراق پس از اشغال آمریکا در صحنه لیبی قابل مشاهده است. اگر تجربه  تلخ نظامیان آمریکایی در عراق رقم نمی خورد اید امروز نظامیان آمریکایی جلوتر از بقیه به راحتی وارد خاک لیبی می شدند و این کشور را اشغال می کردند ولی با وجود  مشکلات فراوان برای حضور نظامیان آمریکایی در عراق و افغانستان، آمریکا هم اکنون نه تنها از خیر فرماندهی عملیات نظامی در لیبی گذشت بلکه  علاقه ای هم به ورود نیروهای زمینی به خاک لیبی ندارد.

همچنین برخلاف انتظارات غرب، حکومت قذافی به خوبی در برابر اعمال فشارهای بین المللی، نظامی، داخلی و ... مقاومت کرده است. حکومت قذافی با استفاده از روابط خوب و ارتباطات فعال با الجزایر همچنین نفوذ در میان قبایل مرکز آفریقا ، توانسته است به دو اقدام مهم قاچاق نفت و واردات فرآورده های نفتی از یک سو  و واردات سلاح و مزدور از سوی دیگر دست بزند.

همچنین با وجود تحولات فعلی در لیبی که این کشور به دو بخش در اختیار حامیان و مخالفان قذافی تبدیل شده است اکثریت نیروهای جدی مخالف قذافی از مناطق تحت کنترل قذافی به سمت شرق لیبی رفته اند و هر منطقه میزبان فعالان جدی دو طرف شده است.

در یک سو نیروهای نظامی آموزش دیده به همراه تجهیزات مدرن و پیشرفته در کنار مزدوران آفریقایی برای قذافی می جنگند و در طرف دیگر، نیروی انقلابی آموزش ندیده با استفاده از سلاح های غیرپیشرفته قرار دارد . این نیروها گرچه از پشتیبانی هوایی ناتو نیز برخوردارند اما با این حال پیشروی های واقعی نظامی بر روی زمین اتفاق می افتد.

البته آمریکا و کشورهای غربی نگران هستند در صورتی حکومت قذافی بر اثر حمله زمینی نیروهای خارجی سقوط کند؛ نه تنها برقراری امنیت در لیبی پس از قذافی نیازمند حضور نظامیان خارجی باشد بلکه این کشور با جنگ داخلی گسترده ای روبه رو شود به همین دلیل غرب ترجیح می دهد حکومت قذافی به دست مخالفان مسلح داخلی سقوط کند هر چند این روند بیشتر طول بکشد. بدیهی است جنگ داخلی دامنه دار در لیبی بدون قدافی ، آن هم در چند مایلی جنوب اروپا ، چندان مطلوب غربی ها نیست.

از سوی دیگر با محاکمه سران مخلوع تونس و مبارک، قذافی هم اکنون اطمینان دارد پس از کناره گیری از قدرت حتما در لیبی یا دادگاه لاهه محاکمه خواهد شد و حکم اعدامش دور از انتظار نیست ؛ لذا او چیزی برای از دست دادن ندارد. قذافی معتقد است در همین شرایط هم می توان به جنگ با نیروهای ناتو و مخالفان مسلح ادامه بدهد. برای سرهنگ ، کشته شدن در جنگ مطلوب تر از دچار شدن به سرنوشت دوست قدیمی اش صدام حسین است.

قذافی با 42 سال رهبری لیبی، در میان کشورهای عربی و آفریقایی رکوردار است اما آنچه باعث شد چنین سیاستمداری هم اکنون در ورطه شکست بیفتد ، تمامی حامیان خود را از دست بدهد و مشروعیت بین المللی اش را فنا شده ببیند ، خوشبینی مفرط به نزدیکان و مشاوران و نداشتن نگاه صحیح به تحولات بین المللی است.
 قذافی معتقد بود با تامین نفت ، منافع اقتصادی و امنیت کشورهای غربی، آنها به تحولات داخلی لیبی کاری نخواهند داشت چون می دانند هیچ شریکی به اندازه قذافی  نمی تواند منافع کشورهای غربی را تامین کند اما اینگونه نشد.

البته از سوی دیگر قذافی معتقد است می تواند با فعال سازی القاعده در لیبی و باز کردن مسیر عبور مهاجران غیرقانونی آفریقایی از مسیر لیبی به سمت اروپا  بر اروپا اعمال فشار کند غافل از اینکه چنین چالش هایی نمی تواند غرب را از مسیری که پیموده است منصرف کند.

با این حال موضوع قذافی هم اکنون برای جهان به مسئله ای حیثیتی تبدیل شده است و هیچ راهکار مسالمت آمیزی برای پایان بحران لیبی با حضور قذافی در قدرت وجود ندارد اما مشکل اینجاست کسی که دیگر چیزی برای از دست دادن نداشته باشد ، غیر قابل پیش بینی هم می شود کما این که چند روز پیش قذافی تهدید کرد که ممکن است به اروپا نیز حمله کند ؛ حمله ای که حتی در صورت انجام ، اروپایی ها را از پای در نمی آورد ولی می تواند برای اولین بار بعد از جنگ جهانی دوم ، صدای رعب انگیز انفجار بمب ها و موشک ها را در جنوب زیبای اروپا طنین انداز کند. اگر روزی این اتفاق رخ بدهد ، باید دانست که تنها کاری که سرهنگ توانسته انجام دهد ، شریک کردن انسان های بیشتر در مرگ خودش است.

قذافی در سخنرانی‌اش گفت: تو ای کسی که در انگلیس هستی و من اسمت را نمی‌دانم. سپس مدتی تعلل کرد تا یکی از معاونانش نام کامرون را به وی یادآوری کرد.

آخرین سخنرانی معمر قذافی درباره حملات نیروهای سازمان پیمان آتلانتیک شمالی (ناتو) با گاف سیاسی وی همراه بود.

به گزارش ایسنا معمر قذافی، رهبر لیبی در سخنرانی صوتی خود در میدان الخضراء در طرابلس به علت اینکه نام دیوید کامرون، نخست وزیر انگلیس را نمی‌دانست از یکی از معاونانش نام وی را سوال کرد.

قذافی در سخنرانی‌اش گفت: تو ای کسی که در انگلیس هستی و من اسمت را نمی‌دانم. سپس مدتی تعلل کرد تا یکی از معاونانش نام کامرون را به وی یادآوری کرد.

سیف اسلام گفت : اشتباه بزرگ لیبی این بود که ارتش قوی تاسیس نکرد و به غربی ها تکیه کرد برخی از کشورها خطاهای ما را گوشزد کردند. آنها به ما گفتند که برنامه های تسلیحاتی خود را تعطیل کردید و نتیجه اش را دیدید.

فرزند ارشد دیکتاتور لیبی با تشبیه دادگاه جنایی بین المللی به یک سیرک، اتهام وارده به خود درباره کشتار مردم مخالف را خنده دار توصیف کرد.

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از پایگاه روسیه الیوم، "سیف الاسلام قذافی" گفت : دادگاه جنایی بین المللی شبیه سیرک است.آنها مرا به کشتار غیرنظامیان متهم می کنند در حالی که همگان به خوبی حقیقت را می دانند.

وی مدعی شد : من هیچ سمت نظامی یا دولتی ندارم و اینکه مرا به کشتار مردم متهم می کنند خنده دار است. کسانی که در روزهای اول شورشها کشته شدند افراد مسلحی بودند که سعی در حمله به مراکز نظامی داشتند.

سیف اسلام گفت : اشتباه بزرگ لیبی این بود که ارتش قوی تاسیس نکرد و به غربی ها تکیه کرد برخی از کشورها خطاهای ما را گوشزد کردند. آنها به ما گفتند که برنامه های تسلیحاتی خود را تعطیل کردید و نتیجه اش را دیدید.

وی افزود: به همه توصیه می کنم که قوی و هوشیار باشند و به غرب اعتماد نکنند .اشتباه ما این بود که سلاحهای جدیدی از روسیه نخریدیم و ارتش قوی ایجاد نکردیم، زیرا گمان نمی کردیم جنگ جدیدی علیه ما رخ دهد.

شایان ذکر است که دادگاه بین المللی جنایی اخیرا حکم بازداشت معمر قذافی دیکتاتور و سیف الاسلام فرزند وی و عبدالله السنوسی رئیس دستگاه اطلاعات این کشور را صادر کرده است.

سرهنگ خلبان "صالح العبیدی" گفت : انقلابیون آماده پیشروی به سوی طرابلس هستند. انقلابیون مصراته با همتایان خود در شهر "زلیتن" جبهه قوی برای ورود به پایتخت تشکیل داده اند.

این اقدام تلویزیون لیبی بعد از آن صورت گفت که دیروز روزنامه "ساندی استار" نوشت که قذافی برای دور ماندن از حملات هوایی ناتو به کانال‌های آبی موجود در صحرای لیبی پناه برده است که عمق آنها به 182 متری زیر زمین نیز می‌رسد.

روزنامه فوق نوشت: عرض این تونل چهار متر است که از لوله های سیمانی با وزن ۷۵ تن ساخته شده است و عمق برخی از این تونلها به ۱۸۲ متر در زیر زمین می رسد. این بخشی از طرح موسوم به رود صنعتی بزرگ است که قذافی در دهه هشتاد با بودجه ای معادل ۲۰ میلیارد پوند ایجاد کرده است.

 روزنامه ساندی استار در مطلبی با عنوان" قذافی مخفی در زیر زمین" نوشت: معمر قذافی در تونلهایی به عمق ۱۸۲ متردر زیر زمین مخفی شده است و برای زنده ماندن دست به تلاش ناامید کننده ای زده است.

به گزارش مهر، این روزنامه افزود: قذافی برای در امان ماندن از حملات هوایی جنگنده های ناتو که اخیرا شدت بیشتری یافته است، در زیر زمین پنهان شده است.

روزنامه فوق نوشت: عرض این تونل چهار متر است که از لوله های سیمانی با وزن ۷۵ تن ساخته شده است و عمق برخی از این تونلها به ۱۸۲ متر در زیر زمین می رسد. این بخشی از طرح موسوم به رود صنعتی بزرگ است که قذافی در دهه هشتاد با بودجه ای معادل ۲۰ میلیارد پوند ایجاد کرده است.

این روزنامه می نویسد: تونل مذکور، صحرا را به مقر قذافی در طرابلس، بنغازی و سرت متصل کرده است.رژیم لیبی از این شبکه زیر زمینی برای نگهداری ادوات نظامی و گازهای سمی استفاده می کند.

روزنامه مذکور به نقل از یک منبع امنیتی آورده است: قذافی برای نجات خود در زیر زمین مخفی شده است تا هدف حملات قرار نگیرد و این موضوع سبب شده است که نیروی هوایی انگلیس به فکر استفاده از بمبهای زیر سطحی افتد.

با وجود ادامه حملات ناتو به طرابلس، دیکتاتور لیبی از هوادارانش خواست به مجتمع باب العزیزیه سرازیر شوند و به وظیفه خود در قبال تاریخ عمل کنند!

به گزارش خبرگزاری مهر، دیکتاتور لیبی لحظاتی پیش در نواری صوتی که شبکه های عربی بخشهایی از سخنانش را پخش کردند، با تکرار اتهامات خود علیه انقلابیون و توصیف آنها به عنوان باندهای مسلح مدعی شد : 250 هزار لیبیایی برای آزادی لیبی به پا خواهند خواست تا کشور را از وجود باندهای مسلح پاکسازی کنند.

قذافی که گفته می شود از ترس حملات ناتو مرتب در حال تغییر مکان است، اظهار داشت : ای مردم لیبی به پا خیزید و لیبی را آزاد کنید.

دیکتاتور لیبی مدعی شد : من از مرگ نمی ترسم، ما قوی تر از موشکها و سلاحهای شما(در اشاره به ناتو) هستیم، ما تصمیم گرفته ایم به وظیفه خود در قبال تاریخ و اجدادمان و نوه هایمان عمل کنیم.

وی با اشاره به حملات هوایی ناتو به طرابلس گفت : دلایل این بمباران پیاپی چیست، ما از مرگ استقبال می کنیم، در طرابلس خواهم ماند تا یا بمیرم یا زنده بمانم.

قذافی در ادامه اظهارات فریبنده خود اظهار داشت : ای ملت لیبی قوی باشید و سرهای خود را بالا بگیرید و نترسید.

وی خطاب به ناتو گفت : نمی توانید اراده مردم لیبی را در هم بشکنید، ما با دشمنان خود خواهیم جنگید.

قذافی در عین حال ادعا کرد : من به مرگ و تسلیم فکر نمی کنم؛ ما به وظیفه خود فکر می کنیم، قبایل لیبی به پا خواهند خواست و ما ایستادگی خواهیم کرد.

وی با شعار معروف خودش " به پیش، به پیش روید" مدعی شد : جوانان لیبی با سینه های سپر کرده برای حمایت از من به باب العزیزیه آمده اند.

 

در حالی که عدم انتشار هر گونه تصویری از قذافی در یک هفته گذشته ابهامات درباره زنده بودن وی را افزایش داده است، منابع آگاه از ارتقای درجه نظامی "الساعدی" یکی از فرزندان دیکتاتور لیبی خبر می دهند.

به گزارش خبرگزاری مهر، منابع آگاه در گفتگو با الشرق الاوسط از ارتقای درجه نظامی الساعدی توسط شخص قذافی خبر دادند. بر این اساس، معمر قذافی بدون هر گونه اطلاع قبلی، الساعدی را سرلشکر کرده است.

پیش از این منابع خبری اعلام کرده بودند که رژیم قذافی پس از قیام مردمی از هیچ ارتش سازمان یافته ای بهره مند نیست و این پسران پرشمار قذافی هستند که هر کدام با تشکیل یگانی از تاج و تخت پدرشان محافظت می کنند.

در تحولی دیگر یک مقام لیبیایی در تماسی تلفنی در گفتگو با الشرق الاوسط از ارائه هر گونه اطلاعاتی درباره مکان اختفای قذافی خودداری کرد، اما تاکید داشت که وی همچنان زنده بوده و در پایتخت لیبی (طرابلس) حضور دارد.

این مقام لیبیایی تاکید کرد: مخفی کردن مکان حضور قذافی به علت مسائل امنیتی و نگرانی از ترور وی از سوی ناتو است.

بر این اساس، در حالی که ناتو تاکنون 5 بار اماکنی که گفته می شود قذافی در آنها حضور داشته به شدت بمباران کرده است، مقامات رژیم قذافی همچنین به تلاش وی در جهت مقابله با حملات ناتو تا آخرین لحظه تاکید ورزیدند.

از سوی دیگر، رژیم قذافی نسبت به دیدار اخیر وزیرخارجه انگلیس از "بنغازی" مقر حضور انقلابیون واکنش نشان داد و این دیدار را در راستای دخالت در امور داخلی لیبی و تلاش برای تقسیم این کشور دانست.

یک روزنامه لیبیایی به نقل از یک افسر جدا شده از ارتش این کشور اعلام کرد: معمر قذافی وزیر دفاع خود را به ضرب گلوله کشته است. هم‌چنین دو پسر دیگر دیکتاتور لیبی نیز کشته شده‌اند.
به گزارش ایسنا، روزنامه لیبیایی برنیق، از روزنامه‌های مخالفان به نقل از یک افسر جدا شده از ارتش معمر قذافی‌، رهبر لیبی که خواست نامش فاش نشود، نوشت: قذافی ابوبکر یونس جابر‌، وزیر دفاع خود رابا ضرب گلوله در دفترش به قتل رسانده است.

به گفته این افسر لیبیایی، یونس جابر از قذافی به دلیل جریانات اخیر و کشته شدن غیرنظامیان انتقاد کرده بود.

یونس جابر از افسران بلندپایه "انقلاب فاتح" به رهبری قذافی در سپتامبر ۱۹۶۹ است.

این افسر لیبیایی گفته است که نزدیک سه هفته پیش معتصم بالله، پسر قذافی و مشاور امنیت ملی لیبی در حمله هوایی نیروهای ناتو در شهر البریقه کشته شده است و وی جسد معتصم بالله را دیده است.

وی همچنین خبرهای ضد و نقیض از کشته شدن خمیس یکی دیگر از پسران قذافی و مسئول لشگر ۳۲ کشور را تایید و اعلام کرد که وی در ۲۰ مارس در عملیات انتحاری محمد مختار عصمان، خلبان نیروی هوایی لیبی کشته شده است.

اکنون افکار عمومی برای این پرسش دو پاسخ بیشتر متصور نیست؛ نخست این که ناتو واقعا توانش به آن اندازه ای که می گوید، نیست. دوم آن که ناتو توان هدف قرار دادن «قذافی» و سرنگونی حکومتش را دارد، ولی.../ با همه این اوصاف، توجه به چند نکته مهم است؛ اینکه باید بدانیم رهبران انقلابیون لیبی، متمایل به غرب شده و با طولانی شدن سقوط قذافی، این تمایل بیشتر خواهد شد، برای همین...

با گذشت بیش از چهار ماه از آغاز اعتراضات مردمی و ورود نیروهای ناتو به جنگ داخلی لیبی، اکنون اصلی ترین پرسش این است که آیا واقعا غرب می تواند حکومت قذافی را سرنگون و شخص او را دستگیر کرده و یا از بین ببرد و از این کار سرباز می زند و یا خیر؟

به گزارش «تابناک»، با ورود نیروهای ناتو به جنگ داخلی لیبی، فضاسازی بین المللی و حجم پیش بینی ناشدنی اعتراضات مردمی در درون، این پیام را با خود به همراه داشت که حکومت «معمر قذافی» در کمتر از چند هفته سقوط خواهد کرد، ولی اکنون با گذشت بیش از دو ماه از ورود ناتو به جنگ داخلی لیبی، نه از پایان درگیری ها خبری است و نه از پا درآوردن قذافی.

هر چند در روزهای گذشته، بارها محل اقامت «قذافی» مورد حمله موشکی قرار گرفته و در همین میان، یکی از پسران «قذافی» نیز کشته شد، این پرسش همچنان باقی است که، چرا ناتو با این همه پشتوانه اطلاعاتی و عدوات نظامی که ادعا می کند، نتوانسته است کار حکومت کنونی لیبی و شخص «قذافی» را یکسره کند؟!

اکنون افکار عمومی برای این پرسش دو پاسخ بیشتر متصور نیست؛ نخست این که ناتو واقعا توانش به آن اندازه ای که می گوید، نیست. دوم؛ ناتو توان هدف قرار دادن «قذافی» و سرنگونی حکومتش را دارد، ولی بنا بر منافع، اکنون پا بر جا بودن قذافی برای کشورهای اصلی هدایت کننده ناتو، لازم است.

بر پایه این گزارش، هر چند ناتو در تجارب پیشین خود نیز نشان داده است، آنچنان هم که ادعا می کند، قدرتمند نیست ـ البته در اینکه ناتو نیروی متشکل و قدرتمندی است، تردیدی نیست ـ میزان این قدرتمندی با ادعای غرب نیز بسیار فاصله دارد؛ اما با توجه به نفوذ گسترده نیروهای اطلاعاتی غربی در لیبی طی سال های اخیر، شناسایی محل اختفای «قذافی» و چگونگی هدف قرار دادن او به نظر نمی رسد، موضوعی بیرون از توان ناتو باشد. برای همین، باید علل یکسره نکردن کار «قذافی» توسط غرب را در پاسخ دوم جستجو کرد.

به عبارتی، شواهد نشان می دهد که ناتو و غرب، در واقع تصمیم نداشته اند «قذافی» را خیلی زود از پای درآورند؛ اما چرا؟

یک تحلیل منطقی و مبتنی بر تجارب پیشین غرب به رهبری آمریکا در برخورد با انقلاب ها و یا کودتاها در دیگر کشورها، نشان می دهد که آنها همواره تلاش دارند از بیشترین ظرفیت ها برای کنترل و همراه ساختن انقلابیون جدید بهره ببرند. برای همین، خرید زمان از اهمیت بالایی برخوردار است. البته این موضوع که آنها تا چه میزان در بهره برداری از این شرایط موفق بوده اند، خود نیاز به بررسی دقیق دارد.

به هر تقدیر، می توان گفت، یکی از دلایل بازی «موش و گربه» نیروهای ناتو با «قذافی»، خرید زمان برای شناسایی همه نیروهای انقلاب لیبی و همراه ساختن قاطبه آنها با غرب است. در واقع، هر چه سرنگونی «قذافی» بیشتر به تأخیر بیفتد، به همان میزان، توفیق غرب در مصادره انقلاب لیبی بیشتر خواهد بود.

بررسی اخبار و تحلیل های موجود پیرامون رخدادهای لیبی به خوبی نمایان می سازد که با طولانی شدن درگیری ها، میزان دیدارها و رایزنی های انقلابیون با کشورهای غربی به میزان چشمگیری افزایش داشته است.

از سوی دیگر، القای ناتوانی انقلابیون در سرنگونی «قذافی»، آنها را به غرب مدیون خواهد ساخت تا به این مهم برسند.

عراق و افغانستان، در واقع دو نمونه مناسب برای اثبات این ادعاست. سرعت عمل در سرنگونی هیأت های حاکمه این دو کشور، ابتکار عمل را از غرب به ویژه آمریکا گرفت تا بتوانند رهبرانی کاملا همراه در این دو کشور بر سر قدرت بیاورند و قدرت را در درست آنها گذارند.

با همه این اوصاف، توجه به چند نکته مهم است؛ نخست این که باید بدانیم رهبران انقلابیون لیبی، متمایل به غرب شده و با طولانی شدن سقوط قذافی، این تمایل بیشتر خواهد شد. برای همین، توجه به این مهم در تحلیل های ما بسیار دارای اهمیت است.

دوم؛ آمریکا و ناتو به راحتی می توانند با بمباران سنگین محل های استقرار «قذافی»، که آنچنان نیز سری نیست، وی را تسلیم کرده یا از پای درآورند، ولی این کار تا هنگامی که برنامه های غرب برای مصادره کامل انقلاب لیبی به بار نشیند، عملیاتی نخواهد شد.

سوم؛ آمریکا  از روی کار آمدن حکومتی انقلابی ـ اسلامی و یا دست کم متمایل به جریان های اسلامگرا به شدت ترس دارد. به همین سبب، آگاه سازی مردم لیبی از این حیث از اهمیت بالایی برخوردار است، زیرا آنها نمی خواهند با رفتن «قذافی»، این بار تحت سیطره گروهی باشند که به جای پاسخ به مطالبات آنها، به دنبال برآوردن خواسته های غرب باشند.

با توجه به این که در سال های اخیر در زمینه های فنی، سیاسی و اقتصادی همکاری های گسترده ای میان ایتالیا و لیبی وجود داشته است، مقامات این کشور اروپایی از منابع خبری دقیقتری در لیبی برخوردار هستند، به همین دلیل، اطمینان وزیر خارجه ایتالیا در طرح این موضوع می تواند برگرفته از همین منابع باشد..رهبر لیبی خطاب به نیروهای ناتو گفت:‌ اگر شما مرا بکشید هرگز نمی‌توانید روحم را که تسکین دهنده قلب میلیون‌ها نفر است از بین ببرید.

در حالی که رسانه ها، ساعتی پیش در خبری فوری، از فرار دیکتاتور لیبی از طرابلس خبر دادند، رسانه های رسمی حکومت قذافی تا کنون به این خبر واکنشی نشان نداده اند!

به گزارش «تابناک»، بیشتر خبرگزاری های معتبر بین المللی، ساعتی پیش و به نقل از  «فرانکو فراتینی»، وزیر امور خارجه ایتالیا مدعی شدند که «معمر قذافی» به احتمال زیاد از طرابلس فرار کرده است.

«فرانتینی» در اظهارات خود، این احتمال را هم مطرح کرده است که «قذافی» بر اثر حمله های ناتو زخمی شده باشد.

طرح این ادعا، در حالی است که تا لحظه انتشار این خبر، رسانه های رسمی و نزدیک به حکومت لیبی در برابر این خبر، سکوت کرده و در تأیید یا تکذیب آن موضعی نگرفته اند.

«قذافی» در روزهای اخیر، کمتر در برابر انظار عمومی حاضر شده و تنها تصاویری از دیدار وی با برخی شخصیت های لیبیایی منتشر شد که به دلیل مشخص نبودن زمان ضبط این تصاویر، مورد تردید رسانه ها قرار گرفت.

«فراتینی» روز پیش نیز در گفت وگو با یک خبرگزاری ایتالیایی گفته بود که «معمر قذافی»، به احتمال زیاد تا پایان ماه می (دهم خرداد) دستگیر می‌شود.

وزیر امور خارجه ایتالیا در گفت وگو با خبرگزاری «آنسا»، افزود: تا پایان ماه جاری میلادی، حکم دستگیری رهبر لیبی و به احتمال زیاد، خانواده وی از سوی دادگاه کیفری بین المللی صادر می‌شود.

بر پایه این گزارش، روز پنجشنبه نیز روزنامه «الزمان» به نقل از منابع یونانی گزارش داده بود که  گفتگوهایی برای خروج قذافی از لیبی انجام گرفته و سرهنگ به زودی از طرابلس فرار خواهد کرد.

این روزنامه افزود: گفته شده که قذافی، دو پیش شرط برای خروج تعیین کرده است؛ نخست اعلام این که جانشین او، پسرش سیف الاسلام به عنوان ملک الملوک لیبی و شرط دوم، تأمین امنیت قضایی خود و خانواده اش از سوی پلیس بین الملل است.

در همین حال، گفته می شود با توجه به اینکه «قذافی» همواره روابط نزدیکی با «رم» داشته است و به ویژه در دوره زمامداری «برلوسکونی» در سال های اخیر در زمینه های فنی، سیاسی و اقتصادی همکاری های گسترده ای میان ایتالیا و لیبی وجود داشت است، مقامات این کشور اروپایی، از منابع خبری دقیقتری در لیبی برخوردار هستند. به همین دلیل، اطمینان وزیر خارجه ایتالیا در طرح این موضوع می تواند منبعث از همین منابع باشد.

البته روابط خوب «قذافی» با مقامات آتن و انتشار خبری نزدیک به این مضمون از سوی منابع یونانی در روزهای گذشته نیز چنین احتمالی را تقویت می کند.

گفتنی است، با وجود انتشار چنین شایعه ای، همچنان درگیری ها میان انقلابیون و نیروهای قذافی در برخی مناطق لیبی ادامه دارد و همزمان جنگنده های ناتو به بمباران اهدافی در لیبی ادامه می دهند.


تکمیلی

معمر قذافی در پیام صوتی که از تلویزیون دولتی لیبی پخش شد اظهارات وزیرخارجه ایتالیا مبنی بر فرارش از طرابلس را رد کرد و گفت: من در جایی هستم که نمی‌توانید به آنجا دست پیدا کنید.

به گزارش روزنامه مصری «الیوم السابع»، «معمر قذافی»، رهبر لیبی در پیام صوتی که از تلویزیون دولتی این کشور چندین ساعت بعد از گزارش وزیر خارجه ایتالیا مبنی بر اینکه وی زخمی شده و طرابلس را ترک کرده، پخش شد،‌ گفت: من در جایی هستم که شما نمی‌توانید به آنجا دست یابید .

قذافی در این پیام عنوان داشت: من به بزدلان صلیبی می‌گویم شما هرگز قادر نخواهید بود به جایی برسید که من در آنجا هستم و بخواهید من را بکشید.

رهبر لیبی خطاب به نیروهای سازمان پیمان آتلانتیک شمالی (ناتو) گفت:‌ اگر شما مرا بکشید هرگز نمی‌توانید روحم را که تسکین دهنده قلب میلیون‌ها نفر است از بین ببرید.

قذافی حمله نیروهای ناتو به باب العزیزیه، مقر اقامتش را محکوم و کشته شدن 3 خبرنگار در این حملات را تسلیت گفت و افزود: بزرگی و عزت از آن ما و ننگ و عار برای بزدلان و مزدوران است.

رهبر لیبی همچنین از رهبران و مسئولانی که با وی تماس گرفته و از زنده بودنش اطمینان حاصل کرده‌اند تشکر کرد.

سخنگوی دولت لیبی نیز گفت: معمر قذافی زخمی نشده است.

«موسی ابراهیم»، سخنگوی دولت لیبی اخبار منتشر شده مبنی بر اینکه «معمر قذافی» در حمله نیروهای ناتو زخمی شده است را رد کرد و گفت:‌ این اخبار تنها برای ایجاد تشویش است و صحت ندارد.

«ابراهیم» تاکید کرد:‌ رهبر لیبی از روحیه بالایی برخوردار است و کنترل اوضاع کشور را برعهده دارد و هیچ گونه مشکلی در خصوص اداره کشور ندارد و هیچ اتفاقی برای وی نیفتاده است.

 سرویس بیداری اسلامی- محمد امین فرج اللهی: پس از شهادت محمد منتظری در 7 تیرماه 1360 سید مهدی هاشمی مسئولیت واحد نهضت های آزادی بخش سپاه را به عهده می گیرد. در این میان آنچه نقش کلیدی را در اقدامات او و همفکرانش در واحد نهضت ها شکل می دهد، اعتقاد به تندروی در سیاست خارجی و مخالفت با سیاست خارجی انقلاب اسلامی و در رأس آن وزارت خارجه است. مهدی هاشمی در راستای این تفکر اقدام به فعالیت هایی در تقابل با سیاست خارجی جمهوری اسلامی می کند.

رژیم قذافی در روزهای اخیر رو به تجهیز تسلیحاتی زنان و کودکان به طور گسترده آورده است.

منابع خبری از تشکیل یگان جدیدی از سوی "معمر قذافی" دیکتاتور لیبی خبر می دهند که در پی نگرانی های شدید وی از احتمال تهاجم زمینی به طرابلس صورت گرفته است.

یک مقام لیبیایی در گفتگو با الشرق الاوسط اظهار داشت: رژیم قذافی در روزهای اخیر رو به تجهیز تسلیحاتی زنان و کودکان به طور گسترده آورده است.

وی تاکید کرد: این گام رژیم قذافی در راستای آماده شدن رژیم قذافی برای دفاع از طرابلس و دیگر شهرهای غرب لیبی صورت گرفته تا برای تهاجم زمینی آمادگی داشته باشند.

بر این اساس، نیروهای قذافی در روزهای اخیر به علت نگرانی شدید از حمله زمینی ناتو تصمیم گرفته اند به صورت اجباری نیروهایی جدید را به استخدام درآورند.

این مقام لیبیایی در ادامه با اشاره به هراس رژیم قذافی از تهاجم زمینی ناتو، افزود: ناتو در تلاش برای برکناری قذافی از قدرت تاکنون شکست خورده است. البته ما برای هر احتمالی آمادگی داریم و اگر بخواهند از زمین به ما حمله کنند برای آن آماده ایم.

وی که نخواست نامش فاش شود، تاکید کرد: بمباران ناتو رژیم قذافی را مجبور به تسلیم نمی کند، این مسئله ای است که ناتو اخیرا دریافته است. بر همین اساس اطلاعاتی موثق در اختیار داریم که آنان در صدد حمله زمینی به ما هستند.

سخنگوی وزارت امور خارجه سوئیس میزان دارایی های حسنی مبارک، زین العابدین بن علی و معمر قذافی را اعلام کرد.

به گزارش مهر به نقل از شبکه الجزیره، "لارس نوشل" گفت : میزان دارایی های "حسنی مبارک" 474 میلیون دلار، "زین العابدین بن علی" 69 میلیون دلار و"معمر قذافی" 415 میلیون دلار است.

سخنگوی وزارت امور خارجه سوئیس تصریح کرد: مقامات تونسی و مصری تماسهایی با مقامات قضایی سوئیس درباره دارایی های بلوکه شده و برگرداندن آن انجام داده اند، اما شورای ملی موقت لیبی تماسی نداشته است.

خبر دیگر اینکه "علی العیساوی" مسئول امور بین الملل شورای ملی موقت لیبی دیروز با وزیر امور خارجه سوئیس در تونس دیدار کرد. محتوای مذاکرات هنوز مشخص نشده است.

شایان ذکر است انقلابیون لیبی از کشورهای که دارایی هایی رژیم لیبی را بلوکه کرده اند، خواسته بودند که این اموال برای کمکهای انسانی به انقلابیون اختصاص داده شود.

یکی از پرستاران اوکراینی دیکتاتور جنایتکار لیبی گفت: در سه ماه نخست حضورم در لیبی اجازه حضور در کاخ قذافی در طرابلس را نداشتم چون وی از برانگیختن غیرت "صفیه فرکش" همسرش می ترسید.

به گزارش مهر به نقل از پایگاه خبری اخبار العرب، این پرستار اوکراینی با اشاره به اینکه در زمان پرستاری از قذافی در رفاه کامل زندگی می کرده است، افزود: 21 ساله بودم که به لیبی آمدم و مانند دیگر پرستاران اوکراینی به خدمت قذافی درآمدم. در آن زمان حتی یک کلمه عربی بلد نبودم و تفاوت میان لبنان و لیبی را نمی دانستم.

وی افزود: البته "پایپک" (لقب قذافی به معنای پدر) با ما بسیار مهربان بود. من هر آنچه نیاز داشتم در اتاقم فراهم کرده بودم به علاوه یک راننده شخصی که همیشه در انتظارم بود.

این پرستار اوکراینی در ادامه با اشاره وسایل استراق سمعی که بصورت آزاردهنده و فراوان در محل اقامتش وجود داشته است، افزود: در سه ماه نخست حضورم در لیبی اجازه حضور در کاخ قذافی در طرابلس را نداشتم چون وی از برانگیختن غیرت "صفیه فرکش" همسرش می ترسید. اما بعدها به راحتی به قصر می رفتم تا وضعیت سلامتی وی را چک کنم.

 یک روزنامه روسی نوشت: به نظر می رسد پرستارهای اوکراینی که سالها برای قذافی کار می کرده اند همچنان به وی دلبستگی دارند چون هرگز نمی توانند از کنار هدایایی که دیکتاتور لیبی گرفته اند به سادگی بگذرند.

به گزارش رجانیوز، بر اساس این قطعنامه از هرگونه پرواز در حریم هوایی لیبی به منظور حفاظت از جان غیرنظامیان ممانعت می‌شود.

علاوه بر آن به کشورهای عضو سازمان ملل اجازه می‌دهد تا همه تدابیر ضروری را به منظور حفاظت از جان غیرنظامیان و نواحی پر جمعیت در لیبی که در معرض خطر حمله از سوی رژیم قذافی قرار دارند از جمله شهر بنغازی به کار گرفته و در عین حال هرگونه اشغالگری از سوی نیروهای خارجی را منع می‌کند.

قطعنامه مذکور همچنین تاکید بر آتش بس فوری در سراسر لیبی دارد. چین، روسیه، برزیل، هند و آلمان پنج کشوری بودند که به قطعنامه مذکور رای ممتنع دادند.

پس از تصویب این قطعنامه، آلمان اعلام کرد که در حمله نظامی به لیبی مشارکت نخواهد کرد اما انگلیس، فرانسه، نروژ و امریکا برای مشارکت در این حمله اعلام آمادگی کردند. به‌طوری که صبح امروز "فرانکو بارون" سخنگوی دولت فرانسه رسماً اعلام کرد که ظرف مدت چند ساعت آینده به لیبی حمله خواهد شد و فرانسه نیز در این حملات شرکت خواهد کرد.

موضع دیکتاتور لیبی و فرزندش در قبال قطعنامه

اما پس از تصویب قطعنامه، سیف‌الاسلام قذافی پسر دیکتاتور لیبی که یک روز قبل به یورونیوز گفته بود اوضاع تا دو روز دیگر در لیبی کاملاً عادی خواهد شد و نظامیان نزدیک بنغازی هستند که این شهر را تصرف کنند، اعلام کرد که ارتش لیبی بنا به دلایل انسانی هرگز به شهر بنغازی حمله نمی‌کند.

"نیک روبرتسون " گزارشگر سی ان ان در طرابلس گزارش داد که سیف الاسلام در تماس تلفنی با وی گفته است که ارتش هرگز به شهر بنغازی وارد نخواهد شد و در اطراف آن متمرکز خواهد شد.

از سوی دیگر سرهنگ قذافی شب گذشته گفت در صورتی‌که کشورهای خارجی حملات هوایی علیه لیبی انجام دهند دست به حملات تلافی جویانه خواهد زد و هواپیماهای مسافربری بر فراز مدیترانه را هدف قرار خواهد داد.

منابع آگاه: یکشنبه یا دوشنبه حمله به لیبی

با این حال، منابع آگاه در کاخ سفید اعلام کردند، آمریکا عملیات نظامی خود علیه لیبی را با توجه به تصویب قطعنامه منطقه ممنوع پرواز و اجازه شورای امنیت سازمان ملل متحد روز یک شنبه یا دوشنبه هفته آینده آغاز خواهند نمود.

یک منبع آگاه در کاخ سفید نیز در گفتگو با خبرگزاری "آسوشتیدپرس " گفت که این عملیات با جنگنده‌ها و بمب افکن‌ها و هواپیماهای جاسوسی آمریکایی انجام خواهد شد.

اخبار رسیده حکایت از آن دارد که برخی از کشورهای عربی مانند اردن و قطر و امارات متحده عربی نیز اعلام کرده‌اند، در این عملیات مشارکت خواهند داشت.

"گریت واریمو" وزیر جنگ نروژ از آمادگی کشور جهت حضور در این عملیات خبر داد، اما وزیر خارجه دانمارک اعلام کرده منتظر اجازه پارلمان است.

"اناتسیو لاروسا " وزیر جنگ ایتالیا نیز اعلام کرد که کشورش پایگاه احتمالی هر اقدام نظامی غربی علیه لیبی است و در این باره ایتالیا به وظایف خود عمل خواهد کرد.

هم چنین رسانه‌های کانادایی امروز اعلام کردند که دولت این کشور 6 جنگنده از تراز (سی أف – 18) را جهت مشارکت در عملیات اعمال منطقه ممنوع پرواز به نیروهای آمریکایی و انگلیسی ملحق خواهد کرد.

قربانی کردن دیکتاتور تاریخ مصرف گذشته به قیمت حفط دیکتاتور بحرین

اما انتشار پرحجم اخبار در مورد لیبی و مصوبه شورای امنیت در حالی است که کشتار بی‌رحمانه مردم بحرین در خیابان‌های منامه با چراغ سبز کاخ سفید و لشگرکشی سعودی ادامه دارد و به‌نظر می‌رسد قطعنامه شورای امنیت نیز پس از چند هفته تنها به همین دلیل صادر شده است که با حذف یک دیکتاتور تاریخ مصرف گذشته یعنی قذافی، دیکتاتور بحرین را نجات دهند که کشورش برای امریکایی‌ها از هر جهت حائز اهمیت بیشتری است و در ضمن با سقوط او و روی کارآمدن شیعیان قطعا منافع کاخ سفید نیز در این کشور سقوط خواهد کرد.

کشتار بی‌رحمانه مردم بحرین پس از آن صورت گرفت که رابرت گیتس وزیر دفاع امریکا در سفر کوتاه و محرمانه‌ای به منامه رفت و با پادشاه بحرین دیدار کرد.

علت اهمیت ویژه بحرین برای امریکایی‌ها

منابع غنی نفت بحرین و از آن مهم‌تر استقرار سرفرماندهی ناوگان پنجم دریایی امریکا در منطقه در این کشور که بیش از سه هزار نظامی امریکایی در آن حضور دارند، شرایطی را ایجاد کرده که امریکایی‌ها به هیچ‌وجه حاضر نیستند، در بحرین مانند برخی دیگر از کشورها ژست انسان‌دوستانه بگیرند و چاره‌ای جز سرکوب و کشتار وحشیانه مردم از طریق کارگزاران سعودی خود ندارند.

این در حالی است که با توجه به اکثریت 75 درصدی شیعیان این کشور، در صورت سقوط آل‌خلیفه، امریکایی‌ها باید به سرعت از این کشور خارج شوند ودر حالی که پس از انفجارهای عربستان به این منطقه آمده‌اند، بازگشت آن‌ها به مناطقی به مانند عمان نیز با دشواری همراه خواهد بود و عملاً تنگه هرمز را از دست داده‌اند.

هراس دیکتاتور عربستان، وعده‌های بی‌سابقه رنگارنگ

در عین حال، عبدالله دیکتاتور عربستان نیز که از ترس سرایت موج قیام‌های مردمی به کشورش در سن بالای 90 سالگی آشفته به‌نظر می‌رسد و افزون بر این قیام‌ها، نگران جنگ قدرت داخلی در میان شاهزاده‌های آل‌سعود نیز هست، علاوه بر مشارکت در کشتار شیعیان بحرین و اقداماتی مانند اعزام مبلغان وهابی به کشورهای همسایه برای سربازگیری از میان اهل سنت به‌منظور شعله‌ور کردن فتنه مذهبی و قتل عام شیعیان با القائات شیطانی در پوشش مذهب، وعده‌های رفاهی بی‌سابقه به مردم عربستان داده است.

وی در سخنرانی عمومی خود برای مردم خشمگین عربستان متعهد شد تا به شهروندان عربستان پول نقد و تعداد زیادی واحد مسکونی اعطا کند.

او پیش از این نیز برای کنترل خشم مردم کشورش امتیازاتی به آنها داده بود، اما این اقدامات نتوانست اعتراض‌ها علیه رژیم سعودی را کم کند. تلویزیون رسمی عربستان چندی پیش نیز اعلام کرد که ملک عبدالله بن عبدالعزیز در آستانه بازگشت به کشور از اختصاص بیشتر کمک هزینه‌های مسکن و دیگر مزایا برای شهروندان خبر داد.

بر اساس این گزارش، عبدالله پس از نماز جمعه امروز برای مردم خود سخنرانی کرد و از شهروندان و نیروهای امنیتی عربستان برای آنکه دستان ثبات عربستان هستند، تشکر کرد.

وی در این سخنرانی خود به شهروندان عربستان وعده داد تا دستمزد آنها را افزایش دهد، پول نقد به آنها اعطا کند و همچنین اقداماتی را در جهت مبارزه با فساد انجام دهد.

او همچنین هشدار داد که نیروهای امنیتی با هر آن کس را امنیت و ثبات عربستان را تخریب کند، برخورد خواهند کرد. عبدالله خطاب به نیروهای امنیتی خود گفت: شما کوتاه کننده دستانی هستید که به دنبال تخریب امنیت و ثبات عربستان هستند. خداوند می‌داند که همه شما در قلب من جای دارید و من همواره به یاد شما هستم . من اول به خداوند و سپس به شما دل بسته ام.

وی به مردم عربستان وعده داد تا پرداختی‌های بیکاران را افزایش دهد، خدمات بهداشتی و درمانی را افزایش دهد و وضع مسکن را نیز ارتقا دهد و 60 هزار فرصت شغلی نظامی و امنیتی ایجاد کند و کمیته‌ای برای مبارزه با فساد ایجاد کند.

عبدالله همچنین خطاب به مفتی های سعودی نیز گفت: هر امتی که به دنبال حق و حقیقت است، هراسی در دل خود راه نمی دهد و شما در قلب امت، پاسدار دین و امنیت و ثبات کشور هستید.

سانسور جنایت‌ها و بایکوت اعتراض‌ها در بحرین/ اذعان نویسنده سعودی به کارآمدی العالم

در عین حال، علی‌رغم کشتار بی‌رحمانه شیعیان مظلوم بحرین، رسانه‌ها و شبکه‌های خبری منطقه و غرب در اقدام کاملاً‌ هماهنگ، این جنایت‌ها را سانسور و اعتراض‌های مردم را بایکوت می‌کنند، به‌طوری که اکنون دو شبکه العالم و پرس‌تی‌وی متعلق به ایران، عملاً به رسانه انقلابیون بحرین تبدیل شده‌اند.

"سلطان عبدالعزیز العنقری" نویسنده سعودی در مقاله‌ای در روزنامه «المدینه» عربستان، با اشاره به تاثیر رسانه‌ها در جوامع امروز و با انتقاد از تاثیرگذاری شبکه تلویزیونی العالم و شکست رسانه‌های سعودی در این عرصه، نوشت:«رسانه‌های ما در مقابله با شبکه تلویزیونی العالم شکست خورده اند. لازم بود ما بدون هیچ تعارفی به رسانه‌ها و شبکه های تلویزیونی خود که مبالغ سرسام آوری برای آنها هزینه می‌شود، مجال فعالیت بیشتری در این خصوص می‌دادیم.»

این نویسنده سعودی با اعتراف به کارآمدی شبکه تلویزیونی العالم در عرصه اطلاع رسانی و خبر نوشت: «شبکه العالم از شخصیت های مختلف سعودی برای گفتگو دعوت می‌کند، لازم است شبکه های سعودی نیز در این خصوص از شخصیت‌های ضد نظام ایرانی به هر دو زبان عربی و فارسی برای گفتگو علیه دولت ایران دعوت کند.»

دستورالعمل وزارت‌خارجه قطر به الجزیره برای بایکوت جنایات علیه شیعیان بحرین

وزارتخارجه قطر با ارسال دستور العملی به شبکه الجزیره به این شبکه خبری دستور داده در خبرهای خود رویدادها و جنایاتی که رژیم آل خلیفه علیه مردم بحرین مرتکب می‌شود را پوشش ندهد.

به گزارش فارس، یک روزنامه‌نگار انگلیسی مشغول بکار در بخش انگلیسی شبکه الجزیره برملا کرد که هئیت مدیره شبکه الجزیره دستور العملی از وزارتخارجه قطر دریافت نموده که بر اساس آن شبکه الجزیره باید حین پوشش خبری قیام‌ها و انقلاب‌های مردمی جهان عرب بطور عام و کشورهای حوزه خلیج فارس بطور خاص کمال دقت و تامل را بنماید.

این روزنامه‌نگار انگلیسی مشغول در بخش الجزیره انگلیسی گفت: بر اساس دستور العمل وزارتخارجه قطر شبکه الجزیره در پوشش خبری قیام‌ها و انقلاب‌های مردمی در هریک از کشورهای حوزه خلیج فارس باید به بعد اختلافات سیاسی این کشورها با جمهوری اسلامی ایران بپردازد و با اخبار مربوطه بر اساس این پیشینه تعامل نماید.

این روزنامه‌نگار افزود: این نگرش که شبکه الجزیره "بوجودآورنده و سازنده انقلاب‌ها " در جهان عرب است، نگرش نادرست و دروغینی است که ساخته و پرداخته خود شبکه بوده که پس از پوشش خبری کاملا تصادفی و موفقیت آمیز دو انقلاب تونس و مصر توسط این شبکه، گردانندگان آن این ادعای دروغین را به افکار عمومی جهان عرب القا کردند.

این روزنامه‌نگار انگلیسی در ادامه گفت: اگر غیر از این بود و شبکه الجزیره واقعا شکل دهنده و بوجود آورنده انقلاب‌های عربی بود، هیچ‌گاه با حوادث جاری در بحرین اینگونه تعامل و با آنها به راحتی و بسان این که اتفاقی در این کشور رخ نداده، برخورد نمی‌کرد.

وی افزود: در تمام طول این مدت که شاهد بروز اعتراضات و قیام مردمی در بحرین بودیم و با وجود سرکوب شدید این قیام توسط رژیم آل خلیفه که در اثر آن صدها شهروند بحرینی کشته و مجروح شدند، شبکه الجزیره حاضر نشد، حتی خبر کوتاهی از این حوادث منتشر یا تحلیلی از آن ارائه دهد، بلکه بالعکس تا جای ممکن تلاش نمود، اوضاع را در بحرین عادی جلوه دهد.

همین منبع تاکید نمود: وزارتخارجه قطر از شبکه الجزیره خواسته هنگام برگزاری همایش‌های خود در تحلیل و برسی حوادث منطقه‌ای و بویژه خلیج فارس تا جای ممکن پذیرای روزنامه‌نگاران و خبرنگاران و شخصیت‌هایی باشد که از روحیه‌ای ستیزه‌جویانه و دیدگاه‌هایی خصمانه با ایران برخوردارند و تا جای ممکن از پذیرش شخصیت‌ها و رهبران جریان‌های معارض جهان عرب از جمله کشور بحرین که اکنون کانون حوادث منطقه است، امتناع نماید.

این روزنامه‌نگار انگلیسی مشغول بکار در بخش انگلیسی الجزیره گفت: هم اکنون شبکه الجزیره به نسخه مشابهی از شبکه "العربیه " در پوشش‌های خبری منطقه خلیج فارس تبدیل شده و این بار دیگر ثابت می‌کند، این شبکه بیش از آن که رسالت و وظیفه اطلاع رسانی را برعهده داشته باشد، رسانه‌ای سیاسی است.

 

به گزارش فارس به نقل از شبکه تلویزیونی العالم، "فرج ابو لعشا " تاکید کرد، ملت لیبی و شورای ملی انقلابیون نسبت به هرگونه دخالت یا کمک خارجی نظامی یا آموزش نیروهای خارجی هشدار داده و آن را توهین به انقلابیون لیبی و انقلاب این کشور تلقی می‌کنند.

وی افزود: انقلاب لیبی انقلابی اسلامی و عربی است که به مقابله با طاغوت و سرکشان پرداخته و ما هرگونه دخالت خارجی در این راه را حتی اگر دشمن ما بسیار سرسخت و خونریز باشد، رد می‌کنیم.

وی در ادامه تاکید کرد: ما نمی‌توانیم دخالت غرب در لیبی را بپذیریم چون معتقدیم، غربی‌ها در لیبی به دنبال منافع خود هستند و شورای ملی انقلابیون به خوبی به این امر واقف و آگاه است.

ابو لعشا گفت: با این حال شورای ملی با تحریم هوایی و ممنوعیت هوایی لیبی مخالف نیست، چون معتقد است این امر رژیم قذافی و مزدورانش را تحت فشار خواهد گذاشت.

رهبران جنبش انقلابی لیبی شورای ملی انتقالی را که 30 عضو دارد، در شهرهای شرق کشور تشکیل دادند که کنترل آنها در اختیار انقلابیون این کشور است.

این شورا اولین نشست خود را روز گذشته جهت بررسی اوضاع امنیتی لیبی و ادامه کشتار مردم این کشور توسط رژیم قذافی برگزار کرد.

قذافی با تلفیق کردن اندیشه‌های سوسیالیستی، عربی و اسلامی، کشکولی را به رشته تحریر در آورد که به قول معروف در دکان هیچ عطاری پیدا نمی‌شد./قذافی معتقد است «آموزش اجباری به سرکوبی آزادی‌های فردی منتهی می‌شود. اجبار افراد به مطالعه دروس خاص، عمل دیکتاتور مآبانه‌ای است».و...

 سرویس بین الملل «فردا»:

مردم لیبی نیز جواب خیره سری‌های او را به خوبی دادند. مردم خشمگین لیبی در اقدامی مرکز «کتاب سبز» را که بر چاپ و نشر این کتاب نظارت داشت، به آتش کشیدند. قذافی در حال حاضر به خوبی به سرنوشت خود آگاه است و می‌داند که او آینده بن علی و مبارک در انتظار اوست. او فقط این روز‌ها دنده پهنی می‌کند (نسبت به خفت و خواری خود بی‌اعتنا باشد) و تلاش دارد تا از زیر سایه سنگی سرنوشت خود بگریزد.

رییس انجمن حقوق بشر التضامن (همبستگی) کشتار وحشیانه مردم انقلابی و معترضان لیبی به دست نیروهای معمر قذافی را به شدت محکوم کرد، و از ترفند عجیب آنها برای کشتار انقلابیون زخمی شده در درگیری ها خبر داد.

 خالد صالح روز شنبه در مصاحبه با شبکه خبری العالم با بیان این که رژیم دیکتاتور لیبی به بمباران هوایی مردم و انقلابیون اکتفا نکرده است؛ اظهار داشت: نیروهای قذافی به بهانه کمک رسانی به زخمی ها خودروهای امداد به مناطق درگیری میان انقلابیون و نیروهای طرفدار قذافی اعزام می کنند اما انقلابیون زخمی شده را بعد از خارج کردن از محل درگیری ، به شهادت می رسانند.

 رییس انجمن حقوق بشر التضامن (همبستگی) در لیبی گفت: رژیم معمر قذافی در کشتار مردم انقلابی و تظاهرکنندگان به شیوه های پلید و وحشیانه متوسل شده است.

 وی افزود: نیروهای طرفدار قذافی همچنین از سلاح های ویرانگر و سلاح هایی که از نظر بین المللی ممنوع است برای کشتار انقلابیون و تظاهرکنندگان بی دفاع استفاده می کنند.

 صالح از جامعه بین المللی خواست برای جلوگیری از ادامه جنایات رژیم قذافی و مزدوران وی در زمینه قتل عام شهروندان، این رژیم را تحت فشار قرار دهد.

 رییس انجمن حقوق بشر التضامن (همبستگی) در لیبی همچنین از جامعه بین المللی خواست منطقه پرواز ممنوع برای هواپیماهای جنگی لیبی که رژیم قذافی از آنها برای هدف قرار دادن مناطق مسکونی در شهرهای آزاد شده توسط انقلابیون استفاده می کند ، اعمال کند.

 وی افزود: تاکنون در حملات هوایی رژیم قذافی به مناطق مسکونی بسیاری از ساکنان این مناطق شهید و زخمی شده اند.

 صالح از جامعه بین المللی خواست شورای ملی را که انقلابیون در شهر آزاد شده بنغازی برای اداره امور کشور تشکیل داده اند به رسمیت بشناسد تا جایگزین حکومت قذافی شود که مشروعیت خود را در داخل و خارج از دست داده است.

«عایشه قذافی» که تا چند هفته پیش، سفیر صلح سازمان ملل متحد به شمار می رفت، اکنون به یکی از خشن ترین افراد حال حاضر کشورش تبدیل شده و در به راه انداختن حمام خون در لیبی به پدرش و دیگر اعضای باقی مانده در رژیم لیبی کمک می کند.

اخبار رسیده از طرابلس، پایتخت لیبی، حاکی از آن است که «عایشه قذافی»، دختر «معمر قذافی»، دیکتاتور لیبی اکنون در شهر طرابلس، فرماندهی گردان زنان کماندو در ارتش لیبی را بر عهده دارد.

این گردان که شمار بسیاری از آنان را زنان دیگر کشورهای آفریقایی تشکیل می دهند، در چند روز اخیر به صورت چشم بسته و دیوانه وار به کشتار و قتل عام معترضان لیبی پرداخته اند. یکی از علل و عواملی که ارتش لیبی افراد دیگر کشورهای آفریقایی را به استخدام درآورده، این است که بتوانند بدون هیچ ترسی، چنین جنایت هایی مرتکب شوند.

بنا بر این گزارش، «عایشه قذافی» که تا چند هفته پیش، سفیر صلح سازمان ملل متحد به شمار می رفت، اکنون به یکی از خشن ترین افراد حال حاضر کشورش تبدیل شده و در به راه انداختن حمام خون در لیبی به پدرش و دیگر اعضای باقی مانده در رژیم لیبی کمک می کند.

تنها دختر دیکتاتور لیبی، عاشق «صدام حسین» دیکتاتور سابق رژیم بعث عراق بود. او در اوایل سال 2000 چند بار به دیدن او رفت و همواره اعلام می کرد که به قدری «صدام» را دوست دارد که حاضر است جان خود را برای وی بدهد. از همین روی، چند روزی نیز در کنار دیگر اعضای تیم حفاظت شخصی صدام، او را همراهی کرد. وی حتی مدتی عضو تیم وکلای مدافع صدام بود.

از سویی، او همیشه علاقه بسیاری به حضور در شبکه های ماهواره ای گوناگون و تبدیل شدن به چهره ای جنجالی داشته و در چندین گفت وگوی تلویزیونی، شخصیت پدرش را مانند شخصیت صدام معرفی کرده است. برخی مقامات عراقی عایشه را حامی مالی بعثی هایی که پس از سقوط رژیم بعث به خرابکاری در عراق می پرداختند، معرفی کرده اند.

«عایشه قذافی» سال هاست، با رتبه ارتشبد افسر ارتش لیبی است. وی از دانشگاه لیبی دکترای افتخاری حقوق بین الملل گرفته و به قدری محبوب پدر است که معمر قذافی، چندی پیش اعلام کرده بود که عایشه لیاقت حکومت بر لیبی را پس از وی دارد. این در حالی است که عایشه نیز مانند شاهزادگان کشورهای حوزه خلیج فارس، در طول سال با سفر به کشورهای اروپایی به ولخرجی و هدر دادن ثروت ملت مظلوم لیبی در گرانترین هتل های جهان می پردازد.

او در سال 2006 با یکی از عموزاده های پدرش ازدواج کرد، اما پس از آن، مدتی برای تحصیل به فرانسه رفت و در همان جا عاشق یک جوان فرانسوی شد، ولی قذافی که با آن داستان عاشقانه به شدت مخالف بود، فورا دستور بازگشت وی به طرابلس را داد و همین امر موجب ترک تحصیل وی شد.

 

به گزارش فارس به نقل از پایگاه خبری الجزیره، یک منبع صهیونیستی اخبار مربوط به فعالیت‌های سازمان‌های جاسوسی برای ارسال مجموعه‌ای از مزدوران در حمایت از "معمر قذافی " به این کشور را که به دستور کابینه "بنیامین نتانیاهو " نخست‌وزیر رژیم صهیونیستی صورت گرفته بود را تایید کرد.

این منبع که یک روزنامه نگار شاغل در روزنامه "یدیعوت آحارونوت " است،‌ می‌افزاید که اطلاعات امنیتی تاکید می‌کند که اسرائیل به انقلاب لیبی از دیدگاه امنیتی و استراتژیک نگاه می‌کند و سقوط رژیم قذافی را راهگشای تشکیل نظام اسلامی در لیبی می‌داند.

این منبع افزود که در همین راستا نتانیاهو و "ایهود باراک " وزیر جنگ و "آویگدور لیبرمن " وزیر امور خارجه رژیم صهیونیستی نشستی را در روز 18 فوریه داشته و در آن تصمیم به اعزام مزدوران آفریقایی به لیبی گرفته‌اند تا انقلاب مردمی در این کشور را از بین ببرند.

بر اساس اطلاعات امنیتی در این نشست با درخواست "یسرائیل زیف " مدیر موسسه رایزنی های امنیتی "گلوبال سی اس تی " که در برخی از کشورهای آفریقایی فعالیت می‌کند، در زمینه ایجاد مجموعه‌های مزدور شبه نظامی از گینه، نیجریه، چاد، مالی، سنگال و مبارزانی از اقلیم دارفور و جنوب سودان برای اعزام آنها به لیبی در راستای حمایت از قذافی در برابر مردم انقلابی موافقت شده است.

این منبع می‌افزاید که ژنرال "عفیف کوخفی " رئیس بخش اطلاعات ارتش در این نشست گفته است که پیگیری‌های دقیق و تیزبینانه در زمینه انقلاب لیبی نشان داده است که بعد اسلامی و اصولگرایی آن بر ابعاد دیگر برتری دارد و جماعت اخوان‌المسلمون نیز در این زمینه بویژه در شرق لیبی و بالاخص در شهر بنغازی ید طولایی دارند.

هراس صهیونیست‌ها از روی کار آمدن اسلامگراها در لیبی

کوخفی تصریح کرد که در صورت سقوط قذافی رژیم لیبی تبدیل به نظامی اسلامی خواهد شد که عمق استراتژیک خوبی با اخوان‌المسلمون مصر، اردن و سودان تشکیل خواهد داد.

همچنین برخی اطلاعات امنیتی نشان می‌دهد که زیف و ژنرال "یوسی کوبرساور " و "شلومو بن عامی " وزیر خارجه اسبق اسرائیل و همچنین "نسیم زویلی " سفیر اسبق اسرائیل در پاریس دیدارهایی را با تعدادی از هواداران قذافی و "عبدالله السنوسی " رئیس سازمان اطلاعات لیبی که به تازگی از سوی معمر القذافی از سمت خود برکنار شد، در پایگاه نظامی آنجمینا در چاد برگزار کرده‌اند.

در این دیار السنوسی به زیف پیشنهاد داد که مجموعه‌های وی در کشورهای آفریقایی یگان‌ها و مشاوران نظامی و مربیان را به لیبی اعزام کند تا نیروهای لیبی را مورد آموزش قرار داده و همچنین در جنگ‌های شهری با مردم انقلابی با آنها شرکت نماید.

در قبال این خدمت، لیبی تعهد داد که 5 میلیارد دلار به این موسسه صهیونیست پرداخت نماید که البته این مبلغ در صورت اثبات تاثیرگذاری این مزدوران در مقابله با انقلاب مردمی لیبی قابل افزایش خواهد بود. بر اساس این توافق این افراد ابتدا به چاد و از آنجا به شهرهای مختلف لیبی منتقل خواهند شد.

*سلاح‌های پیشرفته آمریکایی، انگلیسی و صهیونیستی برای سرکوب قیام مردم

این منبع صهیونیستی از روزنامه یدیعوت، تعداد این افراد را بالغ بر 50 هزار نفر دانست که مسلح به سلاح‌های پیشرفته روسی، ‌آمریکایی، انگلیسی و اسرائیلی هستند.

بر اساس این منبع، رژیم لیبی همچنین به این موسسه صهیونیستی تعهد داد که بعد از پایان دادن به انقلاب ضد دولت قذافی در لیبی و برقرار شدن قدرت قذافی در این کشور امتیازاتی را در زمینه اکتشاف و استخراج نفت و گاز در لیبی در تعدادی از چاههای این کشور در مناطق سبها،‌ طبرق، بنغازی و الکفره به آنها بدهد.

رژیم قذافی همچنین تعهد داده که قراردادی نظامی با این شرکت برقرار کرده که تشکیل نیروهای نظامی، امنیتی و آموزش آنها در آفریقا و آمریکای لاتین و قفقاز برای بازسازی نیروهای امنیتی لیبی به دست این شرکت انجام شود.

لیبی همچنین به این شرکت اجازه داده که در صورت پیروزی بر انقلاب مردمی آزادی عمل در این کشور برای فعالیت در کشورهای همسایه بویژه در منطقه دارفور ، نیجریه و شمال چاد به آنها داده شود.

اخبار رسیده از طرابلس پایتخت لیبی حاکی از آن است که معشوقه دیکتاتور لیبی به کشورش اوکراین بازگشت.

به گزارش خبرگزاری پانا یکی از پایگاه های خبری کشور لیبی در مطلبی صبح امروز نوشت: "جالینا کولوتنیسکا" از سال ها پیش پرستار شخصی "معمر قذافی" شده اما به مرور زمان دیکتاتور لیبی عاشق وی شده است. دختر او "تاتیانا کولوتنیسکا" از فرار مادرش و بازگشت وی به کشورش اکراین خبر داد.


گفتنی است "جالینا کولوتنیسکا" یکی از چهار پرستار شخصی قذافی است که همواره همراه او بوده و از نزدیک ترین اطلاعات شخصی و محرمانه وی خبر دارد.

به گزارش سرویس بین الملل شبکه ایران به نقل از شبکه تلویزونی العالم، "السنوسی بیجو"، عضو دفتر جبهه ملی نجات لیبی گفت که مزدوران رژیم دیکتاتوری معمر قذافی در رویارویی با انقلابیون از دانش‌آموزان مدارس به‌ عنوان سپر انسانی استفاده می‌کنند.
وی افزود: شرایط اکنون به نفع انقلابیون است اما مزدوران قذافی مرتکب جنایت‌ها زیادی می‌شوند، از جمله اینکه حدود 300 تن از دانش‌آموزان یک مدرسه را ربوده و از آنان به عنوان سپر انسانی درمقابله با انقلابیون استفاده می‌کنند.
عضو دفتر جبهه ملی نجات لیبی با اشاره به هشدارهای قذافی به مردم از طریق تلویزیون مبنی بر کشتار و سرکوب آنان، محکوم کردن این تهدیدات و اقدامات وی از سوی جهانیان را خواستار شد و گفت‌: قذافی برای خارج شدن از این تنگنا به کمک دیگران نیاز دارد اما تاریخ به عقب باز نمی‌گردد و این انقلاب با سرنگونی قذافی و نظام وی به پیروزی می‌رسد.
السنوسی بیجو تصریح کرد: قذافی تلاش می‌کند با فتنه انگیزی و اجرای سیاست "تفرقه بینداز، حکومت کن" انقلاب مردم لیبی را دور بزند اما به دلیل بی‌اعتمادی مردم به وی، هیچ امیدی به دعوت او برای گفتگو وجود ندارد.
وی امکان فرار قذافی به کشورهای غربی را به علت بی‌اعتمادی این کشورها به وی بعید دانست و گفت که تصمیمات غربی‌ها موجب انزوای قذافی می‌شود.

یک شبکه خبری در گزارشی جالب با نگاهی نقادانه به بررسی تحولات برکناری حاکمان فرسوده جهان عرب پرداخت و تاکید کرد: مبارک و بن علی پس از سه سخنرانی از قدرت کناره گیری کردند و قذافی تاکنون دو سخنرانی داشته است!

به گزارش خبرگزاری مهر، شبکه خبری الجزیره در گزارشی تصویری با عنوان "رهبران فسیل شده" جهان عرب اعلام کرد: زمانی که بن علی در تونس سقوط کرد یک روزنامه فرانسوی با چاپ تصویری از 4 حاکم جهان عرب این سوال را مطرح کرد که نفر بعدی کیست؟

قذافی یک سخنرانی دیگر تا سقوط

در آن تصویر مبارک، بن علی، قذافی و علی عبدالله صالح در کنار هم قرار داشتند. در نهایت دو نفر از این حاکمان فسیلی تا کنون از قدرت کنار رفته اند و نوبت به دو نفر بعدی رسیده است. یعنی حاکمان لیبی و یمن که در این روزها تحولات گسترده ای را تجربه می کنند.

الجزیره در ادامه این گزارش اعلام کرد: نکته دیگر در سقوط حاکمان عرب این است که بن علی و مبارک پس از سه سخنرانی سقوط کرده اند. اما قذافی تا کنون 2 بار سخنرانی مشابه آنها داشته است. بر این اساس، قذافی یک سخنرانی دیگر تا سقوط جا دارد!

تفاوت قذافی با بن علی و مبارک

این شبکه خبری در ادامه به تفاوتهای میان سخنرانی بن علی و مبارک با اظهارات شدید اللحن قذافی دیکتاتور لیبی اشاره کرد و افزود: رئیسان جمهور مصر و تونس پس از مشاهده خیزش مردمی در کشورهایشان در اظهارات خود به نرمی با مردم سخن گفتند و از ارائه آزادیهای بیشتر سخن گفتند اما نقطه مقابل این دو سرهنگ قذافی بود که با تندترین عبارات با مردم لیبی صحبت کرد.

وی در دومین سخنرانی خود تاکید کرد: انبارهای مهمات و اسلحه را بر روی قبایل لیبی باز خواهم کرد تا تمامی مردم لیبی مسلح شوند و این کشور در آتش بسوزد. 

عبدالله صالح رئیس جمهور یمن نیز پا جای پای دیکتاتور لیبی نهاد و با تندی با مردم سخن گفت. وی تاکید کرد: نیروهای مسلح یمن تا آخرین قطره خونشان از رژیم و حکومت دفاع خواهند کرد.

این در حالی است که مخالفان یمنی به هیچ وجه این مسئله را قبول نکرده و بر لزوم کناره گیری شخص عبدالله صالح از قدرت تاکید دارند.

نکته ویژه درباره روز سقوط سران

اما الجزیره در ادامه به نکته ای خاص اشاره کرد. بر این اساس بن علی دیکتاتور مخلوع تونس در سخنان قبل از کناره گیری اش تاکید کرد: برای انتخابات ریاست جمهوری سال 2014 نامزد نمی شوم که البته در روز 14 ژانویه از قدرت کنار رفت.

مبارک نیز تاکید کرد که برای انتخابات ریاست جمهوری سال 2011 نامزد نمی شود که وی هم در روز 11 فوریه سقوط کرد.

البته علی عبدالله صالح نیز گفته است که برای انتخابات 2013 نامزد نمی شود که باید ببینیم در روز سیزدهم چه ماهی سقوط می کند. در مقابل قذافی در اظهاراتی جالب گفته است که رئیس جمهور نیستم که استعفا بدهم.

مصر تونس نیست؛ لیبی تونس و مصر نیست؛ یمن تونس و مصر و لیبی نیست!

نکته جالب دیگر این است که حاکمان مصر، لیبی و یمن به صورت سریالی وقایع رخ داده در این کشور را مشابه تونس و حوادث پس از آن نمی دانند.

بر این اساس، مبارک گفت: مصر تونس نیست. بعدها قذافی گفت: لیبی، مصر و تونس نیست و پس از آن هم علی عبدالله صالح گفت: یمن، لیبی و مصر و تونس نیست!

و نکته آخر؛ تغییر عوامل سقوط از مسومیت تا فیسبوک

شبکه خبری الجزیره در ادامه به تغییر عوامل برکناری حاکمان فسیل جهان عرب اشاره داشته و تاکید کرد: در دهه های اخیر اگر درباره علل برکناری حاکمان عرب می پرسیدید به سه مورد کودتا، قتل و یا مرگ از طرق مسمومیت می رسیدید.

اما در این روزها اگر از حاکمان عرب در این باره سوال کنید آنان پاسخی غیر از این نخواهند داد که این شبکه های اجتماعی توییتر و فیس بوک بودند که باعث برکناری ما شدند.

به گزارش برنا به نقل از آل ویسز، این زندان زیر منطقه ای است که مردم لیبی از آن به عنوان پناهگاه معمر قذافی و خانواده اش یاد می کنند که مرگ صدها زندانی و سرباز در این منطقه روی داده است.

بر اساس گزارش ها، این زندان یک در فلزی دارد. در ورودی آن به ضخامت ۳۰ سانتی متر و دری مشابه آن در داخل زندان دیده می شود.

این زندان بنا به گفته شاهدان عینی بدتر از زندان ابوغریب است، چرا که حتی کسی نمی تواند به راحتی در آن استراحت کند.

برخی منابع عربی می گویند که احتمالا این زندان کشف شده، زندان امام موسی صدر بوده است.

 

گفتنی است؛ سید موسی صدر مرجع دینی و سیاسی شیعیان است که پس از هجرت از ایران به لبنان، مجلس اعلای شیعیان لبنان را تأسیس کرد و رهبری فکری و سیاسی شیعیان این کشور را عهده‌دار شد.

وی در ۹ شهریور ۱۳۵۷، طی سفری رسمی به لیبی به دعوت معمر قذافی، ناپدید شد.

وی تعداد این مزدوران را 5000 نفر اعلام کرده و افزوده است: از اروپای شرقی نیز گروه هایی در قالب کارشناس و کارگر به لیبی اعزام شده اند تا وظیفه سرکوب معترضین را انجام دهند و این نیروها با گلوله های جنگی به جنگ تظاهرکنندگان می روند.

در روزهای اخیر که قذافی دیوانه وار به جان مردم کشورش افتاده و از هیچ نوع جنایتی رویگردان نیست، مردم شهرهای مختلف لیبی به ویژه در پایتخت با پدیده ای عجیب مواجه شده و از ظهور یگان هایی از ارتش کنیا که موسوم و مشهور به «سگ های کنیا» هستند خبر می دهند.

به گزارش «تابناک»، فرمانده نیروهای هوایی کنیا نیز به این مسئله اعتراف کرده و گفته است: در پاسخ به درخواست قذافی برای اعزام نیروهای کماندو به لیبی پاسخ مثبت داده و چندین یگان هوایی و زمینی را به لیبی اعزام کرده است.

بنابر این گزارش، «رجب ویتونی» تعداد این مزدوران را 5000 نفر اعلام کرده و افزوده است: از اروپای شرقی نیز گروه هایی در قالب کارشناس و کارگر به لیبی اعزام شده اند تا وظیفه سرکوب معترضین را انجام دهند و این نیروها با گلوله های جنگی به جنگ تظاهرکنندگان می روند.

همچنین «العرب آنلاین» در خبر دیگری نوشت: 6 فروند هواپیمای نظامی الجزایر به پایگاهی در نزدیکی طرابلس اعزام شده و نیروهای خود را نیز پیاده کرده است اما این نیروها به نقطه نامعلومی انتقال داده شده اند.

گفتنی است با توجه به اوضاع وخیم مردم انقلابی در لیبی و سکوت یا مواضع دوپهلوی سازمان ها و مقامات سیاسی و حقوق بشری در غرب، قذافی و دوستان دیکتاتور دیگرش در منطقه که قطعا سرنوشتی چون او پیدا خواهند کرد، راه را برای اعمال هرگونه خشونت و جنایتی باز دیده اند و لذا لازم است که کشورهای اسلامی از طرق مختلف با فشار بر سازمان های بین المللی تا حد ممکن از گسترش این جنایات بکاهند.

 

به گزارش فارس، "مصطفى عبد الجلیل " که روز دوشنبه در اعتراض به اقدامات رژیم معمر القذافی رئیس جمهوری لیبی در سرکوب تظاهرات مردم این کشور استعفا کرد، فاش کرد که حمله تروریستی لاکربی به دستور قذافی انجام شده است.

رییس سابق تشریفات دیکتاتور لیبی تاکید کرد که اعمال و رفتار قذافی نشان از بیماری روانی وی دارد و وی نمی‌تواند با کشتار سرنوشت محتوم خود یعنی سقوط از قدرت را تغییر دهد.

به گزارش سرویس بین الملل شبکه ایران به نقل از پایگاه اطلاع‌رسانی بلومبرگ، "نوری المسماری" تصریح کرد که هر چند ممکن است قذافی با کشتار مردم چند روزی سقوط رژیم خود را به تعویق اندازد اما دیر یا زود باید قدرت را ترک کند.
بنابراین گزارش، "نوری المسماری"، رییس سابق اداره تشریفات معمر قذافی اظهار داشت: مسخره است که قذافی تهدید به استفاده از سلاح می کند؟ او از جنگنده و تانک استفاده کرده، دیگر از کدام سلاح می‌خواهد استفاده کند؟"
قذافی روز گذشته بر صفحه تلویزیون دولتی لیبی ظاهر شد و اعلام کرد که تا آخرین قطره خون با قیام مردم کشورش خواهد جنگید! کشتارهای قذافی بیش از هزار نفر را در لیبی قربانی کرده و تاثیر زیادی بر افزایش قیمت نفت داشته است.
المسماری همچنین تاکید کرد که اعمال و گفتار قذافی از عدم سلامت روانی وی حکایت دارد، چرا که آنچه وی می‌گوید و عمل می‌کند اعمال و رفتار یک انسان سالم نیست.
المسماری هم‌آکنون در فرانسه حضور دارد.

در همین حال، اما این بازیچه دنیای غرب، باز هم حاضر نشد، دست کم یکی از خیانت های خود را جبران کند؛ خیانت و جنایتی نابخشودنی به عمر 33 سال، آنگاه که در سال 1978 مصلح و رهبر بزرگ شیعیان لبنان را ربود تا سر سپردگی اش را ثابت کند، تا اینکه امروز بناگاه خبری عجیب منتشر شد، مبنی بر اینکه امام موسی صدر از لیبی منتقل شده است...

آن هنگام که در سال 1986، ریگان، رئیس جمهور آمریکا، او را «سگ ارزشمند خاورمیانه» نامید او بسیار از این لقب خوشنود شد تا اینکه در سال 2008 در جمع سران قاره سیاه لقب دیگری را برای خود برگزید: «شاه شاهان»!

به گزارش «تابناک»، اینک شاه شاهان! پس از 42 سال دیکتاتوری دیوانه وار، در پی پناهگاهی است تا جان از خشم مردمی به در برد که سال ها دیوانگی او را تحمل کرده اند.

بنا بر این گزارش، «جان استون» که تاکنون بیش از هفت کتاب درباره لیبی و ده ها مقاله درباره جنبش های آفریقا نوشته است، رخدادهای لیبی را «پایان نمایشنامه ای خسته کننده» می نامد و ادامه می دهد: جای شگفتی است که چگونه این مرد 42 سال بر مردمی حکومت کرد که مردان مبارز آفریقا از میان آنان برخاسته بودند؟!

وی می افزاید: او با در اختیار گرفتن یک ارتش 1000000 نفری، نتوانست 1000000 ثانیه هم مقاومت کند و معنای حکومت در نظام هایی اینچنین چه معنایی دارد؟

از سویی، شاید قذافی 69 ساله، هنگامی که «ادریس السنوسی» پادشاه لیبی را در بنغازی ساقط کرد، هیچ گاه گمان نمی کرد که روزی فرارسد که خود با سقوط بنغازی، شکست را تجربه و فرار کند.

او در 42 سال حکومت بر مردم لیبی، دو رویداد مهم را رقم زد؛ لاکربی و انفجار باشگاه شبانه آمریکایی ها در برلین و این حادثه بود که لقب «سگ ارشمند خاورمیانه» را برای او به ارمغان آورد.

قذافی در سال 1987 بر آمریکا و انگلیس طغیان کرد و خواهان بیرون راندن آمریکایی ها و انگلیسی ها از خاورمیانه شد تا اینکه پسرش «سیف الاسلام» به داد پدر رسید و با پرداخت میلیون ها دلار در ازای حادثه لاکربی، خشم آمریکا از پدر را فرونشاند و با فرستادن همه تجهیزات اتمی لیبی به شمال آمریکا، اجازه گرفت تا چند صباحی دیگر، پدر تاجدار خود را بر لیبی به حکومت بنشاند.

... و اینک همه آن بازی های سیاسی پایان یافته و قذافی نمی داند که کدام کشور جهان او را خواهد پذیرفت تا به عنوان یک مهره سوخته سیاسی غرب روزگار بگذراند تا بمیرد...!

در همین حال، اما این بازیچه دنیای غرب، باز هم حاضر نشد، دست کم یکی از خیانت های خود را جبران کند؛ خیانت و جنایتی نابخشودنی به عمر 33 سال، آنگاه که در سال 1978 مصلح و رهبر بزرگ شیعیان لبنان را ربود تا سر سپردگی اش را ثابت کند تا اینکه امروز بناگاه خبری عجیب منتشر شد، مبنی بر اینکه امام موسی صدر از لیبی منتقل شده است.

بنا بر این گزارش، یک فعال سیاسی لیبیایی مدعی شد: صبح امروز دوشنبه، یک هواپیمای کوچک، امام موسى صدر را از این کشور بیرون برده است!

«سامی المصراطی»، یک فعال سیاسی لیبیایی در تماس تلفنی با شبکه العالم مدعی شد: امروز دوشنبه یک هواپیمای کوچک، امام موسى صدر را از این کشور بیرون برده است.

وی افزود: شاهدان عینی، امروز صبح، شخصی با هیبت «امام موسی صدر» دیده ‏اند که با هواپیمایی کوچک به محلی نامعلوم منتقل شده است، حال آن که پیش از این نیز «عیسى عبد المجید منصور» از مخالفان دولت لیبی و مؤسس «جبهة نجات قبائل تبو» هم گفته بود: امام موسى صدر هنوز زنده است.

بنابراین، در صورتی که این خبر درست باشد، نگرانی‏ های جدی از مقصد احتمالی امام صدر وجود خواهد داشت و لازم است سازمان‏ های داخلی و بین‏ المللی، این امر را پیگیری کنند تا شاید آرزوی 33 ساله شیعیان پایان یابد و... .
 
گفتنی است، امام موسی صدر، رهبر شیعیان لبنان در تاریخ 25/8/1978 با دو همراهش «شیخ محمد یعقوب» و «عباس بدر الدین» و با دعوت رسمی قذافی به «هتل شاطئ» طرابلس وارد شد، ولی به وسیله دستگاه امنیتی این کشور ربوده و مفقود شد.

در حالی که از آغاز اعتراضات گسترده در سراسر لیبی تا به امروز ـ که نزدیک پنج روز می گذرد ـ آمار دقیقی از میزان تلفات در دست نیست، اما آمار غیر رسمی، حاکی از آن است که تاکنون، نزدیک هزار نفر به شهادت رسیده و دو هزار تن دیگر زخمی شده اند که حال برخی زخمی ها وخیم اعلام شده است.

خبار رسیده از طرابلس، پایتخت لیبی حاکی از آن است که احتمال دارد، رژیم این کشور در 24 ساعت آینده به طور کامل سقوط کند.

جدیدترین اخبار رسیده از این کشور حاکی از آن است، برخی مقامات ارشد این کشور، در تماس های تلفنی با رسانه های خارجی، از خروج محرمانه «معمر قذافی» رهبر انقلاب لیبی به محلی نامعلوم خبر دادند.

این در حالی است که دقایقی پیش؛ شبکه خبری الجزیره قطر، از سقوط صداوسیمای لیبی و افتادن آن به دست معترضان خبر داد.

گفتنی است، «سیف الإسلام قذافی»، فرزند معمر قذافی، شب گذشته در اظهارات تلویزیونی ـ که از طریق شبکه رسمی این کشور پخش شد ـ شدیداللحن معترضین را تهدید کرد که در صورت پایان ندادن به اعتراضات خود، ارتش این کشور با سلاح به جان آنان خواهد افتاد.

وی گفت: پدرم «زین العابدین بن علی»، رئیس جمهور مخلوع تونس یا «حسنی مبارک»، رئیس جمهور سابق مصر نیست که به این راحتی ها فرار کند، زیرا او یک رئیس جمهور نیست بلکه رهبر یک ملت است!

سیف الإسلام قذافی افزود: نیروهای امنیتی و ارتش برای حفظ نظام حاکم و امور کشور، هر کاری خواهند کرد. در صورتی که معترضین دست از اعتراضات خود بر ندارند، کشور وارد جنگ داخلی خواهد شد.

در همین حال، صبح امروز «عبد المنعم الهونی»، نماینده دایم لیبی در اتحادیه عرب در اعتراض به سرکوب تظاهرات کنندگان توسط نیروهای وابسته به رژیم لیبی، از سمت استعفا داد و گفت: من روز شنبه، استعفانامه خود را به وزارت خارجه لیبی تقدیم کردم تا به هدف خود که پیوستن به صفوف انقلابیون است، برسم.

از سوی دیگر، شیخ «یوسف قرضاوی»، رئیس اتحادیه جهانی علمای اسلام در اظهاراتی گفت: قذافی همچنان خون پاک جوانان لیبی را می ریزد، اما حکومت ظالمان دوامی ندارد. دوره حکومت استبدادی معمر قذافی به سر رسید. بلایی که بر سر بن علی و مبارک آمد، رهبر لیبی نیز به آن دچار می شود.

گفتنی است، در حالی که از آغاز اعتراضات گسترده در سراسر لیبی تا به امروز ـ که نزدیک پنج روز می گذرد ـ آمار دقیقی از شمار تلفات در دست نیست، آمار غیر رسمی، حاکی از آن است که تاکنون نزدیک هزار نفر به شهادت رسیده و دو هزار تن دیگر زخمی شده اند که حال برخی زخمی ها وخیم اعلام شده است.

سه روز پیش نیز اخباری در رسانه های جهان منتشر شد، مبنی بر فرار خانواده «قذافی» که بیش از 42 سال است بر مسند قدرت تکیه داده است.

شب گذشته نیز شبکه خبری الجزیره، از سقوط شهر «بیضاء» در جنوب لیبی به دست اعتراض کنندگان خبر داد و گفت: دولت لیبی با هدف سرپوش گذاشتن بر جنایات خود، مانع از حضور شبکه های خبری و خبرنگاران در شهرهای گوناگون این کشور می شود.

اخبار رسیده از طرابلس، پایتخت لیبی، حاکی از آن است که خانواده «معمر قذافی»، رهبر این کشور که بیش از 42 سال است بر مسند قدرت تکیه داده، عصر روز گذشته، لیبی را به محل نامعلومی ترک کردند.

در همین حال، برخی پایگاه های خبری لیبی، صبح امروز از استعفای دسته جمعی شماری از اعضای شورای رهبری انقلاب لیبی خبر دادند.

بنا بر این گزارش، این افراد، علت استعفای خود را رفتار وحشیانه با تظاهرکنندگان و آمار بسیار کشته شدگان و زخمی های اعتراضات چند روز اخیر در این کشور اعلام کردند.

 این خبر در حالی اعلام شد که تنها در درگیری های روز گذشته تظاهر کنندگان با نیروهای امنیتی در شهرهای این کشور، دست کم 46 تن کشته و ده ها تن دیگر زخمی شدند.

گفتنی است، شب گذشته نیز شبکه خبری الجزیره قطر، از سقوط شهر «بیضاء» در جنوب لیبی به دست اعتراض کنندگان خبر داد و گفت: دولت لیبی با هدف سرپوش گذاشتن بر جنایات خود، مانع از حضور شبکه های خبری و خبرنگاران در شهرهای این کشور می شود.

گفته می شود، دیکتاتور لیبی به قدری به پرستاران خود علاقه دارد که در یکی از سفرهای بین المللی خود به کشور پرتغال که قرار بود پس از آن برای سخنرانی در مجمع عمومی سازمان ملل به ایالات متحده آمریکا برود، وقتی به دلایل اداری، ویزای یکی از این پرستاران صادر نشده بود، ساعاتی بعد، «قذافی» هواپیمای شخصی خود را از پرتغال به لیبی فرستاد تا آن پرستار را پیش خود بیاورد.

 سرهنگ «معمر قذافی»، دیکتاتور لیبی را همواره بیش از صد زن همراهی می کنند که بیشتر آنان محافظان شخصی وی هستند، ولی به تازگی اخبار و اطلاعاتی جدید درباره این مسأله در برخی سایت های کشور لیبی منتشر شده و اسرار این زنان را فاش کرده است.

به گزارش گفته می شود چهار زنی که همیشه پشت سر «قذافی» ایستاده اند، مانند دیگر محافظان وی، یونیفرم نظامی بر تن می کنند، اما حقیقت این است که آنان پرستار هستند. آنها دوره های پرستاری و امداد رسانی را گذرانده اند تا در صورت بروز هرگونه مشکل جسمی برای دیکتاتور لیبی، به داد او برسند و مشکل وی را برطرف کنند؛ البته آنها کارهای شخصی وی را نیز انجام می دهند.

اما از شروطی که «قذافی» برای این چهار پرستار و صد محافظ خود قرار داده، این است که هیچ کدام از آنان تا هنگامی که او را همراهی می کنند، حق ازدواج ندارند. آنان یاد گرفته اند که باید همه عمر خود را برای حفظ جان «قذافی» بگذرانند. هیچ یک از آنها حق گفت وگوی رسانه ای یا فاش کردن اطلاعات محرمانه آقای دیکتاتور را ندارند.

سایت «ویکی لیکس» نیز به تازگی در گزارشی نوشت: «معمر قذافی» یک پرستار اوکراینی به نام «جالینا کولوتنیتسکا» نیز همیشه همراه خود دارد. بررسی های انجام شده نشان می دهد آقای «قذافی» به او علاقه مند بوده و همین امر باعث شده او را همواره با خود همراه کند. دیکتاتور لیبی حتی در سفرهای بین المللی خود، پرستارانش را همراهش می برد. آنان از کوچکترین مسائل زندگی «قذافی» آگاهند.

گفته می شود، دیکتاتور لیبی به اندازه ای به پرستاران خود علاقه دارد که در یکی از سفرهای بین المللی خود به کشور پرتغال ـ که قرار بود پس از آن برای سخنرانی در مجمع عمومی سازمان ملل به ایالات متحده آمریکا برود ـ وقتی به دلایل اداری ویزای یکی از این پرستاران صادر نشده بود، ساعاتی بعد، «قذافی» هواپیمای شخصی خود را از پرتغال به لیبی فرستاد تا آن پرستار را پیش خود بیاورد.

همچنین برخی رسانه ها در گذشته نوشتند که گروه محافظان قذافی، چهارصد نفر دخترند که این دختران در گروه های چهل نفری، حراست از جان رهبر لیبی را بر عهده دارند و لحظه ای از او غافل نمی شوند.

در گزارش یک روزنامه مصری به لباس این محافظان هم اشاره شده است: «آنها هیچ گاه مانند محافظان مرد با لباس شخصی ظاهر نمی شوند. همیشه  لباس نظامی به تن دارند و این لباس از بهترین پارچه های موجود دوخته شده است. آنها پس از گذراندن امتحان های سخت برگزیده می شوند و تا وقتی در خدمت قذافی هستند، اجازه ازدواج ندارند.»

لباس این دخترها بیش از چهار هزار دلار ارزش دارد و این، شامل پوتین هم می شود. دوخت این پوتین ها، به گونه ای است که پای آنها را به هیچ عنوان اذیت نکند و در یک کلام، زمختی در طراحی و تولید لباس این محافظان جایی ندارد. وقتی یک دختر ساعت کارش تمام می شود، باید در حالت آماده باش بباشد، چرا که قذافی هر لحظه، ممکن است دلش برای یک محافظ به خصوص تنگ شود و بخواهد او را ببیند!

پایگاه های خبری لیبی در ادامه مطلب خود افزودند: «معمر قذافی» تک تک محافظان و پرستاران خود را شخصا از دانشکده ای که برای آموزش محافظان و پرستاران تأسیس کرده، انتخاب می کند و پیش از استخدام رسمی آنان، مجبورشان کرده که سوگند یاد کنند که تا آخر عمر به او وفادار بمانند و از همین روی، حق ازدواج ندارند.

این پایگاه های خبری در پایان مطلب خود نوشتند: تنها دختر دیکتاتور لیبی «عایشه» نام دارد. او به خاطر تک دختر بودن به شدت مورد علاقه پدر است و همین امر موجب شده که «قذافی» همه محافظان شخصی خود را همنام با او بنامد. او محافظان خود را «عایشه اول»، «عایشه دوم»، «عایشه سوم» و غیره نامیده است.

تماس با ما

راه صحیح خوردن میوه‌ها چیست؟ 22 15 14 13 12 11 10 ۱۳٩٠/٩/٢٦ دلیل طاسی مردان کشف شد

سیاسی(۱٤۸٦) پزشکی(٤۳۱) اطلاعات عمومی(۳٥٤) تغذیه(٢٤۳) اکبر هاشمی رفسنجانی(۱۳٧) مطالب خواندنی(۱٢٦) میر حسین موسوی(۱٢٢) دکتر محمود احمدی نژاد(۱٢٢) مقام معظم رهبری(۱۱٤) جریان انحرافی(۱۱٤) عکس(۱۱۱) اسفندیار رحیم مشائی(٩٩) روزنامه کیهان(٧٩) سیدمحمد خاتمی(٧٧) جنبش سبز(٧٠) معمر قزافی(٦٩) خبر(٦٩) دیکتاتور(٦۱) لیبی(٥٩) فساد اقتصادی(٥٤) سخنرانی(٥۳) مهدی کروبی(٥٢) مقالات(٤٩) آیت الله مصباح یزدی(٤٧) خبره ویژه(٤٧) اصولگرایی(٤٦) ویتامین ها(٤٥) وزارت اطلاعات(٤٥) اسامه بن لادن(٤۳) القاعده(٤٢) جبهه پایداری(٤۱) گفتگو و مصاحبه(٤٠) ترور(۳۸) آمریکا(۳٧) عرفانهای کاذب(۳٧) جریان فتنه(۳٤) خواص میوه ها و سبزی ها(۳٤) علی مطهری(۳۳) امام خمینی(ره)(۳٢) شهیدسیدمرتضی آوینی(۳۱) سازمان منافقین(۳٠) حسین شریعتمداری(٢٩) بهداشت دهان و دندان(٢۸) بهداشت پوست و مو(٢۸) سیدابوالحسن بنی صدر(٢٦) ورزش(٢٦) فراماسونری(٢٥) قلب(٢٤) مهدی هاشمی(٢۳) فائزه هاشمی(٢۳) کاهش وزن(٢۳) نظامی(٢٢) حجاب(٢٢) خاطرات(٢٢) بیداری اسلامی(٢۱) حمید رسایی(٢٠) متفرقه(٢٠) مغز(٢٠) افسردگی(٢٠) محمدرضا باهنر(۱٩) شهید مطهری(۱٩) استرس(۱٩) سرطان(۱٩) آیت الله مهدوی کنی(۱٩) موسوی خوئینی ها(۱٩) حیدر مصلحی(۱٩) جبهه وجنگ(۱٩) فشارخون(۱٩) امام موسی صدر(۱۸) انتخابات(۱٧) دکترعلی لاریجانی(۱٧) برهان الدین ربانی(۱٧) سردار محمدباقر قالیباف(۱٦) بیوگرافی(۱٦) اکبر گنجی(۱٦) خبرگان رهبری(۱٦) مصر(۱٦) سوریه(۱٦) محسن رضائی(۱٦) دجال(۱٥) روزنامه ایران(۱٥) روح الله حسینیان(۱٥) حسینعلی منتظری(۱٤) حمید بقائی(۱٤) ایران(۱٤) تحلیل(۱٤) ولایت فقیه(۱۳) پوکی استخوان(۱۳) حسنی مبارک(۱۳) پژوهش و تحقیقات(۱۳) حجت الاسلام مهدی طائب(۱۳) قند خون(۱۳) دکتر حسن عباسی(۱٢) شیخ یوسف صانعی(۱٢) شهید اسدالله لاجوردی(۱٢) سکته(۱٢) افغانستان(۱٢) دانشگاه آزاد(۱٢) بارداری(۱٢) bbc(۱٢) بحرین(۱۱) عربستان سعودی(۱۱) اصلاح طلبان(۱۱) امام زمان (عج)(۱۱) قوم یهود(۱۱) شهید رجایی(۱۱) سپاه پاسداران(۱۱) جریان نفوذی(۱۱) دکتر جاسبی(۱۱) فساد اخلاقی(۱۱) حسن رحیم پور ازغدی(۱۱) آیت الله یزدی(۱٠) مجیدانصاری(۱٠) آلزایمر(۱٠) انگلیس(۱٠) اختلاس(۱٠) کامپیوتر(٩) اوباما(٩) علی اکبر جوانفکر(٩) مسعود رجوی(٩) انرژی هسته ای(٩) تجاوز جنسی(٩) زهرا رهنورد(٩) یمن(٩) جعفر شجونی(٩) علی عبدالله صالح(٩) حجت الاسلام پناهیان(۸) مدحی(۸) شهیدحسن آیت(۸) موساد(۸) عطاءالله مهاجرانی(۸) محمدحسین صفارهرندی(۸) زیبائی(۸) وزارت امور خارجه(۸) روزه داری(۸) مهدی کوچک زاده(۸) عکس خبری(۸) گزارش(۸) مجمع روحانیون مبارز(۸) طالبان(٧) مجلس(٧) رایانه(٧) محسن مخملباف(٧) غلامحسین الهام(٧) کلیه ها(٧) حاج سعید قاسمی(٧) گرمازدگی(٧) انقلاب اسلامی(٧) محسن کدیور(٧) عزت الله سحابی(٧) سایت رجانیوز(٧) زین العابدین بن علی(٧) رفیق حریری(٦) سیدمرتضی نبوی(٦) حجت الاسلام محسنی اژه ای(٦) عباس سلیمی نمین(٦) دکتر کامران باقری لنکرانی(٦) روزنامه جمهوری اسلامی(٦) نهضت آزادی(٦) نادر طالب زاده(٦) آیت الله العظمی بروجردی(٦) محمدعلی ابطحی(٦) شهید باهنر(٦) آیت الله طالقانی(٦) مصطفی تاج زاده(٦) عبدالکریم سروش(٦) روانشناسی(٦) اسرائیل(٦) سینما(٦) موبایل(٥) صدای آمریکا(٥) حداد عادل(٥) کودتا(٥) جاسوسی(٥) حسین فدایی(٥) بهائیت(٥) بشار اسد(٥) بهزاد نبوی(٥) قوه قضائیه(٥) محمد هاشمی(٥) اردوگاه اشرف(٥) دکترعلی اکبر ولایتی(٥) شرکتهای هرمی(٥) انقلاب مشروطه(٥) صدام حسین(٥) صادق زیباکلام(٥) قدیری ابیانه(٥) جمعیت موتلفه اسلامی(٥) هاله سحابی(٥) کودتا 28 مرداد(٥) شهید عبدالحسین برونسی(٤) نیکلاس سارکوزی(٤) ملی - مذهبی(٤) موسسه حفظ و نشر آثار امام (ره)(٤) حجت الاسلام مجتبی ذوالنور(٤) حبیب الله عسگر اولادی(٤) فارسی وان(٤) مایه افتخار ایران(٤) فتنه 88(٤) علی اکبر محتشمی پور(٤) مک فارلین(٤) دستگاه گوارش(٤) واقعه طبس(٤) سیلویو برلوسکونی(٤) حجامت(٤) ناطق نوری(٤) اخوان المسلمین(٤) کلسترول(٤) کوی دانشگاه(٤) ملک عبدالله(٤) شهید چمران(٤) سیدحسن نصرالله(٤) صدا و سیما(٤) دوم خرداد(٤) سحری(٤) حسن روحانی(٤) احمد توکلی(٤) تهمینه میلانی(٤) تونس(٤) عسل(٤) انجمن حجتیه(٤) شهید بهشتی(٤) خبرگزاری فارس(٤) آیت الله جوادی آملی(٤) تاریخ ایران(٤) سیدحسن خمینی(٤) تحریم(۳) گلشیفته فراهانی(۳) ترکیه(۳) 18 تیر(۳) زندان(۳) جالب(۳) عماد مغنیه(۳) لبنان(۳) نقد(۳) تاریخی(۳) کودکان(۳) شیطان پرستی(۳) من و تو(۳) بانک صادرات(۳) عباس عبدی(۳) مناظره(۳) محمدرضا خاتمی(۳) احمدشاه مسعود(۳) رمال(۳) چشم ها(۳) مسیح مهاجری(۳) وصیتنامه(۳) دانشگاه صنعتی شریف(۳) شورای نگهبان(۳) حزب مشارکت(۳) دکتر شریعتی(۳) آقازاده ها(۳) اسدالله بادامچیان(۳) هادی غفاری(۳) روزنامه رسالت(۳) سعد حریری(۳) مهندس بازرگان(۳) صادق محصولی(۳) سازمان مجاهدین انقلاب(۳) شهید نواب صفوی(۳) خبر ویژه(۳) محمد مطهری(۳) دکترمحمود کاشانی(۳) دکتر وحید یامین پور(۳) خبرگزاری ایرنا(۳) مریم قجرعضدانلو(۳) دومینیک استراوس کان(۳) سیدمهدی هاشمی(۳) ابوشریف(۳) آیت الله سیداحمد خاتمی(۳) ملک زاده(۳) امیر صیادشیرازی(۳) سیدعلی خمینی(۳) سیدجمال الدین اسدآبادی(۳) آل خلیفه(۳) مسعود کشمیری(۳) سردار اسماعیل کوثری(۳) دکترمحمد مصدق(٢) حمیدرضا افراشته(٢) علامه شیخ فضل الله نوری(٢) دکتر فؤاد ایزدی(٢) شهید دیالمه(٢) آیت الله سیداحمد علم الهدی(٢) سیدمحمود دعایی(٢) سیف الاسلام قذافی(٢) صادق طباطبائی(٢) حجت الاسلام مرتضی آقاتهرانی(٢) سیدکاظم شریعتمداری(٢) پانته آ فیوضی(٢) علی یعقوبی(٢) عباس غفاری(٢) سردار حاج احمد متوسلیان(٢) فراکسیون انقلاب اسلامی(٢) صادق خرازی(٢) حمیدرضا کاتوزیان(٢) ارتوپدی(٢) کودتای مخملی(٢) محمدرضا رحیمی(٢) حسین کروبی(٢) محمد البرادعی(٢) مصطفی کواکبیان(٢) آیت الله حائری شیرازی(٢) شاپور بختیار(٢) سیداحمد خمینی(٢) روزنامه اطلاعات(٢) روابط نامشروع(٢) بینائی(٢) ایران گیت(٢) کارگزاران سازندگی(٢) جامعه روحانیت مبارز(٢) محسن هاشمی(٢) انقلاب مخملی(٢) جبهه ملی(٢) تروریسم(٢) آشپزی(٢) قهوه(٢) آرایشگاه(٢) حزب توده(٢) امیر قلعه نویی(٢) کبد(٢) بانک ملی(٢) احمد باطبی(٢) مینا لاکانی(٢) جلال الدین فارسی(٢) دانشگاه آکسفورد(٢) سیا(٢) غلامرضا تختی(٢) جامعه مدرسین حوزه علمیه قم(٢) 11 سپتامبر(٢) موسوی لاری(٢) نوری زاده(٢) افطار(٢) رضا شاه(٢) فوتبال(٢) سرگرمی(٢) شهادت(٢) تفریحی(٢) تناسب اندام(٢) هالیوود(٢) کفش(۱) سالمندان(۱) حضرت محمد (ص)(۱) خصوصی(۱) ایتالیا(۱) هولوکاست(۱) یائسگی(۱) چین(۱) دیابت(۱) اضطراب(۱) خواب(۱) حقوق بشر(۱) خستگی(۱) مترو(۱) چاقی(۱) کمونیست(۱) آرتروز(۱) روشنفکری(۱) نانو(۱) بی نظیر بوتو(۱) فیدل کاسترو(۱) کوبا(۱) جلال آل احمد(۱) مهناز افشار(۱) پلیس(۱) یوگا(۱) ساواک(۱) محمد جهرمی(۱) عبدالله نوری(۱) همجنسگرایی(۱) مسیحیت(۱) سکولاریسم(۱) روزنامه شرق(۱) شب قدر(۱) چرچیل(۱) آیت الله بهجت(۱) روزنامه اعتماد(۱) اسلامگرایان(۱) ناخن(۱) صنایع پتروشیمی(۱) پیری(۱) شورای عالی انقلاب فرهنگی(۱) کرسنت(۱) بیل کلینتون(۱) داروها(۱) سنگ کلیه(۱) بنیامین نتانیاهو(۱) پیامبر اکرم (ص)(۱) تونی بلر(۱) هاشم آغاجری(۱) محسن آرمین(۱) محمدعلی طاهری(۱) آریل شارون(۱) وزارت نفت(۱) الجزایر(۱) کمپ دیوید(۱) حاج سعید حدادیان(۱) آیت الله مشکینی(۱) حاج همت(۱) مسمومیت(۱) کودتای نوژه(۱) رسول منتجب نیا(۱) بی بی سی فارسی(۱) ناصر حجازی(۱) دانشگاه امام صادق(ع)(۱) سحر و جادو(۱) ریاست جمهور(۱) معده(۱) تیروئید(۱) اردن(۱) مصطفی ملکیان(۱) افشاگری(۱) سکسکه(۱) فاکس نیوز(۱) دخانیات(۱) ابراهیم یزدی(۱) دفاع مقدس(۱) حزب الله(۱) پروستات(۱) محمدرضا شاه(۱) آیت الله کاشانی(۱) آیت الله جنتی(۱) مسعود بهنود(۱) استاد شجریان(۱) ناتو(۱) کم خونی(۱) رضا امیرخانی(۱) شکنجه(۱) بت پرستی(۱) امنیت ملی(۱) اضافه وزن(۱) شیخ حسین انصاریان(۱) ندا آقاسلطان(۱) ری شهری(۱) رسول جعفریان(۱) خاوری(۱) رکسانا صابری(۱) ثریا اسفندیاری بختیاری(۱) جان اف کندی(۱) رجب طیب اردوغان(۱) سوء تغذیه(۱) استاد فرشچیان(۱) استروئیدها(۱) فیمینیست(۱) شهید احمد کاظمی(۱) سکولاریزم(۱) گروه فرقان(۱) آیت الله نوری همدانی(۱) مهدی کلهر(۱) حزب کارگزاران(۱) نوری زاد(۱) منوچهر متکی(۱) علی محمد باب(۱) کاهش چربی(۱) نخاع(۱) موسیلینی(۱) آیت الله امامی کاشانی(۱) عوامفریبی(۱) ولادمیر پوتین(۱) شهید دستغیب(۱) آیت الله صادق آملی لاریجانی(۱) آیت الله نمازی(۱) کوچک زاده(۱) سردار حجازی(۱) علی یونسی(۱) عبدالحسین روح الامینی(۱) اف بی آی(۱) سارا شورد(۱) جیمی کارتر(۱) قطب زاده(۱) دانشگاه جندی شاپور(۱) ویکی لیکس(۱) سعید منتظری(۱) رز رضوی(۱) شهید آیت(۱) کنفرانس برلین(۱) کومله(۱) مجتبی مطهری(۱) امام علی النقی (ع)(۱) هوشنگ امیراحمدی(۱) پرفسور حمید مولانا(۱) سیستم ایمنی بدن(۱) هدفمندی یارانه ها(۱) آیت الله جعفرسبحانی(۱) ژبیگنیو برژینسکی(۱) مهندس خدابنده(۱) مریم سنجابی(۱) بنیاد کارنگی(۱) روح الله احمدزاده(۱) موئیر داگان(۱) آیت الله محمد فاضل لنکرانی(۱) ابراهیم اصغرزاده(۱) دکتر محمدصادق کوشکی(۱) شهیدعبدالحمید دیالمه(۱) شهرزاد میرقلی خانی(۱) راپرت مرداک(۱) سگهای آموزش دیده(۱) پریوش سطوتی(۱) شهیددکتر فاطمی(۱) آیت الله محمد ری شهری(۱) اندیشه های راهبردی در جمهوری اسلامی(۱) شهید حسن باقری(۱) تیری میسان(۱) دکترمجید ابهری(۱) حجت الاسلام محسن قرائتی(۱) آیت الله سیدمحمد خامنه ای(۱) حجت الاسلام کاظم صدیقی(۱) شهیدمجید شریف واقفی(۱) تری میسان(۱) حجت الاسلام سیدحمید روحانی(۱) سیدمحمدصادق خرازی(۱) شهید محسن وزوائی(۱) علی شکوهی(۱) آیت الله شبیری زنجانی(۱) احمد کاشانی(۱) یوسفی اشکوری(۱) ملک عبدالله دوم(۱) شورای امنیت سازمان ملل(۱) حجت الاسلام نقویان(۱) آیت الله بهبهانی(۱) دادگاه میکونوس(۱) دانشگاه شهیدچمران(۱) تاندون ها(۱) شورشهای خیابانی(۱) مجله اشپیگل(۱) چاشنی ها(۱) شعبان بیمخ(۱) حزب دمکرات(۱) کندلیزا رایس(۱) موسسه پژوهشی امام خمینی (ره)(۱) دفترتحکیم وحدت(۱) سیدمحمدجواد ابطحی(۱) حجتی کرمانی(۱) تشخیص مصلحت نظام(۱) دانستنی های خودرو(۱) سردار علی شمخانی(۱) آیت الله ناصر مکارم(۱) کلیه و مجاری ادراری(۱) علی عباسپورتهرانی(۱) حجت الاسلام محمدتقی رهبر(۱) جنبش أمل لبنان(۱) معتصم قذافی(۱) عایشه قذافی(۱) حجت الاسلام دکترناصر سقای بی ریا(۱) سیداحمد فردید(۱) شهیدرئیس علی دلواری(۱) شهیدآیت الله قدوسی(۱) شیخ حسین انصاری(۱) فنگ شوی(۱) دونالد ریگان(۱) سیدعزت الله ضرغامی(۱)

روزنامه کیهان روزنامه ايران روزنامه جام جم سایت موسسه فرهنگی و اطلاع رسانی تبیان پایگاه خبری الف پایگاه خبری عصر ایران خبرنامه دانشجویان ایران پایگاه اطلاع رسانی رجانیوز سایت خبری تحلیلی شفاف سایت خبری تابناک سایت خبری بولتن نیوز سایت خبری جهان نیوز پایگاه اطلاع رسانی جام نیوز پایگاه خبری تحلیلی فردا خبرگزاری فارس خبرگزاری مهر خبرگزاری ایسنا خبرگزاری جمهوری اسلامی اخبار فناوری اطلاعات شبکه اجتماعی بهشت منکلوب مدیران و متخصصان لیست وبلاگ های تخصصی

ارمیا

www.irLearn.com

To Print this page!